Η εν λόγω παραίτηση συνιστά μία σχεδόν πολιτική δήλωση, ένα εν δυνάμει παράδειγμα. Αλλά δεν ξέρω αν υπερτερούν τα αρνητικά ή τα θετικά. Οι δάσκαλοι και καθηγητές που θα ήθελαν να την ακολουθήσουν θα μάχονταν πιο αποτελεσματικά όντας εκτός ή παραμένοντας εντός των σχολείων; Δεν συνεπάγεται αποδοχή και συμφωνία το να παραμείνει κάποιος στην θέση του; Και ποια είναι η μεγαλύτερη γενναιότητα και ποια η δειλία στην προκειμένη;;
Διαβάστε το κείμενο της παραίτησης και τα συμπεράσματα δικά σας (για την πρωτότυπη επιστολή κάντε κλικ στην εικόνα) :
Λαμβάνω την τιμή να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση μου ως δασκάλας, στο 8ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά.
Οι λόγοι που μ’ έκαναν να επιλέξω αυτή την οδό είναι οι εξής:
- Ως δασκάλα πίστευα πάντα πως η στάση μου είναι παράδειγμα κι ό,τι νιώθω περνάει σαν αέρας στις ψυχές των παιδιών. Όχι κούφια λόγια και μπούρδες. Συναισθήματα και πράξεις, στάση ζωής. Δεν μπορώ ν’ αντικρίζω τα μάτια των παιδιών μου, χωρίς να ντρέπομαι να υπηρετώ μία παιδεία που δεν υφίσταται. Δεν έχω το δικαίωμα, δεν μου επιτρέπεται. Αρνούμαι να συμμετέχω στο συστηματάκι σας: «Πρώτα ο μαθητής», «Δωρεάν δημόσια παιδεία», «Ίσες ευκαιρίες για όλους»; Αρνούμαι τους φόρους των συμπολιτών μου να τους προσφέρω αδιαμαρτύρητα στους προδότες της
- Αρνούμαι να συναινώ, να συνεργάζομαι και να διευκολύνω αυτούς που μάτωσαν τη χώρα. Τους στυγνούς δολοφόνους, που δολοφονούν κάθε μέρα κάποιον συμπολίτη μου. (Μεταξύ των θυμάτων και ο άντρας μου).
- Δεν συνεργάζομαι μ’ αυτούς που έκλεψαν τον ιδρώτα των συνταξιούχων, χωρίς ντροπή και σεβασμό στα χρόνια τους.
- Δεν συνεργάζομαι μ’ αυτούς που γέμισαν τη χώρα άστεγους και τώρα κάνουν τους ελεήμονες τάχα.
Δεν θέλω την ελεημοσύνη τους, δεν αναγνωρίζω τα μιάσματα, τους θρασύδειλους που παράνομα κυβερνούν τη χώρα με την πεποίθηση ότι συμφωνούμε.
Για όλους αυτούς τους λόγους,
ΕΠΕΙΔΗ
Η ψυχή μου αλυχτά,
Αποχωρώ και ΑΠΑΙΤΩ, το μόνο δικαίωμα που μου αφήσατε για ν’ αντισταθώ, την παραίτησή μου, να την κάνετε ΑΜΕΣΑ δεκτή.
πηγή(πλην προλόγου) : Ελληνικό Καφενείο
