Οι Anonymous είναι μία σχετικά καινούρια "μόδα" που τράβηξαν μόλις πριν μερικές μέρες την προσοχή μας όταν κατέβασαν τα βρακιά του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Eλπίζω να προλάβω να ζήσω την εποχή που οι ιστορικοί θα γράψουν κάτι σαν και αυτό :
"Μάθημα πολιτικής ιστορίας Νο 37 : «Ο μεσαίωνας της ελληνικής πολιτικής κατά την λήξη της μονεταριστικής περιόδου»
Η παραδοσιακή τακτική "δημιουργικής καταστροφής" εκμετάλλευση--» χρεοκοπία--» πόλεμος--» εμφύλιος--» ξαναμοίρασμα της πίτας και φτου και απ'την αρχή δεν έχει άλλα περιθώρια επανάληψης. Εν μέρει ευθύνονται και τα πυρηνικά για αυτό.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη δεν είναι ούτε καν συνομοσπονδία όπως είναι, στο περίπου, η Ελβετία. Αλλά υποθέτω ότι οι Γερμανοί ήδη οραματίζονται να την κάνουν ομοσπονδία.
Υπάρχουν δυο ειδών θεωρίες συνομωσίας, που σχεδόν κατά κανόνα λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Οι φανταστικές, που είναι προϊόν της αρρωστημένης σκέψης και φαντασίας συνομωσιόπληκτων, συνομωσιολάγνων ή ανθρώπων που είναι αναμεμειγμένοι στις... πραγματικές θεωρίες συνομωσίας, που μόνο θεωρίες συνομωσίας δεν είναι.
Οι μεν σε συνδυασμό με τις δε συνιστούν έναν άριστο μηχανισμό απόκρυψης της αλήθειας από τον πολύ κόσμο, μηχανισμό απελπιστικά απλό στην σύλληψή του : Οι φανταστικές θεωρίες σύντομα είτε διαψεύδονται, είτε είναι τόσο εξωφρενικές που όσοι έχοντες στοιχειώδη κριτική σκέψη και τιμούν αυτό το ρεμάδι που φιλοξενούν ανάμεσα στα αυτιά τους ούτε ασχολούνται μαζί τους. Με αποτέλεσμα ακόμη και αρκετοί από τους τελευταίους να μην μπορούν να διακρίνουν την αλήθεια από την φαντασία και τα ψέματα.
Παράδειγμα. Το γεγονός ότι αποκλείεται οι Μπιλντεμπεργκάδες να συναντιούνται κάθε τόσο για να αποφασίσουν το πότε τελικά θα παρουσιάσουν στην ανθρωπότητα την διμοιρία Antichrist babies που μαγειρεύουν στα μυστικά τους εργαστήρια ανά την υφήλιο -όπως σκούζουν οι πυροβολημένοι με μπαζούκα που γράφουν στο anti-ntp.blogspot.com και σε πολλά άλλα ελληνικά ιστολόγια- οδήγησε πολλούς... "σκεπτικιστές" να νομίζουν ότι τα παλεκάρια απλώς συναντιούνται για να παίξουν μπιρίμπα (ή έστω πόκερ Texas Hold'em), και άλλους να αμφησβητήσουν το ότι συναντιούνται καν! Συναντιούνται, μια φορά ετησίως, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την ύπαρξη της λέσχης, και τα περισσότερα μέλη της -ιδίως τα "μη μόνιμα"- είναι γνωστά. Ανάμεσα όμως σε αυτή την παραδοχή και τις μεταφυσικές μέντολες χωράνε ολόκληροι γαλαξίες. Υπάρχουν δυο ειδών αφελείς :α)Οι αρρωστημένοι συνομωσιολάγνοι που τα δέχονται όλα ("Έλα Γιάννη κάθεσαι; Εμφανίστηκε ο Ιησούς μπροστά στο Σύνταγμα και ευλογάει περαστικούς! Τρέχα γρήγορα πριν αναληφθεί ξανά!", "Σώπα ρε σοβαρά; Έφυγααααα!"), φανταστικά και αληθινά. β)Και οι αυτοαποκαλούμενοι "σκεπτικιστές" αφελείς, που με την σειρά τους τα απορρίπτουν όλα, συλλήβδην -ιδίως αν... "διαψευστούν επισήμως"- πριν καν βάλουν κάτω το νιoνιό τους να σκεφτεί λίγο. Οι δεύτεροι αποκαλούν από πάνω και λαϊκιστές ή συνομωσιόπληκτους όσους τολμήσουν να προτείνουν κάτι νέο που δεν συνάδει με την άριστα συγυρισμένη, τακτοποιημένη και οργανωμένη κοσμοθεωρία τους, που συνήθως εξαντλείται στην επίσημη γραμμή της εκάστοτε κυβέρνησης. Οι μεν και οι δε είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, δείτε το παρακάτω βίντεομε την καταγγελία του τίτλου στην ΕΤ3 του ανεξάρτητου βουλευτή Δ. Σταμάτη και κρίνετε μόνοι σας. Eγώ για την ώρα δεν έχω άποψη. Τον Χριστοφοράκο της Siemens τον δραπέτευσαν στην Γερμανία και εδώ το θέμα το κουκούλωσαν στην εξεταστική τα δυο μεγάλα κόμματα για να αλληλοκαλύψουν τους πολιτικούς -και μη- κώλους τους. Η υπόθεση δεν έκλεισε, την σφράγισαν. Το ερώτημά μου λοιπόν είναι εύλογο : θα ψηφίσετε ξανά αυτούς τους βρωμιάρηδες, θα πασαλειφθείτε μόνοι σας με την κόπρο του Αυγεία; Και αυτό παρόλα τα περαιτέρω νέα κρυφοφανερά μέτρα που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαγειρεύουν να εξαπολύσουν από Ιούνη (στο βίντεο, μετά την καταγγελία); Εσείς αμετανόητοι Νουδου-Πασόκοι μπορεί να είστε μαζόχες και να αρέσκεστε στο να σας διακορεύουν αμείλικτα, ωραία. Όλοι οι υπόλοιποι όμως τι σας φταίμε;; Μαζόχες ας είστε, μαγκιά σας. Αλλά και σαδιστές;;
Οι στατιστικές μελέτες συχνά αποδεικνύονται πιο αποτελεσματικές να μας στείλουν κάτω από κλινοσκεπάσματα και από μία διπλή δόση υπνοστεντόν. Αυτό όμως το τεστ κρατάει μόλις 2-3 σεκόντια, δεν είναι καθόλου βαρετό και συνάμα είναι αρκετά διασκεδαστικό και διαφωτιστικό, για τους άντρες και ουχί μόνο. Λαμβάνεται σε μία δόση, ενδείκνυται και για τα δυο φύλα, για κάθε ηλικία, και έχει μηδαμινές παρενέργειες και αλληλεπιδράσεις. Η πρωτογενής πηγή της εικόνας αγνοείται κάπου μέσα στο δικτυακό χάος, πάντως εγώ την αλίευσα από εδώ.
E όχι και 100% ε; Πάντως εγώ δεν τον πρόσεξα, τα μάτια μου πήγαν πρώτα στο μπάρμπεκιου της δεσποινίδος και μετά διάβασα την περιγραφή. Παρακαλώ θέλω ειλικρινείς απαντήσεις και από τα δυο φύλα ώστε να εξακριβώσω του λόγου το αληθές και παράλληλα να κάνω μία σύγκριση της παρατηρησιακής ικανότητας (επί του συγκεκριμένου θέματος) αρρένων vs θηλέων. Σε περίπτωση που κάποιος/α δεν ξέρει καθόλου αγγλικά η επιγραφή λέει αυτό : "Στατιστικά : 100% των ανδρών δεν πρόσεξαν ότι ο Κινγκ Κονγκ είναι μέσα στην εικόνα". Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, η μόνη νικήτρια που θα αναδειχτεί είναι η περιέργεια μου. Σας ευχαριστώ.
Τα συνολικά 14 επιδόματα που δίνει ο ΟΑΕΔ από σήμερα μετατρέπονται και με την βούλα σε παροχές ελεημοσύνης. Και ο ΟΑΕΔ από Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού σε Οργανισμό Ανάληψης Ελεημοσύνης Δυστυχισμένων.
Όλα τα επιδόματα κουρεύονται κατά 22% και, όπως είχα προβλέψει εδώ τελικά τα περί 65-70% (αντί 55%) του νέου κατώτατου "μισθού" για το επίδομα ανεργίας του Υπουργού Ανεργίας, Ελεημοσύνης και Παροχής Φιλανθρωπικών Βοηθημάτων κου Κουτρουμάνη ήταν ακόμη ένα "προσπαθήσαμε αλλά δεν μας άφησαν". Το Νο "έχω χάσει τον λογαριαμό πλέον". Είναι πια τόσο προβλέψιμη η πολιτική τους -τουλάχιστον σε όσους την έχουν αντιληφθεί- που η λέξη πρόβλεψη έχει χάσει την σημασία της. Γλοιώδης, επαίσχυντη, τρισάθλια, επιπέδου βοθρατζίδικου Βομβάης πολιτική.
Εν ολίγοις για να μην σας πρήζω τα ήδη πρησμένα, ιδού το μπουγιουρντί για να μην παιδεύεστε με το κομπιουτεράκι σας : Στα 359 (από 461) σφάζεται το βασικό επίδομα ανεργίας (άγαμων). Στα 396 αν υπάρχει ένα προστατευόμενο μέλος. Στα 432 αν υπάρχουν δυο προστατευόμενα μέλη κ.ο.κ. (+10% για κάθε μέλος)
Στους νέους κάτω των 25 δεν αφαίρεσαν τελικά 32%, κόκκινη κορδέλα;
Αφαιρείτε ακόμη 22% από επίδομα μητρότητας, οικογενειακό επίδομα, εποχικό επίδομα, κτλ Ο Υπουργός Ανεργίας και ο πρόεδρος του ΟΑΕΔ κος Κικίλιας ψιθύρισαν κάτι για "προσθήκη ανταποδωτικού χαρακτήρα" (αντί μόνο ασφαλιστικού) στα επιδόματα ανεργίας, αλλά δεν ξέρω πως ακριβώς μπορεί να ερμηνευτεί αυτό και αν είναι ακόμη ένα πυροτέχνημα για να διευκολύνει την κατάποση των παραπάνω και να ρίξει και άλλη στάχτη στα μάτια. Ποντάρω μία κόκκινη μεταξωτή κορδέλα από φίνο κινέζικο μετάξι, βάσει των όσων έχουν παπαγαλίσει τα τελευταία 2-3 χρόνια, ότι για αυτό πρόκειται πάλι. Βάσιμη και απολύτως δικαιολογημένη υποψία την οποία δεν συναντήσατε σε κανένα "σοβαρό δικτυακό ΜΜΕ", που μετέδωσαν ξερά και δίχως ίχνος κριτικής την είδηση. Να χαρώ την δεοντολογία σας παιδιά.
Ας μου συγχωρεθεί η παρούσα ανάρτηση, που μπορεί να θεωρηθεί... "πτώση του επιπέδου". Δεν σκοπεύω να το κάνω τσοντοblog, αν θέλω τσοντοblog ή lifestylοblog στήνω άλλο (μπορεί και να έχω ήδη, χιχι). Απλώς θα ήθελα να εξακριβώσω κατ'αρχήν πόση "πείνα" υπάρχει (για ομορφιά, σεξ, ηδονή κ.ο.κ.) και παράλληλα να επισημάνω πόσο έντεχνα απατηλή είναι η εικόνα που έχουμε για την "ιδανική ομορφιά". Επέλεξα την Adriana Lima γιατί είναι μία γυναίκα που ένα πολύ σεβαστό ποσοστό αρρένων (αλλά και θηλέων) δίποδων, ακόμη και κάποια... τετράποδα υποθέτω, "θα έδιναν τα πάντα" για μία νύχτα -ή μέρα- μαζί της.
Οι άντρες την ποθούν και οι γυναίκες την ζηλεύουν για την "εκθαμβωτική ομορφιά" της, ακόμη και γυναίκες που είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο όμορφες από αυτήν. Ναι, πολλές, πάρα πολλές "γυναίκες της διπλανής πόρτας" είναι πιο όμορφες ή εξίσου όμορφες με την "εξωτική καλλονή". Δεν με πιστεύετε; Πριν πέσουν πάνω της οι άριστοι φωτισμοί, οι πινελιές και οι πούδρες του επαγγελματικού μακιγιάζ, το περίτεχνο hairstyling και βεβαίως οι απαραίτητες "διορθώσεις" στο Photoshop, η Adriana Lima είναι το απλό κορίτσι της τελευταίας εικόνας. Που εξακολουθεί να έχει ένα επιπλέον bonus ομορφιάς λόγω της (υπερ)ενισχυμένης της "αυτοπεποίθησης", για να το θέσω ευγενικά. Θαυμάστε λοιπόν την εξωτική καλλονή... μετά και πριν :
Να πώς με μόλις 4 λέξεις μπορείς να συνοψίσεις την σημερινή οικονομική πραγματικότητα που ξεκίνησε στις ΗΠΑ το 2008 με τα περίφημα bailouts (ξελασπώματα) των τραπεζών από τους αμερικάνους φορολογούμενους. Την Lehman την άφησαν να καταρρεύσει. Όλες τις άλλες τις ξελάσπωσαν (και μάλιστα δίνοντας και αστρονομικά bonus στους CEOs από δημόσιο χρήμα...), δαπανώντας πάνω από 1 τρις δολάρια και εκτοξεύοντας το δημόσιο χρέος στα ύψη γιατί ήταν "too big to fail" Κορώνα είναι όταν η οικονομία πάει καλά. Όλοι κερδίζουν - ή μάλλον όσοι ελέγχουν την ροή του χρήματος κερδίζουν την μερίδα του λέοντος δουλεύοντας σαν ύαινες, και όλοι οι υπόλοιποι την μερίδα της ύαινας, παρόλο που δουλεύουν σαν λέοντες. Γράμματα είναι όταν οι τράπεζες πέφτουν έξω και χρειάζονται "διάσωση". Πως; Μα από τους φόρους μας. Win-win δηλαδή, εξασφαλισμένη δουλειά.
Η φύση είναι σκληρή αλλά είναι δίκαιη. Επικρατεί σε έναν άλφα βαθμό η δαρβινική επιβίωση του ισχυρότερου, αλλά αυτό δεν γίνεται επιλεκτικά και κατά το δοκούν. Όταν το ισχυρό λιοντάρι ξεμείνει από αντιλόπες δεν βγαίνει παγανιά στην σαβάνα ζητιανεύοντας από τα άλλα ζώα για κάνα παϊδάκι αντιλόπης ή έστω κάνα κατεψυγμένο ασβό. Όχι. Το λιοντάρι -και κάθε αρπακτικό- όταν κερδίζει επιβιώνει, στήνει ένα ζουμερό χαρεμάκι με καμιά δεκαριά τσαχπίνες λέαινες, κάνει και πολλά ζουμπουρλούδικα λιονταράκια να ικανοποιήσει τα γονίδιά του και είναι γενικώς βασιλιάς. Αλλά όταν χάνει πεθαίνει. Τέλος. Ότι δηλαδή συνέβαινε, όσον αφορά τις τράπεζες, και με τον προ-νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό. Αυτό για τους θιασώτες του "κοινωνικού δαρβινισμού".
Το σημερινό υποτιθέμενα καπιταλιστικό σύστημα είναι σκληρό και άδικο για τους πολλούς σε όλες τις περιπτώσεις, ενώ οι λίγοι είτε κερδίσουν είτε χάσουν... κερδίζουν. Πάντα. Αυτό κατόπιν της μαζικής παρέμβασης του κράτους στην οποία εναντιώνονται μόνο όταν κερδίζουν. Αρχικά όταν οι επενδύσεις τους έτρωγαν άκυρο παρακαλούσαν το κράτος να τους ξελασπώσει για τα δικά τους λάθη. Πλέον ξέρουν ότι θα ξελασπωθούν ότι και να γίνει γιατί είναι "πολύ μεγάλοι για να πέσουν". Οπότε ότι και να κάνουν κερδίζουν : Κορώνα από τα κέρδη τους. Γράμματα από το ασφυκτικό στράγγιγμα των φορολογούμενων. Μηδαμινό ρίσκο, άρα και μηδαμινή προσοχή κατά τις επενδύσεις. Αλλά αυτό ασφαλώς δεν είναι καπιταλισμός. Καπιταλισμός σημαίνει, όπως μπορείτε να μάθετε και στο παρακάτω βίντεο που ενέπνευσε αυτή την ανάρτηση, μοίρασμα του ρίσκου εξίσου ανάμεσα στον δανειστή και στον δανειζόμενο.
Αυτό όμως που πραγματικά κάνει η υποτιθέμενη "ιστορική επιτυχία" του PSI είναι να μετακυλήσει το χρέος της χώρας στο μέλλον. Συγκεκριμένα σε 42 χρόνια στο μέλλον. Ουσιαστικά δεν υφίσταται κανένα κούρεμα όταν τα επιτόκια των ομολόγων παίζουν από 2 έως 4,5%. Το εν λόγω κούρεμα απλώς εξασφάλισε ένα ισόβιο εισόδημα στους δανειστές. Το οποίο αν δεν αποδέχονταν μπορούσαμε να μην τους πληρώσουμε και καθόλου, γιατί το ρίσκο ήταν και δικό τους. Δουλέψαμε δηλαδή καθαρά για το συμφέρον των δανειστών, αγνοώντας το δικό μας, στραγγίζοντας τους πολίτες και αυτό κατά τον Παντελή Καψή είναι... ιστορική επιτυχία. Το κέρδος μας θα ήταν πολύ μεγαλύτερο να μην γινόταν κανένα κούρεμα και τα επιτόκια να περιορίζονταν στο 1% καθ'όλη την διάρκεια -το ίδιο επιτόκιο που δανείζει η ΕΚΤ όλες τις ευρωζωνικές τράπεζες- με παράλληλη επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης. Έτσι το χρέος θα ήταν βιώσιμο. Σήμερα δεν είναι. Και όχι μόνο δεν είναι αλλά από ανεπίσημο ιδιωτικό φρόντισαν να το μετατρέψουν σε επίσημο διακρατικό υπό βρετανικό δίκαιο. Και αυτό το αποκαλούν ιστορική επιτυχία και από πάνω αποκαλούν όσους εναντιώνονται σε αυτό... Κασσάνδρες και λαϊκιστές!
Δείτε το βίντεο του Ιρλανδού οικονομολόγου David McWilliams για να κατανόησετε γιατί όσα εφάρμοσαν οι Μερκοζί - Τρόικα - Κυβέρνηση, στην χώρα μας και ευρύτερα (με αποκορύφωμα το πρόσφατο "Δημοσιονομικό Σύμφωνο") είναι η πιο καταστροφική οικονομική πολιτική που θα μπορούσε να εφαρμοστεί ποτέ. Για την Ελλάδα, το ευρώ και ολόκληρη την Ευρώπη.
Ας μου επιτραπεί μία συνοπτική ανασκόπηση και ενδοσκόπηση της έως τώρα πορείας των Κοριών, που στις 3 Μάρτη έκλεισαν 6 μήνες δικτυακής παρουσίας - ξέχασα να κάνω και γενέθλια 6μήνου. Όχι δεν τα παρατάω, θα με φορτωθείτε μάλλον για καιρό ακόμη :)
Αρχικά έγραφα στον α' πληθυντικό -εξού και γιατί Κοριοί αντί Κοριός- γιατί έστησα το ιστολόγιο με προοπτική να συνεργαστώ με κάποιον φίλο, τον Fimatiko. Η συνεργασία αυτή τελικά δεν ευδοκίμησε και έμεινα εντελώς μόνος μου, όπως ουσιαστικά ήμουν εξαρχής. Η συμβολή του φίλτατου Fimatikou περιορίστηκε σε αυτήν την ανάρτηση. Συν-φαν του Αρκά.
Ξεκίνησα στις 3 Σεπτέμβρη με το καθαρά ερασιτεχνικό και εντελώς σπαρτιάτικο Simple πρότυπο του Blogger με προοπτική αργότερα να περάσω ένα πιο άξιο πρότυπο. Αυτό έγινε στις 12 Γενάρη, όταν έκανα ανακαίνιση. Πέρασα με αρκετή δυσκολία ένα εντελώς καινούριο και άγνωστο με την δομή του Blogger πρότυπο. Προέρχεται από το Wordpress, και ακόμη δεν το έχω μάθει πλήρως. Για παράδειγμα εγώ "από μέσα" βλέπω ημερομηνίες αλλά ακόμη δεν έχω καταφέρει να κάνω τις ημερομηνίες να εμφανίζονται στις αναρτήσεις(...). Φαινόμενο σύνηθες με αρκετά πρότυπα που έχει μεταφέρει στο Blogger o Lasantha. Ξέρω ότι η καλύτερη επιλογή θα ήταν να αφήσω τις ντεμέκ λύσεις και να μετακομίσω στο Wordpress, σε δικό μου domain. Ίσως το κάνω, θα δω.
Ας περάσω τώρα στην ενδοσκόπηση. Όχι δεν εννοώ τον εσωτερικό μου κόσμο -έτσι και αλλιώς δεν έχω, είμαι ένα ασήμαντο μικροσκοπικό ζωύφιο με έναν εγκέφαλο μεγέθους μύτης καρφίτσας- αλλά αυτόν του ιστολογίου. Blogoσκόπηση δηλαδή. Ακόμη δεν έχω καταλήξει αν και πόση σημασία έχει τελικά αυτός ο δείκτης, αλλά χτες οι Κοριοί τρύπωσαν στο 1o μύριο σε κίνηση παγκοσμίως. Σύμφωνα τουλάχιστον με την Alexa και όσον αφορά τους τελευταίους 3 μήνες. Επίσης είναι Νο 7.500 στην Ελλάδα και 159 ιστοσελίδες και ιστολόγια που η Alexa αγαπάει (συνολικά είναι πολύ περισσότερα, πάνω από 250) φιλοξενούν συνδέσμους που οδηγούν στο ιστολόγιο, τα λεγόμενα backlinks. Τα backlinks είναι πολύ σημαντικά -ιδίως αν είναι "ποιοτικά"- γιατί μέσω αυτών από την μία έχεις απευθείας επισκέψεις και από την άλλη διευρύνουν το δικτυακό σου αποτύπωμα, για να το βλέπουν καλύτερα οι μυωπικές μηχανές αναζήτησης.
Ένα άλλο σημαντικό νούμερο, από τα σημαντικότερα για να έχεις σταθερούς αναγνώστες, είναι ο αριθμός των αναγνωστών των readers του feed του ιστολογίου. Εδώ και μερικές μέρες γρατζουνάω τους 300 αναγνώστες του feed μου στο feedburner. Κάθε φορά που κάνω νέα ανάρτηση δηλαδή, καλή ώρα η παρούσα, αυτή εμφανίζεται στο iGoogle, το MyYahoo ή κάποια άλλη "σελίδα" ή feed-reader του αναγνώστη. Αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό ακόμη και από 1000 "Μέλη" στο Google Friend Connect που κάθε άλλο παρά Μέλη είναι - εκτός και αν όσοι σε ακολουθούν έχουν ρυθμίσει τα ιστολόγια που ακολουθούν να προστίθενται στην λίστα ιστολογίων τους, χαρίζοντάς σου έτσι backlinks (αλλά αυτό το κάνουν ελάχιστοι). Δεν έχω βρέξει ακόμη τα πόδια μου με ειδοποιήσεις μέσω e-mail για νέες αναρτήσεις και θα προτιμούσα να μην το κάνω. Εφόσων ενοχλεί εμένα (σφόδρα) υποθέτω θα ενοχλεί και τους αναγνώστες.
Περιεχόμενο μπορεί να έχω ανεβάσει σχετικά λίγο, αλλά από δικτύωση συναγωνίζομαι τις περίτεχνες μεταξωτές παγίδες των οκτάποδων εφιαλτών μου (από τότε που ξέφυγα από μία αράχνη ΝΑ τις βλέπω συνεχώς στον ύπνο μου).Είμαι δικτυωμένος στα 10 μεγαλύτερα κοινωνικά δίκτυα και σε άλλα 10 blog directories. Αρχικά οι επισκέπτες από google.gr και google.com ήταν ανύπαρκτοι, κυριολεκτικά. Αργότερα έγιναν απλώς.. ελεεινοί. Πλέον είναι η πρώτη πηγή επισκεπτών, με μεγάλη διαφορά. Διαφορά που καθημερινά διευρύνεται σε σχέση με τις άλλες πηγές. Δείτε παρακάτω τις πέντε κορυφαίες πηγές επισκεπτών στο ιστολόγιο, του τελευταίου μήνα και από τότε που δημιουργήθηκε. Προσέξτε ότι από google (gr+com) τον τελευταίο μήνα ήρθαν σχεδόν οι μισοί επισκέπτες όλου του 6μήνου. Το facebook δεν είχε το ίδιο "κέρδος" αλλά και αυτό τον τελευταίο μήνα προσέλκυσε κάπου το 1/3 του 6μήνου. Βρίσκω εκπληκτικό το ότι το "άσημο" Πολιτικό Σαφάρι συναγωνίζεται στα ίσα το StumbleUpon. Άλλα δέκα φιλικά ιστολόγια σαν και αυτό που μπορώ να βρω;
Για όσα ιστολόγια όπως το δικό μου φιλοξενούν διαφημίσεις είναι πάρα πολύ σημαντικοί οι λεγόμενοι "οργανικοί" επισκέπτες, αυτοί δηλαδή που έρχονται μέσω μηχανών αναζήτησης αυθόρμητα και φυσικά, από μόνοι τους και βάσει δικού τους ενδιαφέροντος. Λέγεται ότι σχεδόν κατά κανόνα αυτοί μόνο κλικάρουν και ιδίως προβαίνουν στο ζητούμενο, σε αγορές. Θα προτιμούσα να μην φιλοξενώ διαφημίσεις και γενικώς να μην έχω καμία απολύτως έγνοια οικονομικής φύσεως, αριθμού επισκεπτών κτλ όσον αφορά αυτό το ιστολόγιο. Δυστυχώς όμως δεν έχω την πολυτέλεια να το κάνω αυτό, γιατί... για να το θέσω κομψά, είμαι σε δεινή οικονομική κατάσταση. Έχω βγάλει χρήματα; Όχι βέβαια. Η Google μου απαγορεύει να πω συγκεκριμένα νούμερα, οπότε ας αρκεστώ να πω πώς με τα 20πλάσια έσοδα όλου του 6μήνου θα συμπλήρωνα ένα... επίδομα ανεργίας άγαμου. Όχι το νέο το τροϊκανοφαγωμένο, το παλιό.
Το επόμενο 6μήνο όμως τα πράγματα μπορεί να πάνε μόνο καλύτερα. Αρκεί να στρώσω τον ζουζουνοπωπό μου και να γράφω περισσότερα δικά μου αξιόλογα άρθρα, μιας και αυτά είναι που ζητούνται περισσότερο, ξεκάθαρα - ίσως μεταξύ άλλων γιατί τα δανείζονται κατά κόρον άλλα ιστολόγια/σελίδες που διψούν για πρωτότυπο περιεχόμενο. Κανένα πρόβλημα δεν έχω με αυτό, αρκεί πάντα να παρέχεται απευθείας ενεργός σύνδεσμος. Οι καταδικές μου αναρτήσεις (αυτές με την καρτέλα own, τέρμα κάτω δεξιά στα Θέματα, πουκερδίζουν περίοπτη θέση στα Ιδιόγραφα) είναι κάπου η 1 στις 3, αλλά συνυπολογίζοντας τις εκτενείς μου προλογίσεις στις δανεικές αναρτήσεις -που συχνά τις ξεπερνούν σε μήκος- το 45-50% των κειμένων εδώ είναι δικό μου.
Όσοι έφτασαν ως εδώ και δεν είναι bloggers κερδίζουν από μία βεβαίωση παρακολούθησης σεμιναρίου μη δημιουργικής blogoδιάρροιας, δια χειρός Κοριού Κοριόπουλου. Οι υπόλοιποι (οι bloggers) αναμένετε σύντομα(;) ένα μάλλον αρκετά εκτενές άρθρο για το πως έκανα, βήμα προς βήμα, την εν λόγω ανακαίνιση - και ιδίως τις παγίδες που πρέπει να αποφύγετε. Θέλω να το γράψω εδώ και καιρό και το αμελώ, αλλά οφείλω να το καταγράψω μην ξεχάσω πως το έκανα στο τέλος. Μου είχε πάρει κάπου μία βδομάδα και για να είμαι σίγουρος ότι θα πετύχει έστησα και test blog στο οποίο πέρασα και δοκίμασα τα πάντα : http://koreoi.blogspot.com (το έκανα αόρατο στις μηχανές αναζήτησης)
Είχε κάποτε ειπωθεί από τον Αϊνστάιν πως η ανθρώπινη ηλιθιότητα είναι το μόνο σίγουρο άπειρο μέγεθος στο σύμπαν. Βλέποντας και κυρίως ακούγοντας το παρακάτω σύντομο βίντεο θα καταλάβετε για ακόμη μία φορά τον λόγο. Δεν ξέρω τι λένε οι πανίβλακες που το τραβούν, γιατί τα Ισπανικά μου είναι ελεεινά. Αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το ότι ενώ είναι μάρτυρες μίας ανυπολόγιστης οικολογικής καταστροφής σκούζουν, ζητωκραυγάζουν και χασκογελάνε όπως φαντάζομαι -και όπως τους προβάλει η τηλεοπτική σειρά Spartacus- ότι έκαναν οι διψασμένοι για αίμα θεατές στις αρένες μονομαχιών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Και όσο μεγαλύτερο είναι το κομμάτι του παγετώνα που καταρρέει τόσο πιο πολύ χαίρονται και το διασκεδάζουν. Άραγε θα αντιδρούσαν το ίδιο αν μπορούσαν να είναι αυτόπτες μάρτυρες του μεγάλου τσουνάμι που χτύπησε την Ινδονησία το 2004, το οποίο πήρε μαζί του περίπου 250.000 ψυχές; Γιατί ο μηχανισμός αυτής της "διασκέδασης" είναι ακριβώς ο ίδιος. Είναι ο ίδιος μηχανισμός βάσει του οποίου το Hollywood συγκεντρώνει κάθε χρόνο τόνους φρέσκα δολάρια από τα disaster movies του. Αλλά άλλο η πραγματικότητα και άλλο η φαντασία, φίλτατοι καταστροφονολάγνοι. Ίσως ένα ακόμη το οποίο εξυπηρετούν τα disaster και horror movies να είναι αυτό : η εκτόνωση σε φαντασιακό επίπεδο των αρχέγονων, κτηνωδών/βλακωδών μας ενστίκτων ώστε να μην (χρειάζεται να) τα εκτονώνουμε σε πραγματικό - είτε ως θεατές είτε... πιο ενεργά. Άραγε αυτοί που ακούγονται στο βίντεο πάσχουν από έλλειψη θέασης τέτοιων ταινιών ή είναι απλώς ντιγκιντάνκες;
Ειπώθηκε στο Mega, στην εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega». Από ποιον; Από αναπληρωτή υπουργό. Ναι, αυτόν. Συγκεκριμένα ειπώθηκε ακριβώς έτσι : «Οτιδήποτε θα χάσουν οι τράπεζες αυτή την στιγμή από την συμμετοχή τους στην ανταλλαγή των ομολόγων θα πρέπει από την άλλη πλευρά ο Έλληνας φορολογούμενος να το καταβάλλει προκειμένου να προχωρήσουμε στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών».
Παραθέτω και βίντεο για να το ακούσετε από τα ίδια του τα γλυκομίλητα χείλη. Να λοιπόν που πάνε τα χαρατσόσημα, οι κεφαλικοί φόροι, και τα αστρονομικά ΦΠΑ. Ακόμη και οι εισφορές αλληλεγγύης προφανώς αφορούν αλληλεγγύη προς... τις τράπεζες. Ε βέβαια, τόσα χρόνια που μπορούσαν μας πίστωναν αβέρτα. Τώρα που δεν μπορούν πρέπει να τις ξελασπώσουμε εμείς. Από αυτά που δεν έχουμε. Τσεκάρετε το βίντεο να δείτε πόσο γλυκά το λέει. Όσο γλυκά ακούς τα τελευταία λόγια που θα ακούσεις ποτέ, από τον δολοφόνο σου.
Αλίευσα από το Google+ αυτό το πολύ νόστιμο gifάκι, με τίτλο "Digital artists gone wild". Πρόκειται για μία διαδοχή ψηφιακά επεξεργασμένων εικόνων που δίνουν φτερά στην φαντασία να πετάξει. Ή να κολυμπήσει. Ή να κάνει κουπί. Ή... Απολαύστε το και αποδράστε από την ζοφερή πραγματικότητα των μνημονίων και της τρόικας. Για λίγο έστω.
Αυτό είναι σπαραξικάρδιο, ιδίως για φιλόζωους. Προχωρήστε παρακάτω μόνο όσοι πιστεύετε ότι αντέχετε. Αναμεταδίδω από την Αιχμή. Υπογράφει ο Αργύρης Κωστάκης.
Η εικόνα ήταν σπαρακτική. Μεσημέρι στη λεωφόρο
Αλεξάνδρας. Ένα σκυλάκι τρέχει πίσω από μία μοτοσικλέτα, η οποία
σταματάει μόνο στα κόκκινα φανάρια. Ο οδηγός της φανερά ταραγμένος
προσπαθεί με το πόδι του να απωθήσει το σκυλάκι, ενώ τα αυτοκίνητα που
περνούν δίπλα κορνάρουν επιτείνοντας την ένταση. Προσέξτε όχι να το
κλωτσήσει – γιατί δεν του επιτίθεται – αλλά να το απομακρύνει όσο πιο
ήπια μπορεί.
«Κάτι δεν πάει καλά»,
συνειδητοποιώ, γιατί ξέρω καλά από συμπεριφορά σκυλιών. Μετά από
εκατοντάδες μέτρα σταματώ με τη μοτοσικλέτα μου δίπλα του.
«Γιατί σε ακολουθεί το σκυλί με τόση μανία», τον
ρωτώ. Η απάντηση είναι σιωπή, ενώ συνεχίζει να προσπαθεί να το απωθήσει
χωρίς να το τραυματίσει. Το βλέμμα του σκύλου είναι ικετευτικό, ενώ και ο
οδηγός της μηχανής είναι βουρκωμένος. Και τότε αντιλαμβάνομαι το
προφανές και επιμένω.
«Θέλεις να τον
εγκαταλείψεις ρε φίλε, αλλά γιατί στο κέντρο της πόλης» τον ξαναρωτώ.
«Δεν μπορώ να τον ταΐζω πια αδελφέ, είμαι άνεργος
έξι μήνες», μου λέει ξεσπώντας και γκαζώνει μόλις ανάβει το φανάρι.
Επειδή δεν άντεχα την εικόνα, άλλαξα διαδρομή για τον προορισμό μου έχοντας γίνει κουρέλι.
«Κοίτα τι συμβαίνει γύρω σου», σκέφτηκα. Ο άνθρωπος παράτησε το σκυλί
του στο δρόμο γιατί δεν είχε να το ταΐσει. Και σίγουρα δεν θα είναι ο
μόνος. Ομολογώ ότι αυτή την κοινωνική παράμετρο δεν την είχα σκεφτεί.
Όλοι αυτοί οι παλιάνθρωποι – στη
συντριπτική τους πλειοψηφία – που κυβέρνησαν την Ελλάδα από τη
Μεταπολίτευση και μετά- κατάντησαν τους ανθρώπους να πετάνε τα σκυλιά
τους στο δρόμο γιατί δεν μπορούν να τα ταΐζουν.
«Μα κάθεσαι
και ασχολείσαι με τα σκυλιά», θα αναρωτηθεί κάποιος, «όταν το κράτος
πετάει ανθρώπους κυριολεκτικά στα σκουπίδια; Υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι
που είναι άστεγοι και πηγαίνουν σε συσσίτια να φάνε».
Η απάντηση είναι διαυγής. Φυσικά και πονάω και γι αυτούς. Αλλά και για τα σκυλιά. Πλάσματα του Θεού είναι κι αυτά. Φανταστείτε μια ζωή πεταμένη στο δρόμο, χωρίς φαί, νερό και στέγη να αργοπεθαίνει βασανιστικά. Να
κινδυνεύει κάθε δευτερόλεπτο να χτυπηθεί από αυτοκίνητο. Να πέσει θύμα
φόλας ή κακοποίησης. Ένα πλάσμα που ήξερε ότι κάθε μέρα θα έχει λίγο φαί
και νερό, ένα χάδι κι ένα σπιτάκι ή ένα χαλάκι σε ένα υπόστεγο να
κοιμηθεί. Και,
ξαφνικά, το σκυλάκι μένει χωρίς τον άνθρωπο που το αγαπούσε και τον
αγαπούσε. Σας παρακαλώ κλείστε τα μάτια για δέκα δευτερόλεπτα, όσοι
διαβάζετε αυτό το κείμενο, και αναλογιστείτε πώς θα νιώθατε αν ξαφνικά
σας πετάγανε οι άνθρωποί σας στο δρόμο μόνο και απροστάτευτο. Και δεν
τους ξαναβλέπατε ποτέ. Τι διαφορά έχει η ψυχή ενός ανθρώπου από ενός σκύλου;
Προσεύχομαι και κάνω ό,τι μπορώ να μη φτάσω ποτέ στο σημείο να μην
μπορώ να ζήσω με τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια εγώ η σύντροφός μου και τα
σκυλιά μας. Προσεύχομαι να μη χάσω το μίνιμουμ της αξιοπρέπειας που μας
απέμεινε.
Έχει πολλή πλάκα να διαβάζεις το in.gr κάποιες φορές. Γράφουν ότι οι Greek Hacking Scene, μέλη των οποίων συνελήφθησαν για την επίθεση και ανάρτηση βίντεο στο ελληνικό Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 8/2/12, είναι... "παρακλάδι της οργάνωσης Anonymous"! Μα καλά, ποιο φυντάνι γράφει όλα αυτά τα ανυπόγραφα κείμενα; Ο ίδιος ο Ψυχάρης μήπως;
Είχα αναρτήσει το βίντεό τους εδώ, γράφοντας ότι προέρχεται από τους Anonymous. Δεν έκανα λάθος, είναι σαν να έγραψα ότι το ανέβασε ο ίδιος ο Γκάντι και όχι οι διάδοχοί του (μην σκούξετε περί βλασφημίας, είναι απλώς μία παρομοίωση). Ο πρώτος λογαριασμός που το ανέβασε έκλεισε μέσα σε μια-δυο μέρες. Το βρήκα από άλλον και σε μερικές μέρες έκλεισαν και αυτόν. Το βίντεο της παραπάνω ανάρτησης είναι του τρίτου λογαριασμού και όπως μόλις πρόσεξα είναι και αυτός κλειστός λόγω "πολλαπλών παραβιάσεων πνευματικών δικαιωμάτων". Θα προσπαθήσω να το ξαναβρώ από πηγή εκτός Youtube, ίσως το Dailymotion.
Τώρα όσον αφορά τους... τρομοκράτες -ψάχτε τα άρθρα του in.gr για την Αλ Κάιντα και θα δείτε ότι ουσιαστικά μόνο το όνομα διαφέρει- της Greek Hacking Scene ας ενημερώσω πως έχουν και μία ενεργή σελίδα στο facebook με 1438 μέλη. Eίχα πατήσει και εγώ ένα "Μου Αρέσει" προ μηνός, ερευνώντας για αυτούς και τους Ανώνυμους ευρύτερα. Αυτό δηλαδή κάνει εμένα και τους άλλους 1437 τρομοκράτες; Ή έστω υποστηρικτές της τρομοκρατίας; Προσέξτε λίγο αυτό. Ασχέτως πως διατυπώνει τα "άρθρα" του το in.gr σημασία έχει ότι αυτά τα 1438 μέλη φακελώθηκαν ως πιθανοί χάκερς - χακτιβιστές από την Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Και καλά άλλοι που έχουν δώσει ψευδώνυμα. Όλοι όμως εμείς που τσιμπήσαμε από τις μέντολες του Ζούκι και δώσαμε πραγματικά επώνυμα "Ώστε να σας βρίσκουν οι παλιοί συμμαθητές σας και να κάνετε re-unions, isn't that cool?" (μετ. = ώστε να βγάζω περισσότερα $$ από πιο συναφείς διαφημίσεις), φακελωθήκαμε αυτόματα, και στην Ελλάδα και διεθνώς ως ύποπτοι... Eponymous με ένα και μόνο Like.
Oπότε αν κάποια στιγμή κάνει ντου μία διμοιρία αστυνομικών στο σπίτι σας με ένα ένταλμα ΝΑ ανά χείρας -χρειάζεται ναι, ακόμη- και τσιμπήσει εσάς, τους σκληρούς σας, τους υπολογιστές σας, τα routers σας, το κινητό σας, τους δονητές σας, το iPad σας, το σεσουάρ σας και τα δολοφονικά ακουστικά σας, πλέον θα ξέρετε τον λόγο. Ήταν εκείνο το φαινομενικά αθώο "Μου Αρέσει". Εγώ μετά και από αυτό αφαιρώ τα προσωπικά στοιχεία μου από το facebook, αν και ξέρω ότι είναι ήδη πολύ αργά (όλα τα στοιχεία που δίνεις εξακολουθούν να παραμένουν σωμένα όταν τα διαγράφεις). Η περισσή βλακεία και απερισκεψία μου έχουν διακορεύσει βάναυσα την ανωνυμία μου στο facebook, αλλά ευτυχώς μόνο σε αυτό. Ίσως αναγκαστώ να "διαγράψω" και τον λογαριασμό μου κάποια στιγμή. Να περιμένω άραγε πρώτα τις κινήσεις του "εχθρού" ή να το κάνω τώρα;
Συνειδητοποίησα πριν λίγο, διαβάζοντας ένα άρθρο στο Έθνος για το τι θα παιχτεί φέτος με τις δηλώσεις, ότι πλέον με το νέο αφορολόγητο όριο των 5.000 € (από 12.000 πέρσι) και τις δηλώσεις βάσει τεκμαρτού και όχι πραγματικού εισοδήματος δεν θα φορολογούνται τα έσοδα αλλά... τα έξοδα. Αυτό ακριβώς είναι το "τεκμαρτό εισόδημα".
Το απρόσωπο κράτος-δυνάστης έρχεται και σου λέει : "Κε Κοριέ ποσώς μας απασχολεί αν δηλώνετε ακόμη και μηδενικό εισόδημα. Μένετε σε ένα σπίτι για το οποίο ορίζουμε ότι χρειάζεστε 3.000 € τον χρόνο για χρήση και συντήρηση. Έχετε προσωπικές δαπάνες που ορίζουμε σε άλλες 3.000 € τον χρόνο. Έχετε και ένα αυτοκίνητο 1200 cc, άλλες 4.000 € τον χρόνο. Έχετε λοιπόν τεκμαρτό εισόδημα 10.000 € τον χρόνο. 10.000 - 5.000 = 5.000 € Άρα λόγω συντελεστή 10% θα πληρώσετε 500 € τεκμαρτό φόρο. Και αν δεν τα έχετε να κόψετε τον λαιμό σας να τα βρείτε". *
Προσέξτε, όλα τα παραπάνω αυθαίρετα νούμερα είναι έξοδα, όχι έσοδα. Αν είχα για παράδειγμα μείνει αποδεδειγμένα πρόπερσι χωρίς δουλειά και τον τελευταίο χρόνο είχα μηδαμινά έσοδα -ούτε καν επίδομα ανεργίας- και έβγαζα οριακά τα έξοδα μου όπως-όπως από έτοιμα ή από καμία βοήθεια συγγενών δεν τους ενδιαφέρει. Από αυτά τα όπως-όπως έξοδα σου ζητούν ένα επιπλέον 10% για κάθε ποσό που περνά τα 5.000 € Έξοδα, έξοδα, έξοδα. Το διαβάζω ξανά και ξανά μη μπορώντας να το πιστέψω. Έξοδα που ακόμη και αν αληθεύουν έχουν ήδη φορολογηθεί δυο φορές, μέσω του ΦΠΑ που πλήρωσες εσύ και μέσω των φόρων που κατέβαλλαν αυτοί -φανταστικοί και πραγματικοί- τους οποίους πλήρωσες, για προϊόντα ή υπηρεσίες. Έξοδα ακόμη και αν το σπίτι δεν είναι δικό σου, ακόμη και αν μένεις στο νοίκι. Αν είναι δικό σου και πλήρωσες και χαράτσι τότε σε χαρατσώνουν διπλά για το ίδιο σπίτι - ΔΕΗκά και τεκμαρτά. *
Δεν είναι δυνατόν, αυτό αντιβαίνει κάθε φορολογική λογική, μιλάμε για την απόλυτη φορολογική παράνοια. Τα έξοδα και οι κάθε είδους δαπάνες, μιας που έχουν ήδη φορολογηθεί αφαιρούνται από το συνολικό φορολογήσιμο ποσό, δεν προστίθενται σε αυτό. Εξού και η συλλογή αποδείξεων. Το διεστραμμένο μυαλό του Μπένι μπορεί να συνέλαβε το αντίστροφο, αλλά πως διάολο πέρασε αυτό στην Βουλή, πως το ψήφισαν; Με αυτόν τον τρόπο θα χτυπήσουν την φοροδιαφυγή, την μαύρη οικονομία και το αδήλωτο χρήμα; Γιατί υποτίθεται ότι αυτό είναι το κίνητρο αυτού του "μέτρου". Λόγω δηλαδή που -τάχα μου- δεν μπορούν να πιάσουν τους φοροφυγάδες πρέπει να πληρώσουμε όλοι το μάρμαρο, ακόμη και όσοι έχουν πενιχρά ή μηδαμινά έσοδα. *
Νομίζω ότι αυτή η επανάσταση πολύ αργεί τελικά και έχω αρχίσει να ανησυχώ. Αν περιμένουμε από το ΣτΕ να κρίνει -πάντα κατόπιν προσφυγών, ποτέ αυτεπάγγελτα- την αντισυνταγματικότητα και νομιμότητα και αυτής της φοροληστείας η απόφαση θα βγει πολύ μετά που θα έχουμε όλοι δώσει και την τελευταία δόση στην εφορία. Έκαναν τόσους μήνες να καταλήξουν στην γνωμάτευση που νομιμοποίησε το χαρατσόσημο και τώρα χρειάζονται ακούω άλλοι τόσοι μήνες για την... δημοσίευση της απόφασης!! Έλεος, λες και θα εκδόσουν το "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" του Προυστ σε "νέα φρέσκια μετάφραση". Αν οι Ανώτατοι Δικαστές της χώρας δουλεύουν σε ρυθμούς παραπληγικής χελώνας αυτή την κρίσιμη περίοδο για τόσο κρίσιμα θέματα είναι προφανές πως οι πολίτες δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από αυτούς και την δικαιοσύνη ευρύτερα. Όχι, η τύχη της χώρας είναι μόνο στα χέρια μας, το ΣτΕ απλώς το επιβεβαίωσε αυτό. *
* Update 1/6/2012Λόγω που κάποιες από τις πληροφορίες σε αυτήν την ανάρτηση ήταν λόγω ανεπαρκούς γνώσης του αντικειμένου εσφαλμένες ή ατελείς, ερεύνησα καλύτερα το θέμα και δημιούργησα μία νέα ανάρτηση, προς ενημέρωση και αποσαφήνιση της παρούσας. Πρόκειται για την ανάρτηση #221 Υψηλό τεκμαρτό εισόδημα και αφορολόγητο στα 5.000 € (Update)
Όπως φοβόμουν και είχα προβλέψει η ολομέλεια του ΣτΕ έβγαλε μία "ισορροπημένη" απόφαση με την οποία κρίνει συνταγματική την επιβολή του χαρατσόσημου (σε όλους;;;) αλλά αντισυνταγματικό το κόψιμο ρεύματος λόγω μη καταβολής του. Που σημαίνει ότι η ευθύνη φεύγει οριστικά από τα χέρια της ΔΕΗ, η οποία μετατρέπεται σε απλό εισπράκτορά του - μέχρι τουλάχιστον νεωτέρας. Και για όσους αρνούνται να το πληρώσουν η ΔΕΗ θα στέλνει τον λογαριασμό στους επιτελείς του Μπένι. Δυστυχώς η πηγή μου δεν αναφέρει τίποτα για τις ευπαθείς ομάδες που είτε θα απαλλάσσονταν πλήρως είτε θα πλήρωναν μόλις 1€ ανά τετραγωνικό (κατόπιν επιτόπου γνωμοδότησης από τις περίφημες τριμελείς επιτροπές που δεν δημιουργήθηκαν ποτέ...). Δεν έχω το πλήρες κείμενο της απόφασης αλλά έχω βάσιμες υποψίες ότι το ΣτΕ αν και καθυστέρησε πολύ την απόφασή του ούτε καν ασχολήθηκε με το θέμα. Αναμεταδίδω από τους Ψυχαρικούς.
Αθήνα
Η
ΔΕΗ δεν μπορεί να διακόψει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε όσους δεν
πληρώσουν το έκτακτο ειδικό τέλος ακινήτων αποφάσισε σε διάσκεψη,
κεκλεισμένων των θυρών, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, ενώ η
επιβολή του κρίθηκε συνταγματική.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου
(πρόεδρος ο Παν. Πικραμμένος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας
Ευαγγελία Νίκα) έκριναν ότι η επιβολή του «χαρατσιού» ή όπως επίσημα
λέγεται του έκτακτου ειδικού τέλους ηλεκτροδοτούμενων δομημένων
επιφανειών, είναι συνταγματική και νόμιμη.
Και αυτό γιατί το ειδικό τέλος ακινήτων δεν είναι πάγιος φόρος (δηλαδή
δεν θα πληρώνεται μόνιμα και σταθερά), αλλά είναι έκτακτος, καθώς έχει
επιβληθεί για δύο χρόνια. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τους δικαστές, η
επιβολή του δεν προσκρούει σε καμιά συνταγματική επιταγή.
Αντίθετα, οι σύμβουλοι Επικρατείας αποφάνθηκαν, σχεδόν ομόφωνα, ότι
είναι αντισυνταγματική και παράνομη η νομοθετική ρύθμιση που προβλέπει
ότι η ΔΕΗ θα διακόπτει την παροχή του ρεύματος σε περίπτωση κατά την
οποία ο καταναλωτής δεν πληρώσει το ειδικό τέλος ακινήτων που
περιλαμβάνεται στον λογαριασμό του ρεύματος.
Πάντως, το δικαστήριο επιφυλάχθηκε σε περίπτωση που το «χαράτσι» από
έκτακτό που είναι σήμερα μεταβληθεί με νομοθετική ρύθμιση, σε πάγιο να
κρίνει και πάλι την συνταγματικότητα ή μη της επιβολής του. Και αυτό
εφόσον βέβαια προσβληθεί και πάλι η νέα νομοθετική ρύθμιση στο Ανώτατο
Ακυρωτικό Δικαστήριο.
Αναλυτικότερα, το τρίτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου 2011 προσέφυγαν στο
Συμβούλιο της Επικρατείας οι Δικηγορικοί Σύλλογοι Αθηνών, Θεσσαλονίκης,
Καλαμάτας, Βόλου, Ηρακλείου, Σύρου και Καβάλας, η ΑΔΕΔΥ ο Δήμος Πυλαίας -
Χορτιάτη, η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Πελοποννήσου, το Επιμελητήριο
Καβάλας, το Σωματείο «Έλληνες Φορολογούμενοι», ιδιοκτήτες ακινήτων,
κ.λπ.
Όλοι στρέφονται κατά της από 10.10.2011 απόφασης του αναπληρωτή υπουργού
Οικονομικών με την οποία καθορίζεται ο τρόπος και η διαδικασία
είσπραξης του έκτακτου ειδικού τέλους και ζητούν να ακυρωθεί.
Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν, μεταξύ των άλλων, ότι το έκτακτο ειδικό
τέλος ακινήτων δεν είναι ειδικό τέλος, αλλά επιβολή νέου φόρου κάτι που
είναι αντίθετο σε πλειάδα συνταγματικών διατάξεων (αντίθετη στα άρθρα 1,
2, 4, 5, 20, 26, 48, 78 και 101 του Συντάγματος) και στην Ευρωπαϊκή
Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που προστατεύει την ιδιοκτησία.
Καλό σας μήνα. Στις 6 του περασμένου μήνα είχα γράψει ένα κείμενο για το σκάφος του μισού μυρίου ευρώ που είχε αγοράσει ο Κωστόπουλος προ 2 ετών, λίγο πριν κλείσει το περιοδικό Maxim. Ήταν μερικές μέρες πριν κλείσει η IMAKO, και ενώ το τρίξιμό της ακουγόταν ως την Κύπρο. Όταν έκλεισε η IMAKO και ο Κωστόπουλος έγραψε και ανέβασε την περίφημη μακροσκελή επιστολή του, άρχισε να δέχεται σφοδρές επιθέσεις από σχεδόν παντού. Νομίζω τον χωρό τον άνοιξε ο Γιάννης Αγγέλακας και μετά ακολούθησαν αρκετοί άλλοι, επώνυμοι και μη.
Αλίευσα πριν λίγο από την Αιχμή μία διαφορετική άποψη από τον Δημήτρη Καμπουράκη. Ένα αρκετά ψύχραιμο κείμενο που δεν υπερασπίζεται ακριβώς τον Κωστόπουλο, αλλά κριτικάρει εύστοχα τα όσα του προσάπτονται. Μιας και του την είπα και εγώ για το θέμα του σκάφους θεώρησα σκόπιμο να το μοιραστώ μαζί σας, για να ακουστεί μία διαφορετική άποψη. Με την οποία κλείνει οριστικά το "κεφάλαιο Κωστόπουλος" σε αυτό το ιστολόγιο. Αναμεταδίδω από την Αιχμή :
Φαίνεται πως το ‘χει η μοίρα του Πέτρου Κωστόπουλου να διχάζει. Ίσως
αυτό να αποτελεί τη μεγαλύτερη αρετή και τη χειρότερη κατάρα του μαζί.
Όπως δίχασε η θυελλώδης έφοδός του στα εκδοτικά δρώμενα της χώρας, το
ίδιο διχάζει τώρα και η παταγώδης πτώση του. Τις ίδιες έντονες
συζητήσεις που προκαλούσαν τα τσιτάτα του τον καιρό της παντοδυναμίας
του, προκαλούν τώρα και τα συμπεράσματα του απολογισμού του.
Ακούω και διαβάζω βίαιες απαντήσεις σ’ όσα υποστηρίζει, επενδυμένες
συχνότατα με μια μεγάλη δόση κακεντρέχειας και ολοφάνερης αγαλλίασης για
την κατάρρευσή του. Εγώ, λοιπόν, που ούτε συνεργάστηκα, ούτε έτυχε καν
να γνωρίσω τον Πέτρο Κωστόπουλο, ούτε βρέθηκα ποτέ σε ανταγωνιστικό σ’
αυτόν μαγαζί life style δημοσιογραφίας (όπου ευδοκιμούν οι κακίες για
τον αντίπαλο), λέω ευθαρσώς πως όλα τούτα είναι και ανιστόρητα και
«κατινιές» τού αισχίστου είδους.
Λένε ότι από τα περιοδικά του, κυρίως απ’ το ΚΛΙΚ, αποθέωσε την κενολογία, πλάσαρε το βλαχομπαρόκ life style,
έκανε μόδα την ανούσια πλευρά της ζωής, υπονόμευσε υποδορίως την ιδέα
της συλλογικής δράσης, απογείωσε μοντελάκια, μάρκες, συμπεριφορές και
φάτσες που η κανονική τους θέση ήταν στο απόλυτο μηδέν και, εν’ τέλει,
συνέβαλε καθοριστικά στην εξαχρείωση και τον κούφιο ευδαιμονισμό δύο
γενεών νέων Ελλήνων. Μάλιστα. Συμφωνώ κι εγώ σε πολλά απ’ αυτά. Με μία
διαφορά, όμως.
Ο Πέτρος Κωστόπουλος δεν ήταν βουλευτής, ούτε υπουργός, ούτε πρωθυπουργός.
Δεν καθόριζε την πορεία της κοινωνίας με δυο υπογραφές. Δεν ήταν
μονοπωλιακό Μέσο Ενημέρωσης που μας επιβάλλεται με το ζόρι, ούτε ήταν
κανένα κρατικό εκπαιδευτικό σύστημα που παίρνει τα παιδιά από μικρά και
τα διαμορφώνει. Περιοδικά έβγαζε ο άνθρωπος, έγραφε τις απόψεις του, τα
‘ριχνε στην αγορά κι όποιος ήθελε τ’ αγόραζε. Σε κανάλια έβγαινε κατά
καιρούς, όποιος γούσταρε τον έβλεπε κι όποιος τον αντιπαθούσε πήγαινε
στο παρακάτω κανάλι.
Ε τότε,πώς διάολο κατάφερε να διαμορφώσει μονάχος του δύο γενιές
και, μάλιστα, κόντρα σε όλους, αν κρίνουμε από τις σημερινές
αντιδράσεις που δείχνουν πως σύσσωμη η κοινωνία μας τον σιχαινόταν
ανέκαθεν και είχε σηκώσει το μπαϊράκι της αντίστασης στις απόψεις του;
Όλα αυτά είναι μπούρδες και κακίες. Τα συστήματα
καταρρέουν μαζί με τα σύμβολά τους, συνεπώς ήταν φυσικό μαζί με την
Ελλάδα του τζούφιου ευδαιμονισμού να καταρρεύσει και η ΙΜΑΚΟ του Πέτρου
Κωστόπουλου. Όμως, στις σύγχρονες πολύπλοκες κοινωνίες μας, τα συστήματα
δεν κατασκευάζουν με σχέδιο τα σύμβολά τους, ούτε τα σύμβολα από μόνα
τους είναι ικανά να κάνουν βιώσιμα τα συστήματα. Βίοι παράλληλοι και
σχετικά αυτόνομοι είναι που μέσα από εκατομμύρια πιθανούς συνδυασμούς,
ταυτίζονται τελικά σε μια πορεία λόγω τύχης, κοινών συμφερόντων και
αντιλήψεων.
Ούτε ο Κωστόπουλος ήταν ο επίσημος εκφραστής του συστήματος που μας
φαλίρισε, ούτε το σύστημα θα πορευόταν πιο ορθολογικά αν έλειπε το ΚΛΙΚ.
Ας μην ξαναγυρίσουμε τώρα στο ερώτημα αν τα πρόσωπα διαμορφώνουν τις ιστορικές συνθήκες ή αν οι συνθήκες κατασκευάζουν τα πρόσωπαπου τις εξυπηρετούν. Δεν απάντησε ο Πλεχάνωφ σ’ αυτό, θα απαντήσουμε εμείς με αφορμή τον Πέτρο;
Είναι, πάντως, μέγα λάθος να κρίνουμε με το σημερινό μας βλέμμα τα
δεδομένα πριν εικοσιπέντε χρόνια που ξεκίνησε. Σήμερα βλέπουμε τα
εκφυλιστικά αποτελέσματα μιας άποψης περί του ζειν και του σκέπτεσθαι,
υπό το πρίσμα μάλιστα μιας γενικότερης καταστροφής και απαιτούμε απ’ τον
Πέτρο Κωστόπουλο να είχε προβλέψει αυτό που θα συνέβαινε. Και όχι μόνο
να το είχε προβλέψει, αλλά και να το είχε αποτρέψει στο μέτρο που του αναλογούσε. Συμπαθάτε με, αλλά δεν προχωρά έτσι ο κόσμος. Είναι ιστορική
αφέλεια να απαιτούμε από το νέο που έρχεται με φούρια για να
παραμερίσει το παλιό και το φθαρμένο, να προσκομίσει πρώτα πιστοποιητικά
για το βέλτιστο της μελλοντικής του εξέλιξης. Και υπήρχαν πολλά
ετοιμόρροπα εκείνη την εποχή, που δίχως μάχη παρέδωσαν ένα ζωτικό τους
κομμάτι στις αντιλήψεις του Πέτρου Κωστόπουλου.
Ο απομονωτικός επαρχιωτισμός μεγάλων στρωμάτωντης
ελληνικής κοινωνίας, που πρώτη φορά βρέθηκαν με δυνατότητες ανώτερου
εισοδήματος και κατανάλωσης, που πρώτη φορά άνοιξαν τα μάτια στον κόσμο ή
μπήκαν σε αεροπλάνο για να τον επισκεφθούν.
Η στυλιζαρισμένη κυριλέ δημοσιογραφία του κουστουμιού και της καπαρντίνας στα μεγάλα ασπρόμαυρα φύλλα.
Το μετεμφυλιακό μίζερο life style της Βουγιουκλάκη
και της Καρέζη. Η γλωσσική δυσκοιλιότητα των εντύπων, που έμοιαζαν σα να
έχουν όλα διορθωτή τον ακαδημαϊκό Κριαρά. Κι απ’ την απέναντι όχθη, η
πρόωρη κοινωνική και εκφραστική γήρανση μιας ολόκληρης γενιάς της
Αριστεράς, που μέσα σε δέκα χρόνια εγκλωβίστηκε στα ταγάρια, στα
αμπέχωνα, τα ρεμπετομάγαζα και στην ορολογία της μεγάλης σοβιετικής
εγκυκλοπαίδειας και των εκδόσεων της «Σύγχρονης Εποχής». Αυτά ούτως ή
άλλως δεν θα μπορούσαν να κρατηθούν στη ζωή.
Τι θα θέλαμε λοιπόν; Ένα ΚΛΙΚ που θα προωθούσε τη δεκαετία του ’90
στην Ελλάδα, τη σημερινή προτεσταντική ηθική και πρακτική της Μέρκελ,
για να μην έχουμε πάθει αυτά που πάθαμε;
Τι χαζομάρα! Το πρόβλημα δεν ήταν ότι βρέθηκε ένας Πέτρος Κωστόπουλος
και όρμησε με τις απόψεις του στο κενό, αλλά ότι δεν βρέθηκε κι ένας
αντι-Κωστόπουλος των νέων συνθηκών, που θα κατηύθυνε το κοινό του σε μια
διαφορετική τροχιά. Διότι οι διορατικοί έβλεπαν από τότε προς τα που
πηγαίνει η ελληνική κοινωνία, όμως δεν κατάφεραν να βρουν εκφραστές. Οι
άλλοι που αντί να σκέπτονται κατανάλωναν, μια χαρά τη βρίσκανε με τις
ατάκες του πανέξυπνου Πέτρου και με τις ετοιματζίδικες κοινωνικές του
συνταγές που ήταν αρκετά ευρύχωρες για να τους χωράνε όλους, σαν τα
συνθήματα του Ανδρέα Παπανδρέου.
Και τον καλοπληρώνανε γι’ αυτές κι αυτός άριστα έπραξε που αντί, για ταξιτζής στον Βόλο, έγινε μεγαλοεκδότης στην Αθήνα, αφού κόσμος τον αποθέωνε, γκόμενες τον γουστάρανε, πολιτικοί έπεφταν στα πόδια του και τράπεζες τον χρηματοδοτούσαν.
Κι αν τώρα κατέρρευσε δεν πειράζει, κανένας δεν ξεκινά κάτι μεγάλο υπογράφοντας συμβόλαιο πως στα γηρατειά του θα ‘ναι μεγαλύτερο. Έτσι είναι η άτιμη η ζωή, μια παρτίδα σκάκι είναι με δισεκατομμύρια
συνδυασμούς, δε μπορείς να κερδίζεις πάντα. Κάποια στιγμή θα βρεθείς
στριμωγμένος από έναν καλύτερο ή από προδοσία του μυαλού σου, αλλά
σημασία έχει ότι ένοιωσες την ηδονή του τέλειου δικού σου ΜΑΤ, την ηδονή
της στιγμής που όλοι σε κοιτάζανε με θαυμασμό.
Στο τέλος της μέρας, μετά το τέλος της παρτίδας, όλα τα πιόνια, και βασιλιάδες και στρατιωτάκια, στο ίδιο κουτί καταλήγουν.