#227 "Αρθρογραφώντας" - Νέα ομάδα στο facebook

Προ δυο ημερών δημιούργησα μία νέα ομάδα στο facebook, με τίτλο Αρθρογραφώντας. Παραθέτω την περιγραφή της, όπου εξηγώ τις σκέψεις που με οδήγησαν στην δημιουργία της :

«Έχοντας παρατηρήσει την πληθώρα λογοτεχνικών, συγγραφικών, ποιητικών κτλ ομάδων στο ελληνόφωνο facebook και την παράλληλη έλλειψη ομάδων για "καθαρή" αρθρογραφία, αποφάσισα να δημιουργήσω μία. Έτσι εδώ θα μπορώ να κοινοποιώ τις αρθρο-αναρτήσεις μου κάθε είδους, ελληνόφωνες και αγγλόφωνες, δίχως να σκέφτομαι μην σκάσει pm από τον διαχειριστή της xx ομάδας για την ανεπαρκώς λογοτεχνική ανάρτησή μου. Φίλτατοι αρθρογράφοι, κειμενογράφοι, γνωμικογράφοι και συνιστολόγοι εδώ επιτρέπονται όλα τα κείμενα, ακόμη και λογοτεχνία. Αυτό που μόνο δεν επιτρέπεται είναι να σαβουριάσετε την ομάδα στα σκυλαδοβίντεο, να χαρείτε. Ευχαριστώ και καλές αναρτήσεις.»

Αρχικά προσανατολιζόμουν προς μία πιο προσωπική και πιο στενά συνδεδεμένη με τους Κοριούς ομάδα, όπως και η αντίστοιχη σελίδα του facebook, αυτή που για να την παρακολουθείτε (δηλ. να εμφανίζονται οι νέες αναρτήσεις στην αρχική σελίδα σας) αρκεί ένα Μου Αρέσει/Like στο γκατζετάκι του fb δεξιά. Όμως οι fb-ομάδες δεν πρόκειται απλώς για μία προέκταση των προσωπικών λογαρισμών του fb, όπως οι fb-σελίδες. Οι ομάδες είναι ενεργός, κοινός, αλληλεπιδραστικός χώρος, δίχως στεγανά. Προορίζονται για να συμμετέχουν ενεργά και τα μέλη τους, όχι μόνο με likes αλλά και με δικό τους υλικό. Για αυτό και ο δημιουργός τους είναι απλώς ένας διαχειριστής, σε αντίθεση με τις σελίδες όπου έχει στάτους ιδιοκτήτη.

Συζητώντας για τις ομάδες, εν κατακλείδει, οι φράσεις μας καταλήγουν περισσότερο σε "μας", όχι "μου". Για αυτό και η επιλογή του μη κοριο-στρεφούς τίτλου αυτής της ομάδας. Οι αναρτήσεις των Κοριών είνα απλώς ένα υποσύνολο αυτού που ήδη αναρτάται, όπως μπορείτε να δείτε αν ρίξετε μία ματιά. Πιστεύω ότι χρειαζόταν μία ομάδα προσανατολισμένη πρωτίστως σε άρθρα αντί λογοτεχνικά κείμενα. Είμαι μέλος σε αρκετές λογοτεχνικές ομάδες στο facebook. Οι κοινοποιήσεις των άρθρων μου μοιάζουν -και είναι μάλλον- λίγο εκτός κλίματος, εκτός θέματος, ορφανές. Δυο διαχειριστές των ομάδων αυτών με ενημέρωσαν ευγενικά πως θα προτιμούσαν να κρατηθεί ο χαρακτήρας των ομάδων καθαρά λογοτεχνικός. Έχουν δίκιο ασφαλώς.

Για αυτό όσοι γράφετε οποιουδήποτε είδους κείμενο, άρθρα, αναλύσεις, νέα, γνώμες, σκέψεις κτλ κάντε ένα κλικ εδώ και ρίξτε μία ματιά στην ομάδα Αρθρογραφώντας. Ιδίως οι συν-bloggers πιστεύω ότι θα την βρείτε αρκετά ενδιαφέρουσα και φιλική για φιλοξενία των συνδέσμων των αναρτήσεων σας.

Read More

#202 Πόσο μπελά μπορεί να βρείτε με ένα "Like" στο facebook;

Έχει πολλή πλάκα να διαβάζεις το in.gr κάποιες φορές. Γράφουν ότι οι Greek Hacking Scene, μέλη των οποίων συνελήφθησαν για την επίθεση και ανάρτηση βίντεο στο ελληνικό Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 8/2/12, είναι... "παρακλάδι της οργάνωσης Anonymous"! Μα καλά, ποιο φυντάνι γράφει όλα αυτά τα ανυπόγραφα κείμενα; Ο ίδιος ο Ψυχάρης μήπως;

Είχα αναρτήσει το βίντεό τους εδώ, γράφοντας ότι προέρχεται από τους Anonymous. Δεν έκανα λάθος, είναι σαν να έγραψα ότι το ανέβασε ο ίδιος ο Γκάντι και όχι οι διάδοχοί του (μην σκούξετε περί βλασφημίας, είναι απλώς μία παρομοίωση). Ο πρώτος λογαριασμός που το ανέβασε έκλεισε μέσα σε μια-δυο μέρες. Το βρήκα από άλλον και σε μερικές μέρες έκλεισαν και αυτόν.  Το βίντεο της παραπάνω ανάρτησης είναι του τρίτου λογαριασμού και όπως μόλις πρόσεξα είναι και αυτός κλειστός λόγω "πολλαπλών παραβιάσεων πνευματικών δικαιωμάτων". Θα προσπαθήσω να το ξαναβρώ από πηγή εκτός Youtube, ίσως το Dailymotion.

Τώρα όσον αφορά τους... τρομοκράτες -ψάχτε τα άρθρα του in.gr για την Αλ Κάιντα και θα δείτε ότι ουσιαστικά μόνο το όνομα διαφέρει-  της Greek Hacking Scene ας ενημερώσω πως έχουν και μία ενεργή σελίδα στο facebook με 1438 μέλη. Eίχα πατήσει και εγώ ένα "Μου Αρέσει" προ μηνός, ερευνώντας για αυτούς και τους Ανώνυμους ευρύτερα. Αυτό δηλαδή κάνει εμένα και τους άλλους 1437 τρομοκράτες; Ή έστω υποστηρικτές της τρομοκρατίας; Προσέξτε λίγο αυτό. Ασχέτως πως διατυπώνει τα "άρθρα" του το in.gr σημασία έχει ότι αυτά τα 1438 μέλη φακελώθηκαν ως πιθανοί χάκερς - χακτιβιστές από την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Και καλά άλλοι που έχουν δώσει ψευδώνυμα. Όλοι όμως εμείς που τσιμπήσαμε από τις μέντολες του Ζούκι και δώσαμε πραγματικά επώνυμα "Ώστε να σας βρίσκουν οι παλιοί συμμαθητές σας και να κάνετε re-unions, isn't that cool?" (μετ. = ώστε να βγάζω περισσότερα $$ από πιο συναφείς διαφημίσεις), φακελωθήκαμε αυτόματα, και στην Ελλάδα και διεθνώς ως ύποπτοι... Eponymous με ένα και μόνο Like.

Oπότε αν κάποια στιγμή κάνει ντου μία διμοιρία αστυνομικών στο σπίτι σας με ένα ένταλμα ΝΑ ανά χείρας -χρειάζεται ναι, ακόμη- και τσιμπήσει εσάς, τους σκληρούς σας, τους υπολογιστές σας, τα routers σας, το κινητό σας, τους δονητές σας, το iPad σας, το σεσουάρ σας και τα δολοφονικά ακουστικά σας, πλέον θα ξέρετε τον λόγο. Ήταν εκείνο το φαινομενικά αθώο "Μου Αρέσει". Εγώ μετά και από αυτό αφαιρώ τα προσωπικά στοιχεία μου από το facebook, αν και ξέρω ότι είναι ήδη πολύ αργά (όλα τα στοιχεία που δίνεις εξακολουθούν να παραμένουν σωμένα όταν τα διαγράφεις). Η περισσή βλακεία και απερισκεψία μου έχουν διακορεύσει βάναυσα την ανωνυμία μου στο facebook, αλλά ευτυχώς μόνο σε αυτό. Ίσως αναγκαστώ να "διαγράψω" και τον λογαριασμό μου κάποια στιγμή. Να περιμένω άραγε πρώτα τις κινήσεις του "εχθρού" ή να το κάνω τώρα;

Read More

#188 Γράφοντας για χτες, (απ)ελπίζοντας για το αύριο...

Γράφοντας έρχεται η όρεξη. Αυτό για όσους γράφουν, είτε συστηματικά, είτε περιστασιακά, είτε λογοτεχνικά είτε άρθρα -"λογοτεχνία με φόρμα εργασίας", παραφράζοντας τον Έμερσον- ισχύει πολύ περισσότερο και από την λαϊκή σοφία του "Τρώγοντας...". Χτες αργά το βράδυ, μετά την επιτυχή ψήφιση των σκλαβοπαζαροάρθρων, απελπίστηκα και δεν έγραψα τίποτα εδώ, δεν κάλυψα απολύτως τίποτα, δεν σχολίασα τίποτα. Αλληλεπιδρούσα μανιωδώς στα κοινωνικά δίκτυα αλλά την βάση μου ουσιαστικά την εγκατέλειψα. Και αυτό παρόλο που δεν κατάφερα (ή μάλλον δεν θέλησα..), να πάω Σύνταγμα.

Εγώ που σκούζω τόσους μήνες για αναίμακτη, μη βίαιη λαϊκή εξέγερση δεν ήμουν στην πρώτη γραμμή. Όχι για να δώσω το παράδειγμα αλλά να πράξω πρώτα εγώ αυτά που λέω ότι πρέπει να κάνουμε  (αν και μάλλον και το ίδιο πράγμα λέω εδώ). Έφτασα να αισθάνομαι ενοχές για αυτό, το πιο βλακώδες και πιο άχρηστο συναίσθημα, μακράν. Αλλά αυτές τις ενοχές μου τις προκάλεσα αποκλειστικά εγώ, δεν μου τις προκάλεσε κανένας ενοχολάγνος από τους χιλιάδες που έχουν κατακλύσει το ελληνόφωνο δίκτυο, συνήθως βαφτίζοντας τα λόγια τους ως την ζητούμενη δημιουργική αυτοκριτική.

Αλλά όχι ρε πούστηδες, δεν θα το βάλω κάτω, ούτε εγώ ούτε κανένας μας. Χτες και να πήγαινα στο Σύνταγμα δεν θα έκανα τίποτα. Υπήρξε εξαρχής οργανωμένο σχέδιο διάλυσης των ειρηνικών διαδηλωτών ώστε να ανοίξει ο χώρος για τις εικονικές οδομαχίες ανάμεσα σε κουκουλοφόρους και ΜΑΤ. Πριν καν πέσει όχι πέτρα αλλά έστω και ένα χαλίκι κάτω και πριν καν συγκεντρωθούν πολλοί στο Σύνταγμα τα ΜΑΤ άρχισαν το καπνογονιλίκι. Οι σαφείς εντολές τους ήταν να διαλύσουν την μεγάλη ειρηνική μάζα των διαδηλωτών με μαζική χρήση καπνογόνων. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι οι κουκουλοφόροι δεν είναι της αστυνομίας το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο : τα ΜΑΤ έδιωξαν τον πολύ κόσμο και άνοιξαν χώρο στους κουκουλοφόρους για να κινούνται ελεύθερα, ώστε να κάψουν το μισό κέντρο της Αθήνας.

Άρα οι ηθικοί αυτουργοί είναι τα ΜΑΤ, το για ποιον δουλεύουν οι "εκτελεστές" είναι αδιάφορο. Βλέπετε όλοι οι κουκουλοφόροι είχαν αντισφυξιογόνες μάσκες εφάμιλλες -αν όχι ίδιες- με των ΜΑΤ. Ενώ ο πολύς κοσμάκης δεν έχει. Το μαντήλι δεν κάνει απολύτως τίποτα όταν φτάσεις να μην βλέπεις πέρα από δυο μέτρα μπροστά σου, αυτό το ξέρω από πρώτο χέρι. Αυτή ακριβώς είναι η ειδοποιός διαφορά που απομάκρυνε την "ασπίδα" του πολύ κόσμου και οδήγησε στο κάψιμο τόσων κτιρίων. Αν είχαν όλοι επαγγελματικές, full-face αντιασφυξιογόνες κανείς δεν θα έφευγε. Και τα ΜΑΤ ήταν συγκριτικά πολύ λίγα για να τους διώξουν όλους βαρώντας στο ψαχνό, θα εξαγριωνόταν ο κόσμος και θα τους συνέτριβαν. Μάνικες νερού με πυροσβεστικά οχήματα εναντίον του κόσμου; Όχι κανένας πυροσβέστης δεν θα υπάκουγε σε αυτό, πιστέψτε με.

Γιατί κάικαν τα κτίρια; Μα για να εκτραπεί η προσοχή -εγχώρια και διεθνής- από το κοινοβούλιο και να οδηγηθεί στις φωτιές, ώστε μέσα να ψηφίζουν ανενόχλητα. Τα περί οργανωμένου σχεδίου καταστροφής του κέντρου της Αθήνας του Παπουτσή είναι ασφαλώς μέντολες. Ο ίδιος ο Παπουτσής επιχείρησε να κάψει την Αθήνα, μέσω των εντολών που έδωσε στα ΜΑΤ. Και ο ίδιος υποθέτω πήρε εντολές για αυτό από τον κο ΑΤΜ. Πολλοί αυτόπτες μάρτυρες στο facebook και στο twitter έλεγαν χτες "Πετάνε δακρυγόνα πάνω μας για να μας διώξουν και αφήνουν τους εμπρηστές να καίνε ότι βρουν μπροστά τους. Όχι μόνο δεν τους εμποδίζουν, αλλά τους προστατεύουν κιόλας!!"

Ο Παπουτσής ακόμη κάνει.... ΕΔΕ για εκείνα τα βίντεο που είχαν διαρρεύσει το καλοκαίρι με τους κουκουλοφόρους που καθοδηγούνταν από ΜΑΤ για το που να πάνε, τι να κάνουν, τι να σπάσουν. Σε άλλα βίντεο μάζευαν ξύλα υπό το άγρυπνο βλέμα των ΜΑΤ, που κοιτούσαν δεξιά αριστερά μην τυχόν τους συλλάβει κάνας φακός... Οπότε παρακαλώ πολύ οι αφελείς που θα σκούξουν για θεωρίες συνομωσίας την επόμενη να κρίνουν όχι τόσο με "αυτό που τους λέει η λογική τους" όσο με τα ίδια τους τα ματάκια. Τα "Μα είναι δυνατόν να συμβαίνει πραγματικά αυτό;;;" προκαλούν μόνο γέλιο πλέον, να το ξέρετε.

Read More

#178 Τη βίασε και μετά της έστειλε αίτημα φιλίας στο facebook

Ότι πιο κουλό διάβασα εδώ και μέρες. Αναμεταδίδω με κάποια επιφύλαξη. 

Χρόνια προσπαθούσε να αφήσει πίσω μία ιστορία που τη σημάδεψε ήρθε όμως ένα αίτημα φιλίας μέσω facebook δέκα χρόνια μετά να την αναστατώσει και να τη φέρει αντιμέτωπη με τον χειρότερο εφιάλτη της ζωής της. Η Emily McCombs το 1997 βρέθηκε σε μια αποθήκη με τρεις άνδρες οι οποίοι την ανάγκασαν να τους κάνει στοματικό σεξ. Στην συνέχεια ο ένας από αυτούς την βίασε ενώ εκείνη ήταν μόνο 14 ετών.

Δέκα χρόνια μετά οι μνήμες αυτές βγήκαν στην επιφάνεια καθώς η ίδια έκπληκτη διαπίστωσε πως το ανθρωπόμορφο τέρας που την έκανε να ζήσει τον χειρότερο εφιάλτη της ζωής της, της έστειλε αίτημα φιλίας στο προσωπικό της προφίλ στο facebook. Όπως αποκάλυψε η ίδια η πρώτη της αντίδραση ήταν να κλείσει τον υπολογιστή και να εξαφανιστεί από προσώπου γης.

Όμως είχε αναπάντητα ερωτήματα που ένιωθε την ανάγκη να απαντηθούν. Για τον λόγο αυτό αφού αντάλλαξαν διάφορα μηνύματα αποφάσισε να τον καλέσει. Οι δυο τους συζήτησαν διάφορα και κάποια στιγμή επικεντρώθηκαν σε εκείνη την φρικτή νύχτα.

Ο άντρας προσφέρθηκε να την βοηθήσει και τότε η McCombs του είπε: «Να φροντίζεις τις κόρες σου. Να τις αγαπάς και να τις εκτιμάς. Και να διδάσκεις σωστά τον γιο σου. Αυτό σημαίνει πως εγώ δεν θέλω βοήθεια…» (σ.σ. κάτι πρέπει να κατάπιε η μετάφραση εδώ..). Η ίδια παραδέχθηκε πως η συζήτηση πολλές φορές είχε εντάσεις όμως την έκανε να προσπεράσει τον βιασμό της και τις μνήμες που είχαν ριζώσει μέσα της.

Όσο για το αίτημα φιλίας, φυσικά δεν το δέχτηκε ποτέ.

πηγή : Τσαντίρι 

Read More

#140 "Το έγκλημα της δασκάλας"

Ένα άρθρο του Γιάννη Καλαμίτση που δεν χώρεσε στην προηγούμενη ανάρτηση για το ίδιο θέμα...

ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ που η χώρα περνάει τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που έχει γνωρίσει, τα καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο, εταιρείες ζητούν την υπαγωγή τους στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα και οι άνεργοι φτάνουν και ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο, η είδηση που συνετάραξε το πανελλήνιο, απασχόλησε τα κανάλια και έγινε και πρωτοσέλιδο σε εφημερίδες ήταν η 22χρονη δασκάλα που «αποπλάνησε» νεαρό μαθητή.

Ο «αποπλανηθείς» μαθητής δεν ήταν μαθητής της. Η «αποπλάνηση» δεν έγινε στο σχολείο. Ο νεαρός έψαχνε σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook) για γκόμενες κι έπεσε πάνω στη δασκάλα. Η δασκάλα γούσταρε πιτσιρικάδες και λέγοντάς του πως θα τον βοηθήσει στα μαθήματά του, τον γνώρισε, τον συνάντησε και του έκανε -και μάλιστα δωρεάν- το καλύτερο μάθημα: σεξουαλική πρακτική! Τον έβαλε στον σωστό δρόμο! Και στη συνέχεια, στέλνοντάς του μηνύματα, στα οποία του έλεγε πόσο καλός εραστής ήταν, πως τη συνετάραξε και πως θα ήθελε να το ξανακάνουν, του εδραίωσε και την πίστη στον ανδρισμό του, κάτι το ανεκτίμητο. 

Αν τα μηνύματα που του έστελνε τα έβρισκε ο πατέρας του, πρώτον θα ήταν καταχαρούμενος και υπερήφανος και δεύτερον ίσως να έφτανε μέχρι και να στείλει στη δασκάλα γλυκά και λουλούδια. Δυστυχώς, όμως, για τη δασκάλα και τον μαθητή, τα βρήκε η μαμά! Η οποία όχι μόνο δεν χάρηκε, όπως θα έπρεπε, αλλά, ενοχληθήσα σφόδρα διά το ότι μία 22χρονη είχε «αποπλανήσει» το παιδί της και το είχε «βεβηλώσει», προσέφυγε στην Αστυνομία! Και ζήτησε και την ποινική δίωξη της δασκάλας!

Μια μάνα, η οποία πιστεύει πως ένας 15χρονος ή 16χρονος χρειάζεται να «αποπλανηθεί», προκειμένου να έχει μια σεξουαλική εμπειρία με μια 22χρονη είναι τόσο βαθιά νυχτωμένη και εκτός πραγματικότητος, που θα μπορούσε ακόμη και να πιστέψει πως ο Παπαδήμος θα σώσει τη χώρα!

Συμπέρασμα: Ο Θεός να μας φυλάει από μανάδες που προτιμούν να ακούνε τον γιο τους να βογγάει πίσω από την κλειστή πόρτα της τουαλέτας, στην οποία μπήκε κρατώντας ένα περιοδικό με γυμνές, παρά να περνάει ωραίες στιγμές στην αγκαλιά μιας δασκάλας. Η οποία, ως δασκάλα, μετά την ολοκλήρωση της πράξης, θα του λέει: «Ωραία το έκανες! Ας κάνουμε τώρα μια επανάληψη, για να το εμπεδώσεις!». 
 
πηγή : Real.gr

Read More

#135 Αλήθεια, που χάθηκε το MySpace;

Χάθηκε μέσα στο ξύλινο μυαλό του Μέρντοχ, εκεί χάθηκε. Ο ίδιος, που ακόμη δεν εξέτισε ούτε μέρα φυλακή -γιατί ασφαλώς είναι πιο ίσος από τους άλλους- για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών της εταιρείας του, το εξομολογήθηκε πριν μερικές μέρες στο Τwitter :  

"Πολλές ερωτήσες και αστεία για το MySpace.Απλή απάντηση - τα κάναμε σαλάτα με κάθε δυνατό τρόπο,μάθαμε πολλά πολύτιμα ακριβά μαθήματα".

To Wired γράφει ότι το τιτίβισε αυτό από το iPad του, ενώ βρισκόταν στην έκθεση CES του Las Vegas. H News Corp, η εταιρεία του, αγόρασε το MySpace το 2005 για 580 εκατομμύρια $. Τότε ήταν το Νο 1 κοινωνικό δίκτυο -ουσιαστικά είναι το πρώτο κοινωνικό δίκτυο- και το facebook παντελώς άγνωστο σε όλους εκτός των φοιτητών του Harvard. Twitter δεν υπήρχε ακόμη. Σήμερα, βλέπω αυτή την στιγμή στην μπάρα μου της Alexa πως το facebook είναι Νο2 στον κόσμο σε κίνηση, η Yahoo No4, το Twitter Νο 9 και το MySpace.... No148 (Νο1 είναι ασφαλώς η Google).

To MySpace πουλήθηκε πέρσι στον ηθοποιό/τραγουδιστή Τζάστιν Τίμπερλεϊκ  και στην εταιρεία Specific Media έναντι... 35 εκατομμυρίων $

Read More

#116 Τέλος τα passwords ως το 2016;

Αν οι Μάγιας αποδειχθούν προφητόπληκτοι και δεν συναντήσουμε όλοι τον δημιουργό μας τον Δεκέμβρη, το αργότερο μέχρι το 2016 θα μπορούμε να χαιρόμαστε όλοι εναλλακτικές λύσεις των ενοχλητικών passwords. Τον χρόνο τον δίνει η έτερα προφήτισσα IBM. Ήδη υπάρχουν διάφορα βιομετρικά συστήματα λιγότερο ή περισσότερο διαδεδομένα :

• Σκανάρισμα της ίριδας του ματιού. Η κάθε ίριδα έχει ένα μοναδικό σχέδιο, όπως και τα αποτυπώματά μας. Το ιριδογράφημα είναι πολύ ασφαλέστερο και αξιόπιστο . Αυτό υπάρχει ήδη αλλά μόνο σε εισόδους ασφαλών εγκαταστάσεων, εργαστηρίων, αποθηκών πυρηνικών υλικών κλπ Σύντομα στο λάπτοπ σας δίπλα στην καμερούλα.

• Υπέρυθρο σκανάρισμα των φλεβών της παλάμης μας. Ακόμη στο εργαστήριο αυτό αλλά σύντομα κυκλοφορεί.

• Το κλασσικό σκανάρισμα του δείκτη του χεριού μας που έχουν αρκετά λάπτοπς αλλά για κάποιον λόγο δεν έγινε πολύ δημοφιλές. Ίσως υπήρξε θέμα με την ασφάλεια και αξιοπιστία του.   

• Ανάλυση DNA. Αυτό ίσως πάρει λίγο καιρό μέχρι ο χρόνος ταυτοποίησης να είναι τόσο μικρός που να μπορεί να ανταγωνιστεί τις άλλες λύσεις.

• Αναγνώριση φωνής. Υπάρχει εδώ και χρόνια, αλλά σε στάδιο beta (δοκιμαστικό).

• Αναγνώριση σκέψης. Ναι, δεν ήπια τίποτα περίεργο. Αυτό υπάρχει ήδη! Συγκεκριμένα αφορά έλεγχο υπολογιστή για χειρισμό παιχνιδιών και έλεγχο αναπηρικής καρέκλας για τετραπληγικούς. Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό αλλά μπορούμε ήδη να ελέγχουμε συσκευές καθαρά με την σκέψη μας. Και όχι μόνο στο εργαστήριο. Γνωρίζω δυο εταιρείες που πουλάνε κανονικά στην λιανική αυτές τις συσκευές ελέγχου του υπολογιστή σε συγκεκριμένα παιχίδια και εφαρμογές. Υποθέτω ότι το επόμενο στάδιο, οι εντολές -άρα και η παρωχή password- με την σκέψη θα δουλεύεται ήδη στα εργαστήρια. Η μία συσκευή, το Epoc Neuroheadset, είναι αυτή της φωτογραφίας, από την εταιρεία Emotiv. Tις άλλες της Neurosky μπορείτε να τις δείτε εδώ

Read More

#89 Παιδική πορνογραφία : θα δοθεί ποτέ ένα τέλος;

Δεν ξέρω γιατί δεν είχα ποτέ ως τώρα θίξει αυτό το θέμα. Αλλά με αφορμή μία ακόμη από τις γνωστές πολύκροτες συλλήψεις συν μία σχετική κοινοποίηση του Causes κατά της παιδικής πορνογραφίας στον τοίχο μου στο facebook σκέφτηκα να το κάνω.

Δεν έχω παρακολουθήσει πολύ στενά τι συζητείται γύρω από το εν λόγω θέμα στην χώρα μας και ευρύτερα. Αυτό που έχω διαγνώσει πάντως είναι μία ξεκάθαρη δαιμονοποίηση των παιδεραστών σε συνδυασμό με μια ολοκληρωτική έμφαση στην καταστολή, ποτέ στην αντιμετώπιση των αιτιών του φαινομένου.

Οι παιδεραστές είναι λοιπόν οι αποκλειστικοί θύτες της υπόθεσης και τα παιδιά είναι τα αποκλειστικά θύματα, σαν να λέμε 1+1=2. Τους πιάνουμε κάθε τόσο (=την κορυφή του παγόβουνου), ξεριζώνουμε αυτά τα εγκληματικά ζιζάνια από την καταπράσινη, δροσερή, βελούδινη χλόη της κοινωνίας και μπορούμε να κοιμόμαστε έτσι όλοι μας με την συνείδησή μας πιο ήσυχη.

Όπως ακριβώς δηλαδή αντιμετωπίζονται οι υποθέσεις ναρκωτικών, οι ληστείες, οι υποθέσεις φόνων και βιασμών. Τα αίτια είναι αδιάφορα και τα αγνοούουμε επιδεικτικά. Καμία μέριμνα, μέσω της κατάλληλης παιδείας, για την πρόληψη και αποφυγή αυτών των φαινομένων, καμία απολύτως. Λες και ως φαινόμενα ορίζει κάποιος υπέρτατος νόμος πως πρέπει να εμφανίζονται αναγκαστικά, σαν τα ζιζάνια στην πραγματική χλόη.

Κανένας υπέρτατος νόμος δεν υπάρχει, το μόνο που κρύβεται από πίσω είναι μία τεράστια βιομηχανία (αστυνομία-->δικαστικό σώμα-->σωφρωνιστικό κύκλωμα) που υπάρχει λόγω του εγκλήματος. Αν δεν υπήρχε έγκλημα, αν δεν υπήρχαν παιδεραστές στην προκειμένη, θα έπρεπε να εφευρεθούν. Σε χώρες ιδίως όπως οι ΗΠΑ, που έχουν μερικώς ιδιωτικοποιήσει το σωφρωνιστικό σύστημα, τα χρήματα που παίζονται με τους φυλακισμένους είναι ασύλληπτα. Και αυτές οι φυλακές με το που χτιστούν οφείλουν να γεμίσουν.

Πιγκουίνε επειδή φαντάζομαι θα παρέμβεις εδώ, δεν απαλλάσσω κανέναν από την προσωπική του ευθύνη. Απλώς, όπως και με το θέμα του Κοεμτζή που συζητάγαμε, φροντίζω να επισημάνω και τις ευθύνες που αναλογούν σε μία κοινωνία που προκρίνει την καταστολή και όχι την αποτροπή. Αυτό δεν δίνει κανένα άλλοθι στους εγκληματίες, απλώς εξηγεί πιο σφαιρικά γιατί (πρέπει να) υπάρχει έγκλημα. Καταστολή σημαίνει διάπραξη και εν συνεχεία δίωξη. Αποτροπή - πρόληψη σημαίνει μη διάπραξη. Και εδώ δεν είναι αρμόδια η αστυνομία αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα, που χρειάζεται να (επαν)εκπαιδεύσει και τους γονείς.

Jason James Murphy - Ναι, (παλιός) παιδεραστής

Επιστρέφοντας στην παιδεραστία, η κοινωνία καλλιεργεί παιδεραστές σαν ένας αγρότης που μαζί με τα καλά σπαρτά καλλιεργεί σκοπίμως και ζιζάνια. Το εκπαιδευτικό σύστημα μάς φορτώνει στείρες και εν πολλοίς άχρηστες ακαδημαϊκές γνώσεις αλλά δεν κάνει καμία απολύτως νύξη για το πιο σημαντικό απ'όλα : πως να γίνουμε γονείς, ώστε να αποκόψουμε επιτέλους αυτή την αλυσίδα κακοποίησης. Γιατί δεν γίνονται όλοι παιδεραστές ή φονιάδες; Για τον ίδιο λόγο που το νερό της βροχής πάει στις αποχετεύσεις και δεν μας πνίγει. Οι πιο αδύναμοι, ο "βούρκος", το "κατακάθι", οδηγείται στις φυλακές όπως το βρόχινο νερό οδηγείται μέσα στις αποχετεύσεις. Έτσι ούτε τους μεν βλέπουμε ούτε το δε. Το ποιοι θα γίνουν αδύναμοι και ποιο δυνατοί καθορίζεται υποθέτω από ένα συνδυασμό περιβαλλοντικών συνθηκών και ατομικού δυναμικού. Απομονώνουμε λοιπόν το πρόβλημα που οι ίδιοι δημιουργήσαμε και το...ξεχνάμε.

Υπάρχουν σαφώς ευθύνες σε επίπεδο ατόμων. Υπάρχουν ευθύνες ακόμη και για τον παιδεραστή που κακοποιούνταν συστηματικά -σεξουαλικά ή μη- στην παιδική του ηλικία και έτσι έγινε από θύμα θύτης για να εκδικηθεί, κατά κάποιον τρόπο, τους παλιούς του θύτες. Έχει ευθύνη που δεν έγινε πιο δυνατός, που επέλεξε την "εύκολη λύση" του κατακαθιού αντί να ανελιχθεί, να βγει από το ψυχικό του σκοτάδι στο φως. Αλλά το πρόβλημα είναι πρωτίστως συστημικό. Όπως προανέφερα υπάρχει μία ολόκληρη βιομηχανία με τεράστιο τζίρο από πίσω. Η οποία έχει πανίσχυρους μηχανισμούς αυτοπροστασίας.  Ακόμη και αν όλοι οι παιδεραστές και γενικώς όλοι οι εγκληματίες του κόσμου ως εκ θαύματος "αναλάμβαναν τις ευθύνες τους" και άλλαζαν αυτό δεν θα έκλεινε τις φυλακές, δεν θα άφηνε άνεργους τους αστυνομικούς, ούτε και τους (ποινικούς) δικαστές. Απλώς το σύστημα θα προσαρμοζόταν και θα δημιουργούσε τις συνθήκες για νέα εγκλήματα.

Και τώρα πείτε μου, ειλικρινά, αν δεν σας θυμίζει αυτή εδώ η χθεσινή "Σύλληψη και δικογραφίες για παιδική πορνογραφία" αυτό : "Σύλληψη και δικογραφίες για 200 κιλά ηρωίνη. Αν διέφευγε θα πλημμύριζε όλη την Αθήνα".

Read More

#66 Πολιτικό K-Y

Η θαυματουργός γέλη

Τελικά δεν έπεσαν ακόμη. Έπρεπε να το είχα φανταστεί. Κινήσεις απλώς τακτικής από καιροσκόπες θρασύδειλες που θαρρούν πως με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουν να περισώσουν την ύστατη στιγμή ότι απέμεινε από το -πολιτικό- κωλαράκι τους (κλεμμένο από τον..εαυτό μου από χθεσινό μου σχόλιο σε νήμα του Νίκου Ζερβού στο facebook.) Ψηφοφόροι της Μιλένας και της Εβούλας πριν διακορεύσετε -πολιτικά πάντα- το κωλαράκι τους χρησιμοποιείστε σας παρακαλώ πρώτα μία γενναία δόση -πολιτικού- KY. 

Γιατί πάνω απ'όλα είστε άνθρωποι που συμπονούν και συμπάσχουν, όχι σαδιστές που ηδονίζονται από τον πόνο του άλλου. Αυτά τα κάνουν μόνο αυτές. Αλλά αν τσιμπήσετε με τα θεατρικά τους και τις ξαναψηφίσετε μία θερμή παράκληση σας παρακαλώ. Κλείστε το παρακάτω στο συρτάρι, βάλτε και μία τζούρα άμμου στο στόμα να μην μπορείτε να βγάλετε ίχνος σάλιο, και αυτοδιακορευτείτε όσο θέλετε εντελώς στεγνά. Εσείς όχι πολιτικά, κανονικότατα.

Update 3/11/11 : Τελικά το Μιλενάκι τόλμησε να αποχωρήσει από το πρασινοφρουρομαντρί. Έστω λοιπόν την ύστατη στιγμή, αφού κατατσάκισε την αξιοπρέπεια της πολλαπλώς, αποφάσισε να την ξετσαλακώσει λιγάκι. Αλλά η "ωραία Εύη" δεν ψήνεται λέει να κάνει ότι έκανε και ο Σαμαράς στον Επίτιμο. Εβούλα αν γράψω τώρα τίποτα  και για το φυσικό σου κωλαράκι για πόσα €πουλα θα με (δι)αγωγήσεις για να στο επαναφέρω -ηθικά- στην πρώτερη του κατάσταση; Ρωτάω για να σπάσω τον κουμπαρά μου εγκαίρως.

Read More