Ας μου επιτραπεί πριν παραδώσω το βήμα στον φίλτατο κο Καλαμίτση να θυμίσω τι έχουν ορίσει οι νομοθέτες μας για την αποπλάνηση. Αποπλάνηση θεωρείται το σεξ με όσους είναι μικρότεροι από την λεγόμενη "ηλικία συγκατάθεσης", που στα καθ'ημάς είναι τα 15 έτη, σύμφωνα με το άρθρο 339 («Αποπλάνηση παιδιών») του 19ου Κεφαλαίου του ποινικού κώδικα. Το "σεξ με ανήλικους" γενικώς περιλαμβάνει και το παράθυρο των 15-18 ετών. Αυτό το παράθυρο (στις χώρες που υπάρχει) διώκεται μόνο όσον αφορά την πορνογραφία (απαγορεύεται) και τους βιασμούς (αυστηρότερες ποινές), όχι το συναινετικό σεξ.
Συνεπώς αν ο 15χρονος είχε κλείσει τα 15 κατά την τέλεση της πρώτης... εγκληματικής πράξης δεν τίθεται κανένα θέμα δίωξης της δασκάλας και όλο αυτό ήταν απλώς ένα θέατρο.
Σεξ με την ευρεία έννοια -ή τουλάχιστον έτσι ερμηνεύτηκε αργότερα- όχι μόνο διείσδυση αλλά και προκαταρκτικά, χάδια, ενδεχομένως ακόμη και φιλιά μόνο. Άλλοι νόμοι έχουν παραθυράκια και άλλοι είναι άκαμπτοι. Αυτός ανήκει στους άκαμπτους : ακόμη και 18 συν μία μέρα να ήταν η δασκάλα (ως φοιτήτρια) και 15 παρά μία μέρα ο 15χρονος και πάλι θα μπορούσε να μηνύσει την δασκάλα για αποπλάνηση η μαμάκα του σύμφωνα με το νόμο.
Αλλά το πιο τραγελαφικό είναι όταν είναι και οι δυο κάτω των 15 - ή 16, 17 ή 18 σε άλλες χώρες*. Δεν γνωρίζω αν έχει εφαρμοστεί στην χώρα μας ποτέ αλλά ξέρω ότι στις ΗΠΑ διώκονται και οι δυο. Γιατί; Μα για να... προστατευτούν, τι άλλο; Διώκονται για να προστατευτούν ο ένας από τον άλλο, αλλά πρωτίστως από τον εαυτό τους. Αυτό είναι το σκεπτικό του νομοθέτη και των γονέων - κηδεμόνων. Βλέπετε έχουν ορμές τα παιδιά που είναι απαραίτητο να τιθασευτούν.
Έχουν υπάρξει περιπτώσεις στις ΗΠΑ που έχουν σταλεί και τα δυο μέρη σε αναμορφωτήριο ως τα 18 για να... ορθοδρομήσουν, κατόπιν πάντα της σύμφωνης γνώμης & υπογραφής των "γονέων τους" (δηλαδή σχεδόν κατά κανόνα της μαμάς όσον αφορά το αγόρι και του πατέρα όσον αφορά το κορίτσι). Και ασφαλώς καταλαβαίνετε πως βγαίνουν μετά από αυτό το "σχολείο"...
Οι νομοθέτες λοιπόν όρισαν ότι όρισαν για να ξεμπερδέψουν με αυτό το θέμα και να προστατέψουν τα παιδιά, δίχως όμως να ξεκαθαρίσουν πως δεν είναι δυνατόν να υφίσταται αποπλάνηση όταν και τα δυο μέρη είναι κάτω της ηλικίας συγκατάθεσης. Μα... αλληλοαποπλάνηση*;; Στον πραγματικό όμως κόσμο είναι αδύνατο να περιφράξεις νομοθετικά τις ορμές ενός εφήβου 13-16 ετών. Δεν είναι καν δυνατόν να οριστεί αντικειμενικά, με επιστημονικά κριτήρια, ξεκάθαρη ηλικία για "την πρώτη φορά".
Σε άλλες εποχές και σε άλλους πολιτισμούς που τα παιδιά ανήκαν λιγότερο στους γονείς η "ηλικία συγκατάθεσης" ήταν κατά πολύ χαμηλότερη έως ανύπαρκτη. Είναι καθαρά κοινωνιολογικό το φαινόμενο λοιπόν, όχι νομικό. Ο νόμος σαφώς χρειάζεται για την προστασία των παιδιών, αλλά τα νερά θολώνουν όσο προχωράμε προς την ενηλικίωση.
Ας ευχηθούμε λοιπόν τώρα όλοι μαζί ο άτυχος 15χρονος να ξεπεράσει σύντομα το μετατραυματικό σοκ που του προξένησε η εγκληματίας δασκάλα και να οδεύσει προς την ενηλικίωση δίχως ψυχικά τραύματα και βιώματα. Να γίνει ένας επιτυχημένος ενήλικος με υγιή σεξουαλική ζωή, αφού τον κουράρει ένας άξιος ψυχολόγος για τα επόμενα τρία τουλάχιστον χρόνια. Και ασφαλώς αν για παράδειγμα εμφανίσει αργότερα κατάθλιψη θα ξέρει την μία και μοναδική αιτία για αυτήν. Θα του την θυμίζει η μαμάκα του κάθε μέρα μέχρι να την εμπεδώσει. Δεν έχει σημασία αν ο/η ψυχολόγος τον διαβεβαιώσει για το αντίθετο, αφού "η μαμά ξέρει".
(Το κείμενο του Καλαμίτση αναβάλλεται για την επόμενη ανάρτηση).
*Τελικά το άρθρο 339 για αυτές τις περιπτώσεις αναφέρει αυτό : «Οι ασελγείς πράξεις μεταξύ ανηλίκων κάτω των δεκαπέντε ετών δεν τιμωρούνται, εκτός αν η μεταξύ τους διαφορά ηλικίας είναι μεγαλύτερη των τριών ετών, οπότε επιβάλλονται μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα.»
