Οι Anonymous είναι μία σχετικά καινούρια "μόδα" που τράβηξαν μόλις πριν μερικές μέρες την προσοχή μας όταν κατέβασαν τα βρακιά του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Eλπίζω να προλάβω να ζήσω την εποχή που οι ιστορικοί θα γράψουν κάτι σαν και αυτό :
"Μάθημα πολιτικής ιστορίας Νο 37 : «Ο μεσαίωνας της ελληνικής πολιτικής κατά την λήξη της μονεταριστικής περιόδου»
Η παραδοσιακή τακτική "δημιουργικής καταστροφής" εκμετάλλευση--» χρεοκοπία--» πόλεμος--» εμφύλιος--» ξαναμοίρασμα της πίτας και φτου και απ'την αρχή δεν έχει άλλα περιθώρια επανάληψης. Εν μέρει ευθύνονται και τα πυρηνικά για αυτό.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη δεν είναι ούτε καν συνομοσπονδία όπως είναι, στο περίπου, η Ελβετία. Αλλά υποθέτω ότι οι Γερμανοί ήδη οραματίζονται να την κάνουν ομοσπονδία.
Οι δημοσιογράφοι, πιο συγκεκριμένα οι "δημοσιογράφοι πολιτικού ρεπορτάζ", ήταν πάντα και εξακολουθούν να είναι το σαράκι που κατατρώει τον τρόπο που ένα μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Διαμορφώνουν ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης κατά τον τρόπο που εξυπηρετεί τους εκάστοτε φίλους τους στην εξουσία, συνήθως κατ' εντολήν των αφεντικών τους μεγαλεκδοτών. Είναι εν πολλοίς οι ηθικοί αυτουργοί των άκυρων αποφάσεων που παίρνει ο λαός, ιδίως στις εκλογές. Ίσως τώρα με την ολοένα και υψηλότερη δικτυακή αποκέντρωση της δημοσιογραφίας αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο.
Υπήρξαν ήδη οι πρώτες νομικές κινήσεις λογοκρισίας και ελέγχου των blog - και στην χώρα μας από τον Υπ. Δικαιοσύνης επί Παπαδήμου Μιλτ. Παπαϊωάννου, όπως έγραφατον Ιούνη. Η εξουσία έχει κατανοήσει την δύναμη και ανεξέλεγκτη φύση του δικτύου οπότε θα υπάρξουν σαφώς και άλλες. Η εξουσία παγκοσμίως φοβάται το δίκτυο. Ας θυμίσω ότι το κίνημα Occupy κατάφερε πέρσι στις 15 Οκτώβρη να συντονίσει Occupίστας από 951 πόλεις σε 82 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. Το είχα καλύψει και εγώ, εδώ. Αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο, επρόκειτο για τον πιο μαζικό και επιτυχή συντονισμό ανθρώπων στην ιστορία του διαδικτύου, μακράν. Και η εξουσία το πρόσεξε αυτό.
Παραδοσιακά η εξουσία στα πάντα -ενέργεια, μονάδες διατροφής και λοιπής παραγωγής, υπηρεσίες, τηλεπικοινωνίες κλπ- θέλει λίγους και μεγάλους, όχι πολλούς και μικρούς. Οι πολλοί και μικροί είναι επικίνδυνοι, απρόβλεπτοι, ασύμμετροι, έχουν πολυφωνία. Αυτός είναι και ο λόγος που μείωσαν τον φόρο στις Α.Ε. και τον αύξησαν στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που ανοίγουν επαγγέλματα σαν τα ταξί ώστε όταν οι μισοί ιδιοκτήτες ταξί χρεοκοπήσουν λόγω της κρίσης να εμφανιστούν εταιρείες ταξί που θα αγοράσουν τα ταξί τους σχεδόν τσάμπα, δίχως από πάνω να πληρώσουν και τίποτα για άδεια.
Οι "μεταρρυθμίσεις" της τρόικας αποτελούν μία άριστη ευκαιρία αναδιανομής του πλούτου των πολλών σε όλο και λιγότερους και μεγαλύτερους. Η εξήγησε που έδωσε ο Στουρνάρας για την άδικη μείωση των φόρων στις Α.Ε. και αύξηση στις μικρές επιχειρήσεις είναι ότι το έκανε για να μην μετακομίσουν λόγω υψηλών φόρων οι μεγάλες εταιρείες στα βαλκάνια ή άλλες χώρες με χαμηλότερη φορολογία. Αυτό που δεν είπε είναι το λογικό συμπέρασμα αυτού του "φορολογικού σκεπτικού", το ότι οι μικρές-μεσαίες επιχειρήσεις και να θέλουν να μετακομίσουν στο εξωτερικό δεν μπορούν, οπότε αναγκαστικά θα τον "φάνε" τον φόρο. Πόσο κυνικό!! "Κλέβουμε από τους πολλούς μικρούς για να αναπληρώσουμε την χασούρα από τους λίγους μεγάλους. Τι άλλο να κάνουμε, αλλιώς θα μας φύγουν"!
To φανταζόσασταν όταν μπαίναμε στην Ε.Ε. και μας χαΐδευαν πολιτικοί και δημοσιογράφοι τα αυτιά από το πρωί ως το βράδυ για τις αρετές και την ευδαιμονία της ελεύθερης μετακίνησης πολιτών, κεφαλαίου και επιχειρήσεων ότι θα φτάναμε κάποτε εδώ; Ούτε και εγώ. Τότε βέβαια δεν είχα ιδέα. Αλλά και τώρα που έχω και γράφω για αυτά συχνά αναρωτιέμαι : αλλάζει κάτι;
Αυτό είναι από εκείνα τα τεχνολογικά "νέα" που μας κατακλύζουν κατά εκατοντάδες κάθε χρόνο. Aπό αυτά τα "επιτεύγματα" τα οποία δεν έχουν και δεν πρόκειται ποτέ να έχουν καμία απολύτως πρακτική εφαρμογή ή οποιοδήποτε είδους αξιοποίηση, ποτέ. Από αυτά τα "νέα" που εταιρείες όπως η Hitachi μοσχοπουλάνε με συνεντεύξεις τύπου - κονσέρβα στους δικτυακούς και παραδοσιακούς δημοσιογράφους απλώς για να spinάρουν την κινητικότητα των μετοχών τους και να ακούγεται το όνομά τους : "Ε, υπάρχουμε ακόμη!"
Ώπα φρένο, αυτή την ανάρτηση θα την κρατήσω λιτή. Περίληψη της "είδησης" από το geek.comκαι τέρμα : Η Hitachi υποτίθεται δημιούργησε ένα νέο θαυματουργό υλικό για αποθήκευση δεδομένων που μπορεί να αντέξει θερμοκρασίες της τάξης των 1,000 °C για δυο ώρες, είναι αδιάβροχο, δεν καταλαβαίνει χριστό από ραδιενέργεια, αρκετά χημικά κλπ Κοινώς μπορεί να αντέξει... για πάντα. Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να αποθηκεύσει... 40 ολόκληρα ΜΒ (εδώ έριξα τρελά γέλια..) ανά τετρ. ίντσα -ήτοι κάπου 1000 φορές λιγότερα από τις κάρτες flash- και χρειάζεται... μικροσκόπιο για να τα διαβάσει. Απίθανη εταιρεία η Hitachi, δημιούργησε ακόμη ένα εικονικό προϊόν που δεν θα δούμε ποτέ στην αγορά (αν η αγορά δεν ελευθερώσει θέση για αυτό), και απλώς θα παραμείνει για πάντα ως πρωτότυπο στα ράφια της.
"Για να είναι τόσο τεχνολογικά μπροστά θα έχει ισχυρή μετοχή και θα φτιάχνει και στιβαρά air-condition ε;", ακούω στο βάθος μία φωνή και ολοκληρώνεται το εγκεφαλικό μου.
Τσεκάροντας προ ολίγου το BBC για να αλιεύσω τίποτα ζουμερό γνώρισα τον Derek Chan. O Derek είναι ένας αδιευκρίνιστης εθνικότητος βιοπαλαιστής που βγάζει το ψωμάκι του ψωνίζοντας και συμβουλεύοντας για lifestyle επιλογές ("lifestyle consultant and personal shopper") τους πιο διάσημους και πλούσιους θαμώνες του Dubai, ιδίως τις κυρίες. Επιλέγει και ψωνίζει προσωπικά ο ίδιος τα φορεματάκια των καλοθρεμμένων κυριών (μες την ζέστη που να τρέχουν;), τα κοσμηματάκια τους με προσωπική επίδειξη κοσμηματοπώλη στο ταπεινό σπιτικό τους, ίσως να ψωνίζει ακόμη και τα Yves Saint Laurent και Gucci εσωρουχάκια τους και ότι άλλο θελήσουν. Και αμοίβεται βέβαια αδρά για αυτό.
Το μέρος που προτιμά για τα ψώνια του ο Derek είναι το Dubai Mall, το μεγαλύτερο Mall στον κόσμο. Οι Ντουμπαγιανοί είναι της άποψης "αν δεν το κάνεις καλύτερο και μεγαλύτερο μην το κάνεις καθόλου". Δυστυχώς το BBC δεν μου επιτρέπει να ενσωματώσω σε αυτή την ανάρτηση το τετράλεπτο βίντεο με τα ψώνια του κύριου Chan, οπότε θα πρέπει να πάτε εσείς στο BBC εδώ και να το δείτε. Αλλά πριν πάτε καθίστε καλά, γιατί με κάθε ψώνιο φλασάρουν και τις τιμές. Όσον αφορά το Dubai Mall, αν νομίζατε ότι το αυθαίρετο Mall του Όμιλου Λάμδα (Λάτση) στο Μαρούσι είναι μεγάλο ρίξτε μία ματιά στο παρακάτω βίντεο που δείχνει το Dubai Mall σε όλο το δυσθεώρητων μεγεθών μεγαλείο του.
Με το Dubai Mall γειτονεύει ο -μακράν- ψηλότερος ουρανοξύστης στον κόσμο, o Burj Khalifa (Πύργος του Χαλίφη), αυτό το γυάλινο κτίριο από το οποίο λίγο έλειψε να χάσουμε τον Tom Cruize στο Mission Impossible 4, και το οποίο κοσμεί την ανάρτηση πάνω αριστερά. Ύψος; Μόλις 830 μέτρα. Είπαμε, όλα μεγάλα. Απολαύστε λοιπόν το σεμνό και ταπεινό Mall του Dubai να κλείσω και εγώ επιτέλους το στόμα μου.
Τελευταία έχετε αρχίσει να βλέπετε συχνά μετα-αποκαλυπτικές ταινίες ή να διαβάζετε σχετικές ιστορίες; Ανησυχείτε ότι ο κόσμος όπως τον ξέρετε τελείωσε ή όπου να'ναι τινάζει τα πέταλα; Σκέφτεστε πώς θα τρώτε όταν γίνει το καλό μπραφ; Έχετε μήπως ακόμη λίγο χρυσό που δεν έχετε δώσει όσο-όσο στα χρυσαρμεκτήρια που ξεφύτρωσαν παντού σαν παρασιτικά μανιτάρια για να απομυζήσουν και τα τελευταία χρυσόπουλα;
Διστάζετε όμως να τον φυλάξετε σε τραπεζική θυρίδα γιατί το κράτος απλώς με ένα"Προεδρικό διάταγμα εκτάκτου ανάγκης" μπορεί να κάνει όλες τις θυρίδες φύλλο και φτερό ώστε να κατασχέσει "για τις ανάγκες του" όλο τον χρυσό και κάθε άλλο πολύτιμο μέταλλο με αντάλλαγμα πατσαβουρόχαρτα (όπως έγινε ήδη δις στις ΗΠΑ); Έχετε πια καταλάβει ότι αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που τα χρυσαρμεκτήρια ζητούν υποχρεωτικά ταυτότητα και ότι για τον ίδιο λόγο δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος να αγοράσετε ανώνυμα χρυσό; Κρατάτε λοιπόν το χρυσό σας σπίτι αλλά τρέμετε μήπως μπουν διαρρήκτες, σας τον βουτήξουν και τον φάνε με τα corn flakes τους. Τι κάνετε λοιπόν;
Μην ανησυχείτε, υπάρχει λύση. Όχι, ούτε ριψοκίνδυνα θαψίματα σε ερημιές να ξεκάνετε την μέση σας, ούτε ψεύτικοι τοίχοι ούτε τίποτα. Η λύση αυτή έγινε διάσημη -ήταν γνωστή από αρκετά παλιότερα- όταν ο Ούγγρος χημικός George de Hevesy την επιστρατεύτευσε το 1940 για να κρύψει (σε κοινή θέα) τα βραβεία Nobel των φυσικών Max von Laue και James Franck από τους Ναζί, όταν αυτοί εισέβαλλαν στην Δανία. Όπως μπορείτε να δείτε στο παρακάτω βίντεο ο de Hevesy χρησιμοποίησε Aqua Regia (Βασιλικό Νερό), ένα μείγμα υδροχλωρικού και νιτρικού οξέος που μπορεί να διαλύσει πλήρως τον χρυσό. Διέλυσε και τα δυο, τα φύλαξε σε απλά γυάλινα δοχεία κάπου στο Ινστιτούτο Niels Bohr της Κοπεγχάγης και μετά τον πόλεμο επέστρεψε στο Ινστιτούτο, όπου βρήκε τα δοχεία απείραχτα. Κατόπιν αφαίρεσε τον χρυσό από την Aqua Regia αντιστρέφοντας την διαδικασία και τον έστειλε στην Σουηδική Ακαδημία, που τον χρησιμοποίησε για να φτιάξει νέα βραβεία Nobel για τους Laue και Franck!
Ο χρυσός πέραν από την λάμψη του είναι διάσημος για το ότι είναι εξαιρετικά ανθεκτικός απέναντι στην οξείδωση. Τα δυο αυτά οξέα χωριστά απλώς χαϊδεύουν τον χρυσό, αλλά συνδυασμένα σε ένα διάλειμμα διαλύουν τα χρυσά νομίσματα σαν να είναι αναβράζοντα δισκία Depon (αλλά σε πολύ slow motion, ανάλογα την θερμοκρασία). Τσεκάρετε το ενδιαφέρον βίντεο αλλά αν τυχόν όντως τολμήσετε κάτι τέτοιο να πάρετε τις απαραίτητες προφυλάξεις για τα χέρια σας, τα μάτια σας και ιδίως τις εισπνοές σας, γιατί αναδίδει επικίνδυνα οξείδια του αζώτου. Η Aqua Regia δεν διατίθεται στο εμπόριο έτοιμη αλλά τα δυο οξέα που την αποτελούν μπορείτε να τα βρείτε σχετικά εύκολα.
Κάτι τελευταίο : η φωνή του τυπά στο βίντεο είναι πιστεύετε φυσική ή την περνάει από κάποιο synth (για λόγους π.χ. ανωνυμίας); Σαν να synthίζει λιγάκι αλλά δεν είμαι βέβαιος. Αν η φωνή του είναι απείραχτη είμαι βέβαιος ότι θα έχει ακούσει την ατάκα "Με τον Darth Vader και τον Obama έχεις καμία συγγένεια;" έστω μία φορά στην ζωή του.
Ένα εξαιρετικό βιντεάκι που εξηγεί απλά, κατανοητά και με πολύ χιούμορ πώς ακριβώς δουλεύει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και γιατί όπως δουλεύει συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερος πλούτος σε όλο και λιγότερους. Καλύπτει συνοπτικά την χρονική περίοδο από τον Μεσαίωνα ως σήμερα μέσα σε μόλις 30 λεπτά. Επικεντρώνεται στις ΗΠΑ αλλά αφορά και τα καθ'ημάς. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να βλέπαμε μία αντίστοιχη ευρωπαϊκή έκδοση. Πως θα απεικόνιζαν άραγε την Merkel, τον Thomsen και τον Barozo; Διατίθενται και ελληνικοί υπότιτλοι.
Δεν είναι τρέχουσα, πρόκειται για την πορεία 450 χλμ των ανθρακωρύχων που κατέληξε στην Μαδρίτη, τον Ιούλη. Συγκεκριμένα μερικά μόλις λεπτά από την κεντρική πλατεία Puerta del Sol (Η Πύλη του Ήλιου), το Μαδριλένικο Σύνταγμα τρόπον τινά. Ανεπίκαιρη μεν, μου γυάλισε και θέλησα να την μοιραστώ μαζί σας δε. Η πηγή μου είναι η ισπανική εφημερίδα El Pais, της οποίας αν ακολουθήσετε τον σύνδεσμο μπορείτε να θαυμάσετε άλλες 20 αντίστοιχες φωτογραφίες από εκείνη την ημέρα.
H Puerta del Sol σε μία αμέριμνη, ψιλοευήλια μέρα :
Αν τσεκάρετε τέρμα κάτω δεξιά τους μετρητές των Κοριών θα δείτε ότι αυτός ακριβώς κάτω από την "Έναρξη..." γράφει 117.xxx ενώ ο από κάτω της Histats στο Pages δηλώνει λιγότερα από τα μισά, 46.xxx (τρέχοντα, 27/09/12). Ποιες προβολές είναι οι πραγματικές; Ασφαλώς της Histats. O μετρητής του Blogger "υποφέρει" εδώ και αρκετά χρόνια από ένα bug (σφάλμα) το οποίο για λόγους που δεν είμαι σε θέση να εξηγήσω δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να μπαλώσει η Google.
Το bug αυτό είναι πάρα πολύ απλό. Δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στην λειτουργία του blog. Προξενεί όμως πρόβλημα σε εσάς τους ίδιους (ήτοι όσους άμοιρους είστε ακόμη στο Blogger όπως εγώ) αν δεν το γνωρίζετε. Επιπλέον ξεγελά τους αναγνώστες σας όσον αφορά την αναγνωσιμότητα του blog σας, μιας και την παραφουσκώνει σαν εκείνες τις διαφημίσεις που το κέικ έχει βγει όλο έξω από το ταψί. Ας εξηγήσω απλά και κατανοητά την φύση του προβλήματος.
Το παρακάτω στιγμιότυπο απεικονίζει τις 10 κορυφαίες πηγές επισκεπτών από την ημέρα που άνοιξαν οι Κοριοί. Από τις 10 οι 4+1 είναι κάλπικες, από αυτές δεν έχει έρθει ούτε ένας επισκέπτης. Οι 4 (googlecorrection x2, justforlaughs και adfoc) αφορούν το παρόν άρθρο. Η 5η είναι το ελληνικό domain των Κοριών. Αυτή υπάρχει στην λίστα γιατί με κάθε επίσκεψη συμβαίνει... διπλή ανακατεύθυνση (.com-->.gr-->.com). Αυτό γιατί επέλεξα να γυρίσω τους Κοριούς ξανά στο διεθνές domain, μέσω της εντολής ncr που προσφέρει ως δυνατότητα η ίδια η Google. Κάθε επίσκεψη δηλαδή καταγράφεται x2 (ή μήπως x3; δεν είμαι βέβαιος), αλλά αυτό μόνο στα στατιστικά του Blogger και στον μετρητή του. Tο Histats (τουλάχιστον) δεν ξεγελιέται ούτε με αυτό.
Όπως ίσως θα γνωρίζετε για να αυξήσετε την αναγνωσιμότητα του blog σας χρειάζεται μεταξύ άλλων να το γνωστοποιείτε μέσω των λεγόμενων backlinks. Τα backlinks είναι οι απευθείας ενεργοί σύνδεσμοι που οδηγούν (πίσω) στο ιστολόγιό σας. Μπορείτε σχετικά εύκολα να τους αυξήσετε μέσω φορμών σχολιασμών, μέσω των προφίλ σας στα κοινωνικά δίκτυα αν βάλετε το blog σας ως προσωπική σελίδα, μέσω συνδέσμων μέσα στα σχόλια, μέσω υπογραφών σε σελίδες που επιτρέπονται υπογραφές με συνδέσμους, μέσω αλληλοφιλοξενίας λίστας ιστολογίων κτλ. Αλλού επιτρέπονται και αλλού δεν επιτρέπονται, αλλά ακόμη και εκεί που επιτρέπονται οι μηχανές αναζήτησης δεν μπορούν να ακολουθήσουν τους συνδέσμους αν αυτοί έχουν οριστεί ως no_follow.
Κάτι που γίνεται πολύ εύκολα, με ένα μόνο κλικ, και στο Blogger πλέον. Kατά την δημιουργία συνδέσμου ακριβώς πάνω από το "ΟΚ - Άκυρο" διατίθεται εδώ και αρκετούς μήνες η δυνατότητα να τσεκαριστεί η επιλογή "Add 'rel=nofollow' attribute". Πριν η εντολή αυτή μπορούσε να μπει μόνο με λίγο κώδικα html μέσω του HTML tab της ανάρτησης. Αν τικάρετε αυτή την επιλογή μπορούν να ακολουθήσουν (κλικ) τους συνδέσμους σας μόνο άνθρωποι, οι μηχανές αναζήτησης τρώνε πόρτα. Αυτό (δυστυχώς) συμβαίνει σε όλα τα tweets του twitter, αλλά η "ζημιά" αντισταθμίζεται από την πληθώρα πραγματικών χρηστών.
Το bug που ανέφερα στην εισαγωγή προορίζεται αποκλειστικά για bloggers και εκμεταλλεύεται κυριολεκτικάτην περιέργειά μας. "Πυροβολεί" μέσω ενός μηχανισμού με ψεύτικες επισκέψεις το blog σας που μετά τις βλέπετε μέσα στα στατιστικά σας και από περιέργεια κλικάρετε τις σελίδες από τις οποίες προέρχονται, ώστε να μάθετε ποιος πρότεινε το blog σας και γιατί. Αλλά σύνδεσμος του blog σας δεν υπάρχει πουθενά, ούτε καν μέσα στον πηγαίο κώδικα της σελίδας, όσο και αν ψάξετε. Οι μετρητές τρίτων όπως της Histats που έχω επιλέξει εγώ δεν αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα και δηλώνουν τις πραγματικές επισκέψεις και προβολές. Ο μετρητής του Blogger όμως εμένα για την ώρα δείχνειδυόμιση φορές υψηλότερες προβολές από τις πραγματικές. Αλλά το πιο ενοχλητικό είναι τα εσωτερικά αναλυτικά στατιστικά, που δείχνουν μαζί με τις πραγματικές πηγές και τις εντελώς άκυρες, όπως στο παραπάνω στιγμιότυπο, και αυτά δεν αφαιρούνται. Ο μόνος τρόπος να δεις τις πραγματικές σου Top 10 πηγές επισκεπτών είναι μέσω του Google Analytics (αφού προσθέσεις τον σχετικό κώδικα).
Το όλο φαινόμενο ονομάζεταιreferral spam και το μόνο που κάνει η Google -εξόσων γνωρίζω- είναι να θάβει τα spamosite στην κατάταξη της μηχανής αναζήτησης. Δεν ξέρω για ποιον λόγο δεν τα αφαιρεί εντελώς, ίσως να έχει αρχίσει να κάνει και αυτό. Προφανώς δεν μπορεί να κάνει κάτι πιο δυναμικό με αυτές τις σελίδες. Ούτως ή άλλως οι σελίδες είναι το σύμπτωμα, η αιτία είναι το εν λόγω bug του blogger, που τέλη 2012 εξακολουθεί να παραμένει, απτόητο και αδιόρθωτο. Κάνοντας με να αναρωτιέμαι γιατί δεν είμαι στο Wordpress... από πέρσι.
Είμαι techno-geek, οπότε υπό άλλες συνθήκες θα θεωρούσα ενδιαφέρουσα την επερχόμενη κυκλοφορία του iPhone 5, παρόλο που δεν ακουμπάω οτιδήποτε έχει σχέση με Apple ούτε με πυροσβεστικό γάντι (για λόγους που δεν είναι του παρόντος, δεν θέλετε να αρχίσω να φλυαρώ πάλι όπως στο προηγούμενο λογύδριο). Αλλά όταν υφίστανται οι αντιθέσεις ανάμεσα στην παραπάνω εικόνα που προκαλεί συλλογική ντροπή με την παρακάτω ασφαλώς η κυκλοφορία του iPhone 5 με αφήνει παγερά αδιάφορο. Βρίσκω εκπληκτικό το ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν και στην χώρα μας χιλιάδες άνθρωποι που μετρούν όχι τις μέρες αλλά τις ώρες ως τις 5 Οκτώβρη. Η κυκλοφορία αυτή δεν μοιάζει να είναι, είναι όντως για αυτούς το σημαντικότερο γεγονός ολόκληρου του χρόνου. Μία συσκευή με ανύπαρκτο quality control, φτιαγμένη εν πολλοίς από ανειδίκευτους Κινέζους που πληρώνονται 50 δολάρια τον μήνα για εργασία 60 ώρες την βδομάδα. Η άνω και κάτω εικόνα είναι αντιπροσωπευτικές των κραυγαλέων αντιθέσεων του ξοφλημένου μας συστήματος, της απόλυτης σήψης και ξεπεσμού του.
Στην καφετέρια που έγραφα το απόγευμα ήταν μία κοπέλα σε μία παρέα που συζητούσε για το iPhone 5 που θα έπαιρνε από την πρώτη κιόλας μέρα - υποθέτω κατόπιν... διανυκτέρευσης. Έλεγε ότι το iPhone 4S (το τρέχον iPhone) που έχει δεν την καλύπτει πλέον, γιατί δεν είναι πια cool, και "..τέλος πάντων θέλω να έχω πάντα το τελευταίο μοντέλο iPhone". Kάποιος φίλος της την ρώτησε "Πόσο το μαλλί, γύρω στα 650;" Του απάντησε "Όχι ρε, 720 με 730 θα παίζει". Καλά ως εδώ. Το εξωφρενικό, αυτό που με έκανε να συγκρατήσω τον διάλογο, ήταν ότι η κοπέλα επισήμανε την υψηλότερη τιμή όχι κακομούτσουνα, αλλά με έπαινο, με περηφάνεια!! Ήταν γύρω στα 17-18, πρωτοετής φοιτήτρια το πολύ. Βδέλλα οικογενειακού εισοδήματος με μία δεύτερη αόρατη βδέλλα στο κεφάλι να ρουφά επί 24ωρης βάσεως ότι αξιόλογο έχει απομείνει από τον εγκέφαλό της.
Σήμερα εμφάνισα ένα ελπίζω πρόσκαιρο νέο ιατρικό θεματάκι και θυμήθηκα ότι βγαίνει το 2012 και είμαι ακόμη δίχως ιατρική ασφάλιση. Το ποδαρικό έγινε τον Γενάρη, που έληξε η κάλυψή μου από το ΙΚΑ. Ήταν ότι πιο παράξενο μπορούσε ποτέ να συμβεί, δεν το έχω ξανακούσει : το δεξί μου μάτι αραιά και που κρέμαγε ελαφρά προς τα δεξιά όταν έκανα κάπως απότομες κινήσεις, δίχως το αριστερό να το ακολουθεί. Κοινώς αλληθώριζα. Τα έβλεπα και διπλά, αλλά τα δυο "καρέ" ήταν πολύ κοντά μεταξύ τους.
Αρχικά λόγω που είμαι και λάτρης των ταινιών τρόμου μου ήρθαν σχετικές εικόνες και θεωρίες στο μυαλό, αλλά τελικά πρυτάνευσαν η σύνεση και η ορθολογιστική μου σκέψη, για την οποία δεν φημίζομαι ιδιαίτερα. Μάλλον επρόκειτο για κάποιο "διαθλαστικό σκούντηγμα", μιας και έβαλα φακούς επαφής για πρώτη φορά μετά από κάπου τρεις βδομάδες. Αυτό ξέρω ότι συμβαίνει στον άξονα z (βάθος πεδίου, η διάσταση που δίνει την αίσθηση του βάθους), όπου το μάτι χρειάζεται κάποιο χρόνο να συνηθίσει όταν βάζεις και βγάζεις φακούς επαφής ή γυαλιά. Ίσως σπανίως συμβαίνει και στον άξονα y (διάσταση πλάτους), τον άξονα στην προκειμένη πάνω στον οποίο ευθυγραμμίζονται νοητά τα δυο μάτια. Αυτή η ευθυγράμμιση δεν έχει σχέση με διάθλαση, αλλά λόγω που συνέβη ακριβώς αφού έβαλα τους φακούς η καθαρά ερασιτεχνική μου διάγνωση με οδήγησε να υποθέσω ότι όσον τουλάχιστον αφορά την αφεντιά μου αυτά τα δυο προφανώς συνδέονται.
Κράτησε μέχρι λίγο μετά που βγήκα, στην στάση του λεωφορείου μου συνέβη μία τελευταία φορά. Ήταν και λίγο επώδυνο, όπως όταν δοκιμάζεις να αλληθωρίσεις για πλάκα. Πώς ένοιωθα; Για δυο με τρεις ώρες ένοιωθα σαν να είχα χάσει τον έλεγχο των ματιών μου, κυριολεκτικά. Ότι το δεξί σαν να είχε αποκτήσει δική του θέληση και κοίταγε όπου αυτό ήθελε. Ότι ο μηχανισμός που τα κρατά συντονισμένα ξαφνικά βγήκε νοκ άουτ. Αλλά το πιο τρομακτικό ήταν αυτό : Ότι, βεβαίως, κανένας οφθαλμίατρος στον κόσμο δεν επρόκειτο να με τσεκάρει δίχως να του τα σκάσω χονδρά - από χρήματα που δεν έχω.
H Ντίνα Κίτσου έγραφε σε ένα διήγημά της τον Φλεβάρη : "Είναι πρωί και δεν έχει ψυχή. Ο Φλεβάρης φεύγει, το κρύο όμως είναι ακόμα εδώ. Βάζω το χέρι στη δεξιά τσέπη. Πιάνω ένα ζεστό κομμάτι χαρτί. Είναι χρώματος ροζ. Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν στο ΙΚΑ να τυπωθούν ροζ βιβλιάρια. Λήγει την επόμενη Τετάρτη. Σκέφτομαι ότι χωρίς βιβλιάριο υγείας στην Ελλάδα του 2012 δεν είσαι τίποτα. Αλίμονο σ΄ αυτόν που θα χρειαστεί γιατρό και δε θα μπορεί ούτε να πεθάνει."
(μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο εδώ)
Διαβάζοντας το πριν κάπου ένα μήνα είχα σκεφτεί ότι είμαι ήδη σε αυτήν την κατάσταση με το που μπήκε το 2012. Σήμερα που τα μάτια μου το έπαιξαν διαγωγή κοσμία θυμήθηκα ξανά αυτό το διήγημα. Έχω και ένα άλλο ιατρικό πρόβλημα από πέρσι το καλοκαίρι, πραγματικό πρόβλημα, που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω όπως προβλέπεται θεραπευτικά, λόγω έλλειψης ιατρικής ασφάλισης και βεβαίως ρευστότητας για ιδιωτική περίθαλψη ή πληρωμής στα νοσοκομεία του ΕΣΥ. Και για τα δυο εν μέρει -αν όχι εξολοκλήρου- ευθύνομαι εγώ. Δεν είναι ενοχική φαντασίωση ή εμμονή αυτό αλλά γεγονός. Αν δεν ήμουν τόσο τεμπέλης καικότας, ή ακριβέστερα τεμπέλης λόγω ακριβώς της εν λόγω κοτοσύνης μου,θα τα είχα επιλύσει και τα δυο, σε πρώτη φάση μέσω των άρθρων μου. Γράφω ελάχιστα, με το σταγονόμετρο,
και εδώ και όπου αλλού γράφω - πλέον μόνο εδώακόμη. Αυτό ενώ βγάζω ατέλειωτα μεροκάματα στον υπολογιστή και στο δίκτυο. Δολοφονώ αμείλικτα τον χρόνο μου σε κατά βάσει "άχρηστες", μη παραγωγικές ασχολίες. Ενώ στα απανταχού σχόλια είμαι κανονική... γραφο-μηχανή στα άρθρα με καταστέλλω, με καταπνίγω. Περίπου ότι κάνω και με τα λογοτεχνήματά μου.
Ένας επιπλέον λόγος που τους τελευταίους δυο μήνες σχεδόν κατέβασα ρολά στο παρόν ιστολόγιο -που δεν είναι ευγενικό να επισημάνω στους 332 -κατά το feedburner- πιστούς αναγνώστες μου, πόσο μάλλον στους 20.347* ανθρώπους που πέρασαν ως τώρα από αυτό το ιστολόγιο- είναι ότι είδα πάρα πολύ μικρό αντίκρυ$μα. Στο Infobarrel από ένα μόλις άρθρο , το πρώτο και μόνο για την ώρα featured article ("εξώφυλλο" για κάνα-δυο μέρες) που μου απένειμαν έβγαλα όσα βγάζουν οι Κοριοί σε ένα (ενεργό) μήνα. Το Infobarrel όμως είναι παλιά καραβάνα και πολύ ψηλότερα στις alexo-googloκατατάξεις, οπότε αυτή η διαφορά είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Και ενδεχόμενη σχετική προσδοκία για το παρόν ιστολόγιο όχι απλώς απατηλή, μα κανονική δικτυακή φαντασίωση. Δεν δουλεύει έτσι το σύστημα. Αν ανέβαζα 250 αναρτήσεις με 70-75% πρωτότυπο περιεχόμενο ανά μήνα με την παρούσα δικτύωση και googloδιείσδυση που έχω κάτι θα έκανα. Αλλά σε ένα ολόκληρο χρόνο; Μου κάνω πλάκα βέβαια.
Όχι, δεν κατεβάζω οριστικά ρολά. Απεναντίας, σκοπεύω να επανέλθω τριμύτερος, και εδώ και στα αγγλόφωνα μου. Αυτό το αυτοχώσιμο και η κρίση ειλικρίνειας σε αυτό αποσκοπούν, στο να με σπρώξω να νικήσω την "αντίστασή" ("resistance", όρος του Steven Pressfield στο εκπληκτικό βιβλίο του War of Art / Πόλεμος της Τέχνης, που ούτε λίγο ούτε πολύ συνίσταται στο "αυτοσαμποτάζ" απέναντι σε κάθε είδους παραγωγική/δημιουργική ασχολία, όχι μόνο στο γράψιμο) μου. Θα νικήσω εγώ ή αυτή (δηλ. εγώ ή... εγώ); Δεν ξέρω, θα δείξει - ελπίζω όχι η νεκροψία. Αρχίζω ξανά και τα πολιτικό-οικονομικά άρθρα, που έχω να αγγίξω πάρα πολύ καιρό. Όλα δικά μου πλέον, καμία αντιγραφή - παρά μόνο ίσως μικρά αποσπάσματα. Μείνατε συντονισμένοι.
*Έγκυρα στοιχεία από Histats. Τα στατς του Blogger είναι ασφαλώς κλούβια, μιας και το Blogger είναι εδώ και αρκετά χρόνια θύμα των λεγόμενων referral spams. Δεσμεύομαι για σχετικό άρθρο λίαν συντόμως.
Το νερό είναι η πηγή της ζωής, ή ορθότερα ο διαλύτης της ζωής. Έχει ονομαστεί ο "παγκόσμιος διαλύτης", μιας και σε αυτό μπορούν να διαλυθούν σχεδόν τα πάντα. Ακόμη και τα λίπη και οι υδρογονάνθρακες υπό κατάλληλη -πολύ υψηλή- θερμοκρασία και πίεση. Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα του νερού (22 Μαρτίου) ο συμπαθής τυπάκος στο παρακάτω βίντεο που ξέρει να κουνάει έξυπνα τα φρυδάκια του εξήγησε μερικά υδρολογικά ενδιαφέροντα. Για παράδειγμα το ξέρατε ότι το ζεστό νερό παγώνει πιο γρήγορα από το νερό υπό θερμοκρασία δωματίου; Πρόκειται για ένα φαινόμενο που είχε παρατηρήσει ο Αριστοτέλης και ακόμη δεν έχει εξηγηθεί πλήρως, υπάρχουν μόνο υποθέσεις για αυτό. Το φαινόμενο ονομάστηκε... "Φαινόμενο Μπέμπα" (Mpemba Effect), από τον Erasto Mpemba που το μελέτησε και περιέγραψε.
Yποθέτω ότι όλοι γνωρίζουμε ότι η Γη αποτελείται από 70% νερό. Αλλά ελάχιστοι θα γνωρίζουν με πόσο υψηλά ποσοστά νερού γεννιόμαστε, πόσο δραματικά αυτά πέφτουν μέχρι να ενηλικιωθούμε και γιατί άντρες και γυναίκες έχουν διαφορετικά ποσοστά νερού στο σώμα τους. Δείτε τον Michael του γιουτουμποκάναλου Vsauce για περισσότερα.
Υπάρχει καλύτερος τρόπος να διαταράξεις ένα και πλέον μήνα blogoδιακοπών από ένα σπάνιο υπερθέαμα της φύσης; Όλοι ξέρουμε ότι οι ανεμοστρόβιλοι αφορούν ένα στοιχείο, τον αέρα. Ενίοτε όμως, όταν το επιτρέψουν κάποιες σπάνιες συνθήκες, μπλέκει και το στοιχείο της φωτιάς. Ο πυροστρόβιλος του παρακάτω βίντεο χόρευε βαλσάκι για 40 ολόκληρα λεπτά στο Curtin Springs, 80 χιλιόμετρα από το Uluru της Αυστραλίας. Αλίευσα το βίντεο από το defencenet αλλά πιστεύω να συμφωνείτε ότι σκέφτηκα ένα πολύ πιο zuper τίτλο για την ανάρτηση έτσι; H φωτό αριστερά δεν έχει σχέση με τον φλογερό χορευτή της Αυστραλίας, αφορά άλλη εξίσου σπάνια περίπτωση που άφησε μία οικογένεια στον δρόμο.
