Βρείτε τους Κοριούς στο Google+ Oι Κοριοί: χρέος

#184 Γουδί εναντίον Anonymous : δίψα για αίμα έναντι δίψας για αλλαγή

Οι Anonymous είναι μία σχετικά καινούρια "μόδα" που τράβηξαν μόλις πριν μερικές μέρες την προσοχή μας όταν κατέβασαν τα βρακιά του υπουργείου Δικαιοσύνης.

#55 Οι ιστορικοί του μέλλοντος

Eλπίζω να προλάβω να ζήσω την εποχή που οι ιστορικοί θα γράψουν κάτι σαν και αυτό : "Μάθημα πολιτικής ιστορίας Νο 37 : «Ο μεσαίωνας της ελληνικής πολιτικής κατά την λήξη της μονεταριστικής περιόδου»

#61 Στοχασμοί για την μετάβαση από το παρόν στο μέλλον

Η παραδοσιακή τακτική "δημιουργικής καταστροφής" εκμετάλλευση--» χρεοκοπία--» πόλεμος--» εμφύλιος--» ξαναμοίρασμα της πίτας και φτου και απ'την αρχή δεν έχει άλλα περιθώρια επανάληψης. Εν μέρει ευθύνονται και τα πυρηνικά για αυτό.

#63 Μεταοργουελικοί στοχασμοί

Το 1984 ο Βρετανός σκηνοθέτης Michael Radford, ο δημιουργός του γλυκύτατου Il Postino, γύρισε σε ταινία το ομώνυμο δυστοπικό βιβλίο του George Orwell.

#86 Η σταδιακή γερμανοποίηση της Ευρώπης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη δεν είναι ούτε καν συνομοσπονδία όπως είναι, στο περίπου, η Ελβετία. Αλλά υποθέτω ότι οι Γερμανοί ήδη οραματίζονται να την κάνουν ομοσπονδία.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χρέος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χρέος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

3 Ιουν 2012

#224 Πενία άρθρα κατεργάζεται - α' μέρος (update)

Όσοι αναγνώστες δεν ζούσατε τα τελευταία τρία χρόνια κάτω από μία πέτρα ή μέσα σε ένα πιθάρι, γνωρίζετε ότι διάγουμε περίοδο όχι απλώς ισχνών αλλά σκελετωμένων αγελάδων. Αυτό που λείπει, όπως έχω εξηγήσει εδώ, εδώ και εδώ (χρωστάω ακόμη το β' μέρος σε αυτό, ξέρω), δεν είναι η τροφή για τις αγελάδες. Αυτό που λείπει είναι ο χρηματικός μεσάζων, το μαρούλι για να αγοραστούν αυτές οι τροφές. Αυτό λόγω εγγενών αδυναμιών των μονεταριστικών (βλ. χρεοκινούμενων) οικονομικών συστημάτων, ήτοι των μόνων συστημάτων που έχουν εφαρμοστεί με διάφορες παραλλαγές από τότε που εκείνο το αρχαίο υποτυπώδες "νομισματοκοπείο" έκοψε το πρώτο χονδροειδές νόμισμα.

Αλλά το θέμα μου στο παρόν άρθρο δεν είναι η προβληματική, βασισμένη στο χρέος, παγκόσμια οικονομία. Αυτό το περιέγραψα επαρκώς στα τρία παραπάνω άρθρα. Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθώ με τι μπορούμε να κάνουμε, είτε ψωμολυσσάμε είτε θέλουμε απλώς ένα συμπλήρωμα, για να βγάλουμε χρήματα από άρθρα στο δίκτυο. Το δίκτυο βρίθει από scams. Για κάθε νομότυπη crowdsourcing ιστοσελίδα πρέπει να υπάρχουν εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες απάτες. Σελίδες φαντάσματα που ανοίγουν καθημερινά σαν μανιτάρια, αλιεύουν μερικές χιλιάδες χρήστες, τσιμπάνε όλα τα $ από τα άρθρα τους και κατόπιν κλείνουν δίχως καμία εξήγηση ή "λόγω οικονομικών αδυναμιών". Αυτό δεν είναι τόσο συνηθισμένο βέβαια, αυτό που πιο συχνά συμβαίνει είναι η πληρωμή ενός μικρού ποσοστού των χρηστών ώστε να λειτουργήσουν ως κράχτες, να εγγυηθούν βάσει ιδίας εμπειρίας για την προσέλκυση της κύριας μάζας που πληρώνεται σπάνια ή ποτέ. Και όταν η πίεση του ατμού της οργής της κύριας μάζας φτάσει σε κρίσιμα bars, κλείνουν και μετά ξανανοίγουν με φρέσκια ονομασία και σχεδίαση. Ότι περίπου κάνουν και τα δικά μας ΜΜΕ δηλαδή.

Τι είναι το crowdsourcing; Τα ιστολόγια, είτε τα εντελώς δωρεάν (σε domain xx.blogspot.xx) του Blogger είτε οι πολύ πιο σοβαρές λύσεις του Wordpress, κατά μία άποψη μας ανήκουν εξ'ολοκλήρου. Μπορούμε εντός λογικών ορίων να κάνουμε ότι θέλουμε με αυτά. Μπορούμε ακόμη και πορνό να βάλουμε, απλώς το Blogger θα μας κολλήσει μία κάρτα προειδοποίησης ασεμνούς περιεχομένου (στο Wordpress δεν ξέρω αν επιτρέπεται) - και αυτό μόνο αν μας "φιλοξενεί", δίχως να έχουμε πάρει το δικό μας  domain (δηλ. αν παρεμβάλλεται το .blogspot. στο domain μας).  Ότι διαφημίσεις βάλουμε θα πάρουμε ολόκληρο το ποσό, μείον βέβαια την προμήθεια της πλατφόρμας διαφήμισης. Π.χ. από τα έσοδα των διαφημίσεων adsense περίπου τα 2/3 πάνε σε εσάς και το 1/3 στην Google. Αλλά η Google δεν σας ζητάει κάποιο επιπλέον ποσό από αυτά τα 2/3 για την φιλοξενία των διαφημίσεων στο Blogger, γιατί ο χώρος σας έχει παραχωρηθεί αποκλειστικά.

Αυτό συμβαίνει στις ιστοσελίδες που βασίζονται στην τεχνική crowdsourcing. Σε αυτές γράφετε κάποια άρθρα και από τις διαφημίσεις που εμφανίζονται στα άρθρα σας κρατάτε το 50 έως 80% - σπάνια ακόμη και το 100% όταν η σελίδα εμφανίζει και συμπληρωματικές διαφημίσεις στις οποίες εσείς δεν έχετε μερίδιο. Το γιατί να γράψετε άρθρα στην ιστοσελίδα και όχι στο blog σας είναι προφανές. Το blog σας έχει πολύ μικρότερη κίνηση, μικρότερη πρόσβαση σε αναγνωστικό κοινό. Μικρότερη κίνηση συνεπάγεται λιγότερα κλικς, μικρότερους δείκτες CTR (ποσοστά κλικς ανά αναγνώσεις) και χαμηλότερο CPC (έσοδα ανά κλικ). Αυτοί είναι οι τρεις παράγοντες που καθορίζουν τα κέρδη σας σε οποιαδήποτε διαφημιστική υπηρεσία, από adsense και Chitica (η μεγάλη ανταγωνίστρια του adsense, που τσίμπησε προ 1-2 ετών η Yahoo) έως Bidvertizer, Amazon Associates*, Infolinks κτλ Ασφαλώς αν το ιστολόγιό σας έχει πολλή κίνηση -λ.χ. προσελκύει το 10-15% των αναγνωστών μιας crowdsourcing ιστοσελίδας- τότε δεν έχει νόημα να γράφετε σε "ξένες" ιστοσελίδες. Είναι καλύτερα να ενισχύσετε με περισσότερα και ποιοτικότερα άρθρα τον δικό σας χώρο, ώστε να διευρύνετε το δικό σας δικτυακό αποτύπωμα.

Στο β' μέρος θα γράψω για τις περιπέτειές μου με τρεις από αυτές τις ιστοσελίδες. Έχω δημιουργήσει λογαριασμούς σε 8-10 από όσες εξακριβωμένα πληρώνουν, αλλά μόνο σε τρεις έχω ως τώρα ανεβάσει άρθρα, το Triond, την Bukisa και το Infobarrel. Στο τελευταίο μόλις ξεκίνησα. Τα περσινά άρθρα μου και ποιήματα στο Triond μπορείτε να τα διαβάσετε από το γκατζετάκι "My English Articles", ναι αυτό στο κατώτερο μέρος του ιστολογίου που αναρωτιόσασταν τι να κάνει αλλά ποτέ δεν κλικάρατε να μάθετε. Από αυτές τις τρεις μόνο από το Triond είδα ως τώρα μερικά €πουλα στα χέρια μου - πληρώνει χάλια αλλά πληρώνει. Και οι τρεις δέχονται μόνο αγγλόφωνα κείμενα (δυστυχώς ακόμη δεν έχω εντοπίσει κάτι αντίστοιχο στο ελληνόφωνο δίκτυο)**. Οι 2+2 παραπάνω σύνδεσμοι αποτελούν τα λεγόμενα referrals από τους αντίστοιχους λογαριασμούς μου. Αυτό σημαίνει ότι αν γραφτείτε μέσω αυτών και βγάλετε κάποια μπικικιόνια, εγώ θα πάρω ένα μικρό (μονοψήφιο) ποσοστό από αυτά - το ίδιο βέβαια μπορείτε να κάνετε και εσείς μετά με δικά σας referrals.

*Διόρθωση, το Amazon Associates δουλεύει διαφορετικά. Είναι από τις λεγόμενες affliliate υπηρεσίες. Τα κλικς καταγράφονται αλλά δεν πληρώνουν καθόλου. Ως αντάλλαγμα για αυτό δίνουν ένα πολύ γενναιόδωρο ποσοστό επί όσων πωλήσεων γίνουν μέσω του ιστολογίου σας (ή μέσω συνδεδεμένου λογαριασμού σας σε crowdsourcing ιστοσελίδα), της τάξης του 15-20%.
**Πάνω σε αυτό αναμένετε σχετικό άρθρο, άρθρο στο οποίο θα αναρωτιέμαι και ταυτόχρονα προτείνω σε όποιους ενδιαφερόμενους έχουν την θέληση και την τεχνογνωσία να στήσουν μία σχετική σελίδα. Αν υπάρχει ελληνόφωνη σελίδα crowdsourcing θα είναι τόσο μικρή που δεν την έχω ακόμη εντοπίσει. Αναρωτιέμαι γιατί το "ελληνικό δαιμόνιο" δεν έχει ακόμη ασχοληθεί με αυτό τον τομέα.

28 Σεπ 2011

#29 «Ταξίδι Θανάτου στην Ευρωζώνη»

Άρθρο του νομπελίστα οικονομολόγου Paul Krugman στους New York Times, στο οποίο περιγράφει τις λάθος επιλογές εκατέρωθεν του Ατλαντικού. Τα σχόλια νομίζω είναι περιττά (οι εμφάσεις από μένα)...


Είναι δυνατόν να νιώθεις τρόμο και ταυτόχρονα ανία; Ετσι νιώθω για τις διαπραγματεύσεις που γίνονται τώρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη, και υποπτεύομαι ότι και άλλοι παρατηρητές συμμερίζονται το συναίσθημα.

Από τη μία πλευρά, η κατάσταση της Ευρώπης είναι πραγματικά, πραγματικά τρομακτική: με χώρες που αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο της οικονομίας της ευρωζώνης υπό κερδοσκοπική επίθεση, απειλείται η ίδια η ύπαρξη του ενιαίου νομίσματος - και μια κατάρρευση του ευρώ θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια ζημιά στον κόσμο...

Από την άλλη πλευρά, οι ευρωπαίοι πολιτικοί μοιάζουν έτοιμοι να αποφασίσουν μία από τα ίδια. Θα βρουν πιθανώς έναν τρόπο για να δώσουν περισσότερη πίστωση στις προβληματικές χώρες, αλλά δεν μοιάζουν καθόλου έτοιμοι να ομολογήσουν ένα κρίσιμο γεγονός - ότι χωρίς μία πιο επεκτατική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική στις πιο ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης, όλες τους οι προσπάθειες διάσωσης θα αποτύχουν.


Μέχρι τώρα, η απάντηση της Ευρώπης ήταν να απαιτεί σκληρή δημοσιονομική λιτότητα, ιδίως μεγάλες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, από τους οφειλέτες, δίνοντάς τους ταυτοχρόνως κάποια χρηματοδότηση έως ότου επιστρέψει η εμπιστοσύνη των ιδιωτών επενδυτών. Μπορεί να λειτουργήσει αυτή η στρατηγική;

Οχι για την Ελλάδα, η οποία χρωστάει περισσότερα από όσα θα μπορούσε να ξεπληρώσει. Μάλλον όχι για την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, που για διαφορετικούς λόγους έχουν επίσης μεγάλο βάρος χρέους. Αλλά με δεδομένο ένα ευνοϊκό εξωτερικό περιβάλλον - ιδίως μια ισχυρή συνολική ευρωπαϊκή οικονομία με μέτριο πληθωρισμό - η Ισπανία, που ακόμη και τώρα έχει σχετικώς χαμηλό χρέος, και η Ιταλία, που έχει υψηλό επίπεδο χρέους αλλά εκπληκτικά μικρά ελλείμματα, θα μπορούσαν πιθανώς να τα καταφέρουν.

Δυστυχώς, οι ευρωπαίοι πολιτικοί μοιάζουν αποφασισμένοι να αρνηθούν σε αυτούς τους οφειλέτες το περιβάλλον που χρειάζονται.

Σκεφθείτε το κάπως έτσι: η ιδιωτική ζήτηση στις χώρες οφειλέτες έχει βυθιστεί με το τέλος της ευημερίας που χρηματοδοτούσε τα χρέη. Στο μεταξύ, οι δαπάνες στον δημόσιο τομέα έχουν μειωθεί επίσης κατακόρυφα από τα προγράμματα λιτότητας. Από πού λοιπόν υποτίθεται ότι θα έρθουν οι δουλειές και η ανάπτυξη; Η απάντηση πρέπει να είναι από τις εξαγωγές, κυρίως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Αλλά οι εξαγωγές δεν μπορούν να αυξηθούν, αν οι χώρες πιστωτές εφαρμόζουν επίσης πολιτικές λιτότητας, σπρώχνοντας ολόκληρη την Ευρώπη πίσω προς την ύφεση.

Επιπλέον, οι χώρες οφειλέτες πρέπει να μειώσουν τιμές και κόστη σε σχέση με χώρες πιστωτές όπως η Γερμανία, κάτι που δεν θα ήταν πολύ δύσκολο αν η Γερμανία είχε πληθωρισμό 3 ή 4% επιτρέποντας στους οφειλέτες να κερδίσουν έδαφος έχοντας απλώς χαμηλό ή μηδενικό πληθωρισμό. Αλλά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τάσσεται υπέρ του αποπληθωρισμού - έκανε ένα τρομερό λάθος αυξάνοντας τα επιτόκια το 2008, την ώρα που ενισχυόταν η οικονομική κρίση, και έδειξε ότι δεν έμαθε τίποτε επαναλαμβάνοντας αυτό το λάθος εφέτος.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η αγορά περιμένει τώρα πολύ χαμηλό πληθωρισμό στη Γερμανία - γύρω στο 1% για τα επόμενα πέντε χρόνια - που σημαίνει σημαντικό αποπληθωρισμό στα έθνη οφειλέτες. Αυτό θα επιδεινώσει την κατάστασή τους και θα αυξήσει το πραγματικό βάρος των χρεών τους, εξασφαλίζοντας λίγο-πολύ την αποτυχία κάθε προσπάθειας διάσωσης.

Μέρος του προβλήματος ίσως είναι ότι αυτές οι πολιτικές ελίτ έχουν μια επιλεκτική ιστορική μνήμη. Αρέσκονται να μιλούν για τον πληθωρισμό στη Γερμανία των αρχών της δεκαετίας του 1920 - μια ιστορία, που τυγχάνει όμως να μην έχει καμμία σχέση με την τρέχουσα κατάσταση. Και όμως, δεν μιλούν σχεδόν ποτέ για ένα πολύ πιο σχετικό παράδειγμα: τις πολιτικές του Χάινριχ Μπρούνινγκ, καγκελαρίου της Γερμανίας την περίοδο 1930-1932, η επιμονή του οποίου στον ισοσκελισμό των προϋπολογισμών έκανε την Μεγάλη Υφέση ακόμη χειρότερη στη Γερμανία από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη - ανοίγοντας τον δρόμο σε ξέρετε τι.

Δεν περιμένω κάτι τόσο άσχημο να συμβεί στην Ευρώπη του 21ου αιώνα. Αλλά υπάρχει ένα πολύ μεγάλο χάσμα ανάμεσα σε αυτό που χρειάζεται το ευρώ για να επιβιώσει και σε αυτό που οι ηγέτες της Ευρώπης είναι πρόθυμοι να κάνουν, ή ακόμη και να συζητήσουν. Και με δεδομένο αυτό το χάσμα, είναι δύσκολο να βρεις λόγους για να είσαι αισιόδοξος.
(New York Times - Το Βήμα)

25 Σεπ 2011

#24 Τα έχωσε στον ΓΑΠ ο Πούτιν

Διαβάζω πως το ΠΑΣΟΚ έχει πλέον καταρρεύσει δημοσκοπικά σε επίπεδα της τάξεως του 20%, επιβεβαιώνοντας έτσι την προηγούμενη ανάρτηση. 

Ευτυχώς, τελικά, ο κόσμος δεν είναι τόσο χαζός (o ένας στους πέντε παραμένει αμετανόητος πρασινοφρουρός) - αλλά αμφιβάλλω πως αυτή η αντιπασοκική τάση θα επιβεβαιωθεί και στις κάλπες. 

Το πιθανότερο είναι για ακόμη μία φορά να αποδείξουμε πως η βλακεία μας είναι απεριόριστη, ακόμη και τώρα.  Αλλά επειδή δεν μου αρέσουν και δεν εμπιστεύομαι τις δημοσκοπήσεις -και τις προβλέψεις γενικώς- σας μεταφέρω καλύτερα το πως τα έσουρε ο Πούτιν στον πάντοτε εύθυμο και χαμογελαστό πρωθυπουργό μας κατά την συνάντησή τους. Η ρώσικη νυφίτσα τα έχωσε στην κυβέρνηση με γάντι αλεπουδίσιο, από αλεπού σιβηρίας παρακαλώ. Αναμεταδίδω από το defencenet.gr  ...

Μαθήματα εθνικής αξιοπρέπειας από τον Β.Πούτιν στον Γ.Παπανδρέου!  

Μαθήματα κυβερνητικής και εθνικής αξιοπρέπειας από τον Βλάντιμιρ Πούτιν στον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος B.Πούτιν, φαίνεται ότι του το "χρώσταγε" του Έλληνα πρωθυπουργού από τον Φεβρουάριο του 2010, όταν ο Β.Πούτιν ήταν έτοιμος να βοηθήσει την Ελλάδα με το δάνειο των 25 δισ. ευρώ και ο Γ.Παπανδρέου μιλούσε για ... το πόσο κακό κάνει το κάπνισμα!

Πριν λίγο ο Ρώσος ηγέτης "φωτογραφίζοντας" την Ελλάδα κα την κυβέρνηση Παπανδρέου, προχώρησε σε έναν πρωτοφανή υπαινιγμό για εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, επικρίνοντας με βαριές εκφράσεις τις αποφάσεις Παπανδρέου: "Τις χώρες της ΕΕ που ζητούν από τη Γερμανία και τη Γαλλία οικονομική βοήθεια, λέγοντας ότι ανταλλάσσουν την εθνική τους κυριαρχία με ελεημοσύνες"!

Είναι πραγματικά πρωτοφανής ο τρόπος και το περιεχόμενο της δήλωσης του Β.Πούτιν, ο οποίος μάλιστα έκανε την δήλωση αυτή - την οποία μετέδωσε ειδικά το πρακτορείο ειδήσεων Ίντερφαξ - στη διάρκεια συνεδρίου στη Μόσχα του κόμματός του, της "Ενωμένης Ρωσίας".

"Μπορείς να βγεις στους δρόμους και να διαμαρτυρηθείς, να παλέψεις, όμως, αν δεν έχεις καθόλου χρήματα δεν μπορείς απλώς να κάθεσαι εκεί με απλωμένο το χέρι. Η Ρωσία εκτιμάει πάρα πολύ την εθνική της κυριαρχία, για να ζητήσει από άλλες χώρες οικονομική βοήθεια, ενώ ορισμένα μικρότερα ευρωπαϊκά έθνη παραχωρούν την εθνική κυριαρχία τους επειδή ελπίζουν σε βοήθεια από τη Γαλλία και τη Γερμανία" κατέληξε! Και βέβαια δεν αναφερόταν ούτε στην Πορτογαλία, ούτε στην Ιρλανδία...

Τέτοιο "φτύσιμο" δεν έχει ξαναπέσει ποτέ από την ηγεσία ενός έθνους σαν την Ρωσία σε μία κυβέρνηση, ειδικά την ελληνική. Οι πάγοι στις σχέσεις Μόσχας με την κυβέρνηση Παπανδρέου, τείνουν να λάβουν χαρακτήρα "παγετώνα"...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

πηγή

4 Σεπ 2011

#2 Θεωρίες συνομωσίας, οι τροϊκανοί, το χρέος και στην μέση ο...ΓΑΠ

Τι είναι τελικά οι θεωρίες συνομωσίας; Φαντασιώσεις γραφικών και θεοπάλαβων, αχτίδες αλήθειας στο επιμελώς απλωμένο πέπλο ψεύδους που σκεπάζει τα πάντα ή κάτι ανάμεσα;  

Κάπου είχα διαβάσει πως "οι ισχυροί" αυτού του πλανήτη διαρρέουν ή ενθαρρύνουν ψευδείς θεωρίες συνομωσίας ώστε όταν αποκαλυφθεί το ψεύδος τους ο κόσμος να μην πιστεύει ούτε στις πραγματικές. Έξυπνο ε; 

Εφόσων π.χ. αποδείχθηκε πως ο Σβαρτζενέγκερ και ο Σταλόνε δεν είναι τελικώς εξωγήινοι, όπως διατεινόταν ομάδα ουφολόγων "βάσει διασταυρωμένων στοιχείων", αλλά με 100% γήινο DNA, άρα και οι Δίδυμοι Πύργοι δεν καταρρίφθηκαν τελικά από την Mossade όπως βελάζουν πολλοί, αλλά από την Al Qaeda
Case closed...

Ας έρθουμε όμως λίγο στα καθ'ημάς. Τι παίζει τελικά με την λατρεμένη μας κυβέρνηση; Είναι προδότες, σωτήρες, παράφρονες, ή απλά προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο για να φάνε όσα προλάβουν; Ο ΓΑΠ τα έχει όντως πάρει, είναι Μασόνος, εκτελεί εντολές από την Λέσχη Μπίλντεμπεργκ ή ο άνθρωπος όντως αγωνίζεται για το καλό της χώρας όπως δεν παύει στιγμή να σκούζει; Προσωπικά ενδιαφέρομαι περισσότερο για την σχέση της κυβέρνησης με τους ευρωπαίους και για την ατζέντα των δεύτερων. Αν το ΠΑΣΟΚ μας πρόδωσε μας πρόδωσε στους ευρωπαίους και στο ΔΝΤ, ήτοι τους αμερικάνους. Ο προφανής στόχος της εικαζόμενης προδοσίας; Μα ασφαλώς η σταδιακή ανταλλαγή αέρα (χρέος) με πραγματική αξία : ενέργεια, εκτάσεις γης και ακινήτων, τηλεπικοινωνίες και συχνότητες, και βέβαια χρυσό.Το κίνητρό της; Πραγματικά δεν γνωρίζω.

Δεν γνωρίζω αν όντως η κυβέρνηση πιστεύει στον "αγώνα" της -με τον ίδιο περίπου τρόπο που ένας ιδιοκτήτης σκλάβων πιστεύει πως οφείλει να τους μαστιγώνει, γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, πρέπει να τους λυγίσει για το καλό τους- ή αν γνωρίζουν πως όλες αυτές οι θυσίες απλώς θα επιδεινώσουν την οικονομία, αν αυτός πραγματικά είναι ο σκοπός τους, αν απλά συμπλέουν με την τρέλα(;) των ευρωπαίων, ή αν απλά τους έχουν τάξει από μία λευκή επιταγή και έναν τρισαπόρρητο λογαριασμό όψεως στο Λιχτενστάιν. Σαφώς θα ήταν εντελώς ηλίθιοι και αφελείς αν όντως πίστευαν στην πολιτική τους, την στιγμή που κανένας σοβαρός οικονομολόγος στον κόσμο δεν πιστεύει πως μπορεί να αποδώσει.


Εν κατακλείδει πάντως, η κυβέρνηση Παπανδρέου, όπως και ουσιαστικά όλες οι κυβερνήσεις από τότε που ιδρύθηκε το νεο-Ελληνικό κράτος, αλλά και όλες οι κυβερνήσεις παγκοσμίως, είναι απλώς οι διαχειριστές και κληρονόμοι ενός σάπιου, μη βιώσιμου συστήματος. Μίας σαμπρέλας σαθρής, χιλιοσκασμένης και χιλιομπαλωμένης που δεν αντέχει άλλα μπαλώματα. Χρέη πάντα υπήρχαν, αλλά διαχειρήσιμων μεγεθών. Μετά όμως την εγκατάλειψη του συστήματος του Brenton Woods (ο περίφημος "κανόνας του χρυσού") το 1971, το παγκόσμιο χρέος πολλαπλασιάστηκε εκθετικά, μιας και τότε εκκολάφθηκαν οι συνθήκες για αυτό. Από το 1970 ακατάπαυστα δημιουργείται νέο χρήμα από νέο χρέος, με αποτέλεσμα σήμερα το παγκόσμιο χρέος να είναι 9 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ, ένα γαλαξιακών μεγεθών ποσό της τάξης των...400 τρις $.

Δηλαδή δεν πρόκειται να ξεχρεωθεί ποτέ. Και να υπήρχε η πρόθεση να ξεχρεωθεί είναι αδύνατο, αυτά τα χρήματα δεν υπάρχουν, ούτε καν το εν δέκατο αυτού του ποσού. Και δεν συμφέρει στις μηχανές παραγωγής χρέους (τράπεζες) να ξεχρεωθεί, ακριβώς γιατί το χρέος είναι που δημιουργεί νέο χρήμα και όχι το αντίστροφο. Αν ξεχρεωθεί ή διαγραφεί όλο το χρέος τέλος, κλείνει η αντλία φρέσκου χρήματος. Θα εξηγήσω το πως, για όσους το αγνοούν, σε ύστερα άρθρα.