Είμαι techno-geek, οπότε υπό άλλες συνθήκες θα θεωρούσα ενδιαφέρουσα την επερχόμενη κυκλοφορία του iPhone 5, παρόλο που δεν ακουμπάω οτιδήποτε έχει σχέση με Apple ούτε με πυροσβεστικό γάντι (για λόγους που δεν είναι του παρόντος, δεν θέλετε να αρχίσω να φλυαρώ πάλι όπως στο προηγούμενο λογύδριο). Αλλά όταν υφίστανται οι αντιθέσεις ανάμεσα στην παραπάνω εικόνα που προκαλεί συλλογική ντροπή με την παρακάτω ασφαλώς η κυκλοφορία του iPhone 5 με αφήνει παγερά αδιάφορο. Βρίσκω εκπληκτικό το ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν και στην χώρα μας χιλιάδες άνθρωποι που μετρούν όχι τις μέρες αλλά τις ώρες ως τις 5 Οκτώβρη. Η κυκλοφορία αυτή δεν μοιάζει να είναι, είναι όντως για αυτούς το σημαντικότερο γεγονός ολόκληρου του χρόνου. Μία συσκευή με ανύπαρκτο quality control, φτιαγμένη εν πολλοίς από ανειδίκευτους Κινέζους που πληρώνονται 50 δολάρια τον μήνα για εργασία 60 ώρες την βδομάδα. Η άνω και κάτω εικόνα είναι αντιπροσωπευτικές των κραυγαλέων αντιθέσεων του ξοφλημένου μας συστήματος, της απόλυτης σήψης και ξεπεσμού του.
Στην καφετέρια που έγραφα το απόγευμα ήταν μία κοπέλα σε μία παρέα που συζητούσε για το iPhone 5 που θα έπαιρνε από την πρώτη κιόλας μέρα - υποθέτω κατόπιν... διανυκτέρευσης. Έλεγε ότι το iPhone 4S (το τρέχον iPhone) που έχει δεν την καλύπτει πλέον, γιατί δεν είναι πια cool, και "..τέλος πάντων θέλω να έχω πάντα το τελευταίο μοντέλο iPhone". Kάποιος φίλος της την ρώτησε "Πόσο το μαλλί, γύρω στα 650;" Του απάντησε "Όχι ρε, 720 με 730 θα παίζει". Καλά ως εδώ. Το εξωφρενικό, αυτό που με έκανε να συγκρατήσω τον διάλογο, ήταν ότι η κοπέλα επισήμανε την υψηλότερη τιμή όχι κακομούτσουνα, αλλά με έπαινο, με περηφάνεια!! Ήταν γύρω στα 17-18, πρωτοετής φοιτήτρια το πολύ. Βδέλλα οικογενειακού εισοδήματος με μία δεύτερη αόρατη βδέλλα στο κεφάλι να ρουφά επί 24ωρης βάσεως ότι αξιόλογο έχει απομείνει από τον εγκέφαλό της.

















0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου