Δυστυχώς το αλλοτινό "πρότυπο δημοσιογραφίας" -αν ήταν και ποτέ- κατέφυγε και αυτό στην εύκολη λύση της κινδυνολογίας. Κατά τον Paul Taylor του Reuters υπάρχουν μόνο δυο πιθανές λύσεις για την ευρωζώνη :
 | ||||||||||||||||||||
| H EKT - Φρανκφούρτη |
1. Η αδιέξοδη "λύση" της Μέρκελ και των Γερμανών για περαιτέρω λιτότητα, που βέβαια δεν οδηγεί πουθενά γιατί ευνούχισε πλήρως την ανάπτυξη και στο τέλος θα φτάσουμε να κόβουμε έξοδα από...μηδέν έσοδα.
2. Και η "λύση" αλά FED : υποχρεώνουμε την ΕΚΤ να τυπώσει ευρώπουλα χωρίς κανένα αντίκρυσμα, ώστε με αυτά να αγοράσει ομόλογα απευθείας από την Ιταλία, την Ελλάδα και όποια άλλη χώρα χρειαστεί, χρηματοδοτώντας δηλαδή άμεσα το χρέος τους. Και αυτό με το πολύ χαμηλό "παρεμβατικό επιτόκιο" της ΕΚΤ, που σήμερα είναι μόλις στο 1,25%
Ο αρθρογράφος παίρνει θέση : δεν πιστεύει στην "λύση" της λιτότητας -κανείς δεν πιστεύει, ούτε η ίδια η Μέρκελ- οπότε προκρίνει το τύπωμα αέρα κοπανιστού ως την μόνη ελπίδα για την ευρωζώνη και την ίδια την βιωσιμότητα του Ευρώ. Διαφορετικά λέει το μόνο που έχουμε μπροστά μας είναι η...άβυσσος. Μεταφέρει με λίγα λόγια τις ίδιες @λογίες του "διεθνούς κύρους και εμβέλειας" αρχι@λόγου Paul de Grauwe στον οποίο τα έχωσα όπως του άρμοζε πριν λίγες μέρες.
Οι Γερμανοί αντιστέκονται στην "λύση" της εμπλοκής της ΕΚΤ γιατί αυτό θα προκαλέσει πληθωριστικές πιέσεις (περισσότερο και φθηνότερο χρήμα = υψηλότερος πληθωρισμός). Ακόμη τους στοιχειώνει το 1923 και η περίοδος υπερπληθωρισμού αμέσως μετά τον Β'ΠΠ. Οι "οικονομολόγοι" πάντως σαν τον de Grauwe διατείνονται ότι μια δυναμική παρέμβαση της ΕΚΤ θα είχε ελάχιστες επιπτώσεις στον πληθωρισμό και εν πάσει περιπτώσει οι απώλειες θα αντισταθμίζονταν από τα οφέλη. Και αυτό που μοιάζει με οξεία αντιπαράθεση -αλλά μπορεί και να είναι απλώς ένα πολιτικό θέατρο- των δυο στρατοπέδων εξακολουθεί να συνεχίζεται.
Ευρώ ή άβυσσος λοιπόν! Κανείς, ποτέ, πουθενά στο Reuters και γενικώς στα "σοβαρά", τα λεγόμενα "mainstream", ειδησεογραφικά πρακτορεία δεν αναρωτήθηκε μήπως τελικά θα ήταν θετική η κατάρρευση της ευρωζώνης. Θετική για να πούμε όλοι "Τέλος αυτό δοκιμάστηκε και απέτυχε, τι άλλη λύση μας μένει;" Μα ασφαλώς το να υιοθετηθεί ένα νέο, μη χρεοκρατικό σύστημα. Καλά οι δικοί μας πολιτικοί και της Ευρώπης τι θα μας πουν; Αφού είναι το ίδιο το σύστημα. Από το Reuters όμως περίμενα κάτι καλύτερο και πιο ευφάνταστο από την στείρα παπαγαλία των θέσεων των κοαζόντων οικονομολόγων - χρυσοαμοιβόμενων υπαλλήλων των μεγαλοτραπεζών. Προφανώς έκανα λάθος. Πλέον θα το παρακολουθώ με αμιγώς κριτική ματιά.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου