Τάδε έφη Παπαδήμος, σήμερα στην Βουλή. Γαρνιρίζοντάς το μάλιστα και με αστήρικτες εικασίες ότι αυτό θα μειώσει την ανεργία και «Οι άνεργοι δεν έχουν ούτε 13ο ούτε 14ο μισθό και πρέπει να νοιαστούμε και γι' αυτούς».
Προφανώς δεν υπάρχει πλέον καμμία απολύτως αμφιβολία ότι ο άνθρωπος αυτός ανέλαβε πρωθυπουργικά καθήκοντα καθαρά για να συνεχιστεί ακάθεκτα και ανεμπόδιστα, τουλάχιστον σε επίπεδο νομοθεσίας, η εθνική εκποίηση.
Όσοι φαντασιώνονταν μήπως τελικά θα μας αντιμετώπιζε... σοσιαλιστικά ή μάλλον (νεο)Κεϊνσιανικά, μιας που είναι οικονομολόγος, μπορούν πλέον να ξυπνήσουν. Ο Παπαδήμος ήταν γνωστό πως είναι θιασώτης της "δημοσιονομικής ορθοδοξίας", ήτοι το οικονομικό σκέλος του "νεοφιλελευθερισμού". Η "ορθοδοξία" αυτή σκοπεύει πρωτίστως να βάλει στον... ορθό δρόμο τους πολλούς, ώστε να δουλεύουν για τους λίγους με ολοένα και λιγότερα. Οι λίγοι έτσι έχουν υπερκέρδη και γίνεται συνεχώς αναδιανομή πλούτου από κάτω προς τα πάνω.
Οι ενστάσεις κάποιων πρασινοφρουρών βουλευτών ότι αν οι χαμηλοί μισθοί έφερναν ανάπτυξη τότε το Μπαγκλαντές και η Ινδονησία θα ήταν σαν το Άμπου Ντάμπι ή το Ντουμπάι είναι εύστοχες αλλά δεν βλέπουν ή μάλλον δεν θέλουν να δουν όλη την εικόνα. Την εικόνα αυτή την έχει όμως ήδη δει ο Παπαδήμος. Την "αποκάλυψε" σήμερα στην Βουλή απαντώντας στο επιχείρημα του Τσίπρα ότι με τους χαμηλούς μισθούς θα κλείσουν οι επιχειρήσεις μας γιατί δεν θα αγοράζει κανείς τίποτα : "Όσο οι εισαγωγές αυξάνονται τόσο οι επιχειρήσεις θα κλείνουν και η ανεργία θα αυξάνεται και προκειμένου να ανακάμψει η οικονομία πρέπει να βελτιώσει τις εξαγωγές της".
Εμείς λοιπόν μπορεί να μην έχουμε φράγκα να αγοράσουμε ότι σκατά παράγουμε αλλά οι καταναλωτές των πλουσιότερων χωρών στις οποίες μπορούμε να εξάγουμε έχουν. Άρα δεν τίθεται κανένα πρόβλημα με την κατάρρευση της εγχώριας κατανάλωσης μιας και το περίσσευμα μπορούμε να το εξάγουμε. Ίσα ίσα που μας συμφέρει να εξάγουμε περισσότερα από να τα αγοράζουμε οι ίδιοι, γιατί "γράφει" στο πλεόνασμα ισοζυγίου αυτό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο η Κίνα έχει υποδειγματικό πλεόνασμα ισοζυγίου και έχει τιγκάρει τις τράπεζές της με δολλάρια, ευρώ και γιεν (συγκεντρώνονας έμμεσα χρέος από αυτές τις χώρες) : Το μεγαλύτερο ποσοστό της παραγωγής της, και δη συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό ηλεκτρονικών συσκευών, το εξάγει.
Στο μελλοντικό σύμπαν λοιπόν του κου Παπαδήμου και των θιασωτών της "δημοσιονομικής ορθοδοξίας" ο κόσμος θα χωρίζεται σε :
- "φτωχές" χώρες -σε πραγματικό, όχι μέσο, κατά κεφαλήν ΑΕΠ- που είναι σχεδόν αποκλειστικά παραγωγοί. Η εσωτερική κατανάλωση ελάχιστα δυνατή, μόλις για να κινούνται τα γρανάζια και να μην καταρρέουν οι εργάτες-μηχανές. Σήμερα η Κίνα, αύριο ίσως η Ελλάδα.
- "πλούσιες" χώρες -σε πραγματικό και μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ- που συνδέονται εργοδοτικά με σχέσεις εργοδότη - εργαζόμενου ή σχεδιαστή - εργολάβου (=> Apple - Foxconn) με τις "φτωχές" χώρες.
- Είτε οι Κινέζοι θα ανεβάσουν μισθούς και κόστη παραγωγής στα δυτικά επίπεδα.
- Είτε οι δυτικοί θα ρίξουν τους μισθούς στα επίπεδα των Κινέζων : Κινεζοποίηση.
"Είμαστε 100 εκατομμύρια έξυπνοι με 1,4 δις σκλάβους, των οποίων καθημερινά πίνουμε το αίμα για να ζούμε όπως γουστάρουμε, με τις ανέσεις μας, με τα κομφόρ μας και τα iPhone 4S μας. Εσείς τώρα τι ζόρι τραβάτε;"
Αφορμή για το παρών άρθρο αποτέλεσε η κυκλοφορία του iPhone 4S στην Κίνα και o συνωστισμός που προκλήθηκε από πλούσιους λιγούρηδες Κινέζους.
Μου προκάλεσε μία τεράστια αναγούλα και αηδία το όλο θέαμα, οπότε αντί να ξεράσω έκατσα και έγραψα όλο αυτό.
















0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου