Αργώ λίγο να τα μάθω και να τα μεταφέρω τελικά. Αν ήμουν επαγγελματίας δημοσιογράφος θα έτρωγα σχεδόν κάθε μέρα ποινή γιατί έχανα τα κρίσιμα θέματα. Πόσο μάλλον όταν έχω ξαναγράψει για αυτά σε αυτό το ιστολόγιο. Στις 7 του μήνα αναρωτιόμουν φωναχτά μήπως ο σύντροφος Μπένι έχει βάλει σκοπό να κλείσει την Ελευθεροτυπία, ασκώντας πολιτική πίεση στις τράπεζες ώστε να μην την δανειοδοτήσουν.Προχτές 22/12 οι 800+ εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας, μετά από αρκετές 48ωρες απεργίες για να πάρουν τα δεδουλεμένα τους από τον Αύγουστο που απέβησαν άκαρπες, ανακοίνωσαν ότι ξεκινούν επαναλαμβανόμενες 48ωρες εφ'αορίστου. Είχαν ήδη την πρόθεση να τις ξεκινήσουν από τις 02/01/12 αλλά τις επέσπευσαν λόγω που η εκδότρια Μάνια Τεγοπούλου τους ανακοίνωσε την πρόθεσή της να υπαχτεί η Ελευθεροτυπία στο άρθρο 99, που ρυθμίζει τις διαδικασίες πτώχευσης μιας εταιρείας.
Αυτό για τους εργαζόμενους σημαίνει άμεση στάση πληρωμών, δεδουλεμένων και τρέχοντων, όπως βεβαίως και μη καταβολή δώρου Χριστουγέννων. Όλα αυτά τα διάβασα σε μία μακροσκελή ανακοίνωσή των εργαζομένων στον ίδιο τον δικτυακό τόπο της Ελευθεροτυπίας. Όσοι έχετε όρεξη για λεπτομέρειες πηγαίντε εδώ για περισσότερα. Άγνωστο ακόμη το τι θα γίνει με τον υπόλοιπο Όμιλο Τεγόπουλου, αν μάθω κάτι θα επανέλθω.
Μετά λοιπόν τον Ελεύθερο Τύπο, την Απογευματινή, το (καθημερινό) Βήμα και σίγουρα μερικά μικρότερα φύλλα που μου διαφεύγουν αυτή την στιγμή, όλα δείχνουν πως ακόμη μία ιστορική εφημερίδα θα ακολουθήσει τον δρόμο των παραπάνω. Πρόκειται για φαινόμενο που πλήττει παγκοσμίως, και όχι μόνο την Ελλάδα, τον κλάδο και ναι, ένα μεγάλο μέρος της "ευθύνης" οφείλεται στο δίκτυο. Όμως σε πιο πολιτισμένες χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο έγινε πολύ πιο κομψά, όχι αυτό το χάλι (διαβάστε την ανακοίνωση). Ο Guardian ανακοίνωσε πολύ έγκαιρα πως ετοιμάζει (κάποια στιγμή στο μέλλον) διαδικτυακή μετάβαση, με ένα αρχικό μεγάλο διάστημα παράλληλης συμβίωσης δικτυακής και έντυπης έκδοσης. Έτσι ώστε οι εργαζόμενοι που δεν θα απορροφήσει το δικτυακό σκέλος -γιατί είναι προφανές πως δεν γίνεται να απορροφηθούν όλοι- να έχουν τον κατάλληλο χρόνο προετοιμασίας για "να κάνουν το κουμάντο τους". Και σε καμία περίπτωση δεν θα έφτανε να εξαρτά το μέλλον της ύπαρξής του από ένα δάνειο το οποίο μέχρι να έρθει κατακρατούμε εκβιαστικά τους μισθούς των εργαζομένων. Όπως έκανε τώρα η διοίκηση της Ε, όπως έκανε και το Alter και όπως τόσα άλλα ευρύτερα αλλά και λιγότερο γνωστά(=Ανδρέας Κορασίδης) παραδείγματα, εκδοτικά/ΜΜΕ και μη, στην Ελλάδα.
Ίσως προτρέχω σε υποθέσεις γιατί δεν γνωρίζω την πτωχευτική νομοθεσία των Βρετανών. Όπως μάθαμε όλοι λόγω των χρωστούμενων ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, το Βρετανικό δίκαιο προστατεύει περισσότερο τον δανειστή από τον δανειζόμενο. Ισχύει όμως το ίδιο και για τους εργαζόμενους στους οποιούς χρωστούν χρήματα, μιας και αυτοί είναι δανειστές -κυριολεκτικά- των εργοδοτών τους; Ή εδώ ο νόμος αντιστρέφεται υπέρ του εργοδότη-δανειζόμενου απλώς γιατί είναι...εργοδότης; Πολύ αμφιβάλλω πάντως, με εξαίρεση κάποιες...τέταρτες χώρες, αν υπάρχει χειρότερο πτωχευτικό κατασκεύασμα από το άρθρο 99.
Ήθελα η 100η μου ανάρτηση, και λόγω ημέρας, να είναι εορταστική. Με κάποια χριστουγεννιάτικη κάρτα ή ένα βίντεο με ένα χριστουγεννιάτικο τραγουδάκι. Αφότου όμως διάβασα την ανάρτηση των εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας δεν μπορώ. Δεν το αισθάνομαι πλέον, ούτε καν προσποιητά. Αισθάνομαι ότι θα προδώσω και θα διακωμωδήσω τον καϊμό τους, "μέρες που είναι". Ίσως το κάνω αύριο ανήμερα, με ένα μεγάλο συγνώμη προς αυτούς και γενικώς όλους όσους περνούν ένα μεγάλο δράμα, ιδίως αυτές τις μέρες.
