#86 Η σταδιακή γερμανοποίηση της Ευρώπης

Το άγρυπνο μάτι της Φράου Μέρκελ πάνω από το €

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη δεν είναι ούτε καν συνομοσπονδία όπως είναι, στο περίπου, η Ελβετία. Αλλά υποθέτω ότι οι Γερμανοί ήδη οραματίζονται να την κάνουν ομοσπονδία. Και όχι του αμερικάνικου μοντέλου με τις διευρυμένες εξουσίες και αρμοδιότητες στις πολιτείες, αλλά ενός μοντέλου με πιο επικεντρωμένη διοίκηση, όπως είναι η ίδια η Γερμανία. 

Κοιτάχτε, κατά μία άποψη οι Γερμανοί έχουν δίκιο. Σου λένε εμείς πληρώνουμε το περισσότερο μάρμαρο (γιατί βέβαια ξεζουμίζουμε όσο είναι δυνατόν τους εργαζόμενούς μας, έχουμε ψηφίσει νόμους οι οποίοι -στο όνομα του καλού της χώρας πάντα- μας επιτρέπουν να τους απολύουμε και την άλλη μέρα να τους ξαναπροσλαμβάνουμε κτλ κτλ) άρα οφείλουμε να έχουμε και τα περισσότερα δικαιώματα. Συν μία εξασφάλιση ότι δεν θα μας ζητάτε να πληρώνουμε όλο και περισσότερα για να σας ξελασπώνουμε.

Ναι, σε έναν κόσμο όπου η κάθε πολιτική κίνηση καθορίζεται από το "πως θα αντιδράσουν ο αγορές" και όπου το μόνο χρήμα που κινείται είναι αέρας η Φράου Μέρκελ έχει δίκιο. Άλλο που αυτά που συμφώνησαν οι 26 από τις 27 χώρες -πλην της Βρετανίας- είναι εντελώς ανεφάρμοστα για όλες τις χώρες πλην τριών-τεσσάρων. Σημασία έχει πως έδειξε στους φηφο-"σας φυλάω σαν κόρη οφθαλμού"-φόρους της ότι τάχα μου ενδιαφέρεται για αυτούς. Και ας είναι καλά ο μεσιέ Μπρούνι που την στήριξε. Αφού τα συμφώνησαν αυτοί οι δυο τέλος, όλες οι άλλες κότες ακολούθησαν. Η Βρετανία διαφώνησε όχι για λόγους...γενναιότητας αλλά γιατί απλώς η συμφωνία είναι ενάντια στα βρετανοαμερικάνικα συμφέροντα.

Οι αμερικάνοι πίεζαν ασφαλώς για δημοσιονομική χαλάρωση, ρευστότητα, ευρωομόλογα, εμπλοκή της ΕΚΤ κτλ ώστε να αρχίσει να ζεσταίνεται η οικονομία και να επέρθει η περίφημη ανάπτυξη. Οι ευρωπαίοι ηγέτες όμως προχτές αποφάσισαν τα ακριβώς αντίθετα. Στην ήδη κατάξερη, δημοσιονομικά στραγγαλισμένη και με μηδενική ανάπτυξη οικονομία της Ευρώπης επέλεξαν να δώσουν το χαριστικό χτύπημα : έσφιξαν και άλλο το λουρί. Προ μερικών ημερών έγραφα για τις δυο πιθανές λύσεις των Ευρωπαίων, σύμφωνα τουλάχιστον με το Reuters. Ειλικρινά ανέμενα την λύση #2 αλλά τελικά επέλεξαν την λύση #1.

Επιπλέον η προς ψήφησιν συμφωνία των 26 δίνει διευρυμένες υπερ-εξουσίες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Λονδίνο, σε αντίθεση με εμάς και άλλες χώρες, δεν έχει την παραμικρή διάθεση να αφήσει Ευρωπαίους αλά Ράϊχενμπαχ να χώνουν την μύτη τους στα δυο βασικά θεμέλια του χρηματοπιστωτικού τους συστήματος : του χρηματιστηρίου City και της Τράπεζας της Αγγλίας. Σου λένε όχι, το City θα το ελέγχουμε εμείς, η δική μας Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Και χρήμα θα κόβουμε όσο και όποτε γουστάρουμε, δεν θα μας πείτε εσείς τι θα κάνουμε.

Εξ'ού και το "διαζύγιο". Ουσιαστικό ή θεατρικό δεν ξέρω, θα δείξει. Η Τράπεζα της Αγγλίας δεν έχει καμία σχέση με την δημοσιονομικά σφιχτή ΕΚΤ. Περισσότερο θυμίζει την αμερικάνικη FED. Όταν κρίνει πως τίθεται θέμα ρευστότητας στην αγορά τυπώνει αβέρτα λίρες χωρίς να σκεφτεί, πρακτικά, πληθωρισμούς και χρέη. Τα ρυθμίζουν μετά αυτά με άλλους τρόπους (επιτόκια, νέους φόρους ή κόβοντας μερικά ακόμη κοψίδια από την "πρόνοια" τους).

Ίσως τελικά είναι θετική εξέλιξη η πλήρης επικράτηση των γερμανικών θέσεων (ουσιαστικά μόνο στην επιμονή τους στην συμμετοχή των ιδιωτών & ιδιωτικών τραπεζών στα κουρέματα έκαναν πίσω). Το πιθανότερο είναι σύντομα οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης να αρχίσουν να εμφανίζουν αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης και να γίνει αυτό αφορμή να κλείσει επιτέλους όλο αυτό το θεατρομάγαζο. Ίσως και όχι. Ίδωμεν.

Read More

#30 «Στο Βερολίνο με καθυστέρηση δύο χρόνων: Μια πολύ ύποπτη συμπεριφορά»

  Πολύ ενδιαφέρον άρθρο της δημοσιογράφου Σοφίας Βούλτεψη στην Ελεύθερη Ζώνη. Ρίχνει άφθονο και καλογραμμένο (υποθέτω έχουν καλό διορθωτή στην Ελεύθερη Ζώνη) δηλητήριο στην κυβέρνηση, θέτοντας θέμα ακόμη και για ειδικά δικαστήρια που θα έπρεπε να επιληφθούν επί των "αποφασίζομεν και εισπράττομεν" κυβερνώντων μας. Διαβάστε όμως το άρθρο της να κρίνετε μόνοι σας - το αφήνω με το πρωτότυπο format :


Μετά από σκόπιμη καθυστέρηση δύο ολόκληρων χρόνων απευθύνθηκε επιτέλους ο πρωθυπουργός στους φυσικούς μας συμμάχους.

Έπρεπε να καταστραφεί η χώρα, να χρεοκοπήσει, να χάσει την αξιοπρέπειά της, να υπογράφει δηλώσεις νομιμοφροσύνης, να ματώσει ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, για να στρέψει επιτέλους και αναγκασμένος από τα γεγονότα ο κ. Παπανδρέου το βλέμμα προς τους Ευρωπαίους εταίρους.

Αφού προηγουμένως έκανε το παν για να συκοφαντήσει τη χώρα στα μάτια τους, αφού πέρασε τον καιρό του μιλώντας για ανομία, διαφθορά, γραφειοκρατία, αφού εν ολίγοις έκανε το παν για να αποθαρρύνει όλους αυτούς τους οποίους χθες, κατά το ετήσιο Συνέδριο των Γερμανών Βιομηχάνων, υποχρεώθηκε να εκλιπαρεί για επενδύσεις στην Ελλάδα.

Τίποτε από όλα όσα συμβαίνουν τώρα δεν θα είχε συμβεί, αν από την πρώτη στιγμή η κυβέρνηση είχε αναζητήσει τους οικονομικούς μας συμμάχους  στην Ε.Ε.

Έπραξαν το ακριβώς αντίθετο: Επί δύο μαρτυρικά χρόνια παρουσίαζαν τη χώρα μας ως άντρο ρουσφετιού και διαφθοράς – για τα οποία είναι οι κυρίως υπεύθυνοι – προσπαθώντας να… αποφύγουν οποιαδήποτε οικονομική, επενδυτική σχέση με τη Γερμανία.

Αυτή είναι η αλήθεια και τώρα πια δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν περιθώρια για την στροφή στην οποία εκών άκων προχώρησε ο πρωθυπουργός.

Τον χειροκρότησαν χθες, όπως κάνουμε με τα παιδάκια που μετανοούν για μια αταξία, αλλά αυτή η πρωτοφανής δυσφήμηση δεν είναι καθόλου εύκολο να εξαλειφθεί.

Το καρφί βγήκε, η τρύπα έμεινε, λέει ο λαός μας.

«Η βοήθεια προς την Ελλάδα δεν είναι μια επένδυση σε λάθη του παρελθόντος αλλά μία επένδυση σε μελλοντικές κοινές επιτυχίες», είπε χθες στους Γερμανούς βιομηχάνους ο κ. Παπανδρέου (που σημειωτέον πως υπό κανονικές συνθήκες θα βρισκόταν ακόμη στις Ηνωμένες Πολιτείες, λαμβάνοντας μέρος στη Γ.Σ. του ΟΗΕ και ασχολούμενος με το παλαιστινιακό αίτημα για ένταξη στον Οργανισμό).

Σημειώστε ότι παραθέτω εντός παρενθέσεως το παραπάνω σχόλιο για να υπογραμμίσω πως, αν και ήταν γνωστό πότε θα διεξαγόταν το ετήσιο συνέδριο των Γερμανών βιομηχάνων, δεν είχε διαφανεί πρόθεση συμμετοχής της Ελλάδας σε επίπεδο πρωθυπουργού. Ο κ. Παπανδρέου είχε κανονικά πάρει το αεροπλάνο για τη Νέα Υόρκη.

Και όμως. Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το οικονομικό μέλλον της Ελλάδας περνάει από την ενεργειακή αυτονομία της Γερμανίας. Δεν ήταν δα και πολύ δύσκολο να το καταλάβει κανείς. Έβγαινε από τα γεγονότα.

Από την τετράωρη επίσκεψη – αστραπή, τον περασμένο Φεβρουάριο, της Μέρκελ στην Κύπρο, μόλις η Λευκωσία ανακοίνωσε την έναρξη των διαδικασιών εξόρυξης φυσικού αερίου. Τυχαία επισκέφθηκε την Πράσινη Γραμμή η καγκελάριος και τυχαία έδειχνε με αποστροφή προς τα Κατεχόμενα;

Έβγαινε και από την εδώ και μήνες γνωστή απόφαση της Γερμανίας να βάλει λουκέτο σε όλα της τα πυρηνικά εργοστάσια μέχρι το 2020 (μετά την έκρηξη στην Φουκουσίμα) που δημιούργησε μεγάλο άγχος στο εσωτερικό της χώρας.

Η ύπαρξη της γερμανικής βιομηχανίας εξαρτάται από την ενέργεια.

Αν δεν το κατάλαβαν οι δικοί μας, τότε πρέπει να πάνε να κάνουν άλλη δουλειά.

Αλλά επειδή και το κατάλαβαν και έλαβαν τα σχετικά μηνύματα και το γνώριζαν, ο ρόλος τους καθίσταται ακόμη πιο ύποπτος.

Προτίμησαν να υποβάλουν τον λαό σε μια απίστευτη περιπέτεια, να φορολογήσουν ότι περπατάει, πετάει και κολυμπάει, να οδηγήσουν τη χώρα στη χρεοκοπία (κι’ ας λένε ότι προσπαθούν να τη σώσουν), να προκαλέσουν μια ύφεση από την οποία θα χρειαστούμε δεκαετία και βάλε για να βγούμε, προκειμένου να μην έχουν οποιαδήποτε άλλη, πλην δανείων, οικονομική σχέση με την Ευρώπη.

Προφανώς, είχαν τους λόγους τους. Και πρέπει να προστεθεί και αυτό σε μελλοντική δικαστική διερεύνηση της ελληνικής τραγωδίας.

Τι νόημα έχει τώρα να ζητά να πάψει η κριτική σε βάρος της Ελλάδας ο κ. Παπανδρέου; Ο ίδιος, χέρι-χέρι με τον έτερο Καππαδόκη, τον Γ. Παπακωνσταντίνου, δεν την προκάλεσαν αυτήν την απαξιωτική για τη χώρα μας στάση με αναρίθμητες δηλώσεις και συνεντεύξεις;

Και τι ήθελε να πει χθες, όταν έκανε αναφορά στο γεγονός πως «η Ελλάδα δεν είναι φτωχή χώρα, αλλά έχει κακό management»;

Στον καθρέφτη κοιτάχτηκε πάλι; Και πώς γίνεται οι κακοί μάνατζερς να γίνουν ως εκ θαύματος ικανοί να αντιμετωπίσουν την κρίση;

Και επιτέλους, αν έχει η Ελλάδα κακούς μάνατζερς, γιατί να έλθει κάποιος να επενδύσει εδώ; Για να τους βάλει στο κεφάλι του; Για να πληρώνει βαριές φορολογίες; Για να υφίσταται την γραφειοκρατία των υπαλλήλων των «μάνατζερς»; Δεν πάει καλύτερα στη Σερβία να επενδύσει;

Για να μην μιλήσουμε για όλα τα επενδυτικά «θα» του αρμόδιου υπουργού κ. Χρυσοχοΐδη, που από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε το νέο του πόστο μας… απειλεί με επενδυτικά σχέδια και νομοσχέδια.

Τον περασμένο Ιούνιο μας είχε απειλήσει πως κατά τις συζητήσεις του με κοινοτικούς παράγοντες θα υπέβαλλε αίτημα για έκτακτο πρόγραμμα χρηματοδότησης της ανάπτυξης. Είδαμε να εφαρμόζεται τίποτε;

Μιλώντας στο πρώτο ελληνοκινεζικό συνέδριο επιχειρηματικότητας, ο κ. υπουργός υποσχέθηκε ένα «θεσμικό πλαίσιο – επανάσταση», ακόμη και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, που σκοπό θα είχε την διευκόλυνση της επιχειρηματικής δράσης, με την άρση 70 γραφειοκρατικών εμποδίων.

Νωρίτερα, τον Μάρτιο, μας είχε ανακοινώσει την συγκρότηση ειδικής υπηρεσίας με την επωνυμία «Διεύθυνση Ανάλυσης Συνθηκών Αγοράς και Ανταγωνιστικότητας» που θα ασχολείται με την εποπτεία της αγοράς και θα λειτουργούσε υποστηρικτικά προς την Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Τον περασμένο Αύγουστο συγκροτήθηκε νομοπαρασκευαστική επιτροπή με σκοπό τη σύνταξη νομοσχεδίου για την «Επιχειρηματικά Φιλική Ελλάδα»!

Και δεν ξεχνάμε, βέβαια, όλα εκείνα τα τρομερά και φοβερά περί fast track του Σεπτεμβρίου 2010, που, όπως αποδείχθηκε, ούτε fast ήταν, ούτε track.

Το μόνο «μονοπάτι» που βρήκε η κυβέρνηση, ήταν αυτό της αφαίμαξης του λαού και της χρεοκοπίας.

Δεν δέχομαι ότι όλα αυτά είναι αποτελέσματα ανεπάρκειας και ανικανότητας. Τα θεωρώ ύποπτα από πάσης πλευράς – πολιτικής, γεωπολιτικής, οικονομικής, επενδυτικής και ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ!

Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι επί δύο χρόνια δεν βρέθηκε ούτε ένας άνθρωπος να κάνει μια επένδυση στη χώρα, να λάβει μέρος σε μια αποκρατικοποίηση, να φέρει ένα ευρώ στην Ελλάδα.

Τα τελευταία δύο χρόνια στη χώρα έχουν συμβεί πράγματα αρμοδιότητας Ειδικού Δικαστηρίου.

Εκεί θα κληθούν κάποιοι να μας πουν γιατί χρειάστηκαν δύο χρόνια για να απευθυνθούμε στους Γερμανούς βιομήχανους, γιατί δεν έγινε ούτε μία επένδυση στη χώρα, γιατί ακόμη και αυτοί που ήλθαν να επενδύσουν έφυγαν τρέχοντας – μήπως τους ζητήθηκε κάτι;

Και ας αφήσουν τώρα τις μελοδραματικές ομιλίες και συνεντεύξεις Τύπου και τους βαυκαλισμούς περί χειροκροτημάτων.

Γιατί τώρα είναι αργά για την ελληνική οικονομία και την ελληνική κοινωνία.

Άλλωστε, τα βερολινέζικα χειροκροτήματα αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο το ύποπτο του πράγματος…

πηγή

Read More

#26 Πως μας βλέπουν οι Ιταλοί :

Η φωτό αυτή κυριολεκτικά σάρωσε τα ελληνικά ιστολόγια σήμερα, σε σημείο που να μην μπορώ να βρω ποιος την αλίευσε. Οπότε δίνω απευθείας την πρωτογενή πηγή, ένα ιταλικό φόρουμ για συζητήσεις πάνω σε οικονομικά θέματα. 

Έτσι λοιπόν μας βλέπουν οι Ιταλοί, ή έστω κάποιοι από αυτούς όπως ο χρήστης picciotto (κατσίκι) που ανέβασε αυτή την φωτό με τίτλο "Sono molto curioso di vedere le nuove misure della Grecia..." (Είμαι πολύ περίεργος να δω τα νέα μέτρα στην Ελλάδα...) και περιγραφή "le nuove misure 90-90-90" (Τα νέα μέτρα 90-90-90)...

Μετά το πιο αθώο αλλά δεικτικότατο "Σιγά μην ξυπνήσετε τους Έλληνες" των Ισπανών τον Μάη και τα μεσαία δάχτυλα των Γερμανών του εμετικού Focus λίγο νωρίτερα, πλέον καταπέσαμε σε εξευτελιστικές εικόνες και σχόλια από τους Ιταλούς όπως τα παραπάνω. Το φόρουμ αυτό δεν είναι η Corriere della Sera αλλά μάλλον αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως και όσον αφορά την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό έχουμε για τα καλά πιάσει πάτο, πιο χαμηλά δεν πάει. Μπορεί και εμείς να σκεφτόμαστε τα ίδια ("Έ όχι που θα κάτσουμε και να μας...") αλλά όταν έχουμε φτάσει να μας χλευάζουν οι ευρωπαίοι και να λένε ότι περιμένουμε καρτερικά σε αυτή την στάση χτυπάνε θαρρώ αρκετά καμπανάκια.

Όχι, δεν πάει πιο χαμηλά κε Μπένι, και τις απειλές περί Αργεντινής να τις πείτε στους πολίτες και τον πρόεδρο του Εκουαδόρ που σήκωσαν το κεφάλι και δεν υπέκυψαν στο ΔΝΤ και στην φίλη σας κα Λαγκάρντ. Αλλά εσείς και η κυβέρνησή σας αντιστέκεστε σθεναρά στην δημιουργία επιτροπής ελέγχου δημόσιου χρέους, που κατά πάσα πιθανότητα θα ακύρωνε ως παράνομο ένα σεβαστό ποσοστό όσων μας λέτε ότι χρωστάμε. Γιατί άραγε;


πηγή εικόνας-ιταλικών σχολίων

Read More