#233 «Η Ελλάδα ως θύμα», άρθρο του Πωλ Κρούγκμαν

Το Βήμα / The New York Times

Από τότε που η Ελλάδα πήρε την κάτω βόλτα, ακούσαμε πολλά για όλα τα κακά των Ελλήνων. Κάποιες κατηγορίες είναι αληθινές, κάποιες λάθος - αλλά όλες χάνουν το νόημα. Ναι, υπάρχουν μεγάλες αποτυχίες στην ελληνική οικονομία, την πολιτική και χωρίς αμφιβολία την κοινωνία. Αλλά οι αποτυχίες δεν είναι αυτές που προκάλεσαν την κρίση που ταλανίζει την Ελλάδα και απειλεί να διαχυθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. 

Όχι, οι ρίζες αυτής της καταστροφής εντοπίζονται πιο βόρεια, στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο, όπου οι αξιωματούχοι δημιούργησαν ένα βαθιά - ίσως μοιραία - ελαττωματικό νομισματικό σύστημα, έπειτα περιέπλεξαν αυτά τα προβλήματα αντικαθιστώντας την ανάλυση με την ηθικολογία. Και η λύση στην κρίση, αν υπάρχει, θα πρέπει να έρθει από τους ίδιους.

Ως προς τις ελληνικές αποτυχίες: η Ελλάδα πράγματι έχει μεγάλη διαφθορά και φοροδιαφυγή και η ελληνική κυβέρνηση έχει τη συνήθεια να ζει πέραν των δυνατοτήτων της. Πέρα από αυτό, η ελληνική παραγωγικότητα είναι χαμηλή σε σχέση με τα ευρωπαϊκά πρότυπα - περίπου 25% χαμηλότερη του μέσου όρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την άλλη, πολλά πράγματα που ακούμε για τους Έλληνες δεν είναι αλήθεια. Οι 'Ελληνες δεν είναι τεμπέληδες - αντίθετα, εργάζονται περισσότερες ώρες από οποιονδήποτε άλλον στην Ευρώπη και πολλές περισσότερες ώρες από τους Γερμανούς συγκεκριμένα. Η Ελλάδα επίσης δεν διαθέτει ένα ανεξέλεγκτο κράτος πρόνοιας όπως υποστηρίζουν οι συντηρητικοί: το ποσοστό των κοινωνικών δαπανών ως προς το ΑΕΠ είναι σημαντικά χαμηλότερο στην Ελλάδα από ό, τι, για παράδειγμα, στη Σουηδία ή τη Γερμανία, δύο χώρες που τα έχουν καταφέρει καλά στην κρίση.

Πώς λοιπόν η Ελλάδα βρέθηκε τόσο μπλεγμένη; Εξαιτίας του ευρώ. Πριν από 15 χρόνια η Ελλάδα δεν ήταν κανένας παράδεισος, αλλά δεν βρισκόταν και σε κρίση. Η ανεργία ήταν υψηλή, αλλά όχι καταστροφική και το κράτος λίγο ή πολύ κατάφερνε να βγαίνει στις αγορές, κερδίζοντας αρκετά από τις εξαγωγές, τον τουρισμό, τη ναυτιλία και άλλες πηγές εισοδήματος που πλήρωναν τις εισαγωγές της.

Έπειτα η Ελλάδα εισήλθε στο ευρώ και συνέβη κάτι φοβερό: ο κόσμος άρχισε να πιστεύει ότι ήταν ένα ασφαλές μέρος για επενδύσεις. Ξένα χρήματα συνέρρεαν στην Ελλάδα, η οικονομία άνθισε, ο πληθωρισμός κάλπασε και η Ελλάδα γινόταν διαρκώς λιγότερο ανταγωνιστική. Οι Έλληνες φυσικά σπατάλησαν πολλά αν όχι τα περισσότερα από τα χρήματα αυτά, αλλά το ίδιο έκανε οποιοσδήποτε βρέθηκε στη φούσκα του ευρώ.

Αλλά μετά η φούσκα έσκασε και τα δομικά προβλήματα του συστήματος του ευρώ έγιναν εμφανή. Έχετε αναρωτηθεί γιατί η περιοχή του δολαρίου - γνωστή ως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής - λίγο - πολύ λειτουργεί χωρίς το είδος της σφοδρής κρίσης που τώρα πλήττει την Ευρώπη; Η απάντηση είναι ότι έχουμε μία ισχυρή κεντρική κυβέρνηση και οι ενέργειες αυτής της κυβέρνησης προσφέρουν πραγματικές διασώσεις στις πολιτείες που έχουν ανάγκη.

Έτσι λοιπόν η Ελλάδα, αν και όχι αναμάρτητη, έχει βρει τον μπελά της εξαιτίας της αλαζονείας των ευρωπαίων αξιωματούχων, κυρίως από πλουσιότερες χώρες, οι οποίοι έπεισαν τους εαυτούς τους ότι θα μπορούσαν να κάνουν ένα κοινό νόμισμα να λειτουργήσει χωρίς κοινή κυβέρνηση.

Και αυτοί οι ίδιοι αξιωματούχοι έκαναν την κατάσταση ακόμη χειρότερη επιμένοντας ότι τα προβλήματα του νομίσματος προκλήθηκαν από την ανεύθυνη συμπεριφορά των Νοτιοευρωπαίων και ότι όλα θα διορθώνονταν αν οι άνθρωποι προθυμοποιούνταν να υποφέρουν περισσότερο.

Και έτσι ερχόμαστε στις εκλογές της Κυριακής στην Ελλάδα, που κατέληξαν να μην διευθετούν τίποτε. Ο κυβερνητικός συνασπισμός κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία, αν και αυτό δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο. Αλλά οι Έλληνες δεν μπορούν να επιλύσουν την κρίση ούτως ή άλλως.

Ο μόνος τρόπος που το ευρώ ίσως μπορούσε να σωθεί - ίσως - θα ήταν αν οι Γερμανοί και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνειδητοποιούσαν ότι είναι οι ίδιοι που πρέπει να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους, με το να ξοδέψουν περισσότερα και ναι, με το να δεχθούν υψηλότερο πληθωρισμό. Αν όχι, η Ελλάδα θα μείνει στην Ιστορία ως το θύμα της ύβρεως των άλλων.

πηγή μετάφρασης
πηγή πρωτοτύπου

Read More

#217 Λίγο πριν την καταστροφή

Όχι και ο πιο αισιόδοξος τίτλος για να πάει καλά η μέρα, όμως το κείμενο τα σπάει. Αναμεταδίδω από το Capital. Η δική μου Μούσα απουσιάζει για διακοπές.

Του Άγη Βερούτη

Οι μέρες που περνάμε έχουν ξεκάθαρο άρωμα συντέλειας. Στα προηγούμενα δυο χρόνια έκλεισε το 25% των ελληνικών επιχειρήσεων. Κάποιοι βουλευτές και μετέπειτα αξιωματούχοι της κυβερνήσεως είπαν πως αυτοί που έκλεισαν δεν θα έπρεπε να ήσαν ανοιχτοί εξαρχής, πως δεν μπορούμε να έχουμε τόσα ρουχάδικα, τόσες καφετέριες, τόσα τυροπιτάδικα.

Μετά ήρθαν τα περίπτερα με τον καθορισμό τους ως φοροεισπράκτορες του κράτους, έπειτα οι χρηματιστηριακές, κατόπιν οι τεχνικές εταιρίες και όλα τα επαγγέλματα της οικοδομής, ο κλάδος των αυτοκινητάδων και των συνεργείων, οι μάντρες αυτοκινήτων, η μίσθωση ακινήτων, η πώληση και μεσιτεία ακινήτων, και ούτω καθεξής.

Κάθε φορά η καταστροφή μονάδων παραγωγής πλούτου στην ιδιωτική οικονομία ήταν “νομοτελειακή”, αναπόφευκτη, και “απαραίτητη” δια στόματος φαρισαίων και τελώνων, για την εξυγίανση της οικονομίας μας. Αυτή όμως η “δήθεν” νομοτελειακή κατάληξη των μικρομεσαίων αυτών επιχειρήσεων (και πολλών ίσως μεγάλων που δεν πρόλαβαν να μεταναστεύσουν σε λιγότερο τοξικά για την επιχειρηματικότητα κράτη), ήταν το αντάλλαγμα για να μην γίνουν δραστικές αλλαγές στο μέγεθος, στη γραφειοκρατία και στη διαφθορά του τεράστιου κρατικού μηχανισμού που απορροφούσε και κάθε τελευταία ικμάδα ζωής από την κοινωνία.

Η ελληνική κοινωνία ολόκληρη θυσιάζεται για να μην αλλάξουν οι προνομιακές σχέσεις κάποιων πολιτικά ισχυρών και διεφθαρμένων μειοψηφιών με το κράτος. Με άλλα λόγια, η Μεταπολίτευση ολόκληρη αποδείχθηκε μια καλοστημένη μηχανή αρπαγής πλούτου από το κοινωνικό σύνολο για αναδιανομή στα “δικά μας παιδιά”, γαλαζοπρασινοκοκκινοπών αποχρώσεων. Αυτοί που έμειναν απ΄έξω να υποστηρίζουν με το μόχθο τους την σπατάλη και νεοπλουτισμό των φαύλων, έφτασαν σε ύστατο σημείο εξαθλίωσης πλέον.

Με ψεύτικα στοιχεία η μεταπολιτευτική μαφία φούσκωσε το ΑΕΠ συμπεριλαμβάνοντας τα ναρκωτικά, τους ανάπηρους επαίτες και τις ιερόδουλες στα νούμερά του, για να δικαιολογήσει αδικαιολόγητο δανεισμό, και να προφασιστεί μια “εικονική φοροδιαφυγή” εγγράφοντας απαιτήσεις 60 δισ. ευρώ από κακομοίρηδες, βοσκούς, κλεισμένες και πτωχευμένες επιχειρήσεις και μπατιρολαμόγια. Με την φορολογική λαίλαπα των τελευταίων δυόμιση ετών, η εξουσιαστική μαφία έχει στεγνώσει και την αγορά από τα τελευταία κατακάθια ρευστότητας για να συντηρεί ανέπαφο το μηχανισμό επανεκλογής του ενόψει των επερχόμενων εκλογών.

Αυτή η τακτική έχει καταστρέψει 1.250.000 θέσεις εργασίας στην ιδιωτική οικονομία, στέλνει τους γέρους για ύπνο νωρίς για να μη πεινάνε, κάποιους που δεν τους παίρνει εύκολα ο ύπνος στους κάδους των σκουπιδιών έξω από τα φαστφουντάδικα, τους μισούς ασθενείς να παίρνουν τα φάρμακά τους μέρα παρά μέρα λόγω ανέχειας να αγοράσουν πλέον από την τσέπη τους τα φάρμακά τους, ενώ φαρμακοποιοί-γιατροί-φαρμακευτικές συζητούν για τις επιπτώσεις των γενόσημων στο 0,01% των περιπτώσεων.

Από τους εργαζόμενους που έχουν δουλειά, περισσότεροι από 400.000 μισθωτοί πληρώνονται με καθυστέρηση πάνω από 3 μήνες, και περισσότεροι από 200.000 με καθυστέρηση άνω των 6 μηνών. Η αδηφάγος κιμαδομηχανή του Σοβιετικού ελληνικού δημοσίου συνεχίζει ακάθεκτη και απαιτεί 9 υπογραφές και σφραγίδες από συμβολαιογράφο, επιμελητήριο, εφορία, ταμείο νομικών, ΤΥΠΕΔ, πάλι εφορία, πάλι επιμελητήριο, και τελικά νομαρχία και έπειτα εφημερίδα της κυβερνήσεως, για να μεταφέρει την έδρα της στο διπλανό τετράγωνο μια επιχείρηση που βρήκε φτηνότερο ενοίκιο εν μέσω κρίσεως, ή που απολύοντας το 50% του προσωπικού της ήδη, δεν χρειάζεται όλο το χώρο που ενοικιάζει. Ακόμα και αν θέλει ο μικρομεσαίος να γλυτώσει χρήματα από τα λειτουργικά του, πρέπει να πληρώσει λύτρα στο κράτος-κιμαδομηχανή.

Η λύσσα με την οποία καταστρέφει περιουσίες πλέον ο ελληνικός κρατικός μηχανισμός θυμίζει την υπερφορολόγηση πριν από κάθε καταστροφή κρατικής οντότητας. Από την Περσική αυτοκρατορία, στη Ρωμαϊκή, στη Βυζαντινή, στις αποικιοκρατίες, και τις δικτατορίες του περασμένου αιώνα, ως και την με μένος απομύζηση των κατοχικών δυνάμεων στις κατακτημένες χώρες. Ίσως ακόμη δεν έχει ξεκινήσει να μαζεύει πτώματα από το δρόμο ο Δήμος με τα απορριμματοφόρα του, ή αν με 40.000 άστεγους το έχει ξεκινήσει, δεν το έχουμε μάθει. Πάντως η εγκληματικότητα, πρωτόγνωρο για την Ελλάδα, δίνει μια ληστεία ανά λεπτό, και μια δολοφονία λόγω ληστείας κάθε 48 ώρες. Αυτό ενόσω το 50% της αστυνομίας, ή ίσως και παραπάνω, φρουρεί “σημαίνοντα” πρόσωπα που συμμετείχαν στη λεηλασία της ελληνικής κοινωνίας τα τελευταία 30 χρόνια.

Η κοινωνία καταρρέει, και ενώ το πρώτο 25% όλων των ελληνικών επιχειρήσεων πήρε δυο χρόνια για να κλείσει, άλλο 25% αναμένεται να κλείσει στις επόμενες 90 μέρες αν δεν γίνει κάτι δραστικό που θα προσδώσει ρευστότητα στην αγορά.
Δεν ξέρω αν θα μπορούσαν να μοιράσουν ζεστό χρήμα στην αγορά σε 90 μέρες -αμφιβάλω. Μια ουσιαστική λύση που θα μπορούσε να δώσει άμεσα αποτελέσματα, θα ήταν να παγώσουν (δια νόμου) τις πληρωμές προς το κράτος των μικρομεσαίων που κινδυνεύουν να κλείσουν και έχουν πάει πίσω στους μισθούς τους για 3-6-9 μήνες, ώσπου οι μεταρρυθμίσεις να ξεκινήσουν να πιάνουν τόπο.

Όμως φοβάμαι πως κανείς τους δε νοιάζεται.  Το μόνο που νοιάζονται είναι το πώς θα εξασφαλίσουν τις ψήφους της εκλογής τους στις επερχόμενες εκλογές!

Ένα καζάνι που βράζει, στα όρια της έκρηξης, αργά ή γρήγορα θα δώσει την τελειωτική κίνηση στο παιχνίδι εξουσίας και διαφθοράς. Καμιά αλαζονική εξουσία όμως δεν αναγνώρισε τα σημάδια τους τέλους της. Ούτε αυτή θα το κάνει.
Εκτός αν προλάβουμε να τους αλλάξουμε εγκαίρως.

agissilaos@gmail.com
@agissilaos

πηγή : Capital

Πηγή:www.capital.gr

Read More

#182 Το δεύτερο, εκτενές μήνυμα των Anonymous προς τους Έλληνες

Σε περίπτωση που αφαιρεθεί και αυτό από το Youtube λόγω έκκλησης των κυβερνώντων μας (γιατί αυτά που λένε δεν καίνε απλώς, ΖΕΜΑΤΑΝΕ), θα το ξαναβρώ από αλλού και θα το ξανανεβάσω. "Είμαστε οι μαχητές του απαγορευμένου, του μόνου που απαγορεύτηκε ποτέ - της αλήθειας", Νίτσε

Read More

#168 Το αρχιλαμόγιο του ΙΚΑ της Μυκόνου

Διαβάστε, διαβάστε και συγκρατηθείτε να μην φτύσετε την οθόνη σας (που δεν φταίει σε τίποτα), μιας που δεν έχετε μπροστά σας τον απατεωνίσκο μικράνθρωπο να φτύσετε τον ίδιο. Ναι, αυτό το ανθρωπάριο υπηρετεί ακόμη στο ΙΚΑ!!

O Μr IKA και η Μαφία της Μυκόνου

Ρεπορτάζ: Φίλιππος Καραμέτος - Χρήστος Μαζάνης

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012, 15:10

Παραμάγαζο είχε στήσει εδώ και πολλά χρόνια ο διοικητής του υποκαταστήματος του ΙΚΑ στο κοσμοπολίτικο νησί της Μυκόνου, το οποίο λειτουργούσε κάτω από διαφορετικές συνθήκες και κανόνες. Η «ομερτά» μεταξύ κάποιων υπαλλήλων και του διευθυντή απέφερε μεγάλα χρηματικά ποσά εκβιάζοντας εύπορους… πελάτες, προκειμένου είτε να διεκπεραιώσουν υποθέσεις ακόμη κι αν ήταν όλα νόμιμα, είτε να κάνουν τα… στραβά μάτια!

Η καταγγελία έφτασε στα γραφεία της zougla.gr και αφορά τα έργα και τις ημέρες του συγκεκριμένου διευθυντή. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, έχει ήδη διαταχθεί ΕΔΕ, ενώ το ΣΔΟΕ έχει βάλει στο μικροσκόπιό του προσωπικούς λογαριασμούς του καταγγελλομένου αλλά και των υπόλοιπων εμπλεκομένων στο κύκλωμα. Το παράλογο είναι ότι ο κος Παπαβασιλείου, που διετέλεσε επικεφαλής από το 2007 μέχρι το 2011, παραμένει στο ΙΚΑ και εντός των επόμενων ημερών αναμένεται να μετακινηθεί σε άλλο υποκατάστημα την ώρα που θα έπρεπε να «ξηλωθεί» εν μία νυκτί από το οποιαδήποτε αξίωμά του.

Το χρονικό των εκβιασμών

Όλα ξεκίνησαν το 2008. Η καταγγέλλουσα Ραφαήλ Λεμονιά επισκέπτεται το νησί των Ανέμων και αποφασίζει να χτίσει ένα συγκρότημα κατοικιών. Τότε έγινε και η πρώτη γνωριμία της με το  διευθυντή του υποκαταστήματος, Β. Παπαβασιλείου, ο οποίος είχε άκρες ακόμη και στη Σύρο. Η κ. Ραφαήλ επισκέφτηκε το γραφείο του. Ο διευθυντής την έβαλε αμέσως στο νόημα, δίχως καθυστέρηση. «Το ΙΚΑ είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα, οι εργοδότες είναι συνήθως πλούσιοι άνθρωποι, κολλάνε ένσημα διπλάσια ή τριπλάσια απ΄αυτά που προβλέπονται για τις οικοδομικές άδειες», της ανέφερε… Το ραντεβού ολοκληρώθηκε.

Ο κ. Παπαβασιλείου όμως επανήλθε και ζήτησε ευθέως «λάδωμα», προσποιούμενος ότι η οικονομική του κατάσταση ήταν δυσχερής. Αρχικά, η καταγγέλλουσα τον απέφυγε. Στα μέσα του Ιουνίου ζήτησε από τον κ. Παπαβασιλείου ασφαλιστική ενημερότητα για να την προσκομίσει στην πολεοδομία Σύρου, ώστε να γίνει αναθεώρηση της οικοδομικής άδειας.

Εμφανώς δυσαρεστημένος για την αρχική στάση της κας Ραφαήλ της λέει επιτακτικά ότι θα πρέπει να κάνει αυτοψία και πως σίγουρα θα εντόπιζε παρανομία. Της ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ξέρεις πόσοι περιμένουν να πάρουν ασφαλιστική ενημερότητα και για πόσους μήνες; Τέλος πάντων εγώ θα φροντίσω για σένα να γίνει αμέσως, πρέπει όμως να δώσεις κάποια χρήματα, έτσι γίνεται εδώ»…

Πράγματι μέσα σε λίγες ημέρες υπάλληλοί του πραγματοποίησαν την αυτοψία και παρείχαν την ασφαλιστική ενημερότητα. Το κόστος όμως ήταν αρκετό. Ο διευθυντής τηλεφωνούσε συνεχώς στην καταγγέλλουσα. Έμπιστοι του κ. Παπαβασιλείου της διεμήνυσαν ότι για να διεκπεραιωθεί η υπόθεση θα έπρεπε να καταβάλει περί τα 10.000 ευρώ, τα οποία όπως της είπαν ήταν… «μαρουλόφυλλα», σε σχέση με τα υπόλοιπα που εισέπραττε από άλλες υποθέσεις. Μετά από διαπραγματεύσεις το ποσό κατέβηκε στα 5.000 ευρώ και μάλιστα σε δόσεις… Στις 26/1/2010 η κ. Ραφαήλ συνοδευόμενη από φίλους τον επισκέφτηκε και του παρέδωσε φάκελο με τα χρήματα που είχαν κανονίσει.

Πέρασαν λίγοι μήνες, αλλά ο διευθυντής ήθελε το υπόλοιπο ποσό, περίπου 3.000 ευρώ. Εκβιαστικά ζητούσε τα χρήματα ενώ ο αδίστακτος δημόσιος υπάλληλος χρησιμοποίησε και κοινό γνωστό του με το θύμα, από την Σύρο, προκειμένου να καταβληθεί το «χαράτσι». Σε κλίμα φόβου και πανικού η καταγγέλλουσα εξαφανίστηκε και βρίσκονταν μεταξύ Αθήνας και Μυκόνου.

Τελικά τον Ιούνιο του 2011 εστάλη έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης της οικίας της στο νησί, με τέτοιον τρόπο ώστε να την εκθέσει προσωπικά σε όλους τους οικονομικούς παράγοντες του νησιού προκειμένου να κλονιστεί η επαγγελματική της φήμη.

Διαβάστε την αναφορά-καταγγελία στη zougla.gr

Παράλληλα, για τον ίδιο ακριβώς άνθρωπο εκκρεμεί έρευνα και από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης μετά από καταγγελία ενός πρώην υπαλλήλου του καταστήματος, ο οποίος εδιώχθη από τον κ. Παπαβασιλείου όταν προσπάθησε να ξεσκεπάσει τις παράνομες δραστηριότητές του. 

πηγή : Ζούγκλα 

το εντόπισα : Ήπειρος-Ελλάς 

Read More

#83 Μήπως ο Μπένι θέλει να κλείσει την Ελευθεροτυπία;

"Ας είχατε και εσείς φίλο τον Μπένι να κάνατε το ίδιο,χεχεχε"

Του Μπένι δεν του κάθισε καλά η αποκάλυψη της Ελευθεροτυπίας τον Ιούλη για την υπόθεση Proton Bank - Λαυρεντιάδης. Λόγω που το Fimotro το περνάει λίγο στο φλου, πιστεύοντας ίσως πως όλοι έχουμε μνήμη μαμούθ, ας σας θυμίσω εγώ τι είχε γίνει. Το σούπερ λαμόγιο ο κος Αρπακτριάδης είχε βουτήξει 50 εκατομύρια €πουλα από τις οικονομίες των καταθετών της τράπεζας που διοικεί, την Proton Bank - ναι, των καταθετών της. Αυτό όμως εντοπίσθηκε από τυχαίο(;) έλεγχο της ΤτΕ και ο σοβαρότατος επιχειρηματίας κος Αρπακτριάδης πιάστηκε όχι με το χέρι μόνο στο μέλι, αλλά χωμένος μέσα μέχρι τον λαιμό. 

Τα ήθελε γράφει το Fimotro για να εισέλθει στον χώρο των ΜΜΕ. Ευγενής σκοπός δηλαδή, δεν του γυάλισε κάνα νέο ζουμερό 30μετρο σκαρί. Κατόπιν, απ'όσο θυμάμαι, ο λαμόγιος ούτε καν συνελήφθη. Παρενέβη ο Μπένι με όλο το -πολιτικό και μη- εκτόπισμά του και συνήφθη συμφωνία ανάμεσα στον Λαυρεντιάδη και τις διωκτικές αρχές να επιστρέψει τα χρήματα με αντάλλαγμα την......μη δίωξή του!! Και επρόκειτο ασφαλώς για κακουργηματική πράξη έτσι; Ναι, αυτή η παγκόσμια πρωτοτυπία, που μπορεί να έχει κάνα-δυο προηγούμενα σε χώρες σαν την Γκάνα ή την Κολομβία συνέβη μέσα στο καλοκαίρι στην Ελλάδα. Και υπεύθυνος ήταν ο κος Μπένι που τους φίλους του...τους προσέχει.

Φανταστείτε το λίγο. Είναι ακριβώς το ίδιο με ένοπλη ληστεία μιας τράπεζας, με την μόνη διαφορά ότι ο ληστής έτυχε να είναι ο ίδιος ο διοικητής της. Φθάνουν λοιπόν οι αστυνομικοί και τον πιάνουν στα πράσα, με τα φράγκα στο χέρι. Οπότε κλείνουν μαζί του την ευρηματική συμφωνία απλώς να δώσει τα λεφτά πίσω στην τράπεζα (=>στους καταθέτες της), και κατόπιν να πάει σπιτάκι του σαν κύριος. Ναι, ο λαμόγιος της φωτό με το χαμόγελο Aquafresh το πέτυχε αυτό. Και οι αρχές υπάκουσαν γιατί τους πίεσε ο αντιπρόεδρος. Όποιος θέσει το ερώτημα  "Καλά οι αρχές, ο εισαγγελέας γιατί δεν το κυνήγησε;" θα τον βάλω να γράψει στον πίνακα πενήντα φορές "Η δικαιοσύνη είναι τυφλή και ανεξάρτητη - Τοτός"

Ε λοιπόν όλο αυτό το deal το ξεσκέπασε η Ελευθεροτυπία. Ξεσκεπάζοντας έτσι κάτι τόσο ανήκουστο και επαίσχυντο που διαφορετικά μπορεί να παρέμενε και μυστικό. Και παράλληλα εκθέτοντας Μπένι, Λαυρεντιάδη και κάθε άλλο εμπλεκόμενο. Οπότε, γράφουν οι Fimotroi, και με αφορμή σχετική ερώτηση στην βουλή του πρώην προέδρου της Βουλής Απ. Κακλαμάνη στον ίδιο τον πρωθυπουργ(ισκ)ό, μήπως ο Μπένι έχει βάλει το "χεράκι" του στην κατηγορηματική άρνηση των τραπεζών να δώσουν πίστωση στην Ελευθεροτυπία; Τον χορό λένε σέρνει η Τράπεζα Πειραιώς και πίσω της σούρει Εθνική & Άλφα. Η Πειραιώς αρνείται πεισματικά και αναιτιολόγητα, και οι άλλες δυο κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο. Η ίδια η "Ε" ισχυρίζεται ότι δεν τίθεται στην πραγματικότητα θέμα για την πιστοληπτική της ικανότητα αλλά ότι θέλουν να τους κλείσουν για το προαναφερθέν γεγονός και γενικότερα για να τους κλείσουν το στόμα.

Αν κρίνουμε από την στάση του Μπένι που από τον Αύγουστο δεν έχει πάψει να στάζει το στόμα του...μέλι για τον όμιλο Τεγόπουλου οι ενδείξεις προς αυτό δείχνουν. Μένει τώρα να δούμε τι θα κάνει ο Λουκάς για αυτό, αν μπορέσει να κουνήσει βέβαια το εκτελεστικό του δαχτυλάκι δίχως το ΟΚ από το πρασινογαλαζόμαυρο τρίο. Με ενδιαφέρουν πολύ οι εξελίξεις για αυτό το θέμα για πολλούς λόγους : για τους εργαζόμενους πρώτα απ'όλα, για το τεράστιο κενό ενημέρωσης και ελέγχου της εξουσίας που θα ανοίξει, και ειδικότερα για μία καλή φίλη που δουλεύει στον όμιλο.

Ορίστε, ξεκίνησα να προλογίζω το άρθρο του Fimotrou και τελικά έγραψα ολόκληρο νέο άρθρο δικό μου. Θα το κάνω πιο συχνά αυτό μάλλον. Δεν θέλω να ευλογήσω τα γένια μου αλλά τα δικά μου άρθρα είναι μακράν τα πιο δημοφιλή του ιστολογίου, με αναγνωσιμότητα 3 έως 9 φορές υψηλότερη των δανεικών που απλώς προλογίζω.

Read More