#152 Αποχαιρετώντας τον Θόδωρο Αγγελόπουλο...

Πραγματικά δεν ξέρω τι να γράψω για τον πρόωρο χαμό του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Αν και με διακατέχει η πολύ κακή συνήθεια να γραφοφλυαρώ για τα πάντα για αυτό δεν έχω λόγια. Με μεγάλη δυσκολία μπορώ να ανεβάσω μία λιτή, λακωνική ανάρτηση με 4-5 σειρούλες, που "Να λέει πολλά αλλά με λίγα".  

Στην πεζογραφία συνιστά μία νέα τάση αυτό, αντίστοιχη με τα ιαπωνικά Haiku για την ποίηση. Το λένε "Flash Fiction" (προτάσεις μετάφρασης ευπρόσδεκτες). Μάλλον πρέπει να μάθω να γράφω flash fiction. Να ορίστε άρχισα πάλι βλέπετε; 

Επιστρέφοντας στον κο Αγγελόπουλο νομίζω ότι θα ήταν ορθότερο να παραδώσω το βήμα στον εικαστικό κο Δημήτρη Μηταρά που προφανώς ότι έχει να πει το λέει με τον καμβά του : 
"Καλό ταξίδι, παλιέ φίλε Θόδωρε.  Από χθες ανήκεις στο θίασο των μεγάλων καλλιτεχνών του αιώνα μας!" 
 "Το λακωνίζειν..." λέτε;

Posted in: Αιχμή, Δημήτρης Μυταράς, Θόδωρος Αγγελόπουλος, το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν, Flash Fiction, Haiku, own