#196 Τρόικανς : "Θέλουμε μέσα σε 2 μήνες κατάσχεση κατοικίας"

Οι Τροϊκανοί συνεχίζουν ακάθεκτοι να απαιτούν αλλαγές σε όλα τα δικονομικά μήκη & πλάτη που διέπουν την τάχυστα κατρακυλούσα, πρακτικά σε ελεύθερη οικονομική πτώση χώρα μας. Οι απαιτήσεις αυτές αρχικά γίνονται δεκτές με μουρμούρα, άντε και με μερικές θεατρικές προσωρινές διαγραφές, και κατόπιν μόλις υπερψηφιστούν με θερμό χειροκρότημα - αντίστοιχης θέρμης με το νούμερο των προδοτικών "Ναι σε όλα!". Τώρα για να εξυπηρετήσουν τις συντρόφισσές τους τράπεζες ζητούν οι κατασχέσεις ακινήτων να επιταχυνθούν κατά 12 φορές. Να εκτελούνται δηλαδή όσο εύκολα, γρήγορα και απρόσκοπτα εκτελούνται και στην "Χώρα της Ελευθερίας". Αναμεταδίδω από το Ίχνος :

Χάνουν το πλεονέκτημα του χρόνου που είχαν μέχρι πρότινος οι κάτοχοι ακινήτων, προκειμένου να ρυθμίσουν τις οφειλές τους και προκειμένου να βρουν έναν ασφαλή τρόπο να περισώσουν την περιουσία τους. Και αυτό γιατί με νέες ρυθμίσεις που προβλέπονται στο "Μνημόνιο 2", μέσα σε διάστημα μόλις δυο μηνών θα κρίνεται πλέον δικαστικά αν το σπίτι μπορεί να παραμείνει στην κατοχή τους ή αν θα περάσει στο χαρτοφυλάκιο της τράπεζας. Παλιότερα, οι ιδιοκτήτες είχαν τη δυνατότητα ρύθμισης οφειλών έως και 2 χρόνια.

Στόχος της τρόικας είναι να επιταχυνθούν οι διαδικασίες που σχετίζονται με κατασχέσεις, διαταγές πληρωμής, εκδίκαση αγωγών και ασφαλιστικών μέτρων, εργατικών διαφορών αλλά και φορολογικών υποθέσεων. Ειδικά για το θέμα των κατασχέσεων, υπογραμμίζουν ότι το θέμα θα έρθει στην πρώτη γραμμή μετά τη λήξη του "παγώματος" των πλειστηριασμών για πρώτη κατοικία αξίας μέχρι 200.000 ευρώ από 1/1/2013, οπότε αναμένεται ότι θα βρεθούν προς διεκπεραίωση δεκάδες χιλιάδες υποθέσεις.

Στο επίμαχο νομοσχέδιο που κατατέθηκε για ψήφιση στη Βουλή, συμπεριλαμβάνεται διάταξη που προβλέπει τη διεξαγωγή της δίκης κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης σε δυο μήνες, ενώ πριν απαιτούνταν έως και δυο χρόνια. Με απλά λόγια, αν εκδίδονταν απόφαση για πλειστηριασμό ακινήτου δανειολήπτη εκείνος μπορούσε να προσφύγει στα δικαστήρια και να ζητήσει το πάγωμα της όλης διαδικασίας. Μέχρι όμως η αίτησή του να φτάσει στο ακροατήριο χρειάζονταν να περάσει διάστημα δυο περίπου ετών. Μέχρι τότε το ακίνητο παρέμεινε στην κατοχή του και η τράπεζα δεν του το έπαιρνε. Με τη νέα ρύθμιση, υπολογίζεται ότι ο χρόνος θα μειωθεί μόλις μέχρι δυο μήνες.

Χαρακτηριστικό μάλιστα της επιμονής της τρόικας για αλλαγές στο καθεστώς των οικονομικών ιδιωτικών διαφορών, είναι ότι τα μέλη της ζητούν αναλυτικά στοιχεία από το υπουργείο Δικαιοσύνης για τον αριθμό των αγωγών για πλειστηριασμούς, στοιχεία για το πόσες δικαστικές αποφάσεις εκδίδονται και πόσα τελικά χρήματα εισπράττονται, προκειμένου να μετρήσουν την αποτελεσματικότητα της ελληνικής δικαιοσύνης.

πηγή(πλην προλόγου) : Ίχνος

Read More

#195 Η ελληνική και η αργεντίνικη κρίση, ομοιότητες και... ομοιότητες

Ένα μακροσκελές άρθρο του Σταύρου Χριστακόπουλου για την Αργεντίνικη κρίση του 2000 - 2001. Διαβάστε το για να μάθετε ή για να θυμηθείτε τις εκπληκτικές ομοιότητες, βήμα προς βήμα, της κρίσης της Αργεντινής με την δική μας, ιδίως στον τρόπο που αυτή διαχειρίστηκε από το ΔΝΤ. Μεταφέρω περίπου το μισό άρθρο και παραπέμπω στην πηγή του στο Ποντίκι για το υπόλοιπο. Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους επιμένουν να πιστεύουν στον "σοβαρό Παπαδήμο", βαφτίζοντας και από πάνω... "λαϊκιστές" όσους τον αμφισβητούν. Θα τα δούμε μπροστά μας και εδώ φίλτατοι "αντιλαϊκιστές". Αλλά κατά βάθος αυτό το ξέρετε ήδη έτσι;

Ελλάδα - Αργεντινή: χρεοκοπία και απάτη

Η εικόνα της Ελλάδας σήμερα «είναι ακριβώς αυτό που αντιμετώπισε η Αργεντινή το 2001. Αν η Ευρώπη δεν καταφέρει να διδαχθεί από την εμπειρία της Αργεντινής, οι παραλληλισμοί με την Ελλάδα ίσως καταλήξουν να αφορούν και μία χρηματοπιστωτική κατάρρευση». Αυτό έγραψε, μεταξύ άλλων, αυτές τις μέρες ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν, ο διαχειριστής του μεγαλύτερου επενδυτικού κεφαλαίου στον κόσμο (PIMCO). Κατά τη γνώμη του η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα θυμίζει υπερβολικά την Αργεντινή του 2001.

Οι συνεχείς απειλές του Βενιζέλου, του Παπαδήμου και... δημοσιογράφων ότι, αν η Ελλάδα αρνηθεί τον δρόμο των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, τότε θα καταρρεύσει όπως η Αργεντινή είναι ο πιο ψευδής και γελοίος εκβιασμός ώστε να πειστούν οι Έλληνες ότι ο δρόμος της υποταγής στους δανειστές, ακόμη και με εκπτώσεις στη δημοκρατία, είναι ο μοναδικός.
Αποσιωπούν, όμως, όλοι αυτοί ότι η Αργεντινή κατέρρευσε εν μέσω της απόπειρας «προσαρμογής» της οικονομίας της στις επιταγές του ΔΝΤ και των δανειστών της και, όπως υπενθυμίζει ο Ελ Εριάν, ενώ παρακαλούσε τους δανειστές της για «άλλη μία δόση».

Ακόμη χειρότερα, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη το δικό της... PSI, η συμφωνημένη με τους δανειστές αναδιάρθρωση του χρέους, προκειμένου να το μειώσει μόλις κατά... 20%. Ούτε στάση πληρωμών είχε κηρύξει ούτε το νόμισμά της είχε ακόμη αποσυνδέσει από τη σταθερή ισοτιμία του με το δολάριο και την υποτίμησή του ούτε τη μονομερή διαγραφή χρέους της κατά 75% είχε αρχίσει.

Αυτά συνέβησαν μετά την κατάρρευση, την οποία υπέστη ευρισκόμενη υπό την πιο σκληρή επιτροπεία, με το ΔΝΤ στη χώρα και απολύτως κυρίαρχο. Και όχι μόνο συνέβησαν μετά, αλλά αποτέλεσαν την απαρχή της θεαματικής ανάκαμψης της οικονομίας της. Όπως επισημαίνει ο Ελ Εριάν, τον Αύγουστο του 2001 «η χώρα ικέτευε ξανά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για περισσότερα χρήματα ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση. Οι αρχές ήταν διατεθειμένες να μπουν σε ακόμη μία διαδικασία δεσμεύσεων γνωρίζοντας πως συστηματικά υπόσχονταν πολλά και έφερναν σε πέρας λίγα και πως η χώρα είχε αποτύχει να σημειώσει πρόοδο σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, την τελματωμένη ανταγωνιστικότητα και τον περιορισμό της αύξησης του χρέους».

Και οι πολίτες της Αργεντινής;
«Όπως είναι λογικό, οι πολίτες της Αργεντινής αγανακτούσαν ολοένα και περισσότερο με όλους, χωρίς να νοιάζονται για το αν πρόκειται για ιδιώτες πιστωτές ή για την κυβέρνηση. Είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους σε μία προσέγγιση που συνέχιζε να θεωρεί πως η λιτότητα είναι το τίμημα της σταθερότητας ακόμη και αν κάθε άλλος οικονομικός δείκτης είχε πάρει την κατιούσα στο ενδιάμεσο, με χλωμή την πιθανότητα ενός καλύτερου μέλλοντος».

Όμως η χώρα αυτή ήταν ενταγμένη και σε μια οικονομική και πολιτική ένωση, τη Mercosur:
«Μετά ήταν οι γείτονες της Αργεντινής, κυρίως τα άλλα μέλη της Mercosur, της οικονομικο-πολιτικής συμφωνίας των χωρών της περιοχής, που φοβούνταν το κύμα της μετάδοσης. Έχοντας εμπειρία των τεχνικών εξαρθρώσεων στις χρηματοπιστωτικές αγορές, προειδοποιούσαν την Αργεντινή να συμμορφωθεί ενώ παράλληλα ενδυνάμωναν τις άμυνές τους σε περίπτωση που αποτύγχανε. Εν τω μεταξύ η Αργεντινή παραπονιόταν πως οι πολιτικές των άλλων χωρών της Mercosur μεγέθυναν τις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετώπιζε η χώρα».

Εν μέσω της διαμάχης μεταξύ της κυβέρνησης της Αργεντινής και του ΔΝΤ για το ποιος ήταν υπεύθυνος για τη διάλυση της οικονομίας, όταν τελικά το ΔΝΤ αποφάσισε να εκταμιεύσει τη δόση, μετά την έγκριση ενός νέου πακέτου λιτότητας από την κυβέρνηση, οι Αργεντινοί άρχισαν να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες και η οικονομία κατέρρευσε.

Η παραδοχή του Καβάγιο
Μερικούς μήνες νωρίτερα, τον Μάρτιο του 2001, στο Μπουένος Άιρες ο κόσμος διαδήλωνε για την 25η επέτειο της στρατιωτικής χούντας, ενώ το ΔΝΤ βρισκόταν ήδη στον δεύτερο χρόνο της παρουσίας του στην Αργεντινή. Ο παραλληλισμός μεταξύ χούντας και κυριαρχίας του ΔΝΤ στη χώρα ήταν κυρίαρχος. Το αποτέλεσμα της παρέμβασής του ήταν η εκτίναξη της ανεργίας στο 16% και η καταβύθιση του λαϊκού εισοδήματος κατά 20% - 30%, με εσωτερική αγορά στο όριο του θανάτου, εκτίναξη της ύφεσης και του χρέους.

Είναι εντυπωσιακή η επισήμανση, αυτές τις μέρες, του οικονομολόγου Uri Dadush ότι, όταν πτώχευσε η Αργεντινή, είχε ύφεση 14,7% (όση έχει ήδη εμφανίσει σωρευτικά τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα, η οποία με τα νέα μέτρα λιτότητας θα ξεπεράσει το επίπεδο εκείνο της Αργεντινής, με κίνδυνο να φτάσει το 20%. Μάλιστα το πρακτορείο Reuters σε ανάλυσή του επισημαίνει ότι η πέμπτη συνεχιζόμενη χρονιά ύφεσης που διανύει η Ελλάδα ίσως είναι ένα από τα χειρότερα ρεκόρ βαθιάς ύφεσης της σύγχρονης Ιστορίας.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι, τον Αύγουστο του 2011, ο υπουργός Οικονομικών και βασικός υπεύθυνος της κατάρρευσης της Αργεντινής Ντομίνγκο Καβάγιο θεωρούσε ότι η Ελλάδα βρισκόταν ήδη σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη της χώρας του όταν έπεσε με το κεφάλι στον γκρεμό... Για να κατανοήσουμε καλύτερα το μέγεθος της καταστροφής, ας συγκρίνουμε επιπλέον το 16% της ανεργίας της Αργεντινής όταν χρεοκόπησε με το σημερινό 20% της Ελλάδας (συγκρινόμενο μάλιστα με το 7,7% του 2008).

Τότε, λοιπόν, τον Μάρτιο του 2001, αναλαμβάνει την οικονομία ο Καβάγιο. Πρόκειται για τον άνθρωπο που ακόμη και σήμερα επιφανείς εκβιαστές, άσχετοι ή αφελείς πολιτικοί και δημοσιογράφοι... επικαλούνται προκειμένου να στηρίξουν την επιλογή της τρόικας ή για να τρομοκρατήσουν για τις συνέπειες της χρεοκοπίας αν δεν είμαστε πειθήνιοι στις επιλογές δανειστών και επιτηρητών. Ο Καβάγιο λοιπόν ανέλαβε να σώσει την Αργεντινή από τη χρεοκοπία.

Το αργεντίνικο PSI
Η πρώτη του κίνηση ήταν η διαπραγμάτευση με τις δανείστριες τράπεζες για «κούρεμα» (PSI...) των χρεών κατά 20% με εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων. Όπως σήμερα η Ελλάδα. Δεδομένου ότι η Αργεντινή είχε κλειδώσει την ισοτιμία του πέσο με το δολάριο – όπως η Ελλάδα βρίσκεται προσδεδεμένη με το ευρώ – διακηρύσσει ως κύριο στόχο του τη μη εγκατάλειψη της σταθερής ισοτιμίας.

Λίγο πριν εφαρμοστεί η πρώτη φάση του PSI, ο Καβάγιο ανακοινώνει ένα πρωτοφανές πρόγραμμα λιτότητας, φοροεπιδρομής και περικοπών, ανάλογο με το μεσοπρόθεσμο, αλλά και το τελευταίο νομοσχέδιο Βενιζέλου. Ο στόχος ήταν ο ίδιος ακριβώς με αυτόν που επικαλείται διαρκώς ο Λουκάς Παπαδήμος: «μηδενικό πρωτογενές έλλειμμα» και, πολύ σύντομα, «πρωτογενές πλεόνασμα».

Το πολιτικό δίλημμα ήταν: «Λιτότητα ή κατάρρευση». Όπως ακριβώς σήμερα στην Ελλάδα. Καθώς είχε ήδη επιτευχθεί απόλυτη επιτυχία στην πρώτη φάση του αργεντίνικου (PSI), ο Καβάγιο δήλωνε: «Νικήσαμε όλους εκείνους που στοιχημάτιζαν εναντίον της Αργεντινής. Λύσαμε τις πιο επείγουσες ανάγκες μας και τώρα προχωρούμε μπροστά για το πιο σημαντικό: ανάπτυξη στην οικονομία της Αργεντινής» (The New York Times, 5.6.01).

Τι, θεωρητικά, είχε επιτευχθεί με την ανταλλαγή και την επιμήκυνση της διάρκειας του χρέους μέσω του δικού τους PSI; Αυτό που υπόσχεται η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου και ο Ευάγγελος Βενιζέλος: είχαν χαλαρώσει οι πιεστικές απαιτήσεις πληρωμής τοκοχρεολυσίων και τα πλεονάσματα – που θα επιτύγχανε ο Καβάγιο και υπόσχονται οι Παπαδήμος και Βενιζέλος με τη λιτότητα – θα χρηματοδοτούσαν την... ανάπτυξη, την οποία υπόσχονται σήμερα οι δικοί μας, με τη συνδρομή και του Σαμαρά, ο οποίος την έχει μετατρέψει σε... σημαία. .......

Διαβάστε το υπόλοιπο στο Ποντίκι

Read More

#187 Η απάντηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη σε Λ.Παπαδήμο, Γ.Παπανδρέου & Α.Σαμαρά

Δανείζομαι από το DefenceNet την "επικαιροποιημένη" απάντηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στo καταστροφολογικό "ή δέχεστε την απόλυτη σκλαβιά ή χρεοκωπούμε" της τετρόικας που έγινε επίσης τρόικα, λόγω που ο κωλοτούμπας την έκανε με ελαφρά. Όσοι δεν το πετύχατε αλλού αξίζει να το διαβάσετε...

Η απάντηση στην τρομοκρατία των Ελλήνων πολιτών του δοτού πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου και του "αλλαξοπιστήσαντα" προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά για να αποδεχθεί η Βουλή το εθνοκτόνο Μνημόνιο, έρχεται από τα βάθη της ελληνικής Ιστορίας και δεν ανήκει σε κανέναν άλλο, παρά στον μεγαλύτερο Έλληνα της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας, τον στρατηγό Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Προσαρμοσμένη στα καθ'ημάς δημοσιεύεται "αποκλειστικά" από το defencenet.gr, όπως παρουσιάζεται και η αρχική απάντησή του στον Ιμπραήμ, όταν ο τελευταίος απείλησε να κάψει ολόκληρη της Μεσσηνία και κυρίως να κάψει τα ελαιόδενδρα που ήταν η πηγή ζωής των Μεσσήνιων (ειδικά ο Α.Σαμαράς θα έπρεπε να γνωρίζει αυτή την απάντηση και να τον είχε διδάξει).

Ας δούμε κατ'άρχήν τι είπαν οι τρεις σύγχρονοι πολιτικοί (και οι τρεις τα ίδια είπαν, αλλά χρησιμοποιούμε ως βάση την ομιλία του Λ.Παπαδήμου, ο οποίος θεωρείται ότι εκφράζει τον γερμανικό και τον τραπεζικό παράγοντα):

"Μια άτακτη χρεοκοπία θα έριχνε τη χώρα μας σε μια καταστροφική περιπέτεια. Θα δημιουργούσε συνθήκες ανεξέλεγκτου οικονομικού χάους και κοινωνικής έκρηξης. Οι αποταμιεύσεις των πολιτών θα κινδύνευαν. Το κράτος θα αδυνατούσε να πληρώσει μισθούς, συντάξεις, να καλύψει στοιχειώδεις λειτουργίες, όπως τα νοσοκομεία και τα σχολεία, καθώς έχει ακόμα πρωτογενές έλλειμμα πάνω από 5 δισ. ευρώ. θα είχαμε άδεια ράδια στα σούπερ μάρκετ. Δεν θα είχαμε φάρμακα για τα παιδιά μας. Δεν θα είχαμε καύσιμα.

Η εισαγωγή βασικών αγαθών –όπως φάρμακα, πετρέλαιο, και μηχανήματα– θα γινόταν προβληματική, αφού η χώρα, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, θα έχανε κάθε πρόσβαση σε δανεισμό και η ρευστότητα θα συρρικνωνόταν. Επιχειρήσεις θα έκλειναν μαζικά, αδυνατώντας να αντλήσουν χρηματοδότηση. Η ανεργία, η οποία είναι ήδη απαράδεκτα υψηλή θα αυξανόταν περισσότερο. 

Το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων στην περίπτωση μιας άτακτης χρεοκοπίας θα κατέρρεε. Η χώρα θα παρασυρόταν σε μια μακρά δίνη ύφεσης, αστάθειας, ανεργίας και παρατεταμένης εξαθλίωσης. Οι εξελίξεις αυτές θα οδηγούσαν, αργά ή γρήγορα, στην έξοδο από το ευρώ. Από χώρα του πυρήνα της Ευρωζώνης, η Ελλάδα θα καταντούσε χώρα αδύναμη, στο περιθώριο της Ευρώπης."
Λουκάς Παπαδήμος, Γιώργος Παπανδρέου, Αντώνης Σαμαράς

Και η "προσαρμοσμένη" απάντηση του Γέρου του Μοριά:

«Αυτό οπού μας φοβερίζετε να μας κόψετε και κάψετε τον τρόπο ζωή μας, δεν είναι της πολιτικής έργον, διατί ο τρόπος ζωής των απλών ανθρώπων δεν εναντιώνεται εις κανένα, μόνο οι άνθρωποι εναντιώνονται στις εκλογές και αυτό είναι το δίκαιον της Δημοκρατίας. Όχι τις ζωές να μας κόψετε, όχι τα λεφτά μας, όχι τα σπίτια που μας κάψατε και κατασχέσατε, μόνον πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνη, ημείς δεν προσκυνούμεν. Τι τα σπίτια να μας κατασχέσετε και κατασχέσετε τις καταθέσεις μας η ίδια η γης που μας τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα ματακάνει. Μόνον ένας Έλληνας να μείνη, πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζετε πως την γην μας θα την κάμετε δική σας, βγάλτε το από το νου σας».

Aς δούμε και την αρχική απάντηση στον Ιμπραήμ του στρατηλάτη Θεόδωρου Κολοκοτρώνη:

«Αυτό οπού μας φοβερίζεις, να μας κόψης και κάψης τα καρποφόρα δέντρα μας, δεν είναι της πολεμικής έργον, διατί τα άψυχα δένδρα δεν εναντιώνονται εις κανένα, μόνον οι άνθρωποι οπού εναντιώνονται έχουνε στρατεύματα και σκλαβώνεις, και έτσι είναι το δίκαιον του πολέμου…
Όχι τα κλαδιά να μας κόψης, όχι τα δένδρα, όχι τα σπίτια που μας έκαψες, μόνον πέτρα απάνω στην πέτρα να μην μείνη, ημείς δεν προσκυνούμεν. Τι τα δένδρα μας αν μας τα κόψης, και κάψης την γην δεν θέλει την σηκώσης και η ίδια η γης που τα έθρεψε, αυτή η ίδια γη μένει δική μας και τα ματακάνει. Μόνον ένας Έλληνας να μείνη, πάντα θα πολεμούμε και μην ελπίζης πως την γην μας θα την κάμης δική σου, βγάλτο από το νου σου».

Βέβαια αξίζει να πούμε και τι είχε πει μετά την Επανάσταση για το τι φοβήθηκε περισσότερο κατά την διάρκεια του ξεσηκωμού:  
"Τον καιρό του προσκυνήματος φοβήθηκα (σ.σ. εννοούσε όταν ο Ιμπαρήμ κατάκαιγε τα πάντα και ζητούσε απλά να προσκυνήσουν οι επαναστάτες για να γλιτώσουν) και τους προσκυνημένους".
Και σήμερα αν θα ζούσε, τους ίδους θα φοβότανε...
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

πηγή : DefenceNet

Read More

#145 "Μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα και ο ρόλος της κυβέρνησης Παπαδήμου και σία (και ο ρόλος της εφημερίδας “Καθημερινή”)"

Ένα αρκετά μακροσκελές άρθρο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου που ακυρώνει πλήρως την προηγούμενη ανάρτηση της Αιχμής. Ο Παπαδήμος κατά τα φαινόμενα είναι, όσον αφορά το PSI, πλήρως ικανοποιημένος με 4%, ακόμη και με 5% επιτόκιο, ενώ οι Γερμανοί και το ΔΝΤ πιέζουν τις ιδωτικές τράπεζες που εκπροσωπεί ο Νταλάρα να δεχτούν 2% επιτόκιο! Και αυτός είναι ο λόγος που στράβωσαν προσωρινά οι συνομιλίες. Άρα ο Λουκάς απλώς μπλόφαρε, ή/και αερολογούσε για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης. 

Το αποκάλυψε ο ίδιος ο Νταλάρα στους Financial Times ευχαριστώντας τον Λουκά για την... γενναιωδορία του! Κατά τα άλλα ο Αλαφούζος συνεχίζει να δίνει εντολές στους δημοσιογραφίσκους του σε Καθημερινή και Σκάι για φιλοPSIκή (πλέον) γραμμή. Ακόμη και ο "αγωνιστής" Αυτιάς με το που πήγε στον Σκάι... μεταμορφώθηκε, είδε το PSI το αληθινό! Διαβάστε όμως το άρθρο του κου Κωσταντακόπουλου να φρικάρετε (αυτό πάντως για τον Ανδρέα Παπανδρέου τι το ήθελε;) Λόγω τόσο μεγέθους όσο και φόρου τιμής αναδημοσιεύω μόνο το μισό και παραπέμπω στην πηγή του για το υπόλοιπο.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
konstantakopoulos.blogspot.com

Μια ιστορική ευκαιρία για να μπει η Ελλάδα (και η Ευρώπη) στον δρόμο της πραγματικής σωτηρίας και όχι της καταστροφής της, που οι πράκτορες και απατεώνες παρουσιάζουν ως σωτηρία, εμφανίζεται τώρα. Αν είχαμε ελληνική κυβέρνηση ή αν εμφανισθούν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη να την αξιοποιήσουν, μπορεί να ανατρέψουν όλη την κατάσταση, ανακόπτοντας την επίθεση του Χρήματος κατά των ευρωπαϊκών λαών και περνώντας στην αντεπίθεση.

Επί 18 μήνες συζητούσαμε ως λαός μια απίστευτη σαχλαμάρα, όχι τυχαία ασφαλώς, αλλά στα πλαίσια ενός προγράμματος που αποσκοπεί στη δική μας καταστροφή και στην, δι’ ημών, κατεδάφιση όλων των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων των ευρωπαϊκών λαών, μετά τη νίκη τους επί του Χίτλερ to 1945. Συζητούσαμε στα σοβαρά τι κακό έχουν κάνει οι ‘Eλληνες δημόσιοι υπάλληλοι και το υπερτροφικό κράτος της Ελλάδας. 

Σήμερα, η μισή Ευρώπη απειλείται από τις αγορές, η ΕΕ αντιμετωπίζει τη χειρότερη κρίση της ιστορίας της και ο κόσμος μια οικονομική κρίση ανάλογη, ή χειρότερη του 1929. Προφανώς, οποιαδήποτε ελληνική ιδιότητα ήταν αδύνατο να προκαλέσει τέτοια φαινόμενα. Αν εμείς oι ίδιοι φταίγαμε για το μνημόνιο, τότε τι έγινε και μπήκαν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλλοι, ποια είναι η δύναμη που απειλεί Γαλλία και Ιταλία;

Μια σκληρότατη σύγκρουση διεξάγεται στους κόλπους του ίδιου του παγκόσμιου κατεστημένου, σύγκρουση που θα έχει ιστορικές συνέπειες για την πορεία της Ευρώπης, αλλά και συνολικά του πολιτισμού μας. ‘Eνα από τα μέτωπα αυτής της σύγκρουσης είναι αυτό μεταξύ της Αυτοκρατορίας του Χρήματος, μιας ομάδας τραπεζών και κατόχων κεφαλαίου, με ιστορικά πρωτοφανή συσσωρευμένη ισχύ και των πιο παραγωγικών, εθνικών, μετριοπαθών δυνάμεων του κεφαλαίου, αλλά και των δυνάμεων που υπερασπίζονται τα παραδοσιακά κράτη. 

Ακόμη και στις HΠΑ, το γνωστό περιοδικό The American Interest, με εκδότη τον Φουκουγιάμα, τιτλοφόρησε το τελευταίο τεύχος του με τη φράση: “(Mην) Ακολουθείτε το Χρήμα”, αφιερωμένο στις βλαβερές συνέπειες της επιρροής του χρηματιστικού κεφαλαίου και των ιδιωτικών συμφερόντων στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς υποθέσεις. Θραύσματα από αυτή την υπόγεια σύγκρουση βλέπουμε στις υποθέσεις Στρως-Kαν, ή τον πρόσφατο εξαναγκασμό σε παραίτηση του επικεφαλής της ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας.

Οι δυνάμεις που ανθίστανται στον αναθεωρητισμό της “κρυμμένης Αυτοκρατορίας” των Αγορών, εξαιτίας της ταξικής τους υφής, εξαιτίας του ιδεολογικού τους εγκλωβισμού στα δόγματα των αντιπάλων τους, εξαιτίας μιας συστηματικής προσπάθειας δεκαετιών ελέγχου των πάσης φύσεως ελίτ από το Χρήμα, ώστε να μη μπορούν οι κοινωνίες να βρουν, όταν τυχόν αναζητήσουν, ηγέτες, υποκείμενα, ιδέες, για όλους αυτούς τους λόγους, οι δυνάμεις αυτές δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αρθρώσουν πολιτικό λόγο.

Συνιστά λοιπόν μια τεράστια ευκαιρία για έναν Ευρωπαίο Πρωθυπουργό, για μια κάπως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη στην Ευρώπη και ασφαλώς για την Ελλάδα να εκφράσει τη μεγάλη ανάγκη προστασίας της Ευρώπης και του κόσμου από την καταστροφική μανία των Αγορών, να δώσει πολιτική διέξοδο σε μισό δισεκατομμύριο Ευρωπαίους που καταλαβαίνουν σιγά-σιγά, έστω θολά και από ένστικτο, τη φοβερή απειλή που επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια τους, που αντιλαμβάνονται ότι οι τράπεζες έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο και το Χρήμα, ως νέος Μολώχ, ετοιμάζεται να κατασπαράξει την εργασία, τη σύνταξη και αύριο τη δημοκρατία και την ειρήνη στην ήπειρό μας.

Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη, που όποιος ηγέτης, δύναμη, χώρα την εκφράσουν και μπορέσουν να προσφέρουν καινούριο όραμα στην Ευρώπη, θα δουν τη δύναμή τους να πολλαπλασιάζεται αφύσικα, δυσανάλογα ως προς το μέγεθός τους, θα πάρουν ξαφνικά με το μέρος τους την τρομερή δύναμη της Ιστορίας, όπως τόκαναν στην εποχή τους, την εποχή που διαμόρφωσε η προηγούμενη μεγάλη κρίση, του 1929, και για πολύ διαφορετικούς σκοπούς και σχέδια ο καθένας, ηγέτες όπως ο Ρούζβελτ, ο Τσώρτσιλ, ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Ντε Γκωλ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Μακάριος ήταν επίσης τέτοιοι πολιτικοί.

Δυστυχώς όμως, και μόνο να τα σκέφτεται αυτά κανείς σε μια χώρα τόσο καθολικά άρρωστη όπως η δική μας, που η “ηγεσία” της έχει επιτυχώς δοκιμάσει χρόνια να τη βυθίσει σε ένα είδος βαθειάς εθνικής μειονεξίας, κατεβάζοντας την αυτοεικόνα μας στο επίπεδο των ανύπαρκτων δικών της προσόντων, αναδεικνύοντας τον ραγιαδισμό σε ύψιστη εθνική αρετή και νομίζοντας τον κουτσαβακισμό ρεαλπολιτίκ, κινδυνεύει να τον πούνε γραφικό ή αιθεροβάμονα. 

Είναι όμως ο μόνος τρόπος σωτηρίας της Ελλάδας, που δεν έπρεπε να μπει στην πρώτη γραμμή μιας τέτοιας τιτάνιας σύγκρουσης, τώρα όμως μπήκε και μόνο μια τέτοια απότομη και πλήρης αντιστροφή, θα της επέτρεπε να σταματήσει να αποτελεί την χρήσιμη μαύρη τρύπα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και να μετατραπεί σε ελκυστή αντιστροφής της καταστροφικής δίνης θανάτου στην οποία μπαίνει η ΕΕ, με ελκυστή την Ελλάδα.

Εσχάτη Προδοσία με το PSI

Tι γίνεται όμως στην Αθήνα; Μια αποκαλυπτική εικόνα μας έδωσε ο Τσαρλς Νταλάρα, εκπρόσωπος των δανειστών στους Financial Times (16.1.11). Eπαινεί τον Παπαδήμο γιατί δέχεται επιτόκια κοντά στο 5% και ψέγει τη Γερμανία και το ΔΝΤ ότι θέλουν μικρότερα επιτόκια, δηλαδή ότι παρεμβαίνουν στη διαπραγμάτευση υπέρ της Ελλάδας, παρόλο που η κυβέρνησή της δεν την υπερασπίζεται!!!

Η κυβέρνηση της Αθήνας, τύποις ελληνική, με “μυαλό” χειραγωγούμενο από την αυτοκρατορία του Χρήματος, και τους ανθρώπους της, πανταχού παρόντες στον κυβερνητικό, πολιτικό και κρατικό μηχανισμό της χώρας, η κυβέρνηση των Σαμαρά, Λαζαρίδη, Παπαδήμου, Βενιζέλου, Γιαννίτση και Γιωργάκη, με τη βοήθεια του Καρατζαφέρη, με τον Ρόντο και διάφορους άλλους πάνω και πίσω της, δίκην Καραμεσίνη ή Αβρακώτου, για λογαριασμό όχι της CIA αλλά του Χρήματος, σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις χειραγώγησης ολόκληρης χώρας στην παγκόσμιο ιστορία, όχι μόνο δεν αδράχνει την ευκαιρία, ούτε καν συνειδητοποιεί την ύπαρξή της, αλλά επιδίδεται με καταστροφική (και αυτοκαταστροφική) μανία στην ολοκλήρωση του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας.

Τίποτα λιγότερο δεν συνιστά η υπαγωγή των ομολόγων στο αγγλικό δίκαιο και μη ελληνικά δικαστήρια. Βαριές κουβέντες ίσως πείτε. Σας υποσχόμαστε να τις τεκμηριώσουμε στη συνέχεια, με τρόπο που κανένας νομομαθής να μην μπορέσει να φέρει ούτε ίχνος αξιόπιστης αντίρρησης και προκαλούμε όποιον έχει τέτοια να τη διατυπώσει. (To άρθρο γράφεται ενώ αναμένεται η επανάληψη των διαπραγματεύσεων Ελλάδας και τραπεζών).

Διαβάζουμε στη Ναυτεμπορική (16.1): “Σύμφωνα με γαλλικές εφημερίδες, η ελληνική πλευρά προτείνει επιτόκιο 3%, το ΔΝΤ πιέζει για 2%...Στα υψηλά επιτόκια αντιδρούν και χώρες της ευρωζώνης, όπως η Γερμανία … οι πιέσεις της οποίας φέρεται να προκάλεσαν την “παύση” των συνομιλιών”. H Καθημερινή (14.1), εφημερίδα στενότατα συνδεόμενη με την κυβέρνηση και στηρίζουσα μετά μανίας τα μνημόνια, δημοσιεύει ένα επίσης εντυπωσιακό ρεπορτάζ στην πρώτη σελίδα.  

“Οι πιστωτές”, γράφει, “φέρεται να ζήτησαν επιτόκιο άνω του 5%, η δε ελληνική κυβέρνηση αντιπρότεινε επιτόκιο κάτω του 4%. Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν ότι η Γερμανία ζήτησε επιτόκιο 2%”. Η Καθημερινή και η Ναυτεμπορική θεωρούναι από τις σοβαρότερες εφημερίδες της χώρας. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε σωρεία άλλων διεθνών δημοσιευμάτων, με συγκλίνουσες πληροφορίες.

Μόνο ως παγκόσμιο ρεκόρ μπορούν να θεωρηθούν τέτοια πράγματα. Με εξαίρεση την ηγεσία του ΕΑΜ, στις αρχές του 1945, που υπέγραψε μια συμφωνία αφοπλισμού της προτού πάει στον πόλεμο, ή του Γκορμπατσώφ, λίγα παραδείγματα παρόμοιας διαπραγματευτικής τακτικής υπάρχουν στα παγκόσμια χρονικά. Στα μέλλοντα να εκδοθούν εγχειρίδια διαπραγμάτευσης παγκοσμίως, οι Παπανδρέου και Παπαδήμος θα αναφέρονται ως κεντρικό παράδειγμα στο κεφάλαιο “Τι πρέπει να μην κάνει ο διαπραγματευτής”.

Τι λένε τα ρεπορτάζ; Πρώτον, η ελληνική κυβέρνηση, εγκατέλειψε το σοβαρότερο όπλο της χώρας και το σοβαρότερο ζήτημα που θάπρεπε να την απασχολεί, το αγγλικό δίκαιο και τα δικαστήρια, ή, εναλλακτικά, το ύψος του κουρέματος, από την αρχή της διαπραγμάτευσης. Σαμαράς, Παπαδήμος, Λαζαρίδης και Σια, άρχισαν τις διαπραγματεύσεις “κατεβάζοντας τα σώβρακα”, παρόλο που ο Παπαδήμος διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι δεν δέχεται υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο. 

Δεύτερο, σε αντάλλαγμα της παράδοσης του μεγαλύτερου όπλου τι πήραν; Μια συμφωνία τόσο άσχημη, που διέκοψε τις διαπραγματεύσεις όχι η Ελλάδα, οι “εκπρόσωποι” του λαού που θα πληρώσει τα επιτόκια, αυτοί ήταν διατεθειμένοι να συνεχίσουν με αυτό που συνήθως ακολουθεί όταν κανείς κατεβάζει τα σώβρακα, αλλά οι Γερμανοί και το ΔΝΤ! Που δεν έχουν φυσικά φήμη ούτε φίλου των λαών, ούτε εχθρού των τοκογλύφων, ακόμα κι αυτοί όμως ανησύχησαν και αγανάκτησαν με τις απαιτήσεις των τοκογλύφων!

Να συνοψίσουμε. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ενδιάμεση θέση, μεταξύ τραπεζιτών και Γερμανίας-ΔΝΤ, λες και η διένεξη δεν αφορά την επιβίωση του ελληνικού λαού! Ζητάει επιτόκιο 4%, όταν το ΔΝΤ και η Γερμανία ζητάνε 2%! Θα μου πείτε, ο Παπαδήμος και ο Χριστοδούλου θα το πληρώσουν; Είναι κι αυτό μια άποψη.

Αυτή υποτίθεται ότι είναι ελληνική κυβέρνηση! Εσείς τι θα κάνατε σε ένα μεσίτη που κοιτάει να πουλήσει το σπίτι σας σε μικρότερη τιμή από αυτή που κατά γενική ομολογία πιάνει; Τι θα λέγατε αν ο δικηγόρος σας χειριζόταν έτσι μια διαφορά σας με τράπεζα; Δεν θα τον στέλνατε στον Εισαγγελέα και τον Δικηγορικό Σύλλογο, αν δεν τον πλακώνατε στον ξύλο, πεπεισμένος ότι “τα πιάνει” από την τράπεζα; Αν τα έκανε ο διευθυντής μιας επιχείρησης, οι μέτοχοι δεν θα τον αντικαθιστούσαν; Δεν θα τον έστελναν στον Εισαγγελέα για απιστία; ....

Διαβάστε (όσοι αντέχετε) το υπόλοιπο εδώ » Dimitris Konstantakopoulos

(Μια μικρότερη εκδοχή αυτού του άρθρου δημοσιεύτηκε στα Επίκαιρα της 19.1.2011)

Read More

#144 "Γιατί ο Παπαδήμος απειλεί τράπεζες και funds"

H Αιχμή γράφει ότι ο Παπαδήμος για να προχωρήσει το PSI απείλησε τους ιδιώτες επενδυτές  μιλώντας στους New York Times για μη εθελοντικό κούρεμα. Αναρωτιέμαι πως θα αντιδράσουν και κατά πόσον θα έχει τελικά σημασία αυτό. Παράταση του αναπόφευκτου εξακολουθεί να μου θυμίζει.

Τη στιγμή που ξαναρχίζουν οι διαπραγματεύσεις με τους ιδιώτες πιστωτές για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους επέλεξε ο Λουκάς Παπαδήμος να βγάλει έναν άσσο απ’ το μανίκι, μιλώντας στη μεγαλύτερη εφημερίδα του πλανήτη, τους New York Times.

Απείλησε ευθέως τις ξένες τράπζες και τα μεγάλα funds ότι, αν δε συμμετάσχουν στο PSI με τη θέλησή τους, θα ενεργοποιήσει -μέσω νομοθετικής ρύθμισης- τις ρήτρες συλλογικής δράσης (CAC). 

Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα αναγκαστούν ΟΛΟΙ να συμμετάσχουν στο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους με τρόπο «μη εθελοντικό» -πράγμα που αναμένεται να ενεργοποιήσει τα ασφάλιστρα κινδύνου, τα γνωστά και ως CDS. Ο πρωθυπουργός δε μπορεί να προχώρησε σε μιά τόσο επιθετική κίνηση παρά μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των Γερμανών. 

Το εθελοντικό του «κουρέματος» που είχε αποφασιστεί στη δραματική Σύνοδο Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου, έως τώρα διασφάλιζε -τεχνικά και μόνο- ότι η Ελλάδα δε θα χρεοκοπήσει. Αν ενεργοποιηθούν τα CDS, οι Οίκοι Αξιολόγησης θα ανακοινώσουν credit event (πιστωτικό γεγονός) για τη χώρα. 

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες το ύψος των CDS κινείται γύρω στα 5 δισ. ευρώ, ποσό αρκετά χαμηλό αν σκεφτεί κανείς τα επίπεδα του ελληνικού χρέους -ακόμη και μετά τη διαγραφή μέρους αυτού. 

Γιατί, λοιπόν, οι ευρωπαίοι φοβούνται τόσο πολύ την πληρωμή των CDS; Η απάντηση ακούει στον όρο, «μετάδοση της κρίσης χρέους». Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι τα CDS σε περίπτωση ιταλικής χρεοκοπίας ξεπερνούν τα 200 δισ. ευρώ! 

Την ίδια στιγμή, και ενώ ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις για το PSI, δύο Οίκοι Αξιολόγησης προειδοποιούν ανοιχτά για ελληνική χρεοκοπία. Ακριβώς αυτό είναι που προσπαθεί να αποτρέψει ο πρωθυπουργός, χρησιμοποιώντας το διαπραγματευτικό χαρτί του μη εθελοντικού κουρέματος. Πόσο δυνατό είναι; Θα φανεί από το αποτέλεσμα. 

Σε διαφορετική περίπτωση, η 20η Μαρτίου που λήγουν τα ομόλογα ύψους 14,4 δισ. ευρώ, μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική. Αν δεν υπάρχει κονδύλι να πληρωθούν τα ομόλογα, η χώρα θα κηρύξει επισήμως στάση πληρωμών -θα χρεοκοπήσει κανονικά, δηλαδή, 

Όλα τα παραπάνω γράφονται με όρους διεθνών αγορών, καθώς εσωτερικά το ελληνικό κράτος έχει κηρύξει -προ πολλού- στάση πληρωμών σε όλους τους τομείς, πλην των μισθών του δημοσίου τομέα και των συντάξεων. 

πηγή : Αιχμή

Read More

#136 "Κόψτε το λαιμό σας να τα βρείτε, δανειστείτε. Αλλιώς ρεύμα γιοκ!"

Από σήμερα η ΔΕΗ ξεκινάει τις διακοπές ηλεκτροδότησης, όπου μπορεί και όπου την παίρνει βέβαια. Ξεκινούν -λένε- από τους μεγαλοοφειλέτες και μετά θα προχωρήσουν και στους υπόλοιπους "άτακτους" που δεν πλήρωσαν ή που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν το χαρατσόσημο. 

Υποτίθεται ότι οι μακροχρόνια άνεργοι, ανάπηροι, άνεργοι & άστεγοι ιδιοκτήτες (που νοικιάζουν τα σπίτια τους για να φάνε, ναι υπάρχουν και αυτοί) θα πληρώσουν και αυτοί κανονικά -για να μειωθεί εικονικά το έλλειμμα, για να δείξουν καλά νούμερα στην Ανγκέλα- όπως όλοι οι άλλοι και μετά θα τους αφαιρεθούν από επόμενους λογαριασμούς αν καλέσουν την περίφημη τριμερή επιτροπή γνωμοδότησης. 

Το θέμα είναι ότι η τριμερής αρχικά έγινε διμερής, μετά έγινε μονομερής και αργότερα και οι εφοριακοί τσίνησαν, οπότε μιλάμε για... 0μερές επιτροπές. Οπότε τι θα γίνει τελικά, θα πληρώσουν όλοι το ίδιο ανάλογα απλώς με την περιοχή τους; Θα δηλώνεις και θα παίρνεις πραγματικά 0 € και θα σου λέει το κράτος "Κόψτε το λαιμό σου να τα βρείτε, δανειστείτε, αν είστε στον Τειρεσία πάρτε τα από τοκογλύφο δεν μας νοιάζει. Αλλιώς ρεύμα γιοκ!"; Και αυτό γιατί.... "Δεν γίνεται αλλιώς;"  Το είχα γράψει εδώ σε λογοτεχνική μορφή, λέτε τελικά να αποδειχθεί προφητικό; 

Στο Ηράκλειο σήμερα, στην περιοχή Τσαλικάκι, κάτοικοι απέκλεισαν τα γραφεία της ΔΕΗ διαμαρτυρόμενοι για τις πρώτες 400 εντολές διακοπής ρεύματος. Οι Κρητικοί, κατόπιν προτροπής του δημάρχου Ηρακλείου Γιάννη Κουράκη, έφτασαν στο σημείο να δημιουργήσουν "ομάδες περιφρούρησης" για να εμποδίσουν τα συνεργεία νακόψουν το ρεύμα από τα σπίτια. Μήπως οι Ηρακλειώτες μας δείχνουν τον δρόμο;

Και όλα αυτά εν αναμονή της απόφασης του ΣτΕ για την συνταγματικότητα ή μη του νόμου στο τέλος του μήνα. Αντικειμενικά θα έπρεπε να αποφασίσουν κατά του νόμου γιατί υπάρχει σαφές δικαστικό προηγούμενο του ίδιου του ΣτΕ. Αλλά δεν ξέρω αν και τι συμφωνίες παίχτηκαν με την κυβέρνηση. Ακόμη όμως και να μην έχει παιχτεί καμία συμφωνία παίζει οι ανώτατοι δικαστές του ΣτΕ να μην θελήσουν να χρεωθούν πιθανή ακύρωση του επόμενου μεγάλου δανείου και να συμβάλουν έτσι και στην τυπική χρεοκοπία της χώρας. 

Αλλά δεν ξέρω εδώ που έχουμε φτάσει αν αυτό το ενδεχόμενο θα ήταν χειρότερο από αυτό που ζούμε τώρα. Ίσως είναι καλύτερα να "αποκλειστούμε από τις αγορές για δέκα χρόνια", ώστε να πάψουμε επιτέλους να ζούμε με δανεικά και να αποκτήσουμε οικονομική αυτάρκεια. Το μεγάλο αγκάθι είναι ότι χρεοκοπία και με την βούλα συνεπάγεται αυτόματα επιστροφή στην δραχμή, με τα δεκάδες δεινά αυτού του ενδεχομένου. 

Αλλά αν επιτέλους ξεκινήσουμε γεωτρήσεις και αντλήσουμε τα αποδεδειγμένα τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου (ενδεχομένως και πετρελαίου) που έχουμε, αποκτώντας έτσι όχι μόνο ενεργειακή αυτάρκεια αλλά και ενεργειακό πλεόανασμα, τα περισσότερα δεινά της δραχμής θα μετριάζονταν. Θα γίνει αυτό όμως;

Read More

#71 Οι ασυναρτησίες του οικονομολόγου Paul de Grauwe...

O doctor Doom

...μέσα από μία συνέντευξη στον Γιάννη Παλαιολόγο - από την Free Sunday της 13-11-2011.

Τα άρθρα του Γιάννη Παλαιολόγου στην Free Sunday του Γιώργου Κύρτσου τα διαβάζω αρκετό καιρό. Έχει γράψει κάποιες πολύ καλές αναλύσεις, αλλά και κάποιες χοντρές ανοησίες. 

Όπως για παράδειγμα το άρθρο του προ μηνών στην στήλη Worldopinion περί αναπόφευκτης εξόφλησης όλου του δημόσιου χρέους, ακριβώς λόγω που το ίδιο είχε γίνει επί Τρικούπη και Βενιζέλου. Γιατί τίποτα δεν άλλαξε από τότε, όλα τα οικονομικά μεγέθη είναι ίδια ε; Δυστυχώς είτε στερείται φαντασίας και οράματος να διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές, είτε ακολουθεί μία γραμμή, είτε ίσως και τα δυο.

Στο ίδιο φύλλο έπλεξε τα εγκώμια των εγκωμίων για τον Πρωθυπουργ(ισκ)ό μας με ένα φαινομενικά εντελώς αφελές άρθρο ("Ένας σοβαρός άνθρωπος"). Στο οποίο ούτε καν άφησε την παραμικρή υπόνοια μήπως τελικά οι εξελίξεις που οδήγησαν στην ανάδειξη Παπαδήμου δεν είναι ακριβώς όπως μας τις σέρβιραν τα κυρίαρχα ΜΜΕ, των οποίων οι εκδότες συζητούν (για τον καιρό λέτε;) με τον ΓΑΠ πίσω από κλειστές πόρτες. Τα ίδια ΜΜΕ που ο ίδιος ο Κύρτσος στα άρθρα του δεν χάνει ευκαρία να τονίζει πως διαμορφώνουν και κατευθύνουν την κοινή γνώμη. Μήπως ρε παιδί μου παίχτηκε κάποιο πολιτικό θέατρο και ο ίδιος, συνειδητά ή ασυνείδητα, τελούσε απλώς τον ρόλο του παρουσιαστή του. Μπα όχι, τα πράγματα στην πολιτική είναι πάντα ακριβώς όπως δείχνουν κε Παλαιολόγο, σωστά;

Αλλά ας επιστρέψω στον "σεβάσμιο και διακεκριμένο" κο Paul de Grauwe. Στον πρόλογο της συνέντευξης ο κος Παλαιολόγος τον χαρακτηρίζει ως "όαση λογικής και διορατικότητας". Ο φωστήρας των οικονομικών καλεί για δυναμική παρέμβαση της ΕΚΤ, "διαφορετικά το ευρώ θα διαλυθεί". Βασικά το μεγαλύτερο μέρος της συνέντευξης του "λογικού και διορατικού" κου de Grauwe είναι ένα παραλήρημα κινδυνολογίας, λέγοντας ούτε λίγο ούτε πολύ πως αν πέσει το ευρώ θα καταρρεύσει ολόκληρος ο κόσμος :  

"Ελπίζω αυτοί οι τύποι στην Φρανκφούρτη να αποκτήσουν λίγη κοινή λογική και να συνειδητοποιήσουν ότι είμαστε στο χείλος του γρεμού, και ότι αν δεν κάνουν κάτι τα πάντα θα καταρρεύσουν" , "..αν υπήρχε μία στρατηγική συνεργασίας, θα αποφεύγαμε την ύφεση που μπορεί και να εξελιχθεί και σε κραχ", "Ανησυχώ πολύ. Βρισκόμαστε στο σημείο αιχμής. Αν δεν δράσουμε γρήγορα, κυρίως η ΕΚΤ, όλο το οικοδόμημα μπορεί να γκρεμιστεί (απαντώντας στην ερώτηση "Θα επιβιώσει το ευρώ;") ".


Δεν αμφισβητώ αυτά που λέει. Έχει δίκιο πως το ευρώ οδεύει τάχυστα προς τον βούρκο της οικονομικής ιστορίας, και μαζί του θα παρασύρει και τα υπόλοιπα νομίσματα - αρκεί να πέσει και το δολλάριο και τελείωσε όλο αυτό το θέατρο. Αμφισβητώ και οργίζομαι με το ότι, ενώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι δεν είναι έτσι, εμμέσως πλην σαφώς και εντελώς ευθαρσώς μας λέει ότι αν πέσει το ευρώ θα ανοίξει ο πλανήτης στα δυο. Ρε ντιγκιντάνκα @λόγε υπασπιστή της HSBC και του City Group, αφού γνωρίζεις καλύτερα από τον καθένα μας ότι η πραγματική χρεοκοπία επέρχεται αν και μόνο αν εξαντληθούν όλοι οι φυσικοί πόροι του πλανήτη!

"H πτώση του ευρώ", έργο του Paul de Grauwe

Πες ότι γίνονται το ευρώ, το γουάν, το δολλάριο και το γιέν χαρτιά για προσάναμα στο τζάκι, ωραία. Αλλάζει κάτι στην παραγωγική ικανότητα τροφίμων της γης; Όχι. Αλλάζει μήπως κάτι στην δυνατότητα παραγωγής ενέργειας, θα...σβήσει μήπως ο ήλιος, θα στερέψουν οι πετρελαιοπηγές ή θα σταματήσει να φυσάει ο αέρας; Ασφαλώς όχι. Τόσο πολύ σε φοβίζει κε de Grauwe να γυρίσει η οικονομία σε ένα μη χρεοκρατικό/μονεταριστικό σύστημα; Τόσο πολύ σε φοβίζει που τα άχρηστα αερόσημά σου θα πάψουν να έχουν αξία;

Κάντε μας μία μικρή χάρη κε Παλαιολόγε. Φροντίστε να αποκτήσετε λίγη κριτική σκέψη. Γιατί είναι προφανές πως δεν διαθέτετε, ή τουλάχιστον αυτό δείχνετε στα άρθρα σας. Είναι ξεκάθαρο από τον πρόλογο και τις ερωτήσεις που κάνατε πως δεν αποστασιοποιηθήκατε σε αυτή την συνέντευξη, πήρατε ξεκάθαρη θέση υπέρ όλων όσων έλεγε. Οπότε το δεοντολογικό επιχείρημα  "Ο δημοσιογράφος οφείλει να έχει ουδέτερη θέση, να μην παίρνει καν θέση", στην περίπτωσή σας σαφώς δεν ισχύει, το κάψατε μόνος σας.

Read More

#47 Η χρεκοπία, της χρεοκοπίας, πούντη η χρεοκοπία;

Τελικά πότε θα χρεοκοπήσουμε και σε τι...ποσοστό; Γιατί χρονοτριβούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες και δη η Μέρκελ; O Soloup έδωσε την πιθανότερη ίσως απάντηση με μία και μόνο εικόνα :

Την πρωτότυπη πηγή του συγκεκριμένου δυστυχώς δεν την βρίσκω. Η ιστοσελίδα του Soloup, με δείγματα από την δουλειά του, είναι αυτή : http://www.soloup.gr/

Read More

#7 "Αντιμέτωπος με την απόλυτη καταστροφή ο Γ. Παπανδρέου"

To Antinews αναφέρει πως η κεντρική κολόνα της λατρεμένης μας κυβέρνησης τρεκλίζει σαν κάποιον σκνίπα στο μεθύσι και ανά πάσα στιγμή έτοιμο να ταβλιαστεί. Υπερβολικοί; Θα δείξουν οι επόμενοι μήνες. Το δικό μας ερώτημα είναι : μετά την πτώση της κυβέρνησης τι; Όσον αφορά τα περί "μόνης σοβαρής ισχύς" της κυβέρνησης άραγε ξέχασαν να αναφέρουν τον στρατό ή τον άφησαν σκοπίμως απέξω; ...

Από factorx

Πριν προλάβει η κυβέρνηση να χαρεί τη νέα μεγάλη της ‘’επιτυχία’’, πριν προλάβουν να σβήσουν τα χαμόγελα για τη ‘’μεγαλύτερη τράπεζα της νοτιοανατολικής Ευρώπης’’, η πραγματικότητα ήρθε για μια ακόμα φορά αμείλικτη, να απειλεί τον κ. Πρωθυπουργό με σενάρια συγκυβέρνησης ή παραίτησης:

1.       Η προσμονή της ανόδου του χρηματιστηρίου,  που υποτίθεται ότι θα πυροδοτούσε η φούσκα της συγχώνευσης, δεν κράτησε ούτε δύο μερόνυχτα και  πλέον το Βατερλώ του κ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ αναμένεται, παρέα  με τον  ανάλογο πάταγο.

2.       Πληθαίνουν οι φήμες ότι τo περιβόητο roll over με το οποίο η κυβέρνηση θα πετύχαινε τη βελούδινη αναδιάρθρωση, έχει ναυαγήσει.  Οι αιτίες πολλές.  Επισήμως αναφέρεται ότι είναι τελικώς ανέφικτο να συγκεντρωθούν τα 136 δις που απαιτούσε η απόφαση της συνόδου. 

Εκτός όμως από την επίσημη δικαιολογία που επιστρατεύεται, ισχύουν ακόμα δύο αποτρεπτικοί παράγοντες:  Η γκάφα του υπουργού οικονομικών με τις Φινλανδικές εγγυήσεις και η εμμονή της S&P να εγγράψει το roll over ως χρεοκοπία. Με τον τρόπο αυτό, ο κ. Πρωθυπουργός έχει ξεμείνει εντελώς από υποσχέσεις και ευχολόγια και είναι αντιμέτωπος με το φάσμα μιας απόλυτης καταστροφής:

• Το ντόμινο των τραπεζών φαίνεται πως είναι ante portas
• Τα δημόσια έσοδα έχουν καταρρεύσει
• Τα πανεπιστήμια βράζουν ήδη, όπως βράζουν οι δημόσιοι υπάλληλοι αλλά και η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας και πλέον η μόνη σοβαρή ισχύς της θλιβερής κυβέρνησης είναι οι χιλιάδες άνδρες της αστυνομίας, παραταγμένοι απέναντι σε ένα εξαγριωμένο πλήθος.

Τώρα που μας τέλειωσαν και οι πρόθυμοι ‘’Βενιζέλοι’’, που ήταν μια κάποια λύσις, τώρα που ο κ. Σαμαράς αρνείται να συναινέσει στο έγκλημα, ένας μοιραίος Πρωθυπουργός ψάχνει απεγνωσμένα κάποιον, για να του παραδώσει την εξουσία και το χάος που ο ίδιος δημιούργησε.

πηγή

Read More

#4 Σκέψεις από Αρκά

Read More