Τι είναι τελικά οι θεωρίες συνομωσίας; Φαντασιώσεις γραφικών και θεοπάλαβων, αχτίδες αλήθειας στο επιμελώς
απλωμένο πέπλο ψεύδους που σκεπάζει τα πάντα ή κάτι ανάμεσα; Κάπου είχα διαβάσει πως "οι ισχυροί" αυτού του πλανήτη διαρρέουν ή ενθαρρύνουν ψευδείς θεωρίες συνομωσίας ώστε όταν αποκαλυφθεί το ψεύδος τους ο κόσμος να μην πιστεύει ούτε στις πραγματικές. Έξυπνο ε;
Εφόσων π.χ. αποδείχθηκε πως ο Σβαρτζενέγκερ και ο Σταλόνε δεν είναι τελικώς εξωγήινοι, όπως διατεινόταν ομάδα ουφολόγων "βάσει διασταυρωμένων στοιχείων", αλλά με 100% γήινο DNA, άρα και οι Δίδυμοι Πύργοι δεν καταρρίφθηκαν τελικά από την Mossade όπως βελάζουν πολλοί, αλλά από την Al Qaeda .
Case closed...
Ας έρθουμε όμως λίγο στα καθ'ημάς. Τι παίζει τελικά με την λατρεμένη μας κυβέρνηση; Είναι προδότες, σωτήρες, παράφρονες, ή απλά προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο για να φάνε όσα προλάβουν; Ο ΓΑΠ τα έχει όντως πάρει, είναι Μασόνος, εκτελεί εντολές από την Λέσχη Μπίλντεμπεργκ ή ο άνθρωπος όντως αγωνίζεται για το καλό της χώρας όπως δεν παύει στιγμή να σκούζει; Προσωπικά ενδιαφέρομαι περισσότερο για την σχέση της κυβέρνησης με τους ευρωπαίους και για την ατζέντα των δεύτερων. Αν το ΠΑΣΟΚ μας πρόδωσε μας πρόδωσε στους ευρωπαίους και στο ΔΝΤ, ήτοι τους αμερικάνους. Ο προφανής στόχος της εικαζόμενης προδοσίας; Μα ασφαλώς η σταδιακή ανταλλαγή αέρα (χρέος) με πραγματική αξία : ενέργεια, εκτάσεις γης και ακινήτων, τηλεπικοινωνίες και συχνότητες, και βέβαια χρυσό.Το κίνητρό της; Πραγματικά δεν γνωρίζω.
Δεν γνωρίζω αν όντως η κυβέρνηση πιστεύει στον "αγώνα" της -με τον ίδιο περίπου τρόπο που ένας ιδιοκτήτης σκλάβων πιστεύει πως οφείλει να τους μαστιγώνει, γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, πρέπει να τους λυγίσει για το καλό τους- ή αν γνωρίζουν πως όλες αυτές οι θυσίες απλώς θα επιδεινώσουν την οικονομία, αν αυτός πραγματικά είναι ο σκοπός τους, αν απλά συμπλέουν με την τρέλα(;) των ευρωπαίων, ή αν απλά τους έχουν τάξει από μία λευκή επιταγή και έναν τρισαπόρρητο λογαριασμό όψεως στο Λιχτενστάιν. Σαφώς θα ήταν εντελώς ηλίθιοι και αφελείς αν όντως πίστευαν στην πολιτική τους, την στιγμή που κανένας σοβαρός οικονομολόγος στον κόσμο δεν πιστεύει πως μπορεί να αποδώσει.
Εν κατακλείδει πάντως, η κυβέρνηση Παπανδρέου, όπως και ουσιαστικά όλες οι κυβερνήσεις από τότε που ιδρύθηκε το νεο-Ελληνικό κράτος, αλλά και όλες οι κυβερνήσεις παγκοσμίως, είναι απλώς οι διαχειριστές και κληρονόμοι ενός σάπιου, μη βιώσιμου συστήματος. Μίας σαμπρέλας σαθρής, χιλιοσκασμένης και χιλιομπαλωμένης που δεν αντέχει άλλα μπαλώματα. Χρέη πάντα υπήρχαν, αλλά διαχειρήσιμων μεγεθών. Μετά όμως την εγκατάλειψη του συστήματος του Brenton Woods (ο περίφημος "κανόνας του χρυσού") το 1971, το παγκόσμιο χρέος πολλαπλασιάστηκε εκθετικά, μιας και τότε εκκολάφθηκαν οι συνθήκες για αυτό. Από το 1970 ακατάπαυστα δημιουργείται νέο χρήμα από νέο χρέος, με αποτέλεσμα σήμερα το παγκόσμιο χρέος να είναι 9 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ, ένα γαλαξιακών μεγεθών ποσό της τάξης των...400 τρις $.
Δηλαδή δεν πρόκειται να ξεχρεωθεί ποτέ. Και να υπήρχε η πρόθεση να ξεχρεωθεί είναι αδύνατο, αυτά τα χρήματα δεν υπάρχουν, ούτε καν το εν δέκατο αυτού του ποσού. Και δεν συμφέρει στις μηχανές παραγωγής χρέους (τράπεζες) να ξεχρεωθεί, ακριβώς γιατί το χρέος είναι που δημιουργεί νέο χρήμα και όχι το αντίστροφο. Αν ξεχρεωθεί ή διαγραφεί όλο το χρέος τέλος, κλείνει η αντλία φρέσκου χρήματος. Θα εξηγήσω το πως, για όσους το αγνοούν, σε ύστερα άρθρα.
