#164 Από την "λαϊκίστικη προπαγάνδα" της Αννούλας στα σχολικά συσσίτια

Το Υπουργείο Παιδείας προφανώς δεν μπορούσε για πολύ ακόμη να διαψεύδει τις μαρτυρίες για λιποθυμίες παιδιών από ασιτία στα σχολεία, οπότε αποφάσισε να αναλάβει δράση, με ειδικά κουπόνια διατροφής. Η Αννούλα του χιονιά εσχάτως είναι απασχολημένη με σοβαρότερα θέματα, όπως η πολυπόθητη καρέκλα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ (πρόσεξε μην γίνει ηλεκτρική στο τέλος Αννούλα). 

Οπότε προφανώς θέλει να δείξει καλή εικόνα στα αιγοπρόβατα που θα την ψηφίσουν και από την άλλη θέλει να αποτρέψει και την ενδεχόμενη πολιτικά βιβλική καταστροφή ενός... νεκρού παιδιού μέσα σε σχολείο. Το φαντάζεστε; Τέλος μετά η πολιτική της καριέρα, δεν θα έβγαινε πρόεδρος ούτε του τελευταίου κόμματος της Ζάμπια. Ω τι τραγική, θλιβερή κατάληξη, θα επρόκειτο σαφώς για ημέρα εθνικού πένθους! Αντίστοιχης έντασης, θρήνου και οδύνης με τον θάνατο του βορειοκορεάτη δικτατορίσκου! Πένθος όχι βέβαια για το αναλώσιμο ανώνυμο ζωντόβολο, για το τέλος της καριέρας της Αννούλας εννοώ. Αναδημοσιεύω από το DefenceNet.

Κι ενώ το υπ. Παιδείας μιλούσε για "προπαγάνδα" ασιτίας μαθητών, περνά στα συσσίτια...

Λίγο καιρό πριν, εκπαιδευτικοί της Αθήνας κατήγγειλαν το θλιβερό γεγονός της λιποθυμίας μαθητών μέσα στην τάξη λόγω ασιτίας, το οποίο είχαν σπεύσει κύκλοι του υπουργείου Παιδείας να χαρακτηρίσουν ως λαϊκίστικη προπαγάνδα.

Από τον λαϊκισμό και την προπαγάνδα όμως, όπως αναφέρει σχετικά και το protothema.gr, πολύ γρήγορα περάσαμε στην άλλη όχθη και το υπουργείο Παιδείας αναγκάζεται πλέον έστω και έμμεσα να παραδεχθεί την ύπαρξη του προβλήματος και σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης προχωρά στον σχεδιασμό συσσιτίων στα σχολεία από τη νέα χρονιά.

Επιστροφή λοιπόν στις συνήθειες των δεκαετιών του '50 και του '60, όταν το υπουργείο μοίραζε στους μικρούς μαθητές κίτρινο τυρί και γάλα για να υποστηρίξει την λειψή διατροφή των παιδιών!

Έτσι και σήμερα καθώς το φαινόμενο της «φτώχειας» των μαθητών παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις το υπουργείο Παιδείας που μέχρι πρότινος μιλούσε για φτηνή προπαγάνδα καθηγητών και δημοσιογράφων, αποφάσισε να μοιράζει κουπόνια σε μαθητές περιοχών, όπου κατοικούν ασθενέστεροι οικονομικά πολίτες. Τα κουπόνια θα είναι των 2 ή 3 ευρώ και με αυτά ένας μαθητής θα μπορεί να φάει ένα σάντουιτς και να πιει έναν χυμό ή γάλα.

Έστω και αργά το υπουργείο αποφάσισε να κοιτάξει κατάματα ένα υπαρκτό πρόβλημα και αντί να αναλώνεται σε διαψεύσεις προχώρησε σε ένα πρώτο βήμα στήριξης των οικονομικά ασθενών οικογενειών που δυσκολεύονται πλέον να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους ακόμη και αυτό το σχολικό κολατσιό.

Στο ίδιο μήκος κύματος καλό θα είναι να ευθυγραμμισθούν και κάποια άλλα υπουργεία έτσι ώστε να μην χάνονται ευρωπαϊκά κονδύλια όπως για παράδειγμα η περίπτωση των 10 εκατομμυρίων ευρώ που θα μπορούσαν να εκταμιευθούν από την Κομισιόν για την διανομή φρούτων στους μαθητές των σχολείων. Ένα κονδύλι που τελικά έμεινε στα αζήτητα λόγω ανικανότητας κάποιων κρατικών λειτουργών.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

πηγή(πλην προλόγου) : DefenceNet

Read More

#149 H επιστολή της παραίτησης της δασκάλας

Αλίευσα από το Ελληνικό Καφενείο την επιστολή της δασκάλας Μάρως Αλιφραγκή που αποφάσισε χθες να παραιτηθεί από το 8ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά στο οποίο υπηρετούσε. Αναδημοσιεύω την επιστολή όχι για την παραίτηση αυτή καθ'αυτή αλλά για το κείμενό της. Στο Ελληνικό Καφενείο κάποιοι ανώνυμοι σχολιαστές την κατηγόρησαν για δειλία και ότι παρατά τα παιδιά στην μοίρα τους. 

Η εν λόγω παραίτηση συνιστά μία σχεδόν πολιτική δήλωση, ένα εν δυνάμει παράδειγμα. Αλλά δεν ξέρω αν υπερτερούν τα αρνητικά ή τα θετικά. Οι δάσκαλοι και καθηγητές που θα ήθελαν να την ακολουθήσουν θα μάχονταν πιο αποτελεσματικά  όντας εκτός ή παραμένοντας εντός των σχολείων; Δεν συνεπάγεται αποδοχή και συμφωνία το να παραμείνει κάποιος στην θέση του; Και ποια είναι η μεγαλύτερη γενναιότητα και ποια η δειλία στην προκειμένη;;
Διαβάστε το κείμενο της παραίτησης και τα συμπεράσματα δικά σας (για την πρωτότυπη επιστολή κάντε κλικ στην εικόνα) :

Λαμβάνω την τιμή να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση μου ως δασκάλας, στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά.
 
Οι λόγοι που μ’ έκαναν να επιλέξω αυτή την οδό είναι οι εξής:
 
- Ως δασκάλα πίστευα πάντα πως η στάση μου είναι παράδειγμα κι ό,τι νιώθω περνάει σαν αέρας στις ψυχές των παιδιών. Όχι κούφια λόγια και μπούρδες. Συναισθήματα και πράξεις, στάση ζωής. Δεν μπορώ ν’ αντικρίζω τα μάτια των παιδιών μου, χωρίς να ντρέπομαι να υπηρετώ μία παιδεία που δεν υφίσταται. Δεν έχω το δικαίωμα, δεν μου επιτρέπεται. Αρνούμαι να συμμετέχω στο συστηματάκι σας: «Πρώτα ο μαθητής», «Δωρεάν δημόσια παιδεία», «Ίσες ευκαιρίες για όλους»; Αρνούμαι τους φόρους των συμπολιτών μου να τους προσφέρω αδιαμαρτύρητα στους προδότες της

χώρας μου, χωρίς να μπορώ να αρνηθώ ή ν’ αντισταθώ στις αποφάσεις τους.
 
- Αρνούμαι να συναινώ, να συνεργάζομαι και να διευκολύνω αυτούς που μάτωσαν τη χώρα. Τους στυγνούς δολοφόνους, που δολοφονούν κάθε μέρα κάποιον συμπολίτη μου. (Μεταξύ των θυμάτων και ο άντρας μου). 
 
- Δεν συνεργάζομαι μ’ αυτούς που έκλεψαν τον ιδρώτα των συνταξιούχων, χωρίς ντροπή και σεβασμό στα χρόνια τους.
 
- Δεν συνεργάζομαι μ’ αυτούς που γέμισαν τη χώρα άστεγους και τώρα κάνουν τους ελεήμονες τάχα.
Δεν θέλω την ελεημοσύνη τους, δεν αναγνωρίζω τα μιάσματα, τους θρασύδειλους που παράνομα κυβερνούν τη χώρα με την πεποίθηση ότι συμφωνούμε.

Για όλους αυτούς τους λόγους,

ΕΠΕΙΔΗ
 
Η ψυχή μου αλυχτά,

Αποχωρώ και ΑΠΑΙΤΩ, το μόνο δικαίωμα που μου αφήσατε για ν’ αντισταθώ, την παραίτησή μου, να την κάνετε ΑΜΕΣΑ δεκτή.

πηγή(πλην προλόγου) : Ελληνικό Καφενείο

Read More

#129 BBC : "Οι Έλληνες πολύ φτωχοί για να θρέψουν τα παιδιά τους"

Το BBC ανέβασε σήμερα ένα άρθρο της Chloe Hadjimatheou για την δραματική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει πολλοί Έλληνες γονείς. Ναι, δεν είναι μόνο η μία περίπτωση που ακούστηκε γύρω στα Χριστούγεννα, είναι πολλές. 

Αλλά τα παραδοσιακά ελληνικά ΜΜΕ κάνουν συμφωνίες με την κυβέρνηση (και εξώφθαλμα πλέον, δεν το κρύβουν) με προφανή ανταλλάγματα, οπότε για αντικειμενικά, μη λογοκριμένα νέα πρέπει να κοιτάμε έξω. Το BBC ξεκινάει με την γνωστή περίπτωση της 4χρονης Άννας που η μητέρα της την εγκατέλειψε στο νηπιαγωγείο.
 
Συνεχίζει με τον Πάτερ Αντώνιο, ένα νέο ιερέα που μόλις  βρήκε τέσσερα παιδιά στην είσοδο του Κέντρου Νεότητας "Κιβωτός", όπου εργάζεται. Το ένα από αυτά ήταν ημερών...


Στην φωτογραφία είναι η μόλις 2 ετών "Νατάσα" (ψευδώνυμο για λόγους προστασίας της όπως γράφουν), που την παρέλαβε ο Πατήρ Αντώνιος πριν μερικές βδομάδες. Η μητέρα της άνεργη και άστεγη, την άφησε στην Κιβωτό και εξαφανίσθηκε. Ο Πάτερ Αντώνιος αναφέρει πως τον τελευταίο χρόνο ζήτησαν εκατοντάδες γονείς να τους αφήσουν τα παιδιά τους... Ένα άλλο φιλανθρωπικό σωματείο προσεγγίσθηκε από ένα ζευγάρι τα δίδυμα βρέφη του οποίου ήταν στο νοσοκομείο για λόγους ελλειπούς σίτησης... Η μητέρα τους δεν θρεφόταν επαρκώς για να τα θηλάσει...  

Το άρθρο συνεχίζει με μία αναφορά στα Παιδικά Χωριά SOS. Από το ίδρυμα αναφέρουν ότι η παράδοση παιδιών για οικονομικούς λόγους, που πλέον είναι η συχνότερη αιτία, είναι ένα εντελώς καινούριο φαινόμενο για αυτούς, με το οποίο αισθάνοναι πολύ αμήχανα. Στο παρελθόν τα περισσότερα παιδιά τα δέχονταν για λόγους χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή αλκοολισμού.  

Το άρθρο καταλήγει με το Χαμόγελο του Παιδιού. Mεταφράζω και μεταφέρω τα λόγια του αρχι-ψυχολόγου του, Στέφανου Αλεβίζου :  

"Οι γονείς που αδυνατούν να φροντίσουν τα παιδιά τους θα αισθανθούν απελπίσία, μοναξιά και θυμό. Θα φέρουν ένα ασήκωτο βάρος κοινωνικού στιίγματος και ντροπής. Τα παιδιά απορροφούν και εσωτερικεύουν τα συναισθήματα αυτά των γονιών τους, ιδίως τις ενοχές. Συχνά αισθάνονται ότι αυτά φταίνε. Τα παιδιά που τίθενται υπό φροντίδα σε ένα ίδρυμα μπορεί να αποφύγουν να χτίσουν δεσμούς με τους φροντιστές τους, γιατί φοβούνται ότι αυτό θα ήταν προδοσία των γονιών τους, και μπορεί να σημαίνει ότι η μητέρα ή ο πατέρας τους δεν θα επιστρέψει σε αυτά. Όταν μεγαλώσουν, πιθανότατα θα έχουν προβλήματα εμπιστοσύνης και αυτό θα βγει μέσα στις σχέσεις τους". 

Μετά και από αυτό δεν αντέχω να γράψω τίποτα άλλο σήμερα για αυτό το θέμα, βάζω να δω καμία κωμωδία να συνέλθω...... Το πρωτότυπο άρθρο του BBC, για όσους ενδιαφέρονται, είναι εδώ.

Read More

#127 "Boυλώστε το επιτέλους..."

Όπως θα φανταστήκατε αλίευσα ακόμη μία άξια και τσαμπουκαλεμένη πένα, που ακούει στο όνομα του Τάσου Φούντογλου. Τον διάβασα στην Αιχμή αλλά το ίδιο κείμενο το έχει γράψει και στο προσωπικό του ιστολόγιο, το Publius..., όπου υποθέτω ότι είναι και η πρώτη δημοσίευση. Αν διαβάσετε το πρώτο μισό είμαι βέβαιος πως θα θελήσετε να διαβάσετε την συνέχεια στην πηγή του, όπου και παραπέμπω. Αυτό ως ένας ελάχιστος φόρος τιμής στον αρθρογράφο.

Boυλώστε το επιτέλους...

Η είδηση συγκλονίζει. Τρία εκατομμύρια συμπολίτες μας κινούνται στα όρια της φτώχειας και ισάριθμες ψυχές ανθρώπων «συνομιλούν» καθημερινά με τον ευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Η αντίδραση στην είδηση επίσης συγκλονίζει. Τρία εκατομμύρια συμπολίτες μας κινούνται στα όρια της φτώχειας και εμείς ασχολούμαστε με τους ταρίφες, τις λευκές ποδιές, τους φαρμακοτρίφτες, τους νταλικιέρηδες και τους λοιπούς κλειστοεπαγγελματίες. Τρία εκατομμύρια συμπολίτες μας βρίσκονται στα όρια της εξαθλίωσης και η κυβέρνηση αυτής της χώρας εξακολουθεί να δίνει αναπηρικές συντάξεις σε αρτιμελείς, να μισθοδοτεί άχρηστους δημόσιους υπαλλήλους , να διορίζει κολητούς και φίλους στις διοικησεις των δημόσιων οργανισμών, να παρακολουθεί σαν χάννος το λαθρεμπόριο καυσίμων και να ανέχεται τον κάθε τσιφλικά να κραδαίνει ένα ντεπόν, μια σύριγγα ή μια μάνικα στο χέρι και να απειλεί θεούς και δαίμονες.

Τρία εκατομμύρια συμπολίτες μας καταπίνουν την κάμηλο του περιθωρίου και οι πάλαι ποτέ κραταιοί πρασινοφρουροί διυλίζουν τον κώνωπα των διαδικασιών για την αλλαγή της ηγεσίας τους. Τρία εκατομμύρια συμπολίτες μας ακροβατούν στα όρια της επιβίωσης και η αντιπολίτευση τυρβάζει περι ισοδύναμων για να μην ταράξει τους κύκλους του κάθε Αρχι….μίδη. Μοναδική της πρεμούρα το πώς θα ικανοποίησει τους συνταξιούχους βουλευτές και υπουργούς της βάζοντας τα βλαστάρια τους πρώτη μούρη στα εκλογικά της ψηφοδέλτια. Το δημοκρατικό ισοδύναμο, βλέπεις! Η είδηση συγκλονίζει. Για λίγα λεπτά, για λίγες ώρες, για λίγες μέρες δεν έχει σημασία. Ετσι και αλλιώς ο κόσμος εδώ πέρα έτσι είναι πλασμένος.

Να συγκλονίζεται και να διαρρηγνύει τα ιμάτια του, εν μέσω ολοφυρμών, και την αμέσως επόμενη στιγμή να λουφάζει στην μικροαστική του νιρβάνα σαν να μην συνέβη το απολύτως τίποτα. Το ίδιο θα γίνει και τώρα. Με την μόνη διαφορά πως τώρα το πρόβλημα δεν είναι τόσο μακρινό όσο πρίν από λίγα χρόνια. Στα μακρινα βλέπεις, είμαστε πάντοτε κουβαρντάδες στα λόγια και ανοιχτοχέρηδες στις λύσεις τους. Τα συζητάμε με εκείνο το πρόστυχο ύφος της φενακισμένης θλίψης - αχ οι καημένοι, μακάρι να μπορούσα να τους βοηθήσω - αραδιάζουμε τις ενδεδειγμένες λύσεις, ρίχνουμε και ένα ανάθεμα στο ανάπηρο το κράτος και αφού συγυρίσουμε τη συνείδησή μας και ξαλαφρώσουμε τη ψυχή μας γυρνάμε την πλάτη και μπαίνουμε στο πρώτο πολυκατάστημα που θα βρεθεί μπροστά μας...

Διαβάστε το υπόλοιπο...»

Read More

#14 ΗΠΑ : 46 εκατομμύρια κάτω από το όριο της φτώχειας

Αμερικάνος πολίτης σε σουίτα κέντρου αστέγων

Αρκετά διασκεδάσαμε με τα δυο προηγούμενα άρθρα, ώρα να αντιμετωπίσουμε την στυγνή πραγματικότητα. To πρακτορείο Reuters αναφέρει πως το 2010 οι πάμφτωχοι  στην πρώτη σε μέγεθος και μακράν πρώτη σε χρέος οικονομία στον πλανήτη έφτασαν τα 46 εκατομμύρια. 

Aριθμός ρεκόρ και κατά 0,8% αυξημένος σε σχέση με το 2009, που ήταν "μόλις" 43,6 εκατομμύρια. Επίσης πρόκειται για το μεγαλύτερο νούμερο από το 1959 που άρχισαν να δημοσιοποιούνται μελέτες για τα ποσοστά φτώχειας...

Αλλά και οι εργαζόμενοι αμερικάνοι είχαν θέμα, με μειώσεις αποδοχών. Η δική μας πρωτοκλασάτη δημοσιογράφος Έλλη -δεν είμαι πολύ  απαστράπτουσα;- Στάη αναγκάστηκε, όπως δήλωσε, να πάψει να απολαμβάνει τις υπηρεσίες του σοφέρ της και να αρχίσει ξανά να οδηγάει η ίδια, με κίνδυνο να γδάρει ανά πάσα στιγμή τα Μανόλο Μπλανικ της με τα πεντάλ.

Έτσι και ο μέσος ετήσιος μισθός των αμερικάνων έπεσε στα 49,445 $, μειωμένος κατά 2,3% σε σχέση με το 2009. Έτσι είναι, όλοι χρειάζεται να κάνουμε θυσίες, όπως μας είπε χτες και ο πρωθυπουργός μας : άλλος χάνει τον σοφέρ του, άλλος τα Prada του, και άλλος κόβει εντελώς το κρέας γιατί δεν έχει λεφτά να το αγοράσει. Έκαστος στο είδος και στην κλάση του.


Τα νούμερα του Reuters προχωράνε μετά σε ασφαλιστικές καλύψεις. 50 εκατομμύρια αμερικάνοι, ήτοι κάπου το 1/6 όλου του πληθυμού των ΗΠΑ δεν έχουν κανενός είδους ασφάλιση, αριθμός επίσης ρεκόρ. Τέλος η επίσημη, δηλ. η λογιστικά μαγειρεμένη, ανεργία του ενεργού οικονομικά στις ΗΠΑ φλερτάρει μονίμως με το 10%. Ο Πρόεδρος Ομπάμα, τον οποίο μόλις συνειδητοποίησα πως κανείς δεν λέει πλαντητάρχη όπως τον κατά γενική ομολογία.."περιορισμένης ευθύνης" George W. Bush, σκοπεύει να χτυπήσει την ανεργία με ένα γενναίο πακέτο 450 δις $, που οι Ρεπουμπλικάνοι του έβγαλαν το λάδι όλο το καλοκαίρι για να το δεχτούν. 


Είδατε που δεν έχουμε μόνο εμείς θέμα; Οι ΗΠΑ έχουν στηριχτεί για να μην καταρρεύσουν εδώ και πάνω από μισό αιώνα αποκλειστικά στην θηριώδη πολεμική τους μηχανή. Με το μέγεθος και τον τρόπο που διαχειρίζονται την οικονομία τους (ο αέρας, του άερα, τον αέρα...) αν είχαν αμυντική πολιτική τύπου Ελβετίας δεν θα είχαν πιθανότατα βγάλει ούτε την δεκαετία του '50.
Εμείς όμως που έχουμε αφήσει κατά πολύ πίσω αυτά τα μεγαλεία αναγκαστικά κάνουμε τουμπεκί. 
Ως πότε;

Με πληροφορίες από Reuters

Read More