Ξετρελλάθηκα εντελώς πριν λίγο με αυτή την φωτογραφία της διεθνούς ειδικής ομάδας πυροσβεστών που κρατούν στα χέρια τους και δίνουν οξυγόνο στο 14 ημερών βρέφος που διέσωσαν από τα χαλάσματα του μεγάλου σεισμού στην Ανατολική Τουρκία. Απόλυτα φυσική, καθόλου στημένη, γνήσιο ενδιαφέρον, αγωνία, συναίσθημα, προσήλωση. Και στην μέση το μέλλον της Τουρκίας, να το κρατούν σαν να είναι το μέλλον και η ελπίδα όλου του κόσμου. Δεν τα σπάει απλώς, τα κάνει σκόνη. Με άναψε τόσο φωτογραφικά που επί τόπου έβγαλα την επαγγελματική μου φωτογραφική από τη ναφθαλίνη να αρχίσω και πάλι να φωτογραφίζω. Αναμένετε δείγματα από τον νεο-εμπνευσμένο φωτογραφικό μου οίστρο σύντομα.
Η πρωτογενής πηγή της μάλλον χάθηκε στο δαιδαλώδες δίκτυο της Google
(αν πάντως ο φωτογράφος ήταν copyright junkie θα κότσαρε πάνω της έστω ένα τοσοδούλι watermark). Την εντόπισα στον συνιστολογιστή Πιγκουίνο
(αν πάντως ο φωτογράφος ήταν copyright junkie θα κότσαρε πάνω της έστω ένα τοσοδούλι watermark). Την εντόπισα στον συνιστολογιστή Πιγκουίνο
