Πέραν της ακραίας εμπορευματικοποίησης λίγοι συνειδητοποιούν ότι πρόκειται απλώς -και αυτό για όλα τα μαζικά αθλήματα και οτιδήποτε αφορά υπερθέαμα- για την εξέλιξη των αιματηρών θεαμάτων με μονομαχίες σκλάβων στις Ρωμαϊκές αρένες. Στην Αρχαία Ρώμη η μεγάλη μάζα του λαού είχε ακούσει την πείνα της ή ζούσαν σαν τα ποντίκια και τον περισσότερο πλούτο τον απομυζούσε το πλουσιότερο ποσοστό του πληθυσμού. Ίσως τότε να μην ήταν το 1% λόγω πολύ μικρότερου πληθυσμού, αλλά άντε να ήταν ένα 5, το πολύ 10%.
Οι πλούσιοι για μην έχουν κάθε μέρα και από μία μίνι επανάσταση στα χέρια τους χρειαζόντουσαν μία λύση ώστε ο όχλος τον οποίο απομυζούσαν σαν βδέλες κατόπιν 40μερης χορτοφαγίας να εκτονώνεται, να απασχολείται με κάτι που τον έκανε φαινομενικά ευτυχισμένο μετά το τέλος της δουλικής βάρδιας. Αυτό ώστε επικίνδυνες σκέψεις όπως "Θέλω να ανοίξω στα δυο το κεφάλι αυτού του αλήτη που δεν κουνάει ούτε το δαχτυλάκι του και βγάζει 100 φορές περισσότερα από εμένα" να μην περνούν από το μυαλουδάκι τους. Η μαγική λύση βρέθηκε λοιπόν στις αρένες. Δεν κόστιζε σχεδόν τίποτα, γιατί όλοι οι μονομάχοι ήταν συλληφθέντες αιχμάλωτοι πολέμου ή άλλου είδους σκλάβοι. Και οι σκλάβοι δεν πρόκειται να πάνε στην Επιθεώρηση Εργασίας αν δεν τους πληρώσεις για 20 χρόνια. Δεν έχουν δικαιώματα ή κανενός είδους ιδιοκτησία, είναι οι ίδιοι ιδιοκτησία. Αρκεί να τους ταΐζεις οριακά, ίσα ίσα για μην ψοφάνε και να μην καταρρέουν μέσα στις αρένες πριν την ώρα που πρέπει.
Σήμερα είμαστε υποτίθεται πιο πολιτισμένοι, αλλά όσο υπάρχει αυτό το δυσθεώρητο άνοιγμα της κοινωνικής ψαλίδας, τόσο δυσθεώρητο ώστε κάποιοι να βγάζουν σε μία μόλις μέρα όσα κάποιοι άλλοι βγάζουν σε δέκα χρόνια, σαφώς χρειάζεται και πάλι ο όχλος να απασχολείται με κάτι που τον φανατίζει, τον διασκεδάζει, τον εκτονώνει (γιατί το κεφαλάκι του CEO των 10 εκατ. $ το χρόνο το θέλουμε στην θέση του ε; ), του δίνει "χαρά". Και όταν αφορά παιχνίδια εθνικών ομάδων περνάμε ένα επίπεδο παραπάνω γιατί μπλέκεται και ο πατριωτισμός στην μέση. Απολαύστε λοιπόν εικόνες από τις ρωμαϊκές αρένες του 21ου αιώνα για να κλείσω και εγώ το στόμα μου - μην γράψω άλλες δέκα σελίδες και γίνω κουραστικός. Και όποιος διαφωνεί ας καταθέσει την άποψή του μετά τον χαρακτηριστικό ήχο.
Όλες οι εικόνες πλην της τελευταίας είναι από το πρακτορείο Reuters.
