#248 Η αποπλάνηση (μίνι διήγημα)

Έκλεισα το τηλέφωνο, τρεμάμενος.
Πέρασαν αρκετές ώρες και ακόμη ένοιωθα την φωνή της, την υγρή ανάσα της, τα παθιασμένα βογκητά της, τα ηδονικά γουργουρητά της, ζεστά μέσα στα αυτιά μου. Τα ένοιωθα να αντηχούν, να δονούνται κάπου βαθιά μέσα μου, σκοτεινά και ανεξερεύνητα για καιρό. Τι είχε συμβεί τελικά; Ποιος είχε αποπλανήσει ποιον; Ποιος ασέλγησε σε ποιον εδώ; Μου το ζήτησε εκείνη ναι. Αντιστάθηκα και ικέτευσε για αυτό.

Ώσπου λύγισα (καλά όχι ότι δεν ήθελα και εγώ...). Αλλά έχω περίπου τα διπλά της χρόνια στην πλάτη μου, υποτίθεται ότι εγώ είμαι ο υπεύθυνος. Δεν έχει σημασία ότι είναι ενήλικη. Είμαι ένα κλικ πριν τα σαράντα και αυτή γύρω στα είκοσι. Λέει ότι είναι 27 αλλά και εγώ τόσο έλεγα ότι είμαι στις ζουμερές σαραντάρες που κυνηγούσα με ερωτοντούφεκο στην ηλικία της. Ξέρω μικρή. Ξέρω.

Είχα καιρό να το νοιώσω αυτό, πολύ καιρό να κάνω κάτι όπως αυτό. Το πιπίνι λέει ότι του έχω πάρει τα μυαλά. Εγώ ακόμη βράχος του Γιβραλτάρ αλλά με κόβω αν συνεχίσουμε έτσι να ραγίζω και εγώ σιγά σιγά. Ευτυχώς δεν είναι τόσο μικρή όσο η Λολίτα του Ναμπόκωβ, άρα το "Αποπλάνηση #2" δεν θα χρειαστεί να το γράψω παρέα με τον Άκη και την Σταμάτη. Αλλά γιατί στο διάολο την είδα ξαφνικά μία μαλακότερη εκδοχή του Humbert Humbert; Τι κενά καλύπτω με αυτό; Υποψιάζομαι αρκετά , αλλά το ερώτημα είναι ένα : έχουν οι λόγοι καμία σημασία; Η μικρή αρχικά με πλεύρισε δειλά, ντροπαλά. Σταδιακά άρχισε να γίνεται όλο και πιο τολμηρή και να ανοίγεται περισσότερο. Και εγώ να δέχομαι τα περισσότερα ανοίγματα. Ώσπου χτες φτάσαμε μέχρι και στο τηλεφωνικό σεξ. Τι έπεται; Είμαι έτοιμος για αυτό που έπεται; Θέλω να προχωρήσω σε αυτό; Όχι δεν θέλω. Και ταυτόχρονα θέλω.

Δεν θέλω να την πληγώσω, οπότε καλό πιστεύω θα ήταν να κόψω κάθε επαφή και να κάτσω στα αυγά μου. Και αυτό θα την πληγώσει, αλλά η πληγή θα είναι αρκετά πιο επιφανειακή από αυτήν που θα υποστεί αν επενδύσει συναισθηματικά περισσότερο σε μένα. Παράλληλα όμως δεν θέλω να της κόψω τα φτερά. Ποιος ξέρει, ίσως φυτρώσουν ξανά και τα  δικά μου έτσι. Ίσως αυτός να είναι και ο μοναδικός λόγος που της "έκατσα". Αλλά αναρωτιέμαι και πάλι : έχει σημασία;

Το βέβαιον είναι, πάντως, ότι δεν έχω κανενός είδους ενοχές ή ντροπή για όλο αυτό. Όχι ευτυχώς, σε αυτά τα δυο τοξικά συναισθηματικά δηλητήρια έχω πλέον αναπτύξει σημαντική ανοσία. Τις συνέπειες σκέφτομαι, απλώς, τόσο για εκείνη όσο και για μένα. Αυτές οι συνήθειες τείνουν να γίνονται εθιστικές. Να ασελγούν μέσα στο μυαλό σου, χαλαρά και ύπουλα, χωρίς να νοιώσεις το παραμικρό. Όλοι οι στοχασμοί μου, όλες οι σκέψεις μου περί ανηδονικής αγάπης πήγαν περίπατο για όσο κράτησε η καυτή συνομιλία μας. Μετά επέστρεψαν βέβαια. Αλλά παρέμεινα ίδιος; Δεν νοιώθω ίδιος. Βελτιώθηκα; Βελτιώθηκε; Δεν ξέρω. Νοιώθω σαν ένα φύλλο στο μέσο περίπου της ζωής του, αφημένο σε ένα δροσερό και ήρεμο ρυάκι, οδηγούμενο χαλαρά από το ρεύμα. Δεξιά και αριστερά στις όχθες βλέπω υπέροχα λουλούδια και φυτά κάθε χρώματος και σχήματος, όλο ζωή. Μα δεν μπορώ να τα φτάσω. Το ρεύμα με οδηγεί ευθεία μπροστά. Και μπροστά δεν βλέπω τίποτα. Άραγε αν υπάρχει καταρράκτης θα προλάβω να πιαστώ από καμία από τις κλιματαριές που απλώνονται προς τα μέσα;

© Νικόλαος Δ. Σκορδίλης

3 Αυγούστου 2012 , Πειραιάς 

Read More

#247 Το trailer της εβδομάδας (update)

Την ταινία δεν την έχω ακόμη δει οπότε κριτική δεν μπορώ να γράψω. Ξέρω απλώς ότι πρόκεται για ένα άτυπο prequel του πρωτότυπου Alien του σκηνοθέτη Ridley Scott. Για την ταινία "Προμηθέας" επιστρατεύτηκε ξανά ο Ridley Scott, και στην παραγωγή μετέχουν ο ίδιος, ο αδερφός του Tony Scott, και κάποια ακόμη μέλη από το πρωτότυπο Alien, όπως ο Hans Rudolf Giger, ο καλλιτέχνης που σχεδίασε μεταξύ πολλών άλλων το πλάσμα Alien. To cast περιλαμβάνει την εκπληκτική Noomi Rapace του Millennium Trilogy από την Σουηδία, τη Νοτιοαφρικάνα Charlize Theron και τον Ιρλανδογερμανό Michael Fassbender (απλά εξαιρετικός ηθοποιός). Πολυεθνικότατο cast! Μόλις δω την ταινία θα ακολουθήσει κανονική κριτική. Για την ώρα απολαύστε το χορταστικό πλήρες trailer της :



update 20/09/2012: Την ταινία την είδα. Ψιλοαπογοητεύτηκα. Ίσως κάποια στιγμή επεκταθώ περισσότερο.

Read More

#246 Ελληνογερμανίδα γρονθοκοπήθηκε γιατί υποστήριξε την Ελληνική ομάδα (+αμείλικτο χώσιμο στους λεβέντες της ΧΑ)

Θαυμάστε δείγμα υψηλού πολιτισμού κάποιου Ούνου οπαδού της Εθνικής Γερμανίας. Προσέξτε την απαράμιλλη τεχνοτροπία, τις σκιάσεις, την συμμετρία και την εκφραστικότητα του εικαστικού του έργου. Εξπρεσιονιστής υποθέτω. Ο Ντα Βίντσι και ο Μικελάντζελο θα είχαν πολλά να διδαχθούν από αυτόν τον χαρισματικό καλλιτέχνη.

Η κοπέλα είναι Ελληνογερμανίδα και όπως ανέφερε η ίδια στον αγώνα ανάμεσα σε Γερμανία και Ελλάδα που έληξε με 4-2 θέλησε να υποστηρίξει και τις δυο ομάδες. Αντιφατικό; Όχι πουλάκια μου, για κάποια μυαλά δεν υπάρχει η λογική "Αν δεν είσαι μαζί μας είσαι εναντίον μας". Θα κέρδιζε η Ελλάδα; "Ζήτω η Ελλάδα!" (οι ομογενείς της Γερμανίας δεν είναι σαν των ΗΠΑ, μιλάνε ελληνικά πολύ καλύτερα από τον μέσο Έλληνα). Θα κέρδιζε η Γερμανία; "Es lebe Deutschland!" Όταν έχεις διπλή υπηκοότητα και ιδίως πραγματικά διπλή εθνικότητα (π.χ. Έλληνα πατέρα, Γερμανίδα μητέρα), αυτό όχι μόνο δεν είναι αντιφατικό, αλλά είναι απολύτως φυσιολογικό.

Όχι όμως για το μυαλό του μέσου Ούνου Γερμανού ή του πανίβλακα μέχρι σημείου νευρονοτουβλίασης, θρασύδειλου Χρυσαυγίτη που μαχαιρώνει μαζί με τα "συντρόφια" του (η μοναξιά σε αυτά είναι επικίνδυνη για προφανείς λόγους) αβοήθητους μετανάστες στον σταθμό μετρό της Αττικής ή κυνηγάει μετανάστες στην Ομόνοια αμέσως μετά τη νίκη της Εθνικής Ελλάδος επί της Ρωσίας για να δείξει πόσο άντρακλας και Ελληναράς είναι. Όχι. Για το υποτυπώδες μυαλό αυτών των κοινωνικών παρασίτων αν κάποιος είχε την κακή τύχη να γεννηθεί π.χ. Ελληνότουρκος είναι προδότης εκ γενετής. Όχι λόγω ιδεολογίας ή επιλογών, είναι γενετικά προδότης, σε επίπεδο DNA! Η γέννησή του από μόνη της συνιστά προσβολή κατά του υπέρλαμπρου έθνους μας! Άρα απομένει για αυτόν μόνο μία λύση : Μιας και ούτε στην Τουρκία θα τον δεχθούν να κάνει ένα ταξιδάκι ως τον Βόσπορο. Όχι για να τον πιει αλλά για ένα σάλτο μορτάλε, να ησυχάσουμε με την πάρτη του. Που θα τολμήσει το εθνοϋβρίδιο να μας χαλάσει την καλοστημένη πολωμένη μας ατμόσφαιρα (που μας φέρνει και τόσους ψήφους), που τόσα ΟΡΝΕΑ έχουν χάψει τελευταία (και όταν το διαβάσουν αυτό θα με διαγράψουν, υποθέτω, από τους φίλους τους στο facebook).

Κάπως έτσι βλέπουν και οι εθνικιστές Γερμανοί τους Ελληνογερμανούς, όπως γνωρίζω και από φίλους μου εκεί. Αν έχουν Έλληνες γονείς και απλώς έχουν γεννηθεί εκεί, για αυτούς είναι Έλληνες μετανάστες 2ης γενιάς. Ούτε υπόνοια να θεωρηθούν Γερμανοί, και ας τους δίνει το κράτος υπηκοότητα. Αν όμως ο ένας γονέας είναι Γερμανός αυτό τους θολώνει το μανιχαϊστικά εθνικιστικό σκεπτικό τους. Είναι επικίνδυνες αυτές οι προσμείξεις, σκαρτεύουν το Άριο Γερμανικό αίμα!! Το καλύτερο όμως είναι ότι η φύση, που κατά κανόνα αδιαφορεί επιδεικτικά για τις ανθρώπινες @ριές, τους εκδικείται : τα παιδιά που προέρχονται από δυο και άνω εθνικότητες είναι τα ομορφότερα παιδιά, και γίνονται οι πιο όμορφοι ενήλικες. Μπορεί να είναι ζωντανά δίποδα αγκάθια στα πλευρά των εθνοσυνορομαντρωμένων ιδεοληψιών κάποιων άρρωστων μυαλών αλλά η φύση τους αγαπάει. Και το δείχνει. Τι εθνικότητας είναι είπατε; Γήινοι.

Read More

#245 Εικόνες από την γερμανοϊταλική μονομαχία, εντός και εκτός... αρένας

Ω ναι, τελικά η Γερμανία δεν θα πάει στον τελικό του Euro. Οι Ιταλοί, και δη ο.. super Mario Balotelli, τους έκοψαν την καταιγιστική φόρα και τους έστειλαν να δουν τον τελικό από τα σπίτια τους. Η Γερμανία έχασε με 2-1 και τα καρδιοφύλια της Frau έγιναν επίσης από δυο ένα. Πέραν αυτών oφείλω να ομολογήσω ότι δεν μου αρέσει το ποδόσφαιρο, δεν μου αρέσει καθόλου.

Πέραν της ακραίας εμπορευματικοποίησης λίγοι συνειδητοποιούν ότι πρόκειται απλώς -και αυτό για όλα τα μαζικά αθλήματα και οτιδήποτε αφορά υπερθέαμα- για  την εξέλιξη των αιματηρών θεαμάτων με μονομαχίες σκλάβων στις Ρωμαϊκές αρένες. Στην Αρχαία Ρώμη η μεγάλη μάζα του λαού είχε ακούσει την πείνα της ή ζούσαν σαν τα ποντίκια και τον περισσότερο πλούτο τον απομυζούσε το πλουσιότερο ποσοστό του πληθυσμού. Ίσως τότε να μην ήταν το 1% λόγω πολύ μικρότερου πληθυσμού, αλλά άντε να ήταν ένα 5, το πολύ 10%.

Οι πλούσιοι για μην έχουν κάθε μέρα και από μία μίνι επανάσταση στα χέρια τους χρειαζόντουσαν μία λύση ώστε ο όχλος τον οποίο απομυζούσαν σαν βδέλες κατόπιν 40μερης χορτοφαγίας να εκτονώνεται, να απασχολείται με κάτι που τον έκανε φαινομενικά ευτυχισμένο μετά το τέλος της δουλικής βάρδιας. Αυτό ώστε επικίνδυνες σκέψεις όπως "Θέλω να ανοίξω στα δυο το κεφάλι αυτού του αλήτη που δεν κουνάει ούτε το δαχτυλάκι του και βγάζει 100 φορές περισσότερα από εμένα" να μην περνούν από το μυαλουδάκι τους. Η μαγική λύση βρέθηκε λοιπόν στις αρένες. Δεν κόστιζε σχεδόν τίποτα, γιατί όλοι οι μονομάχοι ήταν συλληφθέντες αιχμάλωτοι πολέμου ή άλλου είδους σκλάβοι. Και οι σκλάβοι δεν πρόκειται να πάνε στην Επιθεώρηση Εργασίας αν δεν τους πληρώσεις για 20 χρόνια. Δεν έχουν δικαιώματα ή κανενός είδους ιδιοκτησία, είναι οι ίδιοι ιδιοκτησία. Αρκεί να τους ταΐζεις οριακά, ίσα ίσα για μην ψοφάνε και να μην καταρρέουν μέσα στις αρένες πριν την ώρα που πρέπει.

Σήμερα είμαστε υποτίθεται πιο πολιτισμένοι, αλλά όσο υπάρχει αυτό το δυσθεώρητο άνοιγμα της κοινωνικής ψαλίδας, τόσο δυσθεώρητο ώστε κάποιοι να βγάζουν σε μία μόλις μέρα όσα κάποιοι άλλοι βγάζουν σε δέκα χρόνια, σαφώς χρειάζεται και πάλι ο όχλος να απασχολείται με κάτι που τον φανατίζει, τον διασκεδάζει, τον εκτονώνει (γιατί το κεφαλάκι του CEO των 10 εκατ. $ το χρόνο το θέλουμε στην θέση του ε; ), του δίνει "χαρά". Και όταν αφορά παιχνίδια εθνικών ομάδων περνάμε ένα επίπεδο παραπάνω γιατί μπλέκεται και ο πατριωτισμός στην μέση. Απολαύστε λοιπόν εικόνες από τις ρωμαϊκές αρένες του 21ου αιώνα για να κλείσω και εγώ το στόμα μου - μην γράψω άλλες δέκα σελίδες και γίνω κουραστικός. Και όποιος διαφωνεί ας καταθέσει την άποψή του μετά τον χαρακτηριστικό ήχο.
Όλες οι εικόνες πλην της τελευταίας είναι από το πρακτορείο Reuters.

Read More

#244 Όταν τα ΜΑΤ κάνουν εξώσεις στην Ισπανία

Οι συμπάσχοντες στον πανευρωπαϊκό χρεοπαραλογισμό Ισπανοί που αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις του στεγαστικού τους δανείου, εσχάτως άρχισαν να αντιμετωπίζουν ακόμη και δυνάμεις των ΜΑΤ. Προφανώς η κυβέρνηση Ραχόι άρχισε να παίρνει πιο ζεστά τον πρωταρχικό της ρόλο, που είναι η προστασία των τραπεζών με κάθε μέσο. Θέλει να δείξει στις αγορές ότι είναι ασφαλές να επενδύσουν στην Ισπανία, στους πολίτες ότι αν δεν έχουν να ξοφλήσουν το στεγαστικό τους δάνειο οφείλουν να μαζέψουν τα μπογαλάκια τους και να την κάνουν με μερικά χαρτόκουτα ανά χείρας για την Αστεγούπολη, και στους ανήσυχους Ισπανούς καταθέτες, που βγάζουν τα χρήματά τους πιο γρήγορα από όσο ανακατεύει την τράπουλα επαγγελματίας γκρουπιέρης του Las Vegas, ότι είναι ασφαλές να τα κρατήσουν μέσα να τους τα φυλάνε.

Η Ισπανία μπήκε και αυτή στον μηχανισμό στήριξης, και οσονούπω την ακολουθεί και η Κύπρος. Η Κύπρος με την αλλοτινή ανθηρή οικονομία την περίοδο της σκληρής σαν ατσάλι κυπριακής λίρας, που για αρκετές δεκαετίες είχε κύρος αντίστοιχο του ελβετικού φράγκου. Ώσπου κάποιοι  φωστήρες την έβαλαν στην €ζώνη ακριβώς όταν ξεκινούσε η παγκόσμια κρίση το 2008, με αποτέλεσμα σχεδόν να συντριβεί η οικονομία της. Απολαύστε λοιπόν εικόνες εξώσεων αλά ΜΑΤικά από την Ισπανία του σήμερα. Σύντομα και από τα ΜΑΤ της γειτονιάς σας, στα οποία καλά θα κάνετε να μην πετάτε αυγά και αλεύρια αλλά να βγείτε από το σπίτι υπάκουα, σαν σκυλάκια σαλονιού. Τις εικόνες τις αλίευσα από το Lifo.

Read More

#243 Σε λίγο τα αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων

Σε λίγη ώρα (λίγο μετά τις 13:00) ανακοινώνονται τα αποτελέσματα των πανελλαδικών εξετάσεων στα λύκεια όλης της χώρας. Οι υποψήφιοι μπορούν να δουν τους βαθμούς τους είτε με τον γνωστό συμβατικό τρόπο είτε μέσω της ιστοσελίδας http://results.minedu.gov.gr (ας είναι καλά ο George που μας εκσυγχρόνισε). Όχι χύμα αλλά μέσω του 8ψήφιου κωδικού εξετάσεων και τους τέσσερις αρχικούς χαρακτήρες από το επώνυμο, το όνομα, το πατρώνυμο και το μητρώνυμο τους. 

Οσονούπω θα δοθούν στη δημοσιότητα και στατιστικά στοιχεία για το τι ψάρια έπιασαν φέτος οι υποψήφιοι μιας θέσης στην τρεκλίζουσα τριτοβάθμια εκπαίδευση, τον προθάλαμο μιας ζωντανής νεκρής -τελευταία οδεύει για straight νεκρής- αγοράς εργασίας.

Όλοι οι υποψήφιοι ΓΕΛ, ΕΠΑΛ-Β΄ και ΕΠΑΛ-Α που δεν έχουν τα €πουλα να την παλέψουν για το εξωτερικό θα πρέπει να υποβάλλουν οριστικά το μηχανογραφικό τους δελτίο μέχρι τις 5 Ιουλίου μέσω της ειδικής εφαρμογής στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://exams.minedu.gov.gr, (η γραφειοκρατία και η τεχνολογία σε αγαστό γάμο), μέσω του προσωπικού τους κωδικού και του 8ψήφιου κωδικού εξετάσεων. Και ο Αλλάχ βοηθός.

Read More

#242 Γιατί ο Μπένι αλλάζει όνομα στο ΠΑΣΟΚ;

Κουίζ για δυνατούς λύτες, φαινομενικά με ουκ ολίγες πιθανές απαντήσεις. Ας τα πάρουμε ένα-ένα με την σειρά. Οι αφελείς παρατηρητές των πολιτικών εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ, ανάμεσά τους και η αφεντιά μου, νομίζαμε ότι ο Μπένι κάνει ριζικό λίφτινγκ καθαρά για πολιτικούς - δημοσκοπικούς λόγους. Βεβαίως κάθε άλλο παρά ριζικό είναι όταν αλλαγές προωθούνται μόνο στο γράμμα και όχι στο πνεύμα, ήτοι όταν βασικά αλλάζουν μόνο οι ονομασίες και ο ίδιος -το μεγαλύτερο πολιτικό βαρίδι ως νονός μεταξύ πολλών άλλων του χαρατσόσημου- θα συνεχίσει να στρογγυλοκάθεται σαν Βούδας στην προεδρική καρέκλα.

Διαβάζω προ ολίγου στο Lifo ότι εκτός το... "επτασφράγιστο" νέο όνομα του ΠΑΣΟΚ παράλληλα προωθείται και διάλυση των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ, ακόμη και της φοιτητικής ΠΑΣΠ. Και εκεί κάπου σκάει η βόμβα. Το ΠΑΣΟΚ είναι ΝΠΔΔ κουτέ μου Κοριέ. Και ως κάθε ΝΠΔΔ μπορεί να κηρύξει πτώχευση και να υπαχθεί στο άρθρο 99. Ναι αυτό το αρθράκι που σχεδιάστηκε καθαρά προς όφελος των εταιρειών, το ίδιο που έχει αφήσει στον δρόμο τόσους εργαζόμενους απλήρωτους από 1-2 μήνες έως 1-2 χρόνια ιδίως σε κανάλια και εφημερίδες - ή τουλάχιστον αυτοί ακούστηκαν.

Η πτώχευση του άρθρου 99 είναι πτώχευση θεάτρου σκιών. Πρόκειται ουσιαστικά για εικονική πτώχευση. Γιατί όταν "πτωχεύσει" η εταιρεία μπορεί να ξανανοίξει με νέα επωνυμία. Τα περιουσιακά της στοιχεία βγαίνουν σε πλειστηριασμό (προσέξτε, μόνο της εταιρείας, όχι των μετόχων ή του ιδιοκτήτη) και αν περισσέψουν €πουλα για τους υπαλλήλους -εννοείται ότι δίνεται πάντα προτεραιότητα σε χρέη προς το κράτος- έχει καλώς. Αν δεν περισσέψουν... "Παιδιά ατυχήσατε! Τι να κάνουμε, αυτά έχει ο καπιταλισμός! Σας ευχόμαστε καλή τύχη την επόμενη φορά!"

Κατόπιν, μετά από ένα άλφα διάστημα (νομίζω μόλις 1 έτος) οι ίδιοι μέτοχοι/ιδιοκτήτες της εταιρείας μπορούν να ξανανοίξουν με νέα επωνυμία, μηδέν χρέη, και εταιρικό ιστορικό πιο καθαρό και από φρεσκοπουδραρισμένο πισινό νεογνού. Κάτι αντίστοιχο προφανώς πάει να κάνει και ο Μπένι. Το ΠΑΣΟΚ χρωστάει στην Αγροτική Τράπεζα (δηλαδή σε όλους μας) 130 εκατ. ευρώ. Αυτά τα χρήματα αποκλείεται να τα ξεπληρώσουν, καλά καλά ούτε για τους τόκους δεν βγαίνουν. Αν η εν λόγω διαδικασία προχωρήσει ανεμπόδιστα (δίχως προσφυγές λ.χ.), τότε αυτά τα 130 μύρια τα "τρώμε" όλοι μας. 

Τρώμε αυτά και δημιουργείται από πάνω και ένα κάκιστο δικονομικό προηγούμενο για όλα τα άλλα κόμματα. To ΠΑΣΟΚ λογικά θα κοπιάσει (νομικά) για να το καταφέρει αυτό, αλλά αν το καταφέρει την επόμενη αν π.χ. βρεθεί σε αντίστοιχη θέση η ΝΔ για τους δικηγόρους τους η όλη διαδικασία θα είναι 5λεπτος περίπατος στο Εθνικό Πάρκο.

Και το κερασάκι στην φεσοτούρτα θα ήταν να διαγράψουν εντελώς το χρέος τους στην Αγροτική και κατόπιν να ζητήσουν καταχρηστικά άλλα 50 εκατ. € από αυτήν, λόγω που πια μετέχουν κανονικά στην κυβέρνηση. Το αποκλείετε; Εγώ καθόλου. Δεν μου έρχεται κάποια αντίστοιχη ελληνική έκφραση, αλλά οι αγγλόφωνοι αυτό το λένε "add insult to injury" (προσβολή κατόπιν τραυματισμού). Η Αγροτική Τράπεζα είναι κρατική και δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό λόγω που παρεμβάλλεται ως μεσάζων ανάμεσα στους φορολογούμενους και το ΠΑΣΟΚ. Δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι μας ληστεύουν, με όλη την σημασία της λέξης! 

Read More

#241 «Απελπιστική η διαρροή εγκεφάλων από την Ελλάδα» , άρθρο του BBC

Με έπιασε όρεξη για μετάφραση, οπότε ξεφυλλίζοντας το δίκτυο για νέο φρέσκο περιεχόμενο έπεσα πάνω σε ένα άρθρο του BBC για τις αφεντιές μας. Άρθρο γραμμένο από Έλληνα δημοσιογράφο κάτοικο Θεσσαλονίκης, τον Γιώργο Χρηστίδη. Πρόσθεσα μόνο τρία δικά μου σχόλια, σε παρενθέσεις και μαρκαρισμένα με "σ.μ", όπως πάντα. Το πρωτότυπο άρθρο (συν επιπλέον πληροφορίες για τον κο Χρηστίδη) είναι εδώ.

Καθώς οι ουρές των άνεργων Ελλήνων πληθαίνουν, όλο και περισσότεροι νέοι μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Αυτή η μαζική φυγή είναι ιδιαίτερα επώδυνη για τον Έλληνα δημοσιογράφο Γιώργο Χρηστίδη.

Οι έξοδοι με φίλους γίνονται όλο και πιο δύσκολοι για μένα. Οι φίλοι μου δραπετεύουν από την Ελλάδα ένας προς έναν, και την επόμενη φορά είναι πιο πιθανό να βρεθούμε για μία μπύρα στο Trafalgar's Square του Λονδίνου παρά στην πλατεία Αριστοτέλους στην Θεσσαλονίκη.

Τις τελευταίες δυο βδομάδες είδα δυο από τους καλύτερους φίλους μου να γίνονται μόνιμοι κάτοικοι Λονδίνου, αφήνοντας πίσω συντρόφους και παιδιά για να δουλέψουν στην Βρετανική πρωτεύουσα, και να δραπετεύουν από την "εργασιακή γη του πουθενά", αυτό στο οποίο έχει μετατραπεί η Ελλάδα λόγω της κρίσης.

Πρόσφατα επίσης αποχαιρέτησα τον αδερφό μου, που επέστρεψε στην Σαουδική Αραβία όπου άρχισε και πάλι να εργάζεται ως μηχανικός. Αυτή η τάση δεν περιορίζεται στους εργαζόμενους στα 30 ή στα 40 και κάτι, αλλά επεκτείνεται και σε νεότερες ηλικίες.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, περισσότεροι από 7 στους 10 νέους Έλληνες ηλικίας 18 ως 24 πιστεύουν ότι η μετανάστευση είναι η ιδανική -αν όχι η μόνη- διέξοδος από την κρίση. 2 στους 10 έχουν ήδη υποβάλει αίτηση για διάφορες εργασίες και για  θέσεις σε πανεπιστήμια στο εξωτερικό.

Για πολλούς Έλληνες απόφοιτους Λυκείου οι οποίοι αυτή την περίοδο δίνουν Γενικές Εξετάσεις για μία είσοδο στο πανεπιστήμιο, οι σπουδές στην Ελλάδα δεν είναι επιλογή αλλά κατάσταση που επιβάλλεται από την έλλειψη οικονομικών πόρων των οικογενειών τους να χρηματοδοτήσουν μια πανεπιστημιακή εκπαίδευση στο εξωτερικό.

Οι οικογένειες που μπορούν να σηκώσουν το κόστος ούτε που το σκέφτονται - κρύβουν τα δάκρυα και την απογοήτευσή τους όσο καλύτερα μπορούν, λένε αντίο στα παιδιά τους, και τους εύχονται να πάνε στο εξωτερικό και να μείνουν εκεί για τα καλά.

Ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει; Όχι μόνο οι προοπτικές απασχόλησης στην Ελλάδα είναι χλωμές, αλλά η Ελληνική εκπαίδευση καθ' αυτή έχει δεχτεί ένα πολύ βαρύ χτύπημα από την κρίση.
Ο τελευταίος ακαδημαϊκός χρόνος χαρακτηρίστηκε από μεγάλη αναστάτωση στα πανεπιστήμια, που προκλήθηκε από περικοπές προϋπολογισμών και έναν αντιφατικό νόμο που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο αλλά παραμένει ανεφάρμοστος. Σύμφωνα με το νόμο αυτό μπορούν να διαλυθούν κάποιες σχολές και να οριστούν κανόνες για αξιολόγηση των καθηγητών.

Αμέτρητες ώρες χάθηκαν λόγω πανεπιστημιακών καταλήψεων και διαδηλώσεων, ενώ άλλες περικοπές στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση είχαν ως αποτέλεσμα οι μαθητές να μην έχουν έγκαιρα τα βιβλία τους στην αρχή της χρονιάς (σ.μ. λίγα, πολύ λίγα λες σύντροφε), και να χρειάζεται να χρησιμοποιούν φωτοτυπίες.

Πως άλλαξαν τα πράγματα! Για τους περισσότερους της γενιάς μου, που αποφοίτησαν από πανεπιστήμιο την δεκαετία του '90 και στις αρχές του '00, οι σπουδές στο εξωτερικό ήταν απλώς ένα βήμα για να βρουν μία καλύτερη δουλειά στην πατρίδα τους.

Το 1999, όταν ένας Έλληνας συμφοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου ανακοίνωσε την απόφασή του να παραμείνει για εργασία στην Σκωτία, προκάλεσε μία αλυσιδωτή αντίδραση αποδοκιμασίας και δυσπιστίας - θα μπουχτίσεις τον καιρό και θα επιστρέψεις του χρόνου, πολλοί από εμάς προβλέψαμε. Η Ελλάδα ήταν τότε μία χώρα γεμάτη ευκαιρίες, και οι νέοι έκαναν μεγάλα σχέδια για να ακολουθήσουν προσοδοφόρες καριέρες (σ.μ. δεν μας λες που αλλά καταλάβαμε) με το που επέστρεφαν.

Που να ξέραμε ότι μία δεκαετία αργότερα η Ελλάδα θα θεωρούνταν μια οικονομική χωματερή για φιλόδοξους νέους φοιτητές και τελειόφοιτους, οι οποίοι τώρα υποφέρουν από δείκτες ανεργίας άνω του 50%; Η κινητικότητα εργαζόμενων και φοιτητών είναι βέβαια ένα από τα ορόσημα και τα σημαντικότερα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής ενοποίησης (σ.μ. Γιώργο με συγχωρείς αλλά αν ακόμη το πιστεύεις πραγματικά αυτό είσαι ΕΠΕ - και όχι, δεν εννοώ τον τύπο εταιρείας). Αλλά τώρα εξελίσσεται σε μία μεσοπρόθεσμη θανατική καταδίκη της γηράσκουσας Ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.

Σε μία περίοδο που χαρακτηρίζεται από εντεινόμενο παγκόσμιο ανταγωνισμό για ταλαντούχους, καινοτόμους και υψηλής ειδίκευσης εργάτες, η διαρροή εγκεφάλων που πλήττει την Ελλάδα σημαίνει ότι η χώρα χάνει την καλύτερη ελπίδα της για ανάκαμψη. Το να βλέπουμε λοιπόν την χώρα μας ως αδιέξοδο, μια φυλακή, είναι μία ακόμη πιο αποθαρρυντική και καταδικασμένη προοπτική από το να χρεοκοπήσουμε ή να βγούμε από το Ευρώ.

Πέρα από το χάος που σπέρνει στην κοινωνική μου ζωή.

(σ.μ. Η πρώτη σύνθετη φωτό είναι από το πρωτότυπο άρθρο του BBC, και απεικονίζει όπως ίσως καταλάβατε τις πλατείες Αριστοτέλους και Trafalgar. Τη δεύτερη με την Ελλάδα που διαλύεται προς τα βορειοδυτικά(...) την αλίευσα από το facebook)

Read More

#240 Η βρωμερή διαφήμιση της βδομάδας

"Φυσήξτε τον καπνό σας στο πρόσωπό της και αυτή θα σας ακολουθήσει παντού". Αρκεί βέβαια να το κάνετε με τσιγάρο Tipalet^® Έχω λυθεί, δεθεί και ξαναλυθεί πολλές φορές και όμως αυτή η διαφήμιση, με αυτήν την εικόνα όλο πάθος, ανδρογόνα και οιστρογόνα, έπαιζε την δεκαετία του '70 μόλις στις ΗΠΑ. Το θηλυκό έχει υπνωτιστεί σαν ινδική κόμπρα από τον μάτσο πολλά βαρύ άντρακλα, που αντί όμως να φυσάει την φλογέρα του φυσάει τον καπνό του μες την μούρη της. Και η ίδια ασφαλώς το απολαμβάνει γιατί αυτό επιτάσσει η διαφήμιση, ίσως ακόμη και να παίρνει και τζούρες. Αναρωτιέμαι ύστερα από τέσσερις δεκαετίες (αν ακόμη υπάρχουμε) τι θα γράψουν οι ιστολόγοι του τότε ολο/νοοδικτύου για τις σημερινές διαφημίσεις. Την αλίευσα από εδώ όπου έχει αρκετές κουλές διαφημίσεις εποχής ακόμη (σταγόνες κοκαΐνης για τον πονόδοντο κλπ), αυτή απλώς μου γυάλισε περισσότερο.

Read More

#239 Σαμαράς και Ράπανος νοκ άουτ με το καλημέρα;

Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να είναι μια πάρα πολύ καυτή πατάτα. Πρωθυπουργός και Υπουργός Οικονομικών βγήκαν νοκ άουτ πριν καλά καλά περάσουν 48 ώρες. Ο κος Ράπανος προφανώς έριξε μία γρήγορη ματιά στο χαρτοφυλάκιο που του άφησαν οι προηγούμενοι, είδε τον Κομφούκιο ναύαρχο από το χάος και το έρεβος και, σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, "εισήχθη εκτάκτως στο νοσοκομείο Υγεία με έντονους πόνους στην κοιλιά, ιλίγγους, ναυτία, εφίδρωση και καταβολή. Η κατάσταση της υγείας του έχει σταθεροποιηθεί και υποβάλλεται σε εξετάσεις." Ε δεν χρειάζεται να έχετε και πάρα πολύ μεγάλη φαντασία για να υποθέσετε ότι φρίκαρε ο άνθρωπος με κάτι, αλλά αν έχετε όπως εγώ σαφώς βοηθάει. Το in.gr από το οποίο δανείστηκα τις δυο παραπάνω γραμμές μετέδωσε την είδηση εντελώς ξερά. Είναι "σοβαροί" και δεν ξέρουν να σπάνε πλάκα, ευτυχώς για εμένα και τα λοιπά "ερασιτεχνικά ιστολόγια".

Ο νεότευκτος πρωθυπουργός μας τώρα, αυτός που είτε θα μας σώσει είτε θα μας καταστρέψει, είτε το πιθανότερον και τα δυο (σώσει = λογιστικά νούμερα εθνικής οικονομίας | καταστρέψει = τους 4 στους 5 Έλληνες που θα ξεζουμιστούν αμείλικτα μέχρι να γίνουν μούμιες για να σώσουν την εθνική οικονομία - εκτός και αν ξεσηκωθούν βέβαια), έπαθε κάτι άλλο που αφορά τα ματάκια του. Οι έχοντες σχετικά υψηλή μυωπία -ναι, είμαι ένα μυωπικό κολεόπτερο- γνωρίζουμε καλά ότι αν πιεστούμε πάρα πολύ, σηκώσουμε απότομα μεγάλα βάρη ή γενικώς κάνουμε οτιδήποτε που μπορεί να στείλει ένα άλφα κύμα πίεσης στα ματάκια μας, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μας ξεκολλήσει κάτι εκεί μέσα. Συγκεκριμένα ξεκολλάει ένα τμήμα του αμφιβληστροειδούς μας. Λόγω που μια εικόνα είναι 10.000 bytes δανείζομαι μία από ένα σχετικό επιστημονικό άρθρο που το in.gr ανέβασε εδώ για να μας εξηγήσει, λεπτομερώς και περιγραφικώς, τι ακριβώς παίζει με αυτή την "αποκόλληση αμφιβληστροειδούς".

Στον πιο πάνω σύνδεσμο μπορείτε να διαβάσετε την απόδοση στα ελληνικά που κάποιος ανώνυμος συντάκτης του in.gr συνέταξε στα ελληνικά από μία σειρά οφθαλμολογικών άρθρων της "πύλης υγείας της Εθνικής Βιβλιοθήκης Ιατρικής και των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ", την Medline Plus Εδώ όμως θα διαβάσετε τι πραγματικά συνέβη στον Σαμαρά :

Άτιμο πράγμα η εξουσία και δη η πολιτική εξουσία. Άτιμο γιατί μαζί με την εξουσία κληρονομείς και αυτές τις ακατόναμαστες, τις φοβερές και τρομερές ευθύνες! "Πρωθυπουργός; Εγώ; Πάει η ξενοιασιά και η ανεμελιά μου, πάνε τα έρημα τα νιάτα μου! Τώρα αντί να κάνω εγώ κριτική θα κάνουν οι άλλοι σε μένα, με πρώτο τον Τσίπρα, να πετάει κλεμμένες εξυπνάδες περί φόβου και ελπίδας! Μα καλά αφού το ήθελα, δεν το ήθελα; Ναι βέβαια, αλλά το ήθελα όσο δεν το είχα!! Τώρα που τσίμπησα τον πρωθυπουργικό θώκο και μπορώ να πίνω τον πρωινό μου καφέ στο Μαξίμου γιατί με λούζει κρύος ιδρώτας; Γιατί Αντωνάκη λεβέντη μου; Αχ δεν μπορώ... κάνει ζέστη εδώ μέσα... και αυτό το μάτι μου σαν να άρχισε πολύ να πονάει εδώ και κάποια ώρα... Καλλιόπη!! Φώναξε τον γιατρό μου, δε νοιώθω καλά!!!"

Αυτές λοιπόν ήταν οι ενδόμυχες σκέψεις του νεόκοπου Πρωθυπουργού μας λίγο πριν το τραγικό συμβάν, που αυτή την στιγμή είναι στο χειρουργείο και οσονούπω χειρουργείται στο μάτι για να του ξανακολλήσουν τον αμφιβληστροειδή. Η αποκόλληση αντιμετωπίζεται σχετικά εύκολα αν την προλάβεις έγκαιρα. Αν υπάρξει καθυστέρηση μπορεί να οδηγήσει σε μερική ή ακόμη και ολική απώλεια όρασης. Και, όπως προανέφερα, οι έχοντες υψηλή μυωπία είμαστε ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αυτήν. Τον Πρωθυπουργό μας τον κόβω για 7-8 βαθμούς στο νερό, άρα είναι στην υψηλή ομάδα κινδύνου. Περαστικά του ως κολεόπτερο προς άνθρωπο αλλά μόλις αναρρώσει θα τον αρχίσω και πάλι, μην ανησυχείτε.

Read More

#238 Η Επέλαση των Βαρβάρων + Big Fish | Ταινιοκριτική

Καιρός για μία ακόμη κριτική μίας λατρεμένης μου ταινίας, μιας ταινίας που προ 8 ετών που την είδα με σημάδεψε πολύ βαθιά. Η κριτική αυτή είναι 2 σε 1 γιατί αν και δεν αναφέρεται πουθενά στο σενάριο των δυο ταινιών πρόκειται για ακριβώς την ίδια ιστορία. Ακριβώς η ίδια κεντρική ιστορία αλλά σε όλα τα άλλα απολύτως διαφορετικές. Το έναυσμα για αυτή την κριτική μου δόθηκε από κάποια σχόλια που αντάλλαξα με την συγγραφέα Ντίνα Κίτσου σε μία ανάρτηση στο ιστολόγιο της. Το θέμα αφορούσε την προαιώνια σχέση ποιότητας έναντι ποσότητας. Έτσι λοιπόν και εδώ έχουμε μία ποιοτική έναντι μιας "ποσοτικής" (εμπορικής) ταινίας.

Η Επέλαση των Βαρβάρων και το Big Fish βγήκαν στις αίθουσες σχεδόν ταυτόχρονα, τέλη 2003 - αρχές 2004. Γυρίστηκαν ταυτόχρονα -πιθανότατα το Big Fish ξεκίνησε νωρίτερα- δίχως η μία ομάδα παραγωγής να γνωρίζει για την ταινία της άλλης. Το Big Fish είναι μία αμερικάνικη υπερπαραγωγή, προϋπολογισμού 70 εκατ. $, του γνωστού σκηνοθέτη Tim Burton. Οι Βάρβαροι (που τσίμπησαν και το Όσκαρ καλύτερης ταινίας - αμήν!) στοίχισαν μόλις 6 εκατ. καναδέζικα $, κάπου το 1/15 δηλαδή. Άρα εδώ δεν τίθεται κανένα θέμα χολυγουντιανής επανέκδοσης, όπως γίνεται συνήθως. Απλώς το Big Fish βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα που ο Daniel Wallace εξέδωσε το 1998, ενώ ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Denys Arcand των Βαρβάρων προφανώς έγραψε ένα σενάριο χαλαρά εμπνευσμένο από αυτό. Τόσο χαλαρά και τόσο ριζικά μεταμορφωμένο που ούτε καν ανέφερε τον συγγραφέα στα credits της ταινίας.

Ποια από τις δυο είναι λοιπόν η λατρεμένη μου; Η παραμυθένια, φαντασμαγορική έκδοση του Burton ή οι φτωχοί Βάρβαροι; Ασφαλώς οι Βάρβαροι. Η κεντρική ιστορία και των δυο είναι αυτή : Ένας πατέρας αργοπεθαίνει από κάποια ανίατη ασθένεια και καλεί τον γιο του, στενούς συγγενείς κλπ να τους αφηγηθεί τις περιπέτειες της ζωής του. Ο Burton το έπιασε εντελώς... Alice in Wonderland, σουρεαλιστικά και παραμυθένια, ως συνήθως. Ενώ οι Βάρβαροι είναι απολύτως ρεαλιστικοί και ανθρώπινοι, είναι από τις πιο ανθρώπινες ταινίες που είδα ποτέ, μακράν. Ακομπλεξάριστοι, τολμηροί, τσαμπουκαλεμένοι, ευαίσθητοι και αλογόκριτοι (τέτοιο σενάριο ΔΕΝ γυρίζεται στο Hollywood, ποτέ). Από τις ταινίες που γράφουν στα παλιά τους τα υποδήματα πόσα εισιτήρια θα πουλήσουν και από ποια ηλικία και άνω θα επιτραπεί η είσοδος στην αίθουσα. Η ξεφτιλισμένη η MPAA (επιτροπή λογοκρισίας) στις ΗΠΑ της έδωσε R (κατάλληλο από 18) for language, sexual dialogue and drug content, όπως το αιτιολόγησε.

Είδα πρώτα το Big Fish, σε αίθουσα. Λαμπερή ταινία, εκπληκτικά πανάκριβα εφέ, μακιγιάζ, κοστούμια, ερμηνείες, παραγωγή, μουσική, η γνωστή παραμυθένια ατμόσφαιρα του Burton για μικρά και μεγάλα παιδιά, σεκάνς που σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό... Hollywood! Καθόλου άσχημη, πάρα πολύ εντυπωσιακή και πούλησε και άψογα όπως βλέπω στο Imdb. Aλλά μετά από μερικές μέρες τα είχα ξεχάσει σχεδόν όλα. Μου έμεινα μόνο κάποιες καλές ατάκες, τίποτα άλλο.

Κάποια στιγμή μέσα στο 2004 είδα τους Βάρβαρους σε DVD. Δεν πήρα αμέσως χαμπάρι ότι πρόκειται για ένα "ρεαλιστικό Big Fish", ήταν τόσο διαφορετική ταινία. Ούτε ήταν δυνατόν να φανταστώ το ΣΟΚ που με περίμενε. Δεν μπορώ να σκεφτώ αυτή την στιγμή άλλη ταινία κατά την οποία να έτρεμα ολόκληρος σε ουκ ολίγα σημεία και να διαποτιζόμουν συθέμελα από το συναίσθημα και την ένταση της. Και μετά από 8 χρόνια, δίχως να την έχω ξαναδεί από τότε, να την θυμάμαι σχετικά καθαρά. Οι Βάρβαροι του Αρκάν κάθε άλλο παρά Βάρβαροι είναι. Είναι άνθρωποι όπως εσείς και εγώ, με πάθη και αδυναμίες, έρωτες και μίση, χαρές και θλίψη. 

Οι Βάρβαροι δεν προορίζονται για μουρόχαυλη διασκέδαση. Αν ανοίξετε ποπ κορν κατά το ξεκίνημα και σας απορροφήσει καλά διόλου απίθανο να μην καταφέρετε να φάτε ούτε μπουκιά. Όχι, οι Βάρβαροι θέλουν να σας κάνουν να αισθανθείτε, να σκεφτείτε, να προβληματιστείτε, να χαρείτε, να παθιαστείτε! Να δείτε πως μία ταινία δίχως το παραμικρό ειδικό εφέ μπορεί να σας αγγίξει τόσο βαθιά που να αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε αρκετές πλευρές της ζωής σας.  Αυτή η ταινία είναι το απόλυτο αριστούργημα, από τις 3-4 που έχω μαρκάρει με 10/10 στο Imdb. 

Βαθμολογίες (κλικ για trailers):

Big Fish : 7,5/10

Les Invasions Barbares : 10/10

Read More

#237 H Μερκελογραφία της Ημέρας

Αλήθεια, είναι δυνατόν να αντισταθεί κανείς σε αυτή την γελοιογραφία; Φιλοξενήθηκε σε μία από τις πιο ανεξάρτητες φωνές του Ηνωμένου Βασιλείου, την Independent. Είναι προφανής και έκδηλη η λατρεία του καλλιτέχνη στην πρώην γενική γραμματέα της κομμουνιστικής νεολαίας της Ανατολικής Γερμανίας και νυν Σιδηρά Κυρία της ενωμένης Γερμανίας. Στοιχηματίζω ένα καφάσι παγωμένες Paulaner ότι το γραφείο της κοσμείται από ένα τουλάχιστον κάδρο της Θάτσερ.

Read More

#236 "Move Money from Greece"

Διαβάζω πριν λίγο ένα άρθρο στους New York Times και το μάτι μου πέφτει σε μία διαφήμιση adsense που έχει φορεθεί πολύ τελευταία στο δίκτυο. Την έβλεπα και πριν τις εκλογές αλλά η εν λόγω "σοβαρή και αξιόπιστη" εταιρεία δεν την απέσυρε μετά την φαινομενική σταθεροποίηση της χώρας. Ακριβώς, οι λεβέντες της TorFx πουλάνε με το αζημίωτο διευκολύνσεις σε όσους θέλουν να κάνουν το "νόμιμο άρα ηθικό", ήτοι να βγάλουν τα €πουλά τους από την χώρα για να τα... σώσουν.

Μεταφέρω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την σελίδα στην οποία οδηγεί η διαφήμιση -όπου κυριαρχεί ένας τεράστιο "What impact will a Greek exit have on the Euro?" τίτλος- και κατόπιν το μεταφράζω :

"In the event of Greece exiting the Eurozone all Greek assets are expected to be converted into new Drachmas. This new currency is widely predicted to experience rapid devaluation in the foreign exchange market, which could potentially lead to huge losses for anybody with investments or assets in Greece."

«Σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη όλα τα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία αναμένονται να μετατραπούν σε Δραχμές. Αυτό το νέο νόμισμα έχει γενικώς προβλεφθεί ότι θα υποστεί ταχύτατη υποτίμηση στην αγορά συναλλάγματος, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπέρογκες απώλειες σε όποιον έχει επενδύσει ή έχει περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα».

Ιδού και ένα screenshot της διαφήμισης από τους New York Times. Το τράβηξα και περιέκοψα για να καμαρώσετε τα φυντάνια. Τα οποία μας χαιρετούν από κάπου στην Αγγλία. Δεν διευκρινίζεται αν απευθύνονται μόνο σε Έλληνες ή και σε αλλοδαπούς αλλά είναι σαφές ότι οι μίζ... καλά άντε.. προμήθειες δεν έχουν πατρίδα ή εθνικότητα. Οποιοδήποτε στον κόσμο έχει περιουσιακά στοιχεία εδώ η TorFx αναλαμβάνει να του τα μεταφέρει. Υποθέτω ότι... πόθεν έσχες δεν ζητάνε (αγγλοσάξονες γαρ), άρα σου τα ξεπλένουν κιόλας. Είναι νόμιμο γιατί η κίνηση κεφαλαίων στην Ε.Ε είναι ελεύθερη. Άρα και ηθικό. Ορθά κε Βουλγαράκη;

Read More

#235 Φώτης Κουβέλης : το ψηφομονωτικό ανάμεσα σε ΝΔ & ΠΑΣΟΚ

Η αυλαία του θεάτρου που εκτυλίσσεται από την Δευτέρα το πρωί κατά τα φαινόμενα θα κλείσει σε μερικές ώρες. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι ο Κουβέλης δε θέλησε να χρεωθεί πιθανή δεύτερη αποτυχία σχηματισμού κυβέρνησης, οπότε είπε το μεγάλο ναι στο τριολέ. Το λέει και το μότο του κόμματός του άλλωστε, "Η Υπεύθυνη Αριστερά". Έχοντας όμως θέσει μία σειρά από... όρους, στους οποίους όπως όλα δείχνουν ο Εθνικός μας Ρήτωρ και ο διάδοχος του καρατζαφεροτούμπα συμφωνούν.

Εδώ ακριβώς είναι το κλου του όλου θεατρικού : θα μπορούσαν ακόμη και να του τάξουν ότι η χώρα μας θα κάνει διαστημική αποστολή στον Άρη μέσω της υπό ίδρυση GSA (Greek Space Agency), αρκεί να πει το ναι. Γιατί καμία υπόσχεση ή δέσμευση τους, προφορική η γραπτή, με μελάνι ή με αίμα, ψηφιακή ή αναλογική, δεν έχει την παραμικρή αξία όταν οι τροϊκανοί σκάσουν κατά εδώ και πουν : «Τι υποσχεθήκατε είπατε στον Κουβέλη, επαναφορά του βασικού μισθού στα προηγούμενα επίπεδα; Χαχα, πολλά ανέκδοτα με Τοτούς ξέρετε. Εμάς μας ρωτήσατε ρε; Πως λογαριάζετε χωρίς τον ξενοδόχο;  Λοιπόν, πείτε του Κουβέλη δεν παίζει τελικά, αλλιώς ξεχάστε την δόση του Αυγούστου»

Με αυτόν λοιπόν τον τρόπο μπορούν για μία ακόμη φορά να υπόσχονται λαγούς με πετραχείλια, να υπόσχονται κάτι το οποίο και να θέλουν δεν είναι σε θέση να υλοποιήσουν -γιατί όσο ζούμε με ξένο χρέος η χώρα μας ουσιαστικά κυβερνάται από τους δανειστές και η εκάστοτε κυβέρνηση εκτελεί πιστά τις εντολές τους- και παράλληλα να βγουν και να πουν στα πρόβατα τους ψηφοφόρους : «Μα είδατε, προσπαθήσαμε! Κάναμε τα αδύνατα δυνατά! Αλλά δεν μας το επέτρεψαν..» Και τα πρόβατα να τρώνε το κουτόχορτο, ξανά και ξανά και ξανά. Να το τρώνε γιατί είτε "φοβούνται το άγνωστο" είτε δεν ξέρουν τι άλλο "χόρτο" να εμπιστευτούν. Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού, είναι η τέχνη της προμελετημένης πουστιάς. Σε αυτήν όλοι οι "κορυφαίοι" πολιτικοί είναι μανούλες.

Έφαγε και ο Κουβέλης το κουτόχορτο ή τον έπιασε δίψα για εξουσία; Τίποτα από τα δύο πιστεύω. Απλώς κλείστηκε στην γωνία. Αν έλεγε πάλι όχι οι ψηφοφόροι που δεν κατανοούν τα παραπάνω θα τον έστελναν να κάνει παρέα με τα "τιμημένα σφυροδρέπανα" που αρνούνται να υποβληθούν σε έλεγχο οι χρυσές τους μπίζνες. Κατά Περισσό μεριά ξέρετε. Ξέρει και αυτός ότι οι δεσμεύσεις που θα λάβει είναι μέντολες; Ασφαλώς και το ξέρει. Αλλά παίζει και αυτός το ίδιο θέατρο για τον κόσμο αλλά από την αντίστροφη : «Μα αφού πήρα δεσμεύσεις!!», θα πει μετά στους κουτοχορτολάγνους.

Και μία ερώτηση για αφελείς κουτοχορτοφάγους. Γιατί το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ θέλουν και την ΔΗΜΑΡ αφού έχουν μαζί 161 βουλευτές; Απάντηση : η ΔΗΜΑΡ δεν μπαίνει στο τρίο για τις έδρες φίλτατε κουτοχορτοφάγε που θα ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μέχρι να σε φυτέψουν δυο μέτρα κάτω από την γη. Μπαίνει ως καταλύτης. Μπαίνει ώστε ΝΔ & ΠΑΣΟΚ να μην αλληλοαναιρεθούν, να μην αλληλοακυρωθούν, να μην αλληλοκανιβαλιστούν (δημοσκοπικά), να μην αλληλοαπαξιωθούν. Έχει αντίστοιχο ρόλο... νονού με το λαϊκό κόμμα του αρχικωλοτούμπα στην πρώτη τριμερή κυβέρνηση Παπαδήμου. Είναι το ψηφομονωτικό ανάμεσα τους, ώστε να δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι δεν είναι καθαρά γαλαζοπράσινο το deal. Ότι υπάρχει κάποια ευρύτερη συναίνεση. Διαφορετικά είτε θα αλληλοσπαράζονταν (δημοσκοπικά πάντα, οι ίδιοι μεταξύ τους τα πάνε άψογα) είτε η ΝΔ θα απορροφούσε το ΠΑΣΟΚ, αναλόγως την δυναμική των στελεχών τους.

Αλλά το κόμμα του αρχικωλοτούμπα -που αν το διαβάσει αυτό θα στείλει εξώδικο στην Google να με κλείσουν, "Γιατί είμαι ένας κουκουλοφόρος", όπως λέει- ως γνωστόν εστάλη στο κατώτερο υπόγειο των πολιτικών βόθρων. Λέτε να γίνει το ίδιο και με την ΔΗΜΑΡ; Στοιχηματίζω ένα 4μερο ταξίδι για δυο στην μαγευτική Οκινάουα  ότι ο Τσίπρας έχει στοιχηματίσει το μέλλον της πολιτικής του καριέρας πάνω σε αυτό.

Read More