#195 Η ελληνική και η αργεντίνικη κρίση, ομοιότητες και... ομοιότητες

Ένα μακροσκελές άρθρο του Σταύρου Χριστακόπουλου για την Αργεντίνικη κρίση του 2000 - 2001. Διαβάστε το για να μάθετε ή για να θυμηθείτε τις εκπληκτικές ομοιότητες, βήμα προς βήμα, της κρίσης της Αργεντινής με την δική μας, ιδίως στον τρόπο που αυτή διαχειρίστηκε από το ΔΝΤ. Μεταφέρω περίπου το μισό άρθρο και παραπέμπω στην πηγή του στο Ποντίκι για το υπόλοιπο. Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους επιμένουν να πιστεύουν στον "σοβαρό Παπαδήμο", βαφτίζοντας και από πάνω... "λαϊκιστές" όσους τον αμφισβητούν. Θα τα δούμε μπροστά μας και εδώ φίλτατοι "αντιλαϊκιστές". Αλλά κατά βάθος αυτό το ξέρετε ήδη έτσι;

Ελλάδα - Αργεντινή: χρεοκοπία και απάτη

Η εικόνα της Ελλάδας σήμερα «είναι ακριβώς αυτό που αντιμετώπισε η Αργεντινή το 2001. Αν η Ευρώπη δεν καταφέρει να διδαχθεί από την εμπειρία της Αργεντινής, οι παραλληλισμοί με την Ελλάδα ίσως καταλήξουν να αφορούν και μία χρηματοπιστωτική κατάρρευση». Αυτό έγραψε, μεταξύ άλλων, αυτές τις μέρες ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν, ο διαχειριστής του μεγαλύτερου επενδυτικού κεφαλαίου στον κόσμο (PIMCO). Κατά τη γνώμη του η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα θυμίζει υπερβολικά την Αργεντινή του 2001.

Οι συνεχείς απειλές του Βενιζέλου, του Παπαδήμου και... δημοσιογράφων ότι, αν η Ελλάδα αρνηθεί τον δρόμο των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, τότε θα καταρρεύσει όπως η Αργεντινή είναι ο πιο ψευδής και γελοίος εκβιασμός ώστε να πειστούν οι Έλληνες ότι ο δρόμος της υποταγής στους δανειστές, ακόμη και με εκπτώσεις στη δημοκρατία, είναι ο μοναδικός.
Αποσιωπούν, όμως, όλοι αυτοί ότι η Αργεντινή κατέρρευσε εν μέσω της απόπειρας «προσαρμογής» της οικονομίας της στις επιταγές του ΔΝΤ και των δανειστών της και, όπως υπενθυμίζει ο Ελ Εριάν, ενώ παρακαλούσε τους δανειστές της για «άλλη μία δόση».

Ακόμη χειρότερα, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη το δικό της... PSI, η συμφωνημένη με τους δανειστές αναδιάρθρωση του χρέους, προκειμένου να το μειώσει μόλις κατά... 20%. Ούτε στάση πληρωμών είχε κηρύξει ούτε το νόμισμά της είχε ακόμη αποσυνδέσει από τη σταθερή ισοτιμία του με το δολάριο και την υποτίμησή του ούτε τη μονομερή διαγραφή χρέους της κατά 75% είχε αρχίσει.

Αυτά συνέβησαν μετά την κατάρρευση, την οποία υπέστη ευρισκόμενη υπό την πιο σκληρή επιτροπεία, με το ΔΝΤ στη χώρα και απολύτως κυρίαρχο. Και όχι μόνο συνέβησαν μετά, αλλά αποτέλεσαν την απαρχή της θεαματικής ανάκαμψης της οικονομίας της. Όπως επισημαίνει ο Ελ Εριάν, τον Αύγουστο του 2001 «η χώρα ικέτευε ξανά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για περισσότερα χρήματα ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση. Οι αρχές ήταν διατεθειμένες να μπουν σε ακόμη μία διαδικασία δεσμεύσεων γνωρίζοντας πως συστηματικά υπόσχονταν πολλά και έφερναν σε πέρας λίγα και πως η χώρα είχε αποτύχει να σημειώσει πρόοδο σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, την τελματωμένη ανταγωνιστικότητα και τον περιορισμό της αύξησης του χρέους».

Και οι πολίτες της Αργεντινής;
«Όπως είναι λογικό, οι πολίτες της Αργεντινής αγανακτούσαν ολοένα και περισσότερο με όλους, χωρίς να νοιάζονται για το αν πρόκειται για ιδιώτες πιστωτές ή για την κυβέρνηση. Είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους σε μία προσέγγιση που συνέχιζε να θεωρεί πως η λιτότητα είναι το τίμημα της σταθερότητας ακόμη και αν κάθε άλλος οικονομικός δείκτης είχε πάρει την κατιούσα στο ενδιάμεσο, με χλωμή την πιθανότητα ενός καλύτερου μέλλοντος».

Όμως η χώρα αυτή ήταν ενταγμένη και σε μια οικονομική και πολιτική ένωση, τη Mercosur:
«Μετά ήταν οι γείτονες της Αργεντινής, κυρίως τα άλλα μέλη της Mercosur, της οικονομικο-πολιτικής συμφωνίας των χωρών της περιοχής, που φοβούνταν το κύμα της μετάδοσης. Έχοντας εμπειρία των τεχνικών εξαρθρώσεων στις χρηματοπιστωτικές αγορές, προειδοποιούσαν την Αργεντινή να συμμορφωθεί ενώ παράλληλα ενδυνάμωναν τις άμυνές τους σε περίπτωση που αποτύγχανε. Εν τω μεταξύ η Αργεντινή παραπονιόταν πως οι πολιτικές των άλλων χωρών της Mercosur μεγέθυναν τις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετώπιζε η χώρα».

Εν μέσω της διαμάχης μεταξύ της κυβέρνησης της Αργεντινής και του ΔΝΤ για το ποιος ήταν υπεύθυνος για τη διάλυση της οικονομίας, όταν τελικά το ΔΝΤ αποφάσισε να εκταμιεύσει τη δόση, μετά την έγκριση ενός νέου πακέτου λιτότητας από την κυβέρνηση, οι Αργεντινοί άρχισαν να αποσύρουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες και η οικονομία κατέρρευσε.

Η παραδοχή του Καβάγιο
Μερικούς μήνες νωρίτερα, τον Μάρτιο του 2001, στο Μπουένος Άιρες ο κόσμος διαδήλωνε για την 25η επέτειο της στρατιωτικής χούντας, ενώ το ΔΝΤ βρισκόταν ήδη στον δεύτερο χρόνο της παρουσίας του στην Αργεντινή. Ο παραλληλισμός μεταξύ χούντας και κυριαρχίας του ΔΝΤ στη χώρα ήταν κυρίαρχος. Το αποτέλεσμα της παρέμβασής του ήταν η εκτίναξη της ανεργίας στο 16% και η καταβύθιση του λαϊκού εισοδήματος κατά 20% - 30%, με εσωτερική αγορά στο όριο του θανάτου, εκτίναξη της ύφεσης και του χρέους.

Είναι εντυπωσιακή η επισήμανση, αυτές τις μέρες, του οικονομολόγου Uri Dadush ότι, όταν πτώχευσε η Αργεντινή, είχε ύφεση 14,7% (όση έχει ήδη εμφανίσει σωρευτικά τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα, η οποία με τα νέα μέτρα λιτότητας θα ξεπεράσει το επίπεδο εκείνο της Αργεντινής, με κίνδυνο να φτάσει το 20%. Μάλιστα το πρακτορείο Reuters σε ανάλυσή του επισημαίνει ότι η πέμπτη συνεχιζόμενη χρονιά ύφεσης που διανύει η Ελλάδα ίσως είναι ένα από τα χειρότερα ρεκόρ βαθιάς ύφεσης της σύγχρονης Ιστορίας.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι, τον Αύγουστο του 2011, ο υπουργός Οικονομικών και βασικός υπεύθυνος της κατάρρευσης της Αργεντινής Ντομίνγκο Καβάγιο θεωρούσε ότι η Ελλάδα βρισκόταν ήδη σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη της χώρας του όταν έπεσε με το κεφάλι στον γκρεμό... Για να κατανοήσουμε καλύτερα το μέγεθος της καταστροφής, ας συγκρίνουμε επιπλέον το 16% της ανεργίας της Αργεντινής όταν χρεοκόπησε με το σημερινό 20% της Ελλάδας (συγκρινόμενο μάλιστα με το 7,7% του 2008).

Τότε, λοιπόν, τον Μάρτιο του 2001, αναλαμβάνει την οικονομία ο Καβάγιο. Πρόκειται για τον άνθρωπο που ακόμη και σήμερα επιφανείς εκβιαστές, άσχετοι ή αφελείς πολιτικοί και δημοσιογράφοι... επικαλούνται προκειμένου να στηρίξουν την επιλογή της τρόικας ή για να τρομοκρατήσουν για τις συνέπειες της χρεοκοπίας αν δεν είμαστε πειθήνιοι στις επιλογές δανειστών και επιτηρητών. Ο Καβάγιο λοιπόν ανέλαβε να σώσει την Αργεντινή από τη χρεοκοπία.

Το αργεντίνικο PSI
Η πρώτη του κίνηση ήταν η διαπραγμάτευση με τις δανείστριες τράπεζες για «κούρεμα» (PSI...) των χρεών κατά 20% με εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων. Όπως σήμερα η Ελλάδα. Δεδομένου ότι η Αργεντινή είχε κλειδώσει την ισοτιμία του πέσο με το δολάριο – όπως η Ελλάδα βρίσκεται προσδεδεμένη με το ευρώ – διακηρύσσει ως κύριο στόχο του τη μη εγκατάλειψη της σταθερής ισοτιμίας.

Λίγο πριν εφαρμοστεί η πρώτη φάση του PSI, ο Καβάγιο ανακοινώνει ένα πρωτοφανές πρόγραμμα λιτότητας, φοροεπιδρομής και περικοπών, ανάλογο με το μεσοπρόθεσμο, αλλά και το τελευταίο νομοσχέδιο Βενιζέλου. Ο στόχος ήταν ο ίδιος ακριβώς με αυτόν που επικαλείται διαρκώς ο Λουκάς Παπαδήμος: «μηδενικό πρωτογενές έλλειμμα» και, πολύ σύντομα, «πρωτογενές πλεόνασμα».

Το πολιτικό δίλημμα ήταν: «Λιτότητα ή κατάρρευση». Όπως ακριβώς σήμερα στην Ελλάδα. Καθώς είχε ήδη επιτευχθεί απόλυτη επιτυχία στην πρώτη φάση του αργεντίνικου (PSI), ο Καβάγιο δήλωνε: «Νικήσαμε όλους εκείνους που στοιχημάτιζαν εναντίον της Αργεντινής. Λύσαμε τις πιο επείγουσες ανάγκες μας και τώρα προχωρούμε μπροστά για το πιο σημαντικό: ανάπτυξη στην οικονομία της Αργεντινής» (The New York Times, 5.6.01).

Τι, θεωρητικά, είχε επιτευχθεί με την ανταλλαγή και την επιμήκυνση της διάρκειας του χρέους μέσω του δικού τους PSI; Αυτό που υπόσχεται η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου και ο Ευάγγελος Βενιζέλος: είχαν χαλαρώσει οι πιεστικές απαιτήσεις πληρωμής τοκοχρεολυσίων και τα πλεονάσματα – που θα επιτύγχανε ο Καβάγιο και υπόσχονται οι Παπαδήμος και Βενιζέλος με τη λιτότητα – θα χρηματοδοτούσαν την... ανάπτυξη, την οποία υπόσχονται σήμερα οι δικοί μας, με τη συνδρομή και του Σαμαρά, ο οποίος την έχει μετατρέψει σε... σημαία. .......

Διαβάστε το υπόλοιπο στο Ποντίκι

Read More

#179 Μισθοί 35 Ελλήνων η αμοιβή του Τόμσεν

Όσο φαν και να είσαι του Γκάντι και της παθητικής αντίστασης, όσο και να είσαι εναντίον της βίας, αυτή η φάτσα δεν παλεύεται, σε οδηγεί εκτός εαυτού. Να θες σε αυτό το χαμόγελο ανάμεικτης έπαρσης και ειρωνίας να κάνεις ότι και ο καλός πατέρας του Joker (απ'το Batman) στον γιόκα του. Nα πάρεις το μαχαίρι και να του πεις "Let's put a real smile on that face!" Πόσο μάλλον όταν μάθεις πόσα αμοίβεται ο τρόντζος :

Με το αστρονομικό ποσό των 242.000 ευρώ αμείβεται ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Πολ Τόμσεν, που ζητά να εφαρμοστούν στη χώρα μας επώδυνα μέτρα, κόβοντας μισθούς και συντάξεις. Ο Πολ Τόμσεν δηλαδή παίρνει τα ίδια χρήματα με 35 Έλληνες ή 53 Πορτογάλους που αμείβονται με το βασικό μισθό των 739 ή των 485 ευρώ μικτά αντιστοίχως.

Το πραγματικό ποσό είναι πολύ μεγαλύτερο, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, καθώς ως αναπληρωτής διευθυντής του ευρωπαϊκού τμήματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εντάσσεται στη μισθολογική και διοικητική βαθμίδα Β05 και μπορεί να λαμβάνει μέχρι 309.000 δολάρια ετησίως. Όταν πληρώνεται παίρνει το 1/12 του μισθού του χωρίς κρατήσεις, αφού όλοι οι μη Αμερικανοί υπάλληλοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εξαιρούνται από το φόρο εισοδήματος.

Εκτός από το μισθό του ο Πολ Τόμσεν απολαμβάνει και το προνόμιο μιας ιδιότυπης μονιμότητας που υπάρχει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, από το οποίο λίγοι υπάλληλοι φεύγουν με δική τους θέληση. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δικαιολογεί τα προνόμιά του με το επιχείρημα της ανταγωνιστικότητας, δίδοντας βέβαια τελείως διαφορετική διάσταση στα όσα υποστηρίζουν οι εκπρόσωποί του στην Ελλάδα, όταν ζητούν σαρωτικές αλλαγές στα εργασιακά, με συρρίκνωση μισθών και κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

“Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει να είναι ανταγωνιστικό στους τομείς της αγοράς που δραστηριοποιείται και θα πρέπει να κερδίζει από τους ανταγωνιστές του τα πιο άξια στελέχη”, αναφέρει το Ταμείο στις σελίδες του. Μάλιστα οι υπάλληλοι του Ταμείου είδαν τις αποδοχές τους το 2011 να αυξάνονται κατά 4,9%.

πηγή(πλην προλόγου) : News247

Read More

#172 Μήπως έφτασε πια η ώρα να ξεσηκωθούμε;

Ο μέγας εθνοσωτήρας Κωστής Στεφανόπουλος το ζήτησε αρχές Δεκέμβρη. Τώρα το ζήτησε και ο ΓΑΠ, μιλώντας στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ. Τους είπε, δίχως αιδώ και αισχύνη, «καλό θα ήταν για δυο ακόμα χρόνια η χώρα να έχει κυβέρνηση συνεργασίας, για να μπορέσει να προχωρήσει». Ναι, ο ΓΑΠ ζητάει το συνταγματικό πραξικόπημα που ανέδειξε την υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τον τραπεζίτη της Goldman Sachs για πρωθυπουργό να οριστικοποιηθεί, να γίνει και τυπικό. Αφορμή ασφαλώς... "η διάσωση της χώρας", αλλά πραγματική αιτία είναι η ελπίδα ο λαός να ξεχάσει, και οι πρασινοφρουροί να αναστηθούν δημοσκοπικά. Και ίσως και ο ίδιος να επανέλθει από τον πολιτικό βούρκο μέσα στον οποίο κάνει μακροβούτια εδώ και κάπου 1μιση χρόνο. Γιατί η αμνημοσύνη και η ηλιθιότητα είναι αδερφάκια. Αλλά γίνεται να ξεχάσουμε ενώ παράλληλα όχι μόνο μας διακορεύουν με τα μέτρα που ψήφισαν αλλά παράλληλα η παράνομη κυβέρνηση θα προωθεί και άλλα; 

Σύντροφοι έχουν όλοι τους απλά επαναπαυτεί και αποθρασυνθεί λόγω που δεν κουνιέται φύλλο. Ο Παπαδήμος έφτασε να απειλήσει με εκλογές την Δευτέρα αν οι πολιτικοί αρχηγοί δεν πουν "Ναι σε όλα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις". Και αν δεν υπογράψουν κιόλας όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί ότι ασχέτως ποιος θα βγει στις εκλογές τα μέτρα θα εφαρμοστούν. Ότι δηλαδή ακριβώς έκανε το ΔΝΤ και στη Ν.Κορέα όταν, κατά την δική τους κρίση, άπλωσαν τα νύχια τους πάνω τους σε προεκλογική περίοδο. Ναι, τους έβαλαν και υπέγραψαν όλους -"Διαφορετικά δεν έχει φράγκο"- και τα πρόβατα έκαναν τουμπεκί και το δέχτηκαν. Θα το δούμε και εδώ αυτό; Και αν ναι θα το δεχτούμε και αυτό νωχελικά από τους καναπέδες και τις καρέκλες μας; Και εμείς οι bloggers μπροστά από τις οθόνες μας;

Μία σπίθα, μια αφορμή, η κατάλληλη αφορμή που θα τσιγκλίσει αρκετούς αρκεί για να έχουμε κοινωνική έκρηξη άνευ προηγουμένου. Δεν το εύχομαι αλλά ίσως πια δεν μας μένει άλλη λύση. Και ίσως αυτό γίνει παράδειγμα για να ξεσηκωθούν οι λαοί σε όλη την Ευρώπη. Γιατί μόνοι μας δεν κάνουμε τίποτα. Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και οι δικοί μας πολιτικοί δεν μπορούν να αλλάξουν το αδιέξοδο σύστημα της κυριαρχίας των αγορών, όσο και να το θέλουν (που δεν το θέλουν). Ο οικονομικός απομωνοτισμός της δραχμής δεν πιστεύω πως είναι λύση, είναι ένα βήμα μπρος και δυο πίσω. Θα λύσει τα δυο-τρία σημαντικά προβλήματα αλλά θα ανοίξει άλλα μέτωπα.

Ξέρω καλά ότι αυτή ακριβώς η σκέψη : "Και να αντιδράσουμε τι θα γίνει, θα αλλάξει κάτι; Είδατε τι έγινε με τους αγανακτισμένους" είναι που μας κρατάει σε αδράνεια και όχι η δειλία. Αλλά μην ξεχνάτε ότι η Αραβική Άνοιξη ξεκίνησε από ένα μεμονωμένο περιστατικό στην Τυνησία που εξαγρίωσε τον κόσμο, και επεκτάθηκε σαν θύελλα σε όλη την Βόρεια Αφρική, Υεμένη και Συρία. Ήταν η κατάλληλη αφορμή, στον κατάλληλο χρόνο, στον κατάλληλο τόπο. Στην Ευρώπη δεν έχουμε πολιτικές ή στρατιωτικές δικτατορίες αλλά έχουμε οικονομικές. Και, όπως φάνηκε στα καθ'ημάς, οι οικονομικές ελίτ είναι που ορίζουν τις πολιτικές εξελίξεις και όχι το αντίστροφο. Ως πότε; Διαβάζω για διαρροές σημειωμάτων του ΔΝΤ για βασικό μισθό 40ωρης εργασίας, μεσοπρόθεσμα, στα 400 €. Ναι, στα 400 €. "Μα αφού δεν γίνεται αλλιώς βρε παιδιά, μας έχουν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο" (που θα έλεγε και ο κωλοτούμπας), ακόμη και για αυτό; Για την απόλυτη εργασιακή δουλεία;

Τους τα είπε και ο Βρετανός ευρωβουλευτής Nigel Farage. Αυτός ο άνθρωπος, ανεξαρτήτως τι πιθανές πολιτικές σκοπιμότητες μπορεί να έχει, υπερασπίζεται την Ελλάδα και τα χώνει σε τακτά χρονικά διαστήμα σε Μπαρόζο, Μέρκελ, Βαν Ρουμπάι και σε όλη την υπόλοιπη φάρα. Μας υπερασπίζεται ακόμη και έναντι σε ευρωβουλευτές του ΛΑΟΣ, τσεκάρετε τον σύνδεσμο να δείτε σχετικό βίντεο στο Youtube.

"Και τι θα κάνουμε μετά χωρίς οικονομικούς βαρβάρους; Ήταν και αυτή μια λύση" Όσοι διαβάσατε ως εδώ ρίξτε μια ματιά στα πιο δημοφιλή μου ιδιόγραφα άρθρα, τα No55 και Νο61, για μία ιδέα εναλλακτικών οικονομικών συστημάτων. Το νεοφιλελεύθερο ζόμπι δεν τραβάει άλλο, πέθανε.

Read More

#170 "Ο εξευτελισμός της ελληνικής Βουλής"

Όχι δεν το πιστεύω, κατάντησε η Βουλή, οι νομοθέτες μας, να ψηφίζει νομοσχέδια, να γίνονται δηλαδή νόμοι του κράτους και να τα ακυρώνει η τρόικα! Να ακυρώνει όχι τα νομοσχέδια αλλά τους νόμους (αμέσως πριν δημοσιευτούν στο ΦΕΚ)! Δηλαδή έπεσαν εντελώς οι μάσκες πια, το κοινοβούλιο καταργήθηκε, είμαστε και τυπικά "Κράτος υπό κατοχή". Διαβάστε τι έγινε με το νομοσχέδιο της ρύθμισης οφειλών στην εφορία. Αναδημοσιεύω από το (ενσωματωμένο στο Newsbomb) "blog" του Κώστα Χαρδαβέλλα :

Είναι βαριά η κουβέντα που γράφω σήμερα για τη Βουλή, το Ναό της Δημοκρατίας, όπως τον ονομάζουν ακόμα λίγοι ρομαντικοί. Γιατί από Ναό της Δημοκρατίας οι διάφοροι Τόμσεν και Μαζούχ έκαναν τη Βουλή έναν καφενέ, όπου καμιά τριακοσαριά τύποι που πιστεύουν ότι εκπροσωπούν ακόμα το λαό, συζητάνε, πλακώνονται μεταξύ τους, ενίοτε βρίζονται και μετά ψηφίζουν νόμους για να έρθει μετά ο κάθε Γερμανός γκαουλάιτερ και να πετάξει τους νόμους τους στα σκουπίδια.

Και ιδού τώρα μία ακόμα απόδειξη του ευτελισμού Βουλής, βουλευτών και θεσμών από τους ξένους κυβερνήτες αυτής της χώρας (και ξυπνήστε επιτέλους, δεν μας κυβερνά ο Παπαδήμος, οι διάφοροι ανάλγητοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών μας κυβερνούν ). 

Πριν μερικές ημέρες η Βουλή ψήφισε ένα πολυνομοσχέδιο, όπου κάποια διάταξή του όριζε ότι δίνεται η δυνατότητα στους διευθυντές των εφοριών να αυξήσουν μέχρι 60 τις δόσεις- από τριάντα που είναι σήμερα – εξόφλησης χρεών στην εφορία, για όσους αδυνατούν να καταβάλουν το ποσό που ορίζει ο προηγούμενος διακανονισμός των 30 δόσεων.

Πέρασαν 5-6 ημέρες και το νομοσχέδιο δεν στάλθηκε για δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Πολλοί άρχισαν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει και σήμερα ήρθε η απάντηση. Η Τρόικα είπε όχι στη αύξηση των δόσεων σε 60 για τα φορολογικά χρέη. 

«Μην τους κάνετε διευκολύνσεις, σκοτώστε τους εδώ και τώρα και πάρτε τους τα λεφτά». 

Περίπου αυτή είναι η εντολή από Τόμσεν και Μαζούχ. Κι αυτοί που δεν έχουν να πληρώσουν το ποσό της δόσης αλλά θα μπορούσαν να το πληρώσουν αν το χρέος διαχεόταν σε 60 δόσεις τι πρέπει τώρα να κάνουν; Ούτε που απασχολεί αυτό τους Τροϊκανούς. Ας πεθάνουν, ας κλείσουν μαγαζιά και επιχειρήσεις, ας μείνουν κι άλλοι άνεργοι.

Το θέμα όμως δεν είναι η αναλγησία της Τρόικας. Αυτή είναι δεδομένη. Το θέμα είναι ότι ο κάθε γραφειοκράτης από τις Βρυξέλλες μπορεί με ένα τηλεφώνημα να εξευτελίζει τη Βουλή, τους Έλληνες βουλευτές, θεσμούς και διάφορους ναούς της Δημοκρατίας. Τρομάρα μας.

πηγή(πλην προλόγου) : Newsbomb.gr

Read More

#169 Έφτασε στη Βουλή η δικογραφία για την ΕΛΣΤΑΤ

Το Πολιτικό Σαφάρι γράφει για την διαβίβαση στην Βουλή της δικογραφίας για την υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ - φούσκωμα ελλείμματος --> νύχια ΔΝΤ. Δεν γνωρίζω τις διαδικαστικές λεπτομέρειες για περιπτώσεις όπως αυτή. Αλλά το ότι την δικογραφία θα την παραλάβει ο Πετσάλνικος σας προϊδεάζει μήπως για αντικειμενικότητα και αμεροληψία;

ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ Η ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΦΟΥΣΚΩΜΑ" ΤΟΥ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΟΣ ΤΟ 2009

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ: Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ--Γ.ΠΑΠΑΚΩΣΤΝΤΙΝΟΥ--Φ.ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ

Στην Βουλή έφτασε η δικογραφία που συνέταξε ο Οικονομικός Εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης μετά από τις καταγγελίες στελεχών της ΕΛΣΤΑΤ γιά να αυξηθεί το έλλειμμα και έτσι, να διευκολυνθεί η δρομολόγηση εισόδου της Χώρας στο ΔΝΤ

18 μαρτυρικές καταθέσεις «δείχνουν» Παπανδρέου - Παπακωνσταντίνου. Ειδικότερα, στο σχετικό διαβιβαστικό του κ. Πεπόνη προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικόλαο Παντελή αναφέρεται ότι «από το σύνολο του συλλεγέντος αποδεικτικού υλικού (μάρτυρες, έγγραφα) και ιδίως από τις μαρτυρικές καταθέσεις, προέκυψαν στοιχεία σχέσιν έχοντα με αξιόποινες πράξεις και με πρόσωπα κατέχοντα συγκεκριμένες θέσεις στην προηγούμενη κυβέρνηση τα Ελλάδας».

Προσθέτει ότι στις 18 μαρτυρικές καταθέσεις «ρητώς γίνεται λόγος για διόγκωση και αυθαίρετο προσδιορισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος του 2009 αφενός και για ύπαρξη, συναφώς και αφετέρου, ευθυνών του τότε πρωθυπουργού, μελών της τότε Κυβερνήσεως και τότε αρμοδίων Υπουργών Οικονομικών». Και καταλήγει με κεφαλαία γράμματα ότι «θα πρέπει, συνεπώς, φρονούμεν, να διαβιβαστεί η δικογραφία στο πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, για τα περαιτέρω, κατά νόμον».

Σύμφωνα με πληροφορίες η ογκώδης δικογραφία έφτασε αργά εχθές το βράδυ στο κοινοβούλιο και αποτελείται από περίπου 60 φακέλους ενώ στα σχετικά διαβιβαστικά αναφέρεται ότι στις 18 μαρτυρικές καταθέσεις γίνεται λόγος για ευθύνες του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και των τότε αρμοδίων υπουργών Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου και Φίλιππου Σαχινίδη.

πηγή(πλην προλόγου) : Politiko Safari

Read More

#145 "Μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα και ο ρόλος της κυβέρνησης Παπαδήμου και σία (και ο ρόλος της εφημερίδας “Καθημερινή”)"

Ένα αρκετά μακροσκελές άρθρο του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου που ακυρώνει πλήρως την προηγούμενη ανάρτηση της Αιχμής. Ο Παπαδήμος κατά τα φαινόμενα είναι, όσον αφορά το PSI, πλήρως ικανοποιημένος με 4%, ακόμη και με 5% επιτόκιο, ενώ οι Γερμανοί και το ΔΝΤ πιέζουν τις ιδωτικές τράπεζες που εκπροσωπεί ο Νταλάρα να δεχτούν 2% επιτόκιο! Και αυτός είναι ο λόγος που στράβωσαν προσωρινά οι συνομιλίες. Άρα ο Λουκάς απλώς μπλόφαρε, ή/και αερολογούσε για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης. 

Το αποκάλυψε ο ίδιος ο Νταλάρα στους Financial Times ευχαριστώντας τον Λουκά για την... γενναιωδορία του! Κατά τα άλλα ο Αλαφούζος συνεχίζει να δίνει εντολές στους δημοσιογραφίσκους του σε Καθημερινή και Σκάι για φιλοPSIκή (πλέον) γραμμή. Ακόμη και ο "αγωνιστής" Αυτιάς με το που πήγε στον Σκάι... μεταμορφώθηκε, είδε το PSI το αληθινό! Διαβάστε όμως το άρθρο του κου Κωσταντακόπουλου να φρικάρετε (αυτό πάντως για τον Ανδρέα Παπανδρέου τι το ήθελε;) Λόγω τόσο μεγέθους όσο και φόρου τιμής αναδημοσιεύω μόνο το μισό και παραπέμπω στην πηγή του για το υπόλοιπο.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
konstantakopoulos.blogspot.com

Μια ιστορική ευκαιρία για να μπει η Ελλάδα (και η Ευρώπη) στον δρόμο της πραγματικής σωτηρίας και όχι της καταστροφής της, που οι πράκτορες και απατεώνες παρουσιάζουν ως σωτηρία, εμφανίζεται τώρα. Αν είχαμε ελληνική κυβέρνηση ή αν εμφανισθούν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη να την αξιοποιήσουν, μπορεί να ανατρέψουν όλη την κατάσταση, ανακόπτοντας την επίθεση του Χρήματος κατά των ευρωπαϊκών λαών και περνώντας στην αντεπίθεση.

Επί 18 μήνες συζητούσαμε ως λαός μια απίστευτη σαχλαμάρα, όχι τυχαία ασφαλώς, αλλά στα πλαίσια ενός προγράμματος που αποσκοπεί στη δική μας καταστροφή και στην, δι’ ημών, κατεδάφιση όλων των δημοκρατικών και κοινωνικών κατακτήσεων των ευρωπαϊκών λαών, μετά τη νίκη τους επί του Χίτλερ to 1945. Συζητούσαμε στα σοβαρά τι κακό έχουν κάνει οι ‘Eλληνες δημόσιοι υπάλληλοι και το υπερτροφικό κράτος της Ελλάδας. 

Σήμερα, η μισή Ευρώπη απειλείται από τις αγορές, η ΕΕ αντιμετωπίζει τη χειρότερη κρίση της ιστορίας της και ο κόσμος μια οικονομική κρίση ανάλογη, ή χειρότερη του 1929. Προφανώς, οποιαδήποτε ελληνική ιδιότητα ήταν αδύνατο να προκαλέσει τέτοια φαινόμενα. Αν εμείς oι ίδιοι φταίγαμε για το μνημόνιο, τότε τι έγινε και μπήκαν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλλοι, ποια είναι η δύναμη που απειλεί Γαλλία και Ιταλία;

Μια σκληρότατη σύγκρουση διεξάγεται στους κόλπους του ίδιου του παγκόσμιου κατεστημένου, σύγκρουση που θα έχει ιστορικές συνέπειες για την πορεία της Ευρώπης, αλλά και συνολικά του πολιτισμού μας. ‘Eνα από τα μέτωπα αυτής της σύγκρουσης είναι αυτό μεταξύ της Αυτοκρατορίας του Χρήματος, μιας ομάδας τραπεζών και κατόχων κεφαλαίου, με ιστορικά πρωτοφανή συσσωρευμένη ισχύ και των πιο παραγωγικών, εθνικών, μετριοπαθών δυνάμεων του κεφαλαίου, αλλά και των δυνάμεων που υπερασπίζονται τα παραδοσιακά κράτη. 

Ακόμη και στις HΠΑ, το γνωστό περιοδικό The American Interest, με εκδότη τον Φουκουγιάμα, τιτλοφόρησε το τελευταίο τεύχος του με τη φράση: “(Mην) Ακολουθείτε το Χρήμα”, αφιερωμένο στις βλαβερές συνέπειες της επιρροής του χρηματιστικού κεφαλαίου και των ιδιωτικών συμφερόντων στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς υποθέσεις. Θραύσματα από αυτή την υπόγεια σύγκρουση βλέπουμε στις υποθέσεις Στρως-Kαν, ή τον πρόσφατο εξαναγκασμό σε παραίτηση του επικεφαλής της ελβετικής Κεντρικής Τράπεζας.

Οι δυνάμεις που ανθίστανται στον αναθεωρητισμό της “κρυμμένης Αυτοκρατορίας” των Αγορών, εξαιτίας της ταξικής τους υφής, εξαιτίας του ιδεολογικού τους εγκλωβισμού στα δόγματα των αντιπάλων τους, εξαιτίας μιας συστηματικής προσπάθειας δεκαετιών ελέγχου των πάσης φύσεως ελίτ από το Χρήμα, ώστε να μη μπορούν οι κοινωνίες να βρουν, όταν τυχόν αναζητήσουν, ηγέτες, υποκείμενα, ιδέες, για όλους αυτούς τους λόγους, οι δυνάμεις αυτές δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αρθρώσουν πολιτικό λόγο.

Συνιστά λοιπόν μια τεράστια ευκαιρία για έναν Ευρωπαίο Πρωθυπουργό, για μια κάπως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη στην Ευρώπη και ασφαλώς για την Ελλάδα να εκφράσει τη μεγάλη ανάγκη προστασίας της Ευρώπης και του κόσμου από την καταστροφική μανία των Αγορών, να δώσει πολιτική διέξοδο σε μισό δισεκατομμύριο Ευρωπαίους που καταλαβαίνουν σιγά-σιγά, έστω θολά και από ένστικτο, τη φοβερή απειλή που επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια τους, που αντιλαμβάνονται ότι οι τράπεζες έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο και το Χρήμα, ως νέος Μολώχ, ετοιμάζεται να κατασπαράξει την εργασία, τη σύνταξη και αύριο τη δημοκρατία και την ειρήνη στην ήπειρό μας.

Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη, που όποιος ηγέτης, δύναμη, χώρα την εκφράσουν και μπορέσουν να προσφέρουν καινούριο όραμα στην Ευρώπη, θα δουν τη δύναμή τους να πολλαπλασιάζεται αφύσικα, δυσανάλογα ως προς το μέγεθός τους, θα πάρουν ξαφνικά με το μέρος τους την τρομερή δύναμη της Ιστορίας, όπως τόκαναν στην εποχή τους, την εποχή που διαμόρφωσε η προηγούμενη μεγάλη κρίση, του 1929, και για πολύ διαφορετικούς σκοπούς και σχέδια ο καθένας, ηγέτες όπως ο Ρούζβελτ, ο Τσώρτσιλ, ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Ντε Γκωλ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Μακάριος ήταν επίσης τέτοιοι πολιτικοί.

Δυστυχώς όμως, και μόνο να τα σκέφτεται αυτά κανείς σε μια χώρα τόσο καθολικά άρρωστη όπως η δική μας, που η “ηγεσία” της έχει επιτυχώς δοκιμάσει χρόνια να τη βυθίσει σε ένα είδος βαθειάς εθνικής μειονεξίας, κατεβάζοντας την αυτοεικόνα μας στο επίπεδο των ανύπαρκτων δικών της προσόντων, αναδεικνύοντας τον ραγιαδισμό σε ύψιστη εθνική αρετή και νομίζοντας τον κουτσαβακισμό ρεαλπολιτίκ, κινδυνεύει να τον πούνε γραφικό ή αιθεροβάμονα. 

Είναι όμως ο μόνος τρόπος σωτηρίας της Ελλάδας, που δεν έπρεπε να μπει στην πρώτη γραμμή μιας τέτοιας τιτάνιας σύγκρουσης, τώρα όμως μπήκε και μόνο μια τέτοια απότομη και πλήρης αντιστροφή, θα της επέτρεπε να σταματήσει να αποτελεί την χρήσιμη μαύρη τρύπα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και να μετατραπεί σε ελκυστή αντιστροφής της καταστροφικής δίνης θανάτου στην οποία μπαίνει η ΕΕ, με ελκυστή την Ελλάδα.

Εσχάτη Προδοσία με το PSI

Tι γίνεται όμως στην Αθήνα; Μια αποκαλυπτική εικόνα μας έδωσε ο Τσαρλς Νταλάρα, εκπρόσωπος των δανειστών στους Financial Times (16.1.11). Eπαινεί τον Παπαδήμο γιατί δέχεται επιτόκια κοντά στο 5% και ψέγει τη Γερμανία και το ΔΝΤ ότι θέλουν μικρότερα επιτόκια, δηλαδή ότι παρεμβαίνουν στη διαπραγμάτευση υπέρ της Ελλάδας, παρόλο που η κυβέρνησή της δεν την υπερασπίζεται!!!

Η κυβέρνηση της Αθήνας, τύποις ελληνική, με “μυαλό” χειραγωγούμενο από την αυτοκρατορία του Χρήματος, και τους ανθρώπους της, πανταχού παρόντες στον κυβερνητικό, πολιτικό και κρατικό μηχανισμό της χώρας, η κυβέρνηση των Σαμαρά, Λαζαρίδη, Παπαδήμου, Βενιζέλου, Γιαννίτση και Γιωργάκη, με τη βοήθεια του Καρατζαφέρη, με τον Ρόντο και διάφορους άλλους πάνω και πίσω της, δίκην Καραμεσίνη ή Αβρακώτου, για λογαριασμό όχι της CIA αλλά του Χρήματος, σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις χειραγώγησης ολόκληρης χώρας στην παγκόσμιο ιστορία, όχι μόνο δεν αδράχνει την ευκαιρία, ούτε καν συνειδητοποιεί την ύπαρξή της, αλλά επιδίδεται με καταστροφική (και αυτοκαταστροφική) μανία στην ολοκλήρωση του εγκλήματος της εσχάτης προδοσίας.

Τίποτα λιγότερο δεν συνιστά η υπαγωγή των ομολόγων στο αγγλικό δίκαιο και μη ελληνικά δικαστήρια. Βαριές κουβέντες ίσως πείτε. Σας υποσχόμαστε να τις τεκμηριώσουμε στη συνέχεια, με τρόπο που κανένας νομομαθής να μην μπορέσει να φέρει ούτε ίχνος αξιόπιστης αντίρρησης και προκαλούμε όποιον έχει τέτοια να τη διατυπώσει. (To άρθρο γράφεται ενώ αναμένεται η επανάληψη των διαπραγματεύσεων Ελλάδας και τραπεζών).

Διαβάζουμε στη Ναυτεμπορική (16.1): “Σύμφωνα με γαλλικές εφημερίδες, η ελληνική πλευρά προτείνει επιτόκιο 3%, το ΔΝΤ πιέζει για 2%...Στα υψηλά επιτόκια αντιδρούν και χώρες της ευρωζώνης, όπως η Γερμανία … οι πιέσεις της οποίας φέρεται να προκάλεσαν την “παύση” των συνομιλιών”. H Καθημερινή (14.1), εφημερίδα στενότατα συνδεόμενη με την κυβέρνηση και στηρίζουσα μετά μανίας τα μνημόνια, δημοσιεύει ένα επίσης εντυπωσιακό ρεπορτάζ στην πρώτη σελίδα.  

“Οι πιστωτές”, γράφει, “φέρεται να ζήτησαν επιτόκιο άνω του 5%, η δε ελληνική κυβέρνηση αντιπρότεινε επιτόκιο κάτω του 4%. Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν ότι η Γερμανία ζήτησε επιτόκιο 2%”. Η Καθημερινή και η Ναυτεμπορική θεωρούναι από τις σοβαρότερες εφημερίδες της χώρας. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε σωρεία άλλων διεθνών δημοσιευμάτων, με συγκλίνουσες πληροφορίες.

Μόνο ως παγκόσμιο ρεκόρ μπορούν να θεωρηθούν τέτοια πράγματα. Με εξαίρεση την ηγεσία του ΕΑΜ, στις αρχές του 1945, που υπέγραψε μια συμφωνία αφοπλισμού της προτού πάει στον πόλεμο, ή του Γκορμπατσώφ, λίγα παραδείγματα παρόμοιας διαπραγματευτικής τακτικής υπάρχουν στα παγκόσμια χρονικά. Στα μέλλοντα να εκδοθούν εγχειρίδια διαπραγμάτευσης παγκοσμίως, οι Παπανδρέου και Παπαδήμος θα αναφέρονται ως κεντρικό παράδειγμα στο κεφάλαιο “Τι πρέπει να μην κάνει ο διαπραγματευτής”.

Τι λένε τα ρεπορτάζ; Πρώτον, η ελληνική κυβέρνηση, εγκατέλειψε το σοβαρότερο όπλο της χώρας και το σοβαρότερο ζήτημα που θάπρεπε να την απασχολεί, το αγγλικό δίκαιο και τα δικαστήρια, ή, εναλλακτικά, το ύψος του κουρέματος, από την αρχή της διαπραγμάτευσης. Σαμαράς, Παπαδήμος, Λαζαρίδης και Σια, άρχισαν τις διαπραγματεύσεις “κατεβάζοντας τα σώβρακα”, παρόλο που ο Παπαδήμος διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι δεν δέχεται υπαγωγή στο αγγλικό δίκαιο. 

Δεύτερο, σε αντάλλαγμα της παράδοσης του μεγαλύτερου όπλου τι πήραν; Μια συμφωνία τόσο άσχημη, που διέκοψε τις διαπραγματεύσεις όχι η Ελλάδα, οι “εκπρόσωποι” του λαού που θα πληρώσει τα επιτόκια, αυτοί ήταν διατεθειμένοι να συνεχίσουν με αυτό που συνήθως ακολουθεί όταν κανείς κατεβάζει τα σώβρακα, αλλά οι Γερμανοί και το ΔΝΤ! Που δεν έχουν φυσικά φήμη ούτε φίλου των λαών, ούτε εχθρού των τοκογλύφων, ακόμα κι αυτοί όμως ανησύχησαν και αγανάκτησαν με τις απαιτήσεις των τοκογλύφων!

Να συνοψίσουμε. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ενδιάμεση θέση, μεταξύ τραπεζιτών και Γερμανίας-ΔΝΤ, λες και η διένεξη δεν αφορά την επιβίωση του ελληνικού λαού! Ζητάει επιτόκιο 4%, όταν το ΔΝΤ και η Γερμανία ζητάνε 2%! Θα μου πείτε, ο Παπαδήμος και ο Χριστοδούλου θα το πληρώσουν; Είναι κι αυτό μια άποψη.

Αυτή υποτίθεται ότι είναι ελληνική κυβέρνηση! Εσείς τι θα κάνατε σε ένα μεσίτη που κοιτάει να πουλήσει το σπίτι σας σε μικρότερη τιμή από αυτή που κατά γενική ομολογία πιάνει; Τι θα λέγατε αν ο δικηγόρος σας χειριζόταν έτσι μια διαφορά σας με τράπεζα; Δεν θα τον στέλνατε στον Εισαγγελέα και τον Δικηγορικό Σύλλογο, αν δεν τον πλακώνατε στον ξύλο, πεπεισμένος ότι “τα πιάνει” από την τράπεζα; Αν τα έκανε ο διευθυντής μιας επιχείρησης, οι μέτοχοι δεν θα τον αντικαθιστούσαν; Δεν θα τον έστελναν στον Εισαγγελέα για απιστία; ....

Διαβάστε (όσοι αντέχετε) το υπόλοιπο εδώ » Dimitris Konstantakopoulos

(Μια μικρότερη εκδοχή αυτού του άρθρου δημοσιεύτηκε στα Επίκαιρα της 19.1.2011)

Read More

#132 Νόαμ Τσόμσκι: “Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει”

Αλίευσα από το ιστολόγιο του Χάρρυ Κλυνν μία μακροσκελή συνέντευξη του Νόαμ Τσόμσκυ που είχε δώσει στο Βήμα τον Οκτώβρη. Είναι εξίσου επίκαιρη και σήμερα, ίσως ακόμη πιο επίκαιρη. Αφιερώστε 5 λεπτά για να την απολαύσετε και να προβληματιστείτε, όπως έκανα και εγώ :

Ο κορυφαίος αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι σε μια εκ βαθέων και εξαιρετικά επίκαιρη συνέντευξη στο ΒΗΜagazino.Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου»...

Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί.

Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.

Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Tμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».

Ένα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence». Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Μπέρτραντ Ράσελ και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Τσόμσκι: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους».

Καθήσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθησε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες.

Ακουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.

Πάντως ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».

Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Ομως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό; «Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό.

Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».

Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;

«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν “αγορές”, δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».

Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;

«Ηδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Επαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν “δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος” και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα».

Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;

«Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: “Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα”.

Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».

Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα;

«Είναι το οικονομικό σύστημα “στυγνή ληστεία”».

Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα...

«Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε “κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής”. Ακριβώς όπως η Μαφία! Οπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».

Αρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας;

«Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».

Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες;

«Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Ρίγκαν και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι “γκανγκστερικό”. Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Στίγκλιτζ θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται “πολύ μεγάλο για να αποτύχει”. Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική “παροχής εξασφάλισης” από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως “ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων”. Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».

Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά;

«Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το “γκανγκστερικό σύστημα”, αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Δηλαδή κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά.

O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Ολοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από το ένα τοις χιλίοις του πληθυσμού».

Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.

«Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: “Σας αρέσει το ΔΝΤ;”. Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».

Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη;

«Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με μπόνους. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους “υπεύθυνους” να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».

Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις δύο πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση;

«Οχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Τζομπίκ, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα.

Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Τίλο Σαραζίν “Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της”, στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Εγινε μπεστ σέλερ. Η δε καγκελάριος Μέρκελ, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Άραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά “απέτυχαν”, δηλαδή, να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι...».

Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Οταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει;

«Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».

Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο;

«Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».

Ποια είναι η άποψή σας για τον Μπαράκ Ομπάμα; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων;

«Οταν εξελέγη ο Ομπάμα, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Ομπάμα είναι τεράστιο λάθος».

Ολα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.

«Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».

Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη;

«Οχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Εχει όμως σχεδιαστεί. Ο Ανταμ Σμιθ (που έγραψε τον “Πλούτο των εθνών”) δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».

Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας;

«Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».

Ομως στην ουσία οι ΗΠΑ μάς έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς. «Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Μπιλ Κλίντον η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό λόμπι, τους εξοπλίζουμε για να τoυς χρησιμoποιήσουμε και ως “διαφημιστικό”, ως “teaser” για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».

Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία;

«Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο νοτιοανατολικό της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».

Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;
«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».

Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;

«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν εννέα Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών εννέα άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης, και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».

Πιστεύετε δηλαδή ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου;

«Οχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».

Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;

«Οχι, ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Ολη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».

Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα;

«Οχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες, και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν, και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Αρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».

Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;

«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ηταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Ολα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Ομως τα τελευταία δέκα χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».

Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»;

«Εχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα δυτικά ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις δύο χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».

Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα;

«Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».

Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών;

«Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».

Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό;

«Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».

Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις;

«Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».

Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό;

«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι “δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο”. Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».

Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς;

«Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».

Νόαμ Τσόμσκι, 16 Οκτωβρίου 2011
Πηγή: To BHMA, μέσω "chomsky-speaks-greek"

πηγή : In the mind of Harry Klynn

Read More

#87 Στεφανόπουλος : "Λουκά για άλλα 2 χρόνια, χωρίς εκλογές"

Αργούν τελικά τα πολιτικά βαμπίρ να "παρέμβουν" αλλά όταν το κάνουν δεν μπορώ να πω, το κάνουν με πάταγο. Το Πρώτο Θέμα γράφει ότι ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος ζητά με... "άρθρο-παρέμβαση" (επίσημα πράγματα δηλαδή) η υπηρεσιακή κυβέρνηση με επικεφαλή τον υπόλογο σε τρεις πολιτικούς αρχηγούς Λουκά Παπαδήμο να γίνει...κανονική. Να αντικαταστατήσει δηλαδή αυτήν του ΠΑΣΟΚ, να συνεχίσει ακριβώς από εκεί που παραιτήθηκε ο ΓΑΠ και όλα ωραία και καλά.

Ο "έμπειρος", "σεβάσμιος", "αξιόπιστος" + όλα τα υπόλοιπα κοσμητικά με τα οποία στολίζουμε κάποιον για να προσδώσουμε κύρος στις  @λογίες του πολιτικός γράφει στο άρθρο : «Η χώρα δε χρειάζεται εκλογές, αλλά μια κυβέρνηση με ικανότητες που θα εργασθεί να τη βγάλει από τους κινδύνους τους οποίους διατρέχει».

Αυτή η κυβέρνηση είναι ασφαλώς του μη εκλεγμένου από τον λαό Λουκά Παπαδήμου. Επίσης στην παραπάνω φράση αν όπου "εκλογές" βάλετε την λέξη "δημοκρατία" όπως βλέπετε το νόημα της φράσης δεν αλλάζει καθόλου. Απεναντίας γίνεται πιο σαφές και συγκεκριμένο. Ο κος Στεφανόπουλος προφανώς γλυκάθηκε με την συμφωνία των πρασινογαλαζόμαυρων κόκκων και με τον τρόπο που ελέγχουν απόλυτα τα περίπου 250 πρόβατα του Συντάγματος και ψηφίζουν όλα τα νομοσχέδια πριν καν στεγνώσει η μελάνη τους και σου λέει "Ωπ εδώ είμαστε, τα πολιτικά εμπόδια για την ολοκλήρωση της κοινωνικής διάλυσης άρθηκαν. Και αυτή την φορά δεν θα τα φορτωθεί όλα ένα μόνο κόμμα, χεχε". Και η τρόικα ασφαλώς δεν γνωρίζει τι θα πει φιλότιμο - είπαμε είναι μόνο ελληνική λέξη : πιέζουν εκ νέου για συμπίεση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα -ούτε λόγος ασφαλώς για τους υψηλόμισθους- ώστε να...μειωθεί η ανεργία!

Επίσης ήδη η κυβέρνηση συμφώνησε στην μονιμότητα του χαρατσόσημου στα ακίνητα, μέσω πάντα της ΔΕΗ. Διαβάζω στο in.gr πως το οικονομικό επιτελείο στοχεύει σε άντληση «1,667 δισ. ευρώ φέτος και 1,75 δισ. ευρώ ετησίως». Και αυτό το @ ο Τόμσεν του ΔΝΤ εξακολουθεί να χαμογελά στον φακό χαιρέκακα, σαν το βαμπίρ που κλείνει το μάτι στα θύματά του λίγο πριν τους πιει το αίμα. Αλλά όλα αυτά κατά τον κο Στεφανόπουλο, και άλλα πολλά ακόμη που θα μας κάνουν μέχρι να βγούμε όλοι στους δρόμους, είναι ασφαλώς αναγκαία κακά «ώστε να μη μας εξαναγκάσουν σε αποχώρηση από την ευρωζώνη ή σε άλλες καταστρεπτικές εξελίξεις», όπως λέει. «Μα αφού δεν γίνεται αλλιώς, πρέπει να θυσιαστείτε για το καλό της χώρας, ακόμη και τα σπίτια σας στην ανάγκη να δώσετε» Δεν ξέρω αν έγραψε και αυτό αλλά το πνεύμα του αυτό είναι.


Φίλτατε κε Στεφανόπουλε όπως πολύ καλά γνωρίζετε αυτό που ζητάτε δεν ποδοπατεί απλώς το Σύνταγμα, το περνάει με οδοστρωτήρα και από πάνω του ρίχνει και ένα χεράκι πίσσα με μερικά πούπουλα. Οπότε τουλάχιστον παραμερίστε το δημοκρατικοφανές σας ύφος και πείτε τα πράγματα με το όνομά τους : Πείτε ότι ζητάτε πολιτική χούντα.

Read More

#72 "19 Φλεβάρη θα κάνουμε εκλογές κυρία;" Ρώτησε ο Τοτός την δασκάλα

Το τσιμπάω από το Πρώτο Θέμα και το μεταφέρω με επιφυλάξεις όσον αφορά το σκέλος της χρονικής μετάθεσης των εκλογών. Χαρείτε "ασφαλείς" και "ανεπιβεβαίωτες προς το παρόν" πληροφορίες, σοβαρή δημοσιογραφία δηλαδή όχι ιστολογίστικες μπούρδες. 

Ανατροπή των δεδομένων!

Πάει για τέλος Ιανουαρίου η δανειακή σύμβαση!

Οι τρεις τραπεζοφύλακες

Η τρόικα ενημέρωσε την κυβέρνηση Παπαδήμου ότι η διαδικασία υπογραφής της δανειακής σύμβασης μετατίθεται για τα τέλη Ιανουαρίου του 2012, όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες του protothema.gr!

Ο αρχικός προγραμματισμός προέβλεπε ότι η νέα δανειακή σύμβαση επρόκειτο να τεθεί σε ισχύ το αργότερο μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου. Απαραίτητες προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση του νέου πακέτου διάσωσης της ελληνικής οικονομίας που θα βασίζεται στην ευρωπαϊκή συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου ήταν η έγκριση της φόρμουλας από την Βουλή των Ελλήνων και η επικύρωσή της από τα κοινοβούλια των υπολοίπων 16 κρατών που συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ.

Δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατό ποιος είναι ο λόγος που η υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης μετατίθεται για τον Ιανουάριο του επόμενου έτους.

Είναι ωστόσο προφανές ότι η καθυστέρηση εφαρμογής της συμφωνίας αλλάζει τον σχεδιασμό για διεξαγωγή εθνικών εκλογών στις 19 Φεβρουαρίου και "σπρώχνει" τις πρόωρες εκλογές σε μελλοντικό χρόνο. Επιπλέον, η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί και την χρονική μετατόπιση πιθανών εξελίξεων στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Πληροφορίες -ανεπιβεβαίωτες προς το παρόν- αναφέρουν ότι ο Λουκάς Παπαδήμος έχει συζητήσει ήδη με τον Γιώργο Παπανδρέου το ενδεχόμενο να μην πραγματοποιηθεί συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ή διαδικασία εκλογής πρόεδρου προτού εξασφαλιστεί η έγκριση της νέας δανειακής συμφωνίας.

Τι σημαίνει όμως ότι η νέα δανειακή σύμβαση θα υπογραφεί τον Ιανουάριο του 2012; Μέχρι αυτή την ώρα δεν έχει διευκρινιστεί αν η καθυστέρηση οφείλεται σε διαδικαστικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν. Θεωρητικά επίσης, το να μετατεθεί κατά ένα μήνα η υπογραφή της νέας συμφωνίας δεν πρόκειται να επηρεάσει την εκταμίευση της έκτης δόσης του δανείου.

Στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είχαν διαμηνύσει ότι προκειμένου να θεωρηθεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος (συνθήκη αναγκαία για να εκταμιευθεί το τμήμα του δανείου που καταβάλλεται από το ΔΝΤ) θα πρέπει να έχει υπογραφεί η νέα δανειακή σύμβαση και να έχει ολοκληρωθεί το PSI. Η λύση στο κώλυμμα αυτό ίσως είναι να ανακοινωθεί από το Νομισματικό Ταμείο ότι το πακέτο διάσωσης της 26ης Οκτωβρίου αποτελεί την κατ' αρχήν συμφωνία μέσω της οποίας το δημόσιο χρέος της Ελλάδας καθίσταται βιώσιμο, άρα δεν υπάρχει πρόβλημα στην εκταμίευση της βοήθειας από το ΔΝΤ.

πηγή : Πρώτο Θέμα

Read More

#65 "Έκτακτο υπουργικό συμβούλιο με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά το απόγευμα σήμερα στις 6"

Περιμένατε μήπως να κρατήσει για πάρα πολύ ακόμη το πρασινοφρουρομαντρί;

Αθήνα

Σε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο μετατρέπεται η κυβερνητική σύσκεψη που θα πραγματοποιηθεί στις 18:00 σήμερα, Τρίτη, μετά τις ανεξαρτητοποιήσεις και τις δηλώσεις βουλευτών. Σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να υποβληθεί η παραίτηση της κυβέρνησης.

Ο πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου θα ενημερώσει τα κυβερνητικά στελέχη για τις πρωτουβουλίες του   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Ανακοινώνοντας τις αποφάσεις του χθες, Δευτέρα, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ο πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου τόνισε: «Έχουμε εμπιστοσύνη στους πολίτες», η εντολή τους θα μας δεσμεύσει όλους. Αν δεν θέλει ο ελληνικός λαός αυτή την απόφαση, πολύ απλά δεν θα υλοποιηθεί».

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση και η σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής αρχίζει την Τετάρτη και ολοκληρώνεται τα μεσάνυχτα της Παρασκευής με την μυστική ψηφοφορία.

Η αντιπολίτευση αντιδρά έντονα στις πρωτοβουλίες του κ. Παπανδρέου, ζητώντας μετ' επιτάσεως εκλογές.

Ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς κατά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια τόνισε ότι πρόκειται για τυχοδιωκτική κίνηση, που θέτει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας και υπογράμμισε ότι η ΝΔ «πάση θυσία δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο να συμβεί», προαναγγέλλοντας -ουσιαστικά- την ανάληψη πρωτοβουλίας.

Οι εξαγγελίες του κ. Παπανδρέου έχουν προκαλέσει αναστάτωση διεθνώς, καθώς η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου θεωρείται πως βρίσκεται πλέον στον αέρα.

Τόσο η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, όσο και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί εμφανίζονται εμβρόντητοι από την κίνηση, ενώ αρνούνται να σχολιάσουν -έως ότου ενημερωθούν επισήμως- το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιόν.

πηγή : in.gr

Read More

#26 Πως μας βλέπουν οι Ιταλοί :

Η φωτό αυτή κυριολεκτικά σάρωσε τα ελληνικά ιστολόγια σήμερα, σε σημείο που να μην μπορώ να βρω ποιος την αλίευσε. Οπότε δίνω απευθείας την πρωτογενή πηγή, ένα ιταλικό φόρουμ για συζητήσεις πάνω σε οικονομικά θέματα. 

Έτσι λοιπόν μας βλέπουν οι Ιταλοί, ή έστω κάποιοι από αυτούς όπως ο χρήστης picciotto (κατσίκι) που ανέβασε αυτή την φωτό με τίτλο "Sono molto curioso di vedere le nuove misure della Grecia..." (Είμαι πολύ περίεργος να δω τα νέα μέτρα στην Ελλάδα...) και περιγραφή "le nuove misure 90-90-90" (Τα νέα μέτρα 90-90-90)...

Μετά το πιο αθώο αλλά δεικτικότατο "Σιγά μην ξυπνήσετε τους Έλληνες" των Ισπανών τον Μάη και τα μεσαία δάχτυλα των Γερμανών του εμετικού Focus λίγο νωρίτερα, πλέον καταπέσαμε σε εξευτελιστικές εικόνες και σχόλια από τους Ιταλούς όπως τα παραπάνω. Το φόρουμ αυτό δεν είναι η Corriere della Sera αλλά μάλλον αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως και όσον αφορά την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό έχουμε για τα καλά πιάσει πάτο, πιο χαμηλά δεν πάει. Μπορεί και εμείς να σκεφτόμαστε τα ίδια ("Έ όχι που θα κάτσουμε και να μας...") αλλά όταν έχουμε φτάσει να μας χλευάζουν οι ευρωπαίοι και να λένε ότι περιμένουμε καρτερικά σε αυτή την στάση χτυπάνε θαρρώ αρκετά καμπανάκια.

Όχι, δεν πάει πιο χαμηλά κε Μπένι, και τις απειλές περί Αργεντινής να τις πείτε στους πολίτες και τον πρόεδρο του Εκουαδόρ που σήκωσαν το κεφάλι και δεν υπέκυψαν στο ΔΝΤ και στην φίλη σας κα Λαγκάρντ. Αλλά εσείς και η κυβέρνησή σας αντιστέκεστε σθεναρά στην δημιουργία επιτροπής ελέγχου δημόσιου χρέους, που κατά πάσα πιθανότητα θα ακύρωνε ως παράνομο ένα σεβαστό ποσοστό όσων μας λέτε ότι χρωστάμε. Γιατί άραγε;


πηγή εικόνας-ιταλικών σχολίων

Read More

#23 «Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ...»

Αλίευσα από το Ποντίκι ένα απολαυστικό άρθρο του Σταύρου Χριστακόπολου
και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας. Αναφέρεται (που αλλού;) στην κρίση. Εξηγεί κατ'αρχήν αρκετά παραστατικά γιατί η τρέχουσα κυβέρνηση, όπως και όλα τα στελέχη της, έχουν ήδη πολιτικά χρεοκοπήσει. 

Και όποιος τους ξαναψηφίσει δεν είναι απλώς άξιος της μοίρας του αλλά το μόνο που του αρμόζει είναι μία καλή περιποίηση με πίσσα και πούπουλα σε κεντρικούς δημόσιους χώρους, προσθέτω εγώ.

Επίσης κάνει, με αφορμή τις σχετικές δηλώσεις του Μπένι, και έναν παραλληλισμό με την χρεοκοπία της Αργεντινής προ δεκαετίας και τον ρόλο που έπαιξε το ΔΝΤ σε αυτήν. Πάρτε βαθιά ανάσα πριν το κλικ ή φτιάχτε καλύτερα και έναν καφέ γιατί το κείμενο είναι αρκετά εκτενές. Αξίζει όμως τον κόπο και τον χρόνο σας...

Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ...                      

Όσο περνούν οι μέρες τόσο περισσότερο ανεβαίνουν οι τόνοι του Βενιζέλου. Την ώρα που ο Πάγκαλος, χωρίς να πολυφαίνεται, κάνει τη βρόμικη «δουλειά», τον συντονισμό και προγραμματισμό των συγχωνεύσεων που θα φέρουν τις δεκάδες χιλιάδες απολύσεις από το Δημόσιο, ο έτερος αντιπρόεδρος, με κρεσέντο απειλητικών εκβιασμών, προτιμά να τραβά πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας.

Πότε μας απειλεί με «αίμα, σπέρμα, θάνατο» (ή κάτι παρόμοιο) και πότε ότι θα γίνουμε Αργεντινή αν δεν κάτσουμε να μας φερμάρει το νέο πακέτο.
Προφανώς έχουμε περάσει σε αυτό για το οποίο τόσο καιρό μιλάμε: την τελική ευθεία προς την πτώχευση. Και ο αντιπρόεδρος – θεωρώντας ότι έχει κάψει οριστικά κάθε περαιτέρω πολιτική του φιλοδοξία, όπως κλαψούριζε προσφάτως – έχει αναλάβει το δυσάρεστο καθήκον να καταστήσει όλο τον ελληνικό λαό και όλα τα κόμματα συνυπεύθυνους της τραγωδίας. Προφανώς δεν αντιλαμβάνεται ότι, με τον τρόπο αυτόν, υπογράφει την πολιτική καταδίκη της κυβέρνησής του. Και εξηγούμαι:

● Όταν η – κατά Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και ΣΙΑ – επιχείρηση «σωτηρία της χώρας» άρχιζε, αρκετοί, με πρώτο τον Δημήτρη Καζάκη, προειδοποιούσαμε για την κατάληξη. Ήταν κάτι περισσότερο από προφανής και τώρα ήδη βρίσκεται επί θύραις.

● Όταν προειδοποιούσαμε ότι το παιχνίδι τους είναι «στημένο», λίγοι το πίστευαν. Τώρα πια έχουν συγκεντρωθεί ουκ ολίγα στοιχεία που το καταδεικνύουν. Αν μάλιστα ξετυλιχθεί ολόκληρη η ιστορία των greek statistics, που τώρα άρχισε να αποκαλύπτεται, αρκετοί είναι αυτοί που δεν θα βρίσκουν τρύπα να κρυφτούν. Άλλωστε ήδη η μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας έχει αντιληφθεί το μέγεθος της σκευωρίας που στήθηκε στην πλάτη της. Και πολύ αμφιβάλλω αν θα τη δικαιολογήσει στο ελάχιστο.

● Ύστερα από ενάμιση χρόνο στα δίχτυα της τρόικας, της πρωτοφανούς δανειακής σύμβασης και των μνημονίων, μεσοπρόθεσμων κ.λπ., ο Βενιζέλος έρχεται να μας πει ότι όλες οι θυσίες στις οποίες υπεβλήθησαν σχεδόν αδιαμαρτύρητα οι Έλληνες έχουν πάει χαμένες. Ότι απειλούμαστε, περισσότερο παρά ποτέ, από πτώχευση.

● Πριν από την... επίσημη όξυνση της κρίσης ελέω «Τιτανικού», είχαμε προειδοποιήσει για κάτι: ο ελληνικός λαός δεν θα αρνηθεί να κάνει παραχωρήσεις για το ξεπέρασμα της κρίσης, ακόμη και θυσίες, αρκεί να πειστεί ότι αυτές δεν θα πάνε στον βρόντο. Σήμερα όμως ο Βενιζέλος, σε μια κοινωνία στα πρόθυρα της διάλυσης και της γενικής κοινωνικής πτώχευσης, έχει να υποσχεθεί μονάχα «πόνο, δάκρυα και αίμα».

Την ίδια ώρα η κοινωνία εξακολουθεί να υπομένει αγόγγυστα τις καταστροφικές αθλιότητες που υφίσταται, προκαλώντας συχνά τον θαυμασμό ξένων παρατηρητών και σχολιαστών για την καρτερία του. Είναι όμως προφανές ότι δεν αντέχει άλλο και ότι η έκρηξη – είτε πολιτική και οργανωμένη είτε άναρχη και αυτοκαταστροφική – χρειάζεται μία μόνο σπίθα.
Το τελευταίο που έχει ανάγκη είναι οι θρασείες απειλές εκ μέρους ενόχων.

Τεκμήρια ενοχής
Οι επιλογές που κάθε τόσο ανακοίνωναν σχεδόν θριαμβικά ο νυν πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του έχουν πλέον οδηγήσει στην κατάρρευση της οικονομίας και απειλούν με πλήρη εξαθλίωση την ελληνική κοινωνία. Εικάζω ότι ελάχιστοι έχουν πια αμφιβολίες για το ποιοι είναι οι ένοχοι.
Διότι προφανώς δεν είναι ούτε κατά διάνοια αθώοι αυτοί που αποφάσισαν να πουλήσουν το σύνολο των δημοσίων επιχειρήσεων, με το πολλαπλό οικονομικό όφελος για την εθνική οικονομία, προκειμένου να καλύψουν τα τοκοχρεολύσια... μιας χρονιάς – με το ζόρι!

Προφανώς δεν είναι ούτε κατά διάνοια αθώοι αυτοί που, αφού προκάλεσαν την κρίση δανεισμού και εν συνεχεία δανείστηκαν τα 110 δισ. από την τρόικα, έχουν έως σήμερα καταφέρει τα εξής εκπληκτικά:

● Να αλλάξουν το νομικό καθεστώς του δανεισμού μας για μεγάλο μέρος του χρέους υπέρ των δανειστών – χωρίς ελπίδα καμιάς νομικής διεκδίκησης στο μέλλον αφού παραιτήθηκαν οριστικά και αμετάκλητα ακόμη και από την ασυλία της χώρας. Και να ετοιμάζονται να αλλάξουν το καθεστώς ακόμη μεγαλύτερου μέρους ή και του συνόλου του χρέους.

● Να αυξήσουν δραματικά το χρέος της Ελλάδας, το οποίο υπολογίζεται από το ΔΝΤ ότι θα φτάσει το 190% του ΑΕΠ (από 125% περίπου που το παρέλαβαν), ενώ άλλοι αναλυτές το προβλέπουν σύντομα πάνω από το 200%.

● Να προκαλέσουν, λόγω της έλλειψης εμπιστοσύνης προς τη «διεφθαρμένη» (κατά Παπανδρέου) χώρα μας, απώλειες της τάξεως των 100 δισ. ευρώ στο χρηματιστήριο.

● Πριν από τέσσερις μήνες υπολογίζονταν σε 35 δισ. οι απώλειες των τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων που κατείχαν ελληνικά ομόλογα. Το ποσό αυτό έχει προφανώς αυξηθεί με τη διαρκή απαξίωση των ομολόγων.

● Συνολικά, σύμφωνα με ανάλυση του Βασίλη Βιλιάρδου, το κόστος της κρίσης ανέρχεται σε περισσότερα από 300 δισ. ευρώ συνυπολογιζομένων των επιπτώσεων της ύφεσης, της μείωσης των μισθών και της απαξίωσης ιδιωτικών περιουσιών. Υπολογισμός του Π. Παναγιώτου μόλις τον περασμένο Μάιο έβγαζε τη ζημιά περί τα 200 δισ.

Κάντο όπως ο Φερνάντο!
Αυτά, λοιπόν, τα επιτεύγματα είναι που νομιμοποιούν αυτή την κυβέρνηση να εκβιάζει και να απειλεί; Ας σοβαρευτούμε επιτέλους. Οι απώλειες που έχει υποστεί ήδη η Ελλάδα θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να αναπληρωθούν. Η καταστροφή έχει ήδη επέλθει και η παρούσα κυβέρνηση μπορεί μόνο να την επιδεινώσει.

Ήδη άλλωστε διαπραγματεύεται – μήπως, εκούσα - άκουσα, την έχει κιόλας συμφωνήσει; – μια πτώχευση υπό τον πλήρη έλεγχο των δανειστών. Αυτήν που όλοι, σ' ολόκληρο τον κόσμο, ήδη αναγγέλλουν. Δηλαδή μια κατάληξη που θα έχει όλες τις δραματικές συνέπειες κάθε πτώχευσης χωρίς κανένα σχεδόν από τα ωφελήματα που συνήθως έχουν τέτοια γεγονότα όταν γίνονται με τους όρους (και τους νόμους) του πτωχευμένου κράτους.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το ότι ο Βενιζέλος – και αρκετοί άλλοι στα φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ – αναφέρεται στην Αργεντινή, όσο και αν αποκρύπτει τι συνέβη σ’ αυτήν τη βασανισμένη χώρα με υπαίτιους τους σημερινούς προστάτες της κυβέρνησής του και τους Αργεντινούς συνεργάτες τους.

Ας θυμούνται τουλάχιστον στην κυβέρνησή μας ότι ο Φερνάντο Ντε Λα Ρούα, πρόεδρος της Αργεντινής κατά τη χρεοκοπία της και τη λαϊκή εξέγερση που κόστισε περισσότερους από 20 νεκρούς (προσφάτως μάλιστα προσήχθη σε δίκη στη χώρα του για διαφθορά), αντελήφθη εγκαίρως τη διαχρονική αξία μιας σοφής ελληνικής παροιμίας: «Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ». Έτσι στις 21 Δεκεμβρίου 2001 έφυγε με ελικόπτερο από την ταράτσα του προεδρικού μεγάρου.

Με φειδώ, λοιπόν, οι αναφορές στην Αργεντινή. Δεν είναι βέβαιο ότι βοηθούν τις – σημερινές και μελλοντικές – επικοινωνιακές ανάγκες της κυβέρνησης. Αντιθέτως κινδυνεύετε να δικαιώσετε τον... Αλαβάνο! Έτσι δεν είναι, κύριε αντιπρόεδρε;
Του Σταύρου Χριστακόπουλου

πηγή

Read More

#19 Στρος Καν: Υπέρ διαγραφής μέρους του ελληνικού χρέους

"My name is Kahn, Strauss Kahn"

Είναι πλέον βέβαιο πως ο άρτι απαλλαχθής από κάθε κατηγορία Ντομινίκ Στρος Καν δεν έχει καμία πρόθεση να επιστρέψει στο τιμόνι του ΔΝΤ. Ούτε και σε κάποια άλλη, "επίτιμη" ίσως, θέση στο ταμείο ή στην ομό$ταβλη Παγκόσμια Τράπεζα. 

Οι δηλώσεις που έκανε για το ελληνικό χρέος είναι προεδρικού προφίλ, θέλει την καρέκλα του Σαρκοζί ο άνθρωπος. Οι Γάλλοι δεν είναι Γερμανοί βλέπετε. Συμβάλλουν πολύ λιγότερο στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και είναι πιο "φιλέλληνες". Στην προκειμένη είναι εξ ανάγκης, καιροσκοπικά φιλέλληνες γιατί η μπόρα του χρέους κοντεύει να χτυπήσει ακόμη και αυτούς.

Οι πολιτικοί λοιπόν και των δυο αυτών μεγάλων χωρών, της Γαλλίας και της Γερμανίας, τοποθετούνται όσον αφορά τα ευρωπαϊκά θέματα κατά κανόνα  σύμφωνα με αυτά που θέλουν ή φοβούνται οι ψηφοφόροι τους. Ιδίως όταν πρόκειται για εκείνον τον ένα-ενάμιση χρόνο που οι κυβερνώντες πολιτικοί αλλάζουν ως δια μαγείας και υιοθετούν απόψεις της αντιπολίτευσης και του λαού τους, την προεκλογική περίοδο. Τι ευέλικτα πλάσματα που είναι οι πολιτικοί ε; Αναμεταδίδω από το defencenet.gr ...

Υπέρ Ελλάδος, κατά Ευρωπαίων πολιτικών για την πολιτική τους στην Ελλάδα

19-09-2011 01:00:10

Υπέρ της διαγραφής χρεών της Ελλάδας τάχθηκε ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν σε σημερινή του συνέντευξη στην γαλλική τηλεόραση. Κατηγόρησε τους Ευρωπαίους ότι «δεν έχουν εκτιμήσει το εύρος» της κρίσης που πλήττει ολόκληρη την ευρωζώνη, ενώ στο ερώτημα εάν το ευρώ βρίσκεται σε κίνδυνο, απάντησε:

«Όχι, δεν θεωρώ ότι το ευρώ κινδυνεύει. Η κατάσταση όμως είναι πολύ σοβαρή. Σε ό, τι δε αφορά στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι το χρέος είναι τεράστιο και θα πρέπει οπωσδήποτε και με κάθε τίμημα να το μειώσουμε. Με κάθε τίμημα εκτός από το τίμημα της στασιμότητας και της ύφεσης», τόνισε, αναγνωρίζοντας ότι ο δρόμος είναι πολύ δύσκολος και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «δυσκολεύονται να ακολουθήσουν γιατί δεν θέλουν να δουν το μέγεθος του προβλήματος».

Στην παρατήρηση της δημοσιογράφου εάν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να διαγραφεί το ελληνικό χρέος, ο κ. Στρος Καν αναγνώρισε ότι «αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο η ιδέα» και εξήγησε: «Η Ελλάδα έχει πτωχύνει. Μπορούμε να πούμε ότι οι Έλληνες θα πρέπει να πληρώσουν μόνοι τους, όμως δεν μπορούν. Μπορούμε επίσης να πούμε ότι εφ’ όσον είμαστε σε μια ένωση θα τα μοιραστούμε. Και πρέπει να το κάνουμε.

Στο ερώτημα εάν μπορούμε να αντιδράσουμε σήμερα και εάν το σχέδιο για την Ελλάδα μπορεί να θεωρηθεί επαρκές, ο Στρος Καν απάντησε: «Μπορούμε να αντιδράσουμε. Είναι η δημοσιονομική σύγκλιση όπως είχαμε την νομισματική σύγκλιση κατά τη δημιουργία του ευρώ. Το θέμα σκοντάφτει στο ότι θα πρέπει να αποδεχθούμε τις απώλειες που μας αναλογούν προκειμένου να επιτευχθεί η σύγκλιση. Και αυτές τις απώλειες θα πρέπει να τις αποδεχθούμε.»

Κατά την άποψη του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ συμμετοχή στις απώλειες θα έχουν τόσο τα κράτη όσο και οι τράπεζες.

Τόνισε ότι θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τη σοβαρότητα της κατάστασης αντί να σπρώχνουμε για την επαύριον τις λύσεις. «Οι κυβερνήσεις», είπε, «δεν λύνουν το πρόβλημα, το σπρώχνουν. Η χιονοστιβάδα όλο και μεγαλώνει και η ανάπτυξη όλο και απομακρύνεται». 

«Το πρόβλημα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων είναι ότι κάνουν πολύ λίγα ή πολύ καθυστερημένα, ή και τα δύο μαζί: πολύ λίγα και πολύ καθυστερημένα», κατέληξε ο κ. Στρος Καν.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

πηγή

Read More

#2 Θεωρίες συνομωσίας, οι τροϊκανοί, το χρέος και στην μέση ο...ΓΑΠ

Τι είναι τελικά οι θεωρίες συνομωσίας; Φαντασιώσεις γραφικών και θεοπάλαβων, αχτίδες αλήθειας στο επιμελώς απλωμένο πέπλο ψεύδους που σκεπάζει τα πάντα ή κάτι ανάμεσα;  

Κάπου είχα διαβάσει πως "οι ισχυροί" αυτού του πλανήτη διαρρέουν ή ενθαρρύνουν ψευδείς θεωρίες συνομωσίας ώστε όταν αποκαλυφθεί το ψεύδος τους ο κόσμος να μην πιστεύει ούτε στις πραγματικές. Έξυπνο ε; 

Εφόσων π.χ. αποδείχθηκε πως ο Σβαρτζενέγκερ και ο Σταλόνε δεν είναι τελικώς εξωγήινοι, όπως διατεινόταν ομάδα ουφολόγων "βάσει διασταυρωμένων στοιχείων", αλλά με 100% γήινο DNA, άρα και οι Δίδυμοι Πύργοι δεν καταρρίφθηκαν τελικά από την Mossade όπως βελάζουν πολλοί, αλλά από την Al Qaeda . 
Case closed...

Ας έρθουμε όμως λίγο στα καθ'ημάς. Τι παίζει τελικά με την λατρεμένη μας κυβέρνηση; Είναι προδότες, σωτήρες, παράφρονες, ή απλά προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο για να φάνε όσα προλάβουν; Ο ΓΑΠ τα έχει όντως πάρει, είναι Μασόνος, εκτελεί εντολές από την Λέσχη Μπίλντεμπεργκ ή ο άνθρωπος όντως αγωνίζεται για το καλό της χώρας όπως δεν παύει στιγμή να σκούζει; Προσωπικά ενδιαφέρομαι περισσότερο για την σχέση της κυβέρνησης με τους ευρωπαίους και για την ατζέντα των δεύτερων. Αν το ΠΑΣΟΚ μας πρόδωσε μας πρόδωσε στους ευρωπαίους και στο ΔΝΤ, ήτοι τους αμερικάνους. Ο προφανής στόχος της εικαζόμενης προδοσίας; Μα ασφαλώς η σταδιακή ανταλλαγή αέρα (χρέος) με πραγματική αξία : ενέργεια, εκτάσεις γης και ακινήτων, τηλεπικοινωνίες και συχνότητες, και βέβαια χρυσό.Το κίνητρό της; Πραγματικά δεν γνωρίζω.

Δεν γνωρίζω αν όντως η κυβέρνηση πιστεύει στον "αγώνα" της -με τον ίδιο περίπου τρόπο που ένας ιδιοκτήτης σκλάβων πιστεύει πως οφείλει να τους μαστιγώνει, γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, πρέπει να τους λυγίσει για το καλό τους- ή αν γνωρίζουν πως όλες αυτές οι θυσίες απλώς θα επιδεινώσουν την οικονομία, αν αυτός πραγματικά είναι ο σκοπός τους, αν απλά συμπλέουν με την τρέλα(;) των ευρωπαίων, ή αν απλά τους έχουν τάξει από μία λευκή επιταγή και έναν τρισαπόρρητο λογαριασμό όψεως στο Λιχτενστάιν. Σαφώς θα ήταν εντελώς ηλίθιοι και αφελείς αν όντως πίστευαν στην πολιτική τους, την στιγμή που κανένας σοβαρός οικονομολόγος στον κόσμο δεν πιστεύει πως μπορεί να αποδώσει.

Εν κατακλείδει πάντως, η κυβέρνηση Παπανδρέου, όπως και ουσιαστικά όλες οι κυβερνήσεις από τότε που ιδρύθηκε το νεο-Ελληνικό κράτος, αλλά και όλες οι κυβερνήσεις παγκοσμίως, είναι απλώς οι διαχειριστές και κληρονόμοι ενός σάπιου, μη βιώσιμου συστήματος. Μίας σαμπρέλας σαθρής, χιλιοσκασμένης και χιλιομπαλωμένης που δεν αντέχει άλλα μπαλώματα. Χρέη πάντα υπήρχαν, αλλά διαχειρήσιμων μεγεθών. Μετά όμως την εγκατάλειψη του συστήματος του Brenton Woods (ο περίφημος "κανόνας του χρυσού") το 1971, το παγκόσμιο χρέος πολλαπλασιάστηκε εκθετικά, μιας και τότε εκκολάφθηκαν οι συνθήκες για αυτό. Από το 1970 ακατάπαυστα δημιουργείται νέο χρήμα από νέο χρέος, με αποτέλεσμα σήμερα το παγκόσμιο χρέος να είναι 9 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ, ένα γαλαξιακών μεγεθών ποσό της τάξης των...400 τρις $.

Δηλαδή δεν πρόκειται να ξεχρεωθεί ποτέ. Και να υπήρχε η πρόθεση να ξεχρεωθεί είναι αδύνατο, αυτά τα χρήματα δεν υπάρχουν, ούτε καν το εν δέκατο αυτού του ποσού. Και δεν συμφέρει στις μηχανές παραγωγής χρέους (τράπεζες) να ξεχρεωθεί, ακριβώς γιατί το χρέος είναι που δημιουργεί νέο χρήμα και όχι το αντίστροφο. Αν ξεχρεωθεί ή διαγραφεί όλο το χρέος τέλος, κλείνει η αντλία φρέσκου χρήματος. Θα εξηγήσω το πως, για όσους το αγνοούν, σε ύστερα άρθρα.

Read More