#194 Οι λόγοι που οι ΗΠΑ τρέμουν μία κλιμάκωση της κρίσης στην Ευρώπη

Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την άμεση σύνδεση αμερικάνικης και ευρωπαϊκής κρίσης, από την sousourada του International Press Conference.

Είχε εκφραστεί παλαιότερα η άποψη ότι ο Λευκός Οίκος επέδειξε ενδιαφέρον για την επίλυση της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα επειδή υπήρχε ο φόβος επέκτασής της και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά το γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση «ένωσε» κράτη και λαούς –εις βάρος των φτωχότερων, βέβαια–, η Αμερική φρόντισε να χτίσει μηχανισμούς αναχαίτισης κρίσεων και απειλών, αν και αποδείχτηκαν όχι πάντα ικανοί για να την προστατεύσουν.

Η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα δεν φοβήθηκε την «ελληνική κρίση χρέους», όπως τη χαρακτήρισαν οι αγορές – τουλάχιστον όχι όσο παρουσιάστηκε από τους επιτελείς του Λευκού Οίκου. Παρά τις περί του αντιθέτου πληροφορίες, οι αμερικανικές τράπεζες δεν είναι εκτεθειμένες, καθώς, καταρχάς, είχαν λίγα ελληνικά ομόλογα, τα οποία φρόντισαν να «ξεφορτώσουν» νωρίς, ενώ και οι εμπορικές και οικονομικές σχέσεις των ΗΠΑ με την Ελλάδα είναι χαμηλού βεληνεκούς.

Οι Αμερικανοί προειδοποιούσαν διότι «έβλεπαν μπροστά», όπως εξήγησε αναλυτής της Wells Fargo. Η ανησυχία τους δεν αφορούσε σε αυτή καθαυτή την Ελλάδα και την οικονομία της, που –όπως σωστά διέγνωσαν από την πρώτη στιγμή– ασθενούσε βαριά, αλλά στην επέκταση της κρίσης στην υπόλοιπη Ευρώπη. Και οι πιέσεις τους σε όλα τα επίπεδα –από τον πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα, τον υπουργό Οικονομικών, Τίμοθι Γκάιτνερ, και τους πρεσβευτές τους στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες– είχαν στόχο να ξυπνήσουν τους Ευρωπαίους ηγέτες για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο η κρίση να φτάσει στο κατώφλι τους. Όπως και συνέβη.

Τα συμφέροντα της Αμερικής στην Ευρώπη είναι τεράστια. Πρώτον και πλέον σημαντικό, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί –ή αποτελούσε έστω– μεγάλη και πλούσια αγορά, η οποία έδειχνε προτίμηση στα αμερικανικά προϊόντα. Εάν οι Ευρωπαίοι έδειχναν τη μισή προτίμηση στα δικά τους προϊόντα από αυτή που δείχνουν στα αμερικανικά, θα παρέμενε στην Ευρώπη επιπλέον συνάλλαγμα ύψους μισού τρισεκατομμυρίου ευρώ. Βέβαια, η Αμερική αποτελεί αγορά και για τις ευρωπαϊ κές χώρες, μόνο που η ισορροπία είναι υπέρ των ΗΠΑ. Επιπλέον, το ισχυρό ευρώ παρέχει τη δυνατότητα σε εκατομμύρια Ευρωπαίους να ταξιδεύουν στη «φθηνή» Αμερική και είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο η Νέα Υόρκη φιλοξένησε πέρσι πέντε εκατομμύρια τουρίστες από χώρες της ΕΕ. Τα ξενοδοχεία της πόλης έχουν πληρότητα 80%, που οφείλεται στην προτίμηση των Ευρωπαίων, ενώ στην υπόλοιπη Αμερική το ποσοστό μόλις και ξεπερνά το 50%. Πρόσφατα, το Γραφείο Τουρισμού της Νέας Υόρκης δημοσιοποίησε την ανησυχία του από την αύξηση της τιμής του δολαρίου έναντι του ευρώ, διότι η αδυναμία του ευρωπαϊκού νομίσματος σημαίνει την ακύρωση προγραμματισμένων αφίξεων.

Η  Αμερική του 2012 αδυνατεί να στηρίξει οικονομικά την Ευρώπη για να εξέλθει της κρίσης, όπως συνέβη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ας μην εθελοτυφλούμε. Πολύ απλά «δεν έχει τα χρήματα», ενώ μερικά από τα δικά της προβλήματα είναι χρόνια και άλυτα. Ποιος αμφιβάλλει πως η Αμερική θα ήταν… Ελλάδα, εάν δεν είχε τη δυνατότητα να τυπώνει δολάρια; Αυτό που θα μπορούσαν να κάνουν ο κ. Ομπάμα και η κυβέρνησή του, για να μην επηρεαστεί το δικό τους πρόγραμμα σταθερότητας, ιδιαίτερα σε εκλογική χρονιά, είναι να επιβάλουν στις πλούσιες χώρες της Ευρώπης να βρουν λύσεις ΤΩΡΑ στα προβλήματα που ταλανίζουν πια και τις ίδιες. Εάν δεν αναλάβουν τον ηγετικό τους ρόλο, τότε η κρίση που ξεκίνησε από τη χώρα μας θα χτυπήσει στην καρδιά της αμερικανικής οικονομίας.

πηγή : Inprecor

Read More

#5 Που θα φτάσει ο χρυσός;

Και όμως,είναι μόλις 1 γραμμάριο!

Από το 2007 που ξέσπασε η παγκόσμια κρίση, από την οποία ουσιαστικά ποτέ δεν βγήκαμε, ο χρυσός έχει προβεί σε ένα ξέφρενο ράλι. Όχι από... μόνος του βέβαια, πρόκειται για συνδυασμό μαζικών αγορών και μειωμένης προσφοράς.

Στις 22 Αυγούστου ο  χρυσός έπιασε τα 1890 $ η ουγγιά, ρεκόρ όλων των εποχών. Ή μάλλον από τότε που υπάρχει δολλάριο. Σήμερα βλέπω είναι στα 1825 $. 

Είναι πολύ πιθανόν, αν οι επενδυτές συνεχίσουν να πουλάνε πανικόβλητοι μετοχές, πριν το τέλος του χρόνου να σπάσει και το φράγμα των 2000 $. Δεν αποκλείεται αυτό να γίνει και μέσα στον Οκτώβρη. Τι κάνουν λοιπόν οι δόκιμοι επενδυτές, πουλάνε ή αγοράζουν; ...

Και τι πραγματικά σημαίνει "Έχω xψz ουγγιές χρυσό;" Το δίλλημα είναι όπως ακριβώς και με τις μετοχές. Αν πουλήσετε τώρα κινδυνεύετε να χάσετε τα ενδεχόμενα κέρδη των επόμενων μηνών. Αν πάλι αγοράσετε αγοράζετε πανάκριβα και επιπλέον κινδυνεύετε να μπείτε και μέσα αν με το που αγοράσετε πέσει η συναλλαγματική αξία του.
Οι περισσότεροι πάντως εξακολουθούν να αγοράζουν, βασικά γιατί στον χρηματοπιστωτικό κλάδο επικρατεί μία κατάσταση ανάμεσα στην ξηρασία και την απόγνωση, και έτσι ο χρυσός συνεχίζει να κερδίζει αξία.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν αποφασίσετε να αγοράσετε χρυσό αγοράστε φυσικό χρυσό, πάρτε στα χέρια σας το ίδιο το μέταλλο δηλαδή, και όχι "συμβόλαια χρυσού". Πρόκειται για χαρτιά δίχως κανένα αντίκρυσμα σε περίπτωση που οι δικαιούχοι ζητήσουν μαζικά τον χρυσό τους. Αυτό γιατί οι τράπεζες το κάθε κιλό χρυσού που έχουν το πουλάνε δεκάδες φορές, βασιζόμενες απλώς στο ότι είναι απίθανο να ζητήσουν όλοι μαζί τον χρυσό τους. Όπως ακριβώς δηλαδή κάνουν με τις καταθέσεις μας.

Ο Arik από το Abu Dabi, φουκαράς βιοπαλαιστής

Ο χρυσός, όπως και όλα τα πολύτιμα μέταλλα, έχει ένα επιπλέον ατού που είναι και η πραγματική του δύναμη. Δεν ανήκει σε κανένα κράτος αποκλειστικά. Είναι ένα διεθνές εμπόρευμα που δεν το ελέγχει καμία χώρα μεμονωμένα. Κανείς δεν μπορεί να το υπερπληθωρίσει ή υποτιμήσει.

Ή συναλλαγματική του αξία καθορίζεται από το αντίστοιχο συνάλλαγμα έναντι του οποίου το αποτιμούμε και από αναλογίες προσφοράς - ζήτησης, όχι από πολιτικές αποφάσεις. Αν καταρρεύσουν πλήρως οι ΗΠΑ το δολλάριο τελείωσε, μετατράπηκε σε μπακαλόχαρτο.

Στην κεντρική τράπεζα της Κίνας, ο χάρτινος θησαυρός των τρις $ που τόσα χρόνια συγκέντρωσαν από εξαγωγές iPhone, PS3 κλπ, απομυζώντας αμείλικτα το αίμα δεκάδων εκατομμυρίων κινέζων εργατών, θα μετατραπεί σε προσάναμα. Το μόνο το οποίο θα μπορoύν να ανταλλάξουν οι αμερικάνοι για να φάνε ή για να αγοράσουν ενέργεια  θα είναι ο χρυσός (το μέταλλο βέβαια, όχι συμβόλαια κατοχής χρυσού), ίσως και το ευρώ αν δεν καταρρεύσει μαζί και αυτό.

Πολύ πριν το δολλάριο...

Σε μεμονωμένες νομισματικές καταρρεύσεις ο χρυσός παραμένει βασιλιάς, μιας και πάντα υπάρχει ένα άλλο κρατικής εγγύησης συνάλλαγμα έναντι του οποίου μπορεί να αποτιμηθεί η αξία του.

Σε περίπτωση όμως πλήρους παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης (που προσωπικά πολύ, πάρα πολύ εύχομαι, για λόγους που θα εξηγήσω σταδιακά), ο χρυσός χάνει κάθε συναλλαγματική αξία.

Λογικό αυτό, αφού δεν υπάρχουν πλέον κρατικά χαρτονομίσματα έναντι των οποίων να αποτιμηθεί, άρα χρειάζεται να (επανακαθ)οριστεί η πραγματική -και όχι συναλλαγματική- αξία του ώστε να ξέρεις π.χ. ότι "με ένα κιλό χρυσό αγοράζω τόσα κιλά κρέας".

Αλλά βέβαια μιλάω καθαρά υποθετικά. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση πως αν φύγουν τα εν λόγω συναλλάγματα από την μέση, που στην προκειμένη λειτουργούν απλώς ως μεσάζοντες, θα συνέβαινε αυτό. Μπορεί και να υιοθετούσαμε ένα εντελώς καινούριο οικονομικό σύστημα.

Read More