ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑΜΕ!

Μετά από 2+ χρόνια στον πάγο του Blogger μετακομίσαμε σε νέο, πιο άνετο, ευάερο και ανάλαφρο σπιτάκι : https://nikosskordilis.wordpress.com/ Ευχαριστούμε πολύ που μείνατε μαζί μας όλο αυτό το διάστημα. Οι Κοριοί πετάνε οριστικά την ζουζουνομάσκα τους και μετενσαρκώνονται σε πρίγ.. ε.. σε άνθρωπο. Ανέβηκε ήδη η πρώτη ανάρτηση, με μία ανάλυση 1250 λέξεων περί τι άλλου, του τρίτου μνημονίου : https://nikosskordilis.wordpress.com/2015/07/15/peri-tritou-mnimoniou/

Ο γράφων αναδιαμόρφωσε ελαφρώς τις πολιτικές του απόψεις, ισορρωπώντας ανάμεσα στην επιθυμία για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις (μην βιάζεστε, δεν επικροτώ τον 23% ΦΠΑ και τον ΕΝΦΙΑ, απεναντίας) και την ανησυχία και στενή παρακολούθηση των ολοένα και πιο επιθετικών ορέξεων, ηγεμονικών ανοιγμάτων και απαιτήσεων της Γερμανίας, μία πολιτικο-οικονομική θέση που αναπτύσσει ενδελεχώς ήδη στην παρθενική ανάρτηση του νέου ιστολογίου.

Το παρόν ιστολόγιο θα παραμείνει ως έχει, σαν αρχείο, με την μόνη διαφορά ότι θα το κρύψω από την μηχανή αναζήτησης της Google, για να μην "διπλαρίζουν" οι αναζητήσεις. Παύω όμως να το παρακολουθώ, εντελώς, από αύριο θα είμαι ενεργός μόνο στο Wordpress. Καλή δύναμη να έχουμε όλοι, θα την χρειαστούμε.

Read More

#245 Εικόνες από την γερμανοϊταλική μονομαχία, εντός και εκτός... αρένας

Ω ναι, τελικά η Γερμανία δεν θα πάει στον τελικό του Euro. Οι Ιταλοί, και δη ο.. super Mario Balotelli, τους έκοψαν την καταιγιστική φόρα και τους έστειλαν να δουν τον τελικό από τα σπίτια τους. Η Γερμανία έχασε με 2-1 και τα καρδιοφύλια της Frau έγιναν επίσης από δυο ένα. Πέραν αυτών oφείλω να ομολογήσω ότι δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο, δεν μου αρέσει καθόλου.

Πέραν της ακραίας εμπορευματικοποίησης λίγοι συνειδητοποιούν ότι πρόκειται απλώς -και αυτό για όλα τα μαζικά αθλήματα και οτιδήποτε αφορά υπερθέαμα- για  την εξέλιξη των αιματηρών θεαμάτων με μονομαχίες σκλάβων στις Ρωμαϊκές αρένες. Στην Αρχαία Ρώμη η μεγάλη μάζα του λαού είχε ακούσει την πείνα της ή ζούσαν σαν τα ποντίκια και τον περισσότερο πλούτο τον απομυζούσε το πλουσιότερο ποσοστό του πληθυσμού. Ίσως τότε να μην ήταν το 1% λόγω πολύ μικρότερου πληθυσμού, αλλά άντε να ήταν ένα 5, το πολύ 10%.

Οι πλούσιοι για μην έχουν κάθε μέρα και από μία μίνι επανάσταση στα χέρια τους χρειαζόντουσαν μία λύση ώστε ο όχλος τον οποίο απομυζούσαν σαν βδέλες κατόπιν 40μερης χορτοφαγίας να εκτονώνεται, να απασχολείται με κάτι που τον έκανε φαινομενικά ευτυχισμένο μετά το τέλος της δουλικής βάρδιας. Αυτό ώστε επικίνδυνες σκέψεις όπως "Θέλω να ανοίξω στα δυο το κεφάλι αυτού του αλήτη που δεν κουνάει ούτε το δαχτυλάκι του και βγάζει 100 φορές περισσότερα από εμένα" να μην περνούν από το μυαλουδάκι τους. Η μαγική λύση βρέθηκε λοιπόν στις αρένες. Δεν κόστιζε σχεδόν τίποτα, γιατί όλοι οι μονομάχοι ήταν συλληφθέντες αιχμάλωτοι πολέμου ή άλλου είδους σκλάβοι. Και οι σκλάβοι δεν πρόκειται να πάνε στην Επιθεώρηση Εργασίας αν δεν τους πληρώσεις για 20 χρόνια. Δεν έχουν δικαιώματα ή κανενός είδους ιδιοκτησία, είναι οι ίδιοι ιδιοκτησία. Αρκεί να τους ταΐζεις οριακά, ίσα ίσα για μην ψοφάνε και να μην καταρρέουν μέσα στις αρένες πριν την ώρα που πρέπει.

Σήμερα είμαστε υποτίθεται πιο πολιτισμένοι, αλλά όσο υπάρχει αυτό το δυσθεώρητο άνοιγμα της κοινωνικής ψαλίδας, τόσο δυσθεώρητο ώστε κάποιοι να βγάζουν σε μία μόλις μέρα όσα κάποιοι άλλοι βγάζουν σε δέκα χρόνια, σαφώς χρειάζεται και πάλι ο όχλος να απασχολείται με κάτι που τον φανατίζει, τον διασκεδάζει, τον εκτονώνει (γιατί το κεφαλάκι του CEO των 10 εκατ. $ το χρόνο το θέλουμε στην θέση του ε; ), του δίνει "χαρά". Και όταν αφορά παιχνίδια εθνικών ομάδων περνάμε ένα επίπεδο παραπάνω γιατί μπλέκεται και ο πατριωτισμός στην μέση. Απολαύστε λοιπόν εικόνες από τις ρωμαϊκές αρένες του 21ου αιώνα για να κλείσω και εγώ το στόμα μου - μην γράψω άλλες δέκα σελίδες και γίνω κουραστικός. Και όποιος διαφωνεί ας καταθέσει την άποψή του μετά τον χαρακτηριστικό ήχο.
Όλες οι εικόνες πλην της τελευταίας είναι από το πρακτορείο Reuters.

Read More

#237 H Μερκελογραφία της Ημέρας

Αλήθεια, είναι δυνατόν να αντισταθεί κανείς σε αυτή την γελοιογραφία; Φιλοξενήθηκε σε μία από τις πιο ανεξάρτητες φωνές του Ηνωμένου Βασιλείου, την Independent. Είναι προφανής και έκδηλη η λατρεία του καλλιτέχνη στην πρώην γενική γραμματέα της κομμουνιστικής νεολαίας της Ανατολικής Γερμανίας και νυν Σιδηρά Κυρία της ενωμένης Γερμανίας. Στοιχηματίζω ένα καφάσι παγωμένες Paulaner ότι το γραφείο της κοσμείται από ένα τουλάχιστον κάδρο της Θάτσερ.

Read More

#58 Οι Γερμανοί έρχονται και από το διάστημα

Θα ήταν πάρα πολύ διασκεδαστικό να έπεφτε πάνω στα δικά μας κεφάλια ο γερμανικός δορυφόρος. Αν έπεφτε και πάνω στην βουλή ενώ ήταν κατάμεστη τότε ακόμη και οι άθεοι θα ψιθύριζαν σίγουρα κάτι για "θεϊκό σημάδι". Δυστυχώς την χάσαμε την ευκαιρία, τα αγνοούμενα αποκαΐδια του δορυφόρου πιθανότατα έπεσαν στην θάλασσα ή σε καμία έρημο, μιας και κανείς δεν ανέφερε τίποτα. Μπήκα αρχικά σε πειρασμό να γράψω για το Βερολίνο και την καρκάλα της Μέρκελ αλλά φυλάω την κακεντρέχειά μου για αργότερα που σαφώς θα μου χρειαστεί περισσότερο. Αναμεταδίδω από το in.gr ... 

Η τροχιά που ακολουθούσε ο ROSAT τον έφερνε πάνω από μεγάλο μέρος του πλανήτη (Πηγή: DLR)

Ανεξέλεγκτη επάνοδος

Παλιός γερμανικός δορυφόρος συνετρίβη στη Γη, άγνωστο ακριβώς πού 

Βερολίνο 

Αδιευκρίνιστο παραμένει πού ακριβώς έπεσαν τα συντρίμμια ενός παλιού ερευνητικού δορυφόρου της Γερμανίας, σε μέγεθος τζιπ, ο οποίος εισήλθε στην ατμόσφαιρα τα ξημερώματα της Κυριακής. Περίπου 30 κομμάτια του δορυφόρου ROSAT, συνολικού βάρους 1,7 τόνων, εκτιμάται ότι έφτασαν μέχρι την επιφάνεια -το μεγαλύτερο από αυτά εκτιμάται ότι ήταν το κάτοπτρο ενός τηλεσκοπίου ακτίνων-Χ που μετέφερε ο δορυφόρος. Ο δορυφόρος εκτιμάται ότι εισήλθε στην ατμόσφαιρα κάποια στιγμή από τις 03.45 έως τις 05.15 και τα συντρίμμια του έπεσαν στη Γη λίγο αργότερα με ταχύτητα 450 χιλιομέτρων την ώρα.

Δεδομένου ότι τα δύο τρίτα της Γης καλύπτονται από νερό, το πιθανότερο είναι ότι ο ROSAT κατέπεσε στον ωκεανό. Το Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστήματος πιθανότατα θα χρειαστεί αρκετές ημέρες για να εκτιμήσει πού μπορεί να έπεσαν τα συντρίμμια, δεδομένου ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν εμφανιστεί αυτόπτες μάρτυρες, ούτε υπάρχουν άλλες αναφορές.

Το Κέντρο εκτιμούσε ότι η πιθανότητα να πέσουν τα συντρίμμια στο κεφάλι κάποιου ανυποψίαστου ανθρώπου ήταν μία στις 2.000. Λόγω της τροχιάς που ακολουθούσε ο ROSAT, συμπληρώνοντας μια περιφορά γύρω από τη Γη κάθε 90 λεπτά, «όλες οι χώρες του κόσμου που βρίσκονται σε γεωγραφικό πλάτος από 53 μοίρες βόρεια μέχρι 53 μοίρες νότια θα μπορούσαν δυνητικά να επηρεαστούν» είχε ανακοινώσει το γερμανικό κέντρο την περασμένη εβδομάδα.

Η ζώνη στην οποία αναφερόταν περιλαμβάνει την Ελλάδα αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της Γης εκτός των πόλων. O ROSAT, που είχε βάρος 2,4 τόνους, εκτοξεύτηκε το 1990 και τέθηκε εκτός λειτουργίας το 1999, όταν χάλασε το σύστημα που «κλείδωνε» το τηλεσκόπιο σε συγκεκριμένα άστρα.

Το τηλεσκόπιο του δορυφόρου ήταν το πρώτο που χαρτογράφησε τον ουρανό στο φάσμα των ακτίνων-Χ και βοήθησε να μελετηθούν τα άστρα νετρονίων και οι μαύρες τρύπες, μεταξύ άλλων.

Ο ROSAT κινούνταν αρχικά σε απόσταση 600 χλμ, ωστόσο η τροχιά του έφθινε την τελευταία δεκαετία και τον είχε φέρει σε απόσταση μόλις 300 χλμ. Όπως οι περισσότεροι δορυφόροι της εποχής του, ο ROSAT δεν διέθετε προωθητικά συστήματα για τη διόρθωση της τροχιάς του και την ελεγχόμενη καταστροφή του στη γήινη ατμόσφαιρα.

Η συντριβή του έρχεται λίγες εβδομάδες μετά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα του παλιού δορυφόρου UARS της NASA.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

πηγή(πλην προλόγου) : in.gr

Read More

#29 «Ταξίδι Θανάτου στην Ευρωζώνη»

Άρθρο του νομπελίστα οικονομολόγου Paul Krugman στους New York Times, στο οποίο περιγράφει τις λάθος επιλογές εκατέρωθεν του Ατλαντικού. Τα σχόλια νομίζω είναι περιττά (οι εμφάσεις από μένα)...

Είναι δυνατόν να νιώθεις τρόμο και ταυτόχρονα ανία; Ετσι νιώθω για τις διαπραγματεύσεις που γίνονται τώρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη, και υποπτεύομαι ότι και άλλοι παρατηρητές συμμερίζονται το συναίσθημα.

Από τη μία πλευρά, η κατάσταση της Ευρώπης είναι πραγματικά, πραγματικά τρομακτική: με χώρες που αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο της οικονομίας της ευρωζώνης υπό κερδοσκοπική επίθεση, απειλείται η ίδια η ύπαρξη του ενιαίου νομίσματος - και μια κατάρρευση του ευρώ θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια ζημιά στον κόσμο...

Από την άλλη πλευρά, οι ευρωπαίοι πολιτικοί μοιάζουν έτοιμοι να αποφασίσουν μία από τα ίδια. Θα βρουν πιθανώς έναν τρόπο για να δώσουν περισσότερη πίστωση στις προβληματικές χώρες, αλλά δεν μοιάζουν καθόλου έτοιμοι να ομολογήσουν ένα κρίσιμο γεγονός - ότι χωρίς μία πιο επεκτατική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική στις πιο ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης, όλες τους οι προσπάθειες διάσωσης θα αποτύχουν.

Μέχρι τώρα, η απάντηση της Ευρώπης ήταν να απαιτεί σκληρή δημοσιονομική λιτότητα, ιδίως μεγάλες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, από τους οφειλέτες, δίνοντάς τους ταυτοχρόνως κάποια χρηματοδότηση έως ότου επιστρέψει η εμπιστοσύνη των ιδιωτών επενδυτών. Μπορεί να λειτουργήσει αυτή η στρατηγική;

Οχι για την Ελλάδα, η οποία χρωστάει περισσότερα από όσα θα μπορούσε να ξεπληρώσει. Μάλλον όχι για την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, που για διαφορετικούς λόγους έχουν επίσης μεγάλο βάρος χρέους. Αλλά με δεδομένο ένα ευνοϊκό εξωτερικό περιβάλλον - ιδίως μια ισχυρή συνολική ευρωπαϊκή οικονομία με μέτριο πληθωρισμό - η Ισπανία, που ακόμη και τώρα έχει σχετικώς χαμηλό χρέος, και η Ιταλία, που έχει υψηλό επίπεδο χρέους αλλά εκπληκτικά μικρά ελλείμματα, θα μπορούσαν πιθανώς να τα καταφέρουν.

Δυστυχώς, οι ευρωπαίοι πολιτικοί μοιάζουν αποφασισμένοι να αρνηθούν σε αυτούς τους οφειλέτες το περιβάλλον που χρειάζονται.

Σκεφθείτε το κάπως έτσι: η ιδιωτική ζήτηση στις χώρες οφειλέτες έχει βυθιστεί με το τέλος της ευημερίας που χρηματοδοτούσε τα χρέη. Στο μεταξύ, οι δαπάνες στον δημόσιο τομέα έχουν μειωθεί επίσης κατακόρυφα από τα προγράμματα λιτότητας. Από πού λοιπόν υποτίθεται ότι θα έρθουν οι δουλειές και η ανάπτυξη; Η απάντηση πρέπει να είναι από τις εξαγωγές, κυρίως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Αλλά οι εξαγωγές δεν μπορούν να αυξηθούν, αν οι χώρες πιστωτές εφαρμόζουν επίσης πολιτικές λιτότητας, σπρώχνοντας ολόκληρη την Ευρώπη πίσω προς την ύφεση.

Επιπλέον, οι χώρες οφειλέτες πρέπει να μειώσουν τιμές και κόστη σε σχέση με χώρες πιστωτές όπως η Γερμανία, κάτι που δεν θα ήταν πολύ δύσκολο αν η Γερμανία είχε πληθωρισμό 3 ή 4% επιτρέποντας στους οφειλέτες να κερδίσουν έδαφος έχοντας απλώς χαμηλό ή μηδενικό πληθωρισμό. Αλλά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τάσσεται υπέρ του αποπληθωρισμού - έκανε ένα τρομερό λάθος αυξάνοντας τα επιτόκια το 2008, την ώρα που ενισχυόταν η οικονομική κρίση, και έδειξε ότι δεν έμαθε τίποτε επαναλαμβάνοντας αυτό το λάθος εφέτος.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η αγορά περιμένει τώρα πολύ χαμηλό πληθωρισμό στη Γερμανία - γύρω στο 1% για τα επόμενα πέντε χρόνια - που σημαίνει σημαντικό αποπληθωρισμό στα έθνη οφειλέτες. Αυτό θα επιδεινώσει την κατάστασή τους και θα αυξήσει το πραγματικό βάρος των χρεών τους, εξασφαλίζοντας λίγο-πολύ την αποτυχία κάθε προσπάθειας διάσωσης.

Μέρος του προβλήματος ίσως είναι ότι αυτές οι πολιτικές ελίτ έχουν μια επιλεκτική ιστορική μνήμη. Αρέσκονται να μιλούν για τον πληθωρισμό στη Γερμανία των αρχών της δεκαετίας του 1920 - μια ιστορία, που τυγχάνει όμως να μην έχει καμμία σχέση με την τρέχουσα κατάσταση. Και όμως, δεν μιλούν σχεδόν ποτέ για ένα πολύ πιο σχετικό παράδειγμα: τις πολιτικές του Χάινριχ Μπρούνινγκ, καγκελαρίου της Γερμανίας την περίοδο 1930-1932, η επιμονή του οποίου στον ισοσκελισμό των προϋπολογισμών έκανε την Μεγάλη Υφέση ακόμη χειρότερη στη Γερμανία από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη - ανοίγοντας τον δρόμο σε ξέρετε τι.

Δεν περιμένω κάτι τόσο άσχημο να συμβεί στην Ευρώπη του 21ου αιώνα. Αλλά υπάρχει ένα πολύ μεγάλο χάσμα ανάμεσα σε αυτό που χρειάζεται το ευρώ για να επιβιώσει και σε αυτό που οι ηγέτες της Ευρώπης είναι πρόθυμοι να κάνουν, ή ακόμη και να συζητήσουν. Και με δεδομένο αυτό το χάσμα, είναι δύσκολο να βρεις λόγους για να είσαι αισιόδοξος.

(New York Times - Το Βήμα)

πηγή αναδημοσίευσης

Read More

#19 Στρος Καν: Υπέρ διαγραφής μέρους του ελληνικού χρέους

"My name is Kahn, Strauss Kahn"

Είναι πλέον βέβαιο πως ο άρτι απαλλαχθής από κάθε κατηγορία Ντομινίκ Στρος Καν δεν έχει καμία πρόθεση να επιστρέψει στο τιμόνι του ΔΝΤ. Ούτε και σε κάποια άλλη, "επίτιμη" ίσως, θέση στο ταμείο ή στην ομό$ταβλη Παγκόσμια Τράπεζα. 

Οι δηλώσεις που έκανε για το ελληνικό χρέος είναι προεδρικού προφίλ, θέλει την καρέκλα του Σαρκοζί ο άνθρωπος. Οι Γάλλοι δεν είναι Γερμανοί βλέπετε. Συμβάλλουν πολύ λιγότερο στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και είναι πιο "φιλέλληνες". Στην προκειμένη είναι εξ ανάγκης, καιροσκοπικά φιλέλληνες γιατί η μπόρα του χρέους κοντεύει να χτυπήσει ακόμη και αυτούς.

Οι πολιτικοί λοιπόν και των δυο αυτών μεγάλων χωρών, της Γαλλίας και της Γερμανίας, τοποθετούνται όσον αφορά τα ευρωπαϊκά θέματα κατά κανόνα  σύμφωνα με αυτά που θέλουν ή φοβούνται οι ψηφοφόροι τους. Ιδίως όταν πρόκειται για εκείνον τον ένα-ενάμιση χρόνο που οι κυβερνώντες πολιτικοί αλλάζουν ως δια μαγείας και υιοθετούν απόψεις της αντιπολίτευσης και του λαού τους, την προεκλογική περίοδο. Τι ευέλικτα πλάσματα που είναι οι πολιτικοί ε; Αναμεταδίδω από το defencenet.gr ...

Υπέρ Ελλάδος, κατά Ευρωπαίων πολιτικών για την πολιτική τους στην Ελλάδα

19-09-2011 01:00:10

Υπέρ της διαγραφής χρεών της Ελλάδας τάχθηκε ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν σε σημερινή του συνέντευξη στην γαλλική τηλεόραση. Κατηγόρησε τους Ευρωπαίους ότι «δεν έχουν εκτιμήσει το εύρος» της κρίσης που πλήττει ολόκληρη την ευρωζώνη, ενώ στο ερώτημα εάν το ευρώ βρίσκεται σε κίνδυνο, απάντησε:

«Όχι, δεν θεωρώ ότι το ευρώ κινδυνεύει. Η κατάσταση όμως είναι πολύ σοβαρή. Σε ό, τι δε αφορά στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι το χρέος είναι τεράστιο και θα πρέπει οπωσδήποτε και με κάθε τίμημα να το μειώσουμε. Με κάθε τίμημα εκτός από το τίμημα της στασιμότητας και της ύφεσης», τόνισε, αναγνωρίζοντας ότι ο δρόμος είναι πολύ δύσκολος και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «δυσκολεύονται να ακολουθήσουν γιατί δεν θέλουν να δουν το μέγεθος του προβλήματος».

Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου εάν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να διαγραφεί το ελληνικό χρέος, ο κ. Στρος Καν αναγνώρισε ότι «αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο η ιδέα» και εξήγησε: «Η Ελλάδα έχει πτωχύνει. Μπορούμε να πούμε ότι οι Έλληνες θα πρέπει να πληρώσουν μόνοι τους, όμως δεν μπορούν. Μπορούμε επίσης να πούμε ότι εφ’ όσον είμαστε σε μια ένωση θα τα μοιραστούμε. Και πρέπει να το κάνουμε.

Στο ερώτημα εάν μπορούμε να αντιδράσουμε σήμερα και εάν το σχέδιο για την Ελλάδα μπορεί να θεωρηθεί επαρκές, ο Στρος Καν απάντησε: «Μπορούμε να αντιδράσουμε. Είναι η δημοσιονομική σύγκλιση όπως είχαμε την νομισματική σύγκλιση κατά τη δημιουργία του ευρώ. Το θέμα σκοντάφτει στο ότι θα πρέπει να αποδεχθούμε τις απώλειες που μας αναλογούν προκειμένου να επιτευχθεί η σύγκλιση. Και αυτές τις απώλειες θα πρέπει να τις αποδεχθούμε.»

Κατά την άποψη του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ συμμετοχή στις απώλειες θα έχουν τόσο τα κράτη όσο και οι τράπεζες.

Τόνισε ότι θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης αντί να σπρώχνουμε για την επαύριον τις λύσεις. «Οι κυβερνήσεις», είπε, «δεν λύνουν το πρόβλημα, το σπρώχνουν. Η χιονοστιβάδα όλο και μεγαλώνει και η ανάπτυξη όλο και απομακρύνεται». 

«Το πρόβλημα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων είναι ότι κάνουν πολύ λίγα ή πολύ καθυστερημένα, ή και τα δύο μαζί: πολύ λίγα και πολύ καθυστερημένα», κατέληξε ο κ. Στρος Καν.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

πηγή

Read More