#245 Εικόνες από την γερμανοϊταλική μονομαχία, εντός και εκτός... αρένας

Ω ναι, τελικά η Γερμανία δεν θα πάει στον τελικό του Euro. Οι Ιταλοί, και δη ο.. super Mario Balotelli, τους έκοψαν την καταιγιστική φόρα και τους έστειλαν να δουν τον τελικό από τα σπίτια τους. Η Γερμανία έχασε με 2-1 και τα καρδιοφύλια της Frau έγιναν επίσης από δυο ένα. Πέραν αυτών oφείλω να ομολογήσω ότι δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο, δεν μου αρέσει καθόλου.

Πέραν της ακραίας εμπορευματικοποίησης λίγοι συνειδητοποιούν ότι πρόκειται απλώς -και αυτό για όλα τα μαζικά αθλήματα και οτιδήποτε αφορά υπερθέαμα- για  την εξέλιξη των αιματηρών θεαμάτων με μονομαχίες σκλάβων στις Ρωμαϊκές αρένες. Στην Αρχαία Ρώμη η μεγάλη μάζα του λαού είχε ακούσει την πείνα της ή ζούσαν σαν τα ποντίκια και τον περισσότερο πλούτο τον απομυζούσε το πλουσιότερο ποσοστό του πληθυσμού. Ίσως τότε να μην ήταν το 1% λόγω πολύ μικρότερου πληθυσμού, αλλά άντε να ήταν ένα 5, το πολύ 10%.

Οι πλούσιοι για μην έχουν κάθε μέρα και από μία μίνι επανάσταση στα χέρια τους χρειαζόντουσαν μία λύση ώστε ο όχλος τον οποίο απομυζούσαν σαν βδέλες κατόπιν 40μερης χορτοφαγίας να εκτονώνεται, να απασχολείται με κάτι που τον έκανε φαινομενικά ευτυχισμένο μετά το τέλος της δουλικής βάρδιας. Αυτό ώστε επικίνδυνες σκέψεις όπως "Θέλω να ανοίξω στα δυο το κεφάλι αυτού του αλήτη που δεν κουνάει ούτε το δαχτυλάκι του και βγάζει 100 φορές περισσότερα από εμένα" να μην περνούν από το μυαλουδάκι τους. Η μαγική λύση βρέθηκε λοιπόν στις αρένες. Δεν κόστιζε σχεδόν τίποτα, γιατί όλοι οι μονομάχοι ήταν συλληφθέντες αιχμάλωτοι πολέμου ή άλλου είδους σκλάβοι. Και οι σκλάβοι δεν πρόκειται να πάνε στην Επιθεώρηση Εργασίας αν δεν τους πληρώσεις για 20 χρόνια. Δεν έχουν δικαιώματα ή κανενός είδους ιδιοκτησία, είναι οι ίδιοι ιδιοκτησία. Αρκεί να τους ταΐζεις οριακά, ίσα ίσα για μην ψοφάνε και να μην καταρρέουν μέσα στις αρένες πριν την ώρα που πρέπει.

Σήμερα είμαστε υποτίθεται πιο πολιτισμένοι, αλλά όσο υπάρχει αυτό το δυσθεώρητο άνοιγμα της κοινωνικής ψαλίδας, τόσο δυσθεώρητο ώστε κάποιοι να βγάζουν σε μία μόλις μέρα όσα κάποιοι άλλοι βγάζουν σε δέκα χρόνια, σαφώς χρειάζεται και πάλι ο όχλος να απασχολείται με κάτι που τον φανατίζει, τον διασκεδάζει, τον εκτονώνει (γιατί το κεφαλάκι του CEO των 10 εκατ. $ το χρόνο το θέλουμε στην θέση του ε; ), του δίνει "χαρά". Και όταν αφορά παιχνίδια εθνικών ομάδων περνάμε ένα επίπεδο παραπάνω γιατί μπλέκεται και ο πατριωτισμός στην μέση. Απολαύστε λοιπόν εικόνες από τις ρωμαϊκές αρένες του 21ου αιώνα για να κλείσω και εγώ το στόμα μου - μην γράψω άλλες δέκα σελίδες και γίνω κουραστικός. Και όποιος διαφωνεί ας καταθέσει την άποψή του μετά τον χαρακτηριστικό ήχο.
Όλες οι εικόνες πλην της τελευταίας είναι από το πρακτορείο Reuters.

Read More

#171 Σήμερα στις 11 π.μ. αποφασίζει η Χάγη (και) για το Δίστομο -- UPDATE

Σήμερα στις 11 το πρωί ώρα Ελλάδος, σε κάτι λιγότερο από 90', το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγη αποφασίζει για την προσφυγή της Γερμανίας έναντι της Ιταλία για τις περίφημες γερμανικές αποζημιώσεις. Είχα γράψει για αυτό στις 27 Γενάρη.

Αφορά πρωτίστως τους Ιταλούς αλλά στην υπόθεση συνδέθηκε και η Ελλάδα, λόγω της δικαίωσης των θυμάτων του Διστόμου από το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς και της επικύρωσης της απόφασης από τον Άρειο Πάγο, που επιδίκασε αποζημίωση 28 εκατομμύρια ευρώ. Στην συνέχεια η Χάγη έκανε δεκτή να δικάσει τις δυο υποθέσεις μαζί, η δίκη έγινε και η τελική απόφαση βγαίνει σήμερα.

Οι Γερμανοί προσέφυγαν στην Χάγη με το σκεπτικό ότι τα ιταλικά δικαστήρια (και αργότερα τα ελληνικά) δεν σεβάστηκαν την "ετεροδικία" της (δικαστική ανεξαρτησία) και ενέκριναν κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου. Η υπόθεση και στην μεν και στην δε πλευρά της Αδριατικής αφορά ιδιώτες και όχι δημόσια. Αλλά αν τυχόν υπάρξει καταδίκη -λέμε τώρα...- αυτό υποθέτω ότι συνιστά ένα άριστο νομικό προηγούμενο και για προσφυγή του ελληνικού δημοσίου (το ιταλικό κράτος τότε ήταν σύμμαχος). Αλλά θα υπάρξει; Και αν υπάρξει θα υπάρξει η θέληση από τα δικά μας λαμόγια που οι Γερμανοί τους μιζάρουν;
 
Όσοι αδημονείτε και δεν μπορείτε ούτε καφέ να πιείτε πριν ακούσετε την απόφαση συντονιστείτε στην σελίδα του Διεθνούς Δικαστηρίου όπου η κρίση των Ανώτατων των Ανωτάτων δικαστών θα μεταδοθεί ζωντανά σε όλη την υδρόγειο : http://www.icj-cij.org/

Update : Δυστυχώς η Χάγη αποφάσισε τελικά υπέρ της Γερμανίας. Τώρα υποθέτω ότι το μόνο που απομένει για τις γερμανικές αποζημιώσεις είναι απευθείας προσφυγή στην Χάγη ενάντια στην Γερμανία. Αυτό είναι ανεξάρτητο, η σημερινή απόφαση αφορούσε το αν τα δικαστήρια μιας χώρας μπορούν να επιδικάσουν αποζημιώσεις έναντι μιας άλλης χώρας, όχι το αν η Γερμανία έχει υποχρέωση να δώσει αποζημιώσεις. Αλλά νομίζω ότι αυτό δεν μπορούν να το κάνουν φυσικά πρόσωπα (ιδιώτες), ούτε δήμοι ή περιφέρειες, παρά μόνο κράτη. Δηλαδή, όσον αφορά την προσφυγή, οι κυβερνήσεις που τα εκπροσωπούν. Το βλέπετε πιθανόν να συμβεί με τους δικούς μας κυβερνώντες - κάθε απόχρωσης;;

Read More

#77 Reuters : "H Ευρωζώνη κοιτάει την άβυσσο" (Ή άβυσσος την κοιτάει;)

Δυστυχώς το αλλοτινό "πρότυπο δημοσιογραφίας" -αν ήταν και ποτέ- κατέφυγε και αυτό στην εύκολη λύση της κινδυνολογίας. Κατά τον Paul Taylor του Reuters υπάρχουν μόνο δυο πιθανές λύσεις για την ευρωζώνη :  

H EKT - Φρανκφούρτη

1. Η αδιέξοδη "λύση" της Μέρκελ και των Γερμανών για περαιτέρω λιτότητα, που βέβαια δεν οδηγεί πουθενά γιατί ευνούχισε πλήρως την ανάπτυξη και στο τέλος θα φτάσουμε να κόβουμε έξοδα από...μηδέν έσοδα.

2. Και η "λύση" αλά FED : υποχρεώνουμε την ΕΚΤ να τυπώσει ευρώπουλα χωρίς κανένα αντίκρυσμα, ώστε με αυτά να αγοράσει ομόλογα απευθείας από την Ιταλία, την Ελλάδα και όποια άλλη χώρα χρειαστεί, χρηματοδοτώντας δηλαδή άμεσα το χρέος τους. Και αυτό με το πολύ χαμηλό "παρεμβατικό επιτόκιο" της ΕΚΤ, που σήμερα είναι μόλις στο 1,25%

Ο αρθρογράφος παίρνει θέση : δεν πιστεύει στην "λύση" της λιτότητας -κανείς δεν πιστεύει, ούτε η ίδια η Μέρκελ- οπότε προκρίνει το τύπωμα αέρα κοπανιστού ως την μόνη ελπίδα για την ευρωζώνη και την ίδια την βιωσιμότητα του Ευρώ. Διαφορετικά λέει το μόνο που έχουμε μπροστά μας είναι η...άβυσσος. Μεταφέρει με λίγα λόγια τις ίδιες @λογίες του "διεθνούς κύρους και εμβέλειας" αρχι@λόγου Paul de Grauwe στον οποίο τα έχωσα όπως του άρμοζε πριν λίγες μέρες.

Οι Γερμανοί αντιστέκονται στην "λύση" της εμπλοκής της ΕΚΤ γιατί αυτό θα προκαλέσει πληθωριστικές πιέσεις (περισσότερο και φθηνότερο χρήμα = υψηλότερος πληθωρισμός). Ακόμη τους στοιχειώνει το 1923 και η περίοδος υπερπληθωρισμού αμέσως μετά τον Β'ΠΠ. Οι "οικονομολόγοι" πάντως σαν τον de Grauwe διατείνονται ότι μια δυναμική παρέμβαση της ΕΚΤ θα είχε ελάχιστες επιπτώσεις στον πληθωρισμό και εν πάσει περιπτώσει οι απώλειες θα αντισταθμίζονταν από τα οφέλη. Και αυτό που μοιάζει με οξεία αντιπαράθεση -αλλά μπορεί και να είναι απλώς ένα πολιτικό θέατρο- των δυο στρατοπέδων εξακολουθεί να συνεχίζεται.

Ευρώ ή άβυσσος λοιπόν! Κανείς, ποτέ, πουθενά στο Reuters και γενικώς στα "σοβαρά", τα λεγόμενα "mainstream", ειδησεογραφικά πρακτορεία δεν αναρωτήθηκε μήπως τελικά θα ήταν θετική η κατάρρευση της ευρωζώνης. Θετική για να πούμε όλοι "Τέλος αυτό δοκιμάστηκε και απέτυχε, τι άλλη λύση μας μένει;" Μα ασφαλώς το να υιοθετηθεί ένα νέο, μη χρεοκρατικό σύστημα.  Καλά οι δικοί μας πολιτικοί και της Ευρώπης τι θα μας πουν; Αφού είναι το ίδιο το σύστημα. Από το Reuters όμως περίμενα κάτι καλύτερο και πιο ευφάνταστο από την στείρα παπαγαλία των θέσεων των κοαζόντων οικονομολόγων - χρυσοαμοιβόμενων υπαλλήλων των μεγαλοτραπεζών. Προφανώς έκανα λάθος. Πλέον θα το παρακολουθώ με αμιγώς κριτική ματιά.

Read More