Οι αγγλικοί όροι "vanity writing" ή "vanity publishing" σημαίνουν σε απλά τσίπρια "δημοσίευση ή έκδοση που ταΐζει την ματαιοδοξία τoυ νεόκοπου συγγραφέα ή αρθρογράφου". Υπάρχει η soft και η hard εκδοχή. Η soft είναι να μην πληρώνεσαι ούτε κάλπικο ευρώπουλο, παρά μόνο να γράφεις για να "γράφει" το όνομα ή το ψευδώνυμό σου. Η hard είναι όχι μόνο να μην πληρώνεσαι αλλά από πάνω να πληρώνεις εσύ, που σε δημοσιεύουν και "σε κάνουν διάσημο". Hard vanity publishing έκανε το (αλλοτινό) ανεκδιήγητο poetry.com στις ΗΠΑ.
Το poetry.com της αρχικής ιδιοκτησίας ενέκρινε προς έκδοσιν τους πάντες, ότι μπούρδες -κυριολεκτικά- και να έγραφαν. Διοργάνωνε σε τακτά διαστήματα vanity events σε ένα 5άστερο ξενοδοχείο όπου τάχα μου βράβευε όσους έγραφαν ακόμη και στίχους του στυλ "Tralali tralalo my cat hangs on a rope, tralali tralalo, I am a nice sexy bloke" (θυμάμαι σχετικά δείγματα, μα τον Δία). Σε αντάλλαγμα έπαιρνε τις μίζες του από το ξενοδοχείο και από πάνω ζητούσε και φράγκα για την κανονική μηνιαία ανθολογία που εκτύπωνε. Αυτή τη λαμογιά τελικά την πήραν πολλοί πρέφα, έπεσαν και κάποιες αγωγές για εξαπάτηση, και το poetry.com κατέβασε τα ρολά. Στην soft εκδοχή του vanity publishing αρέσκονται να επιδίδονται ουκ ολίγα στελέχη της δικτυακής αρθρογραφίας της Ελλάδας.
Τα οποία αλιεύουν ματαιόδοξες ή/και φλύαρες πρόθυμες πένες από διάφορες πηγές δίχως να δίνουν κανένα μέρισμα από τις διαφημίσεις τους, ποτέ. Βασικά και να θέλουν να δώσουν δεν τους παίρνει, αφού μετά βίας φτάνουν τα 50 - 150 ευρώ τον μήνα. Δεν λέω για το δικτυακό σκέλος κάποιων περιοδικών στυλ Lifo, λέω για μικρότερες σελίδες που δέχονται guest posters ή μόνιμους vanity writers με δικές τους στήλες. Το ζήτημα όμως δεν είναι το ότι -εκ των πραγμάτων και εις πλήρην γνώσιν και αποδοχή των "συνεργατών"- δεν σε πληρώνουν. Το ζήτημα είναι ότι τα στελέχη κάποιων από αυτά φέρονται σχεδόν σαν να πρέπει να τους πληρώσεις εσύ για την φιλοξενία. Δεν είπα να σου κάνουν τεμενάδες, προς θεού. Ούτε καν το ευχαριστώ δεν είναι απαραίτητο αν είναι τσιγκούνηδες σε αυτό. Αλλά το να περιμένουν από εσένα τεμενάδες και ευχαριστίες, και δη να μην παραλείψουν να σου αφήσουν και καμία αιχμούλα ότι δεν τους είσαι και τόσο απαραίτητος είναι ολίγον to much ε;
Ας επισημάνω ότι υπάρχει δυνητικό αντάλλαγμα : ο δικός σου σύνδεσμος προς ένα δικό σου χώρο όπου έχεις κάποια έσοδα από τις δικές σου διαφημίσεις (όπως οι Κοριοί π.χ.) και βεβαίως η πρόσθετη προβολή σου, ιδίως αν υπογράφεις επώνυμα. Δεν το θεωρώ εκμετάλλευση, αλλά εν δυνάμει γόνιμη συνεργασία. Με τη ευκαιρία ας "αποκαλύψω" ότι προ μερικών ωρών αποφάσισα να προσθέσω τον πρώτο guest αρθρογράφο εξαρχής ίδρυσης Κοριών. Μία αρκετά δυνατή πένα, μέσω της συζήτησης με την οποία κινητοποιήθηκα ξανά να βγάλω από τον πάγο τους Κοριούς. Καλοκαιριάζει κιόλας και θα μου ψωφήσουν τα φουκαριάρικα, καταλαβαίνετε. Το πρώτο του άρθρο εδώ θα ακολουθήσει θαρρώ σύντομα. Το δικό του ιστολόγιο είναι αυτό : Allemaos Paradox
Αλέ θα χαρώ να σε διαβάσω και εδώ. Και όχι, δεν σε θεωρώ (πολύ) ματαιόδοξο :)
